ტყავი (სამოსი)
NPLG Wiki Dictionaries გვერდიდან
(სხვაობა ვერსიებს შორის)
(ახალი გვერდი: '''ტყავი''' - ხევსური დედაკაცის საზამთრო სამოსელია. მას საბეწვგ...) |
|||
| ხაზი 1: | ხაზი 1: | ||
'''ტყავი''' - ხევსური დედაკაცის საზამთრო სამოსელია. მას საბეწვგარეთოც ეწოდება. ამზადებენ ცხვრის, თხის ან ჯიხვის ტყავისაგან. ტყავებს გემნით ზელდნენ, გამოიყვანდნენ და გამოჭრიდნენ, ბეწვი შიგნიდან მოექცეოდა. | '''ტყავი''' - ხევსური დედაკაცის საზამთრო სამოსელია. მას საბეწვგარეთოც ეწოდება. ამზადებენ ცხვრის, თხის ან ჯიხვის ტყავისაგან. ტყავებს გემნით ზელდნენ, გამოიყვანდნენ და გამოჭრიდნენ, ბეწვი შიგნიდან მოექცეოდა. | ||
| − | კერვას ზურგის ტყავიდან იწყებდნენ, დანარჩენ ნაწილებს ისე გააწყობდნენ, რომ ზურგი და კალთის ველნი „შუა შეყრილიყვნენ“. შეკერილ ტყავს „საყელფარაგს“ გაუწყობდნენ [[ფარაგა|ფარაგზე]] მაშაგს (ცხვრის ტყავია შავი) მოაკერებდნენ. მამაკაცისგან განსხვავებით დედაკაცისათვის განკუთვნილ ტყავს საყელოზე „სამწვავეს“-ს (ხბოს ტყავის ქობას) ან მაშტაგს- (ბატკნის ტყავის ზოლი) შემოავლებდნენ. სადიაცო ტყავის მხარს ერთი მტკაველი და ერთი ხელის ზომა განი უნდა ჰქონოდა. | + | კერვას ზურგის ტყავიდან იწყებდნენ, დანარჩენ ნაწილებს ისე გააწყობდნენ, რომ ზურგი და კალთის ველნი „შუა შეყრილიყვნენ“. შეკერილ ტყავს „საყელფარაგს“ გაუწყობდნენ [[ფარაგა|ფარაგზე]] მაშაგს (ცხვრის ტყავია შავი) მოაკერებდნენ. მამაკაცისგან განსხვავებით დედაკაცისათვის განკუთვნილ ტყავს საყელოზე „სამწვავეს“-ს (ხბოს ტყავის ქობას) ან მაშტაგს- (ბატკნის ტყავის ზოლი) შემოავლებდნენ. სადიაცო ტყავის მხარს ერთი [[მტკაველი]] და ერთი ხელის ზომა განი უნდა ჰქონოდა. |
==== წყარო ==== | ==== წყარო ==== | ||
მიმდინარე ცვლილება 15:00, 24 აგვისტო 2022 მდგომარეობით
ტყავი - ხევსური დედაკაცის საზამთრო სამოსელია. მას საბეწვგარეთოც ეწოდება. ამზადებენ ცხვრის, თხის ან ჯიხვის ტყავისაგან. ტყავებს გემნით ზელდნენ, გამოიყვანდნენ და გამოჭრიდნენ, ბეწვი შიგნიდან მოექცეოდა.
კერვას ზურგის ტყავიდან იწყებდნენ, დანარჩენ ნაწილებს ისე გააწყობდნენ, რომ ზურგი და კალთის ველნი „შუა შეყრილიყვნენ“. შეკერილ ტყავს „საყელფარაგს“ გაუწყობდნენ ფარაგზე მაშაგს (ცხვრის ტყავია შავი) მოაკერებდნენ. მამაკაცისგან განსხვავებით დედაკაცისათვის განკუთვნილ ტყავს საყელოზე „სამწვავეს“-ს (ხბოს ტყავის ქობას) ან მაშტაგს- (ბატკნის ტყავის ზოლი) შემოავლებდნენ. სადიაცო ტყავის მხარს ერთი მტკაველი და ერთი ხელის ზომა განი უნდა ჰქონოდა.
[რედაქტირება] წყარო
ლ. მოლოდინი, გ. ჩაჩაშვილი, ქართული კოსტიუმის კატალოგი I ხევსურული, თბილისი-1964
