ართმელაძე დავით
| ხაზი 2: | ხაზი 2: | ||
'''ართმელაძე დავით ადამის ძე''' - (1.II.1865 - 1938) - [[გენერალი]]. | '''ართმელაძე დავით ადამის ძე''' - (1.II.1865 - 1938) - [[გენერალი]]. | ||
| − | დაწყებითი განათლება მიიღო ოზურგეთში. 1885 [[სამხედრო სამსახური]] დაიწყო. დაამთავრა თბილისის ქვეით იუნკერთა სასწავლებელი (პირველი თანრიგით). გაიგზავნა | + | ====ბიოგრაფია==== |
| − | პოდპორუჩიკად ელიზავეტოპოლის 156-ე ქვეით [[პოლკი (ლეგიონი)|პოლკში]]. პორუჩიკი (1892). შტაბსკაპიტანი (1900). [[კაპიტანი]] (1901). [[I მსოფლიო ომი 1914–18|I მსოფლიო ომი]]ს წინ პოდპოლკოვნიკია. გადაყვანილ იქნა 23-ე თურქესტანის ქვეით პოლკში [[ბატალიონი|ბატალიონის]] [[მეთაური|მეთაურად]]. [[პოლკოვნიკი]] (1915). 1917 წლის იანვარში დაინიშნა თურქესტანის მე-16 პოლკის უფროსად. იმავე წლის ოქტომბერში - 127-ე ქვეითი [[დივიზია|დივიზიის]] მეთაურად და მიენიჭა გენერალ-მაიორის წოდება. დათხოვნილი იქნა [[თადარიგი (შეიარაღებული ძალების)|თადარიგში]] ჯანმრთელობის მდგომარეობის გამო | + | დაწყებითი განათლება მიიღო ოზურგეთში. 1885 [[სამხედრო სამსახური]] დაიწყო. დაამთავრა თბილისის ქვეით იუნკერთა სასწავლებელი (პირველი თანრიგით). გაიგზავნა პოდპორუჩიკად ელიზავეტოპოლის 156-ე ქვეით [[პოლკი (ლეგიონი)|პოლკში]]. პორუჩიკი (1892). შტაბსკაპიტანი (1900). [[კაპიტანი]] (1901). [[I მსოფლიო ომი 1914–18|I მსოფლიო ომი]]ს წინ პოდპოლკოვნიკია. გადაყვანილ იქნა 23-ე თურქესტანის ქვეით [[პოლკი (ლეგიონი)|პოლკში]] [[ბატალიონი|ბატალიონის]] [[მეთაური|მეთაურად]]. [[პოლკოვნიკი]] (1915). 1917 წლის იანვარში დაინიშნა თურქესტანის მე-16 პოლკის უფროსად. იმავე წლის ოქტომბერში - 127-ე ქვეითი [[დივიზია|დივიზიის]] მეთაურად და მიენიჭა გენერალ-მაიორის წოდება. დათხოვნილი იქნა [[თადარიგი (შეიარაღებული ძალების)|თადარიგში]] ჯანმრთელობის მდგომარეობის გამო. |
| − | 1918-1921 | + | დაჯილდოებული იყო ორდენებით: წმ. სტანისლავის მე 3-ხარისხის, წმ. ანას მე-3 ხარისხის, წმ. სტანისლავის მე-2 ხარისხის, წმ. გიორგის მე-4 ხარისხის. დაჯილდოებული იყო იარაღით. |
| + | |||
| + | 1918-1921 წლებში მსახურობდა საქართველოს [[შეიარაღებული ძალები|შეიარაღებულ ძალებში]]. თავდაპირველად იყო ქართული [[კორპუსი (სამხედრო ტერმინი)|კორპუსის]] 1-ლი დივიზიის მეთაური. 1920-1921 წლებში [[სარდლობა|სარდლობდა]] ქართული [[არმია|არმიის]] პირველ [[ბრიგადა|ბრიგადას]], რომლის [[შტაბი|შტაბიც]] სოხუმში იყო და იცავდა აფხაზეთის მიმართულებას. 1921 წლის თებერვალ-მარტში მეთაურობდა გაგრის მხრიდან შემოჭრილი მე-9 [[წითელი არმია|წითელი არმიის]] წინააღმდეგ მებრძოლ [[შენაერთი|შენაერთებს]]. გენერალ [[მაზნიაშვილი გიორგი|მაზნიაშვილთან]] ერთად განდევნა ქემალისტები ბათუმიდან 1921 წლის მარტში. | ||
საქართველოში საბჭოთა ხელისუფლების დამყარების შემდეგ მუშაობდა სამხედრო სკოლაში. | საქართველოში საბჭოთა ხელისუფლების დამყარების შემდეგ მუშაობდა სამხედრო სკოლაში. | ||
| ხაზი 22: | ხაზი 24: | ||
[[კატეგორია:ქართველი გენერლები]] | [[კატეგორია:ქართველი გენერლები]] | ||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
მიმდინარე ცვლილება 15:45, 6 მარტი 2019 მდგომარეობით
ართმელაძე დავით ადამის ძე - (1.II.1865 - 1938) - გენერალი.
სარჩევი |
[რედაქტირება] ბიოგრაფია
დაწყებითი განათლება მიიღო ოზურგეთში. 1885 სამხედრო სამსახური დაიწყო. დაამთავრა თბილისის ქვეით იუნკერთა სასწავლებელი (პირველი თანრიგით). გაიგზავნა პოდპორუჩიკად ელიზავეტოპოლის 156-ე ქვეით პოლკში. პორუჩიკი (1892). შტაბსკაპიტანი (1900). კაპიტანი (1901). I მსოფლიო ომის წინ პოდპოლკოვნიკია. გადაყვანილ იქნა 23-ე თურქესტანის ქვეით პოლკში ბატალიონის მეთაურად. პოლკოვნიკი (1915). 1917 წლის იანვარში დაინიშნა თურქესტანის მე-16 პოლკის უფროსად. იმავე წლის ოქტომბერში - 127-ე ქვეითი დივიზიის მეთაურად და მიენიჭა გენერალ-მაიორის წოდება. დათხოვნილი იქნა თადარიგში ჯანმრთელობის მდგომარეობის გამო.
დაჯილდოებული იყო ორდენებით: წმ. სტანისლავის მე 3-ხარისხის, წმ. ანას მე-3 ხარისხის, წმ. სტანისლავის მე-2 ხარისხის, წმ. გიორგის მე-4 ხარისხის. დაჯილდოებული იყო იარაღით.
1918-1921 წლებში მსახურობდა საქართველოს შეიარაღებულ ძალებში. თავდაპირველად იყო ქართული კორპუსის 1-ლი დივიზიის მეთაური. 1920-1921 წლებში სარდლობდა ქართული არმიის პირველ ბრიგადას, რომლის შტაბიც სოხუმში იყო და იცავდა აფხაზეთის მიმართულებას. 1921 წლის თებერვალ-მარტში მეთაურობდა გაგრის მხრიდან შემოჭრილი მე-9 წითელი არმიის წინააღმდეგ მებრძოლ შენაერთებს. გენერალ მაზნიაშვილთან ერთად განდევნა ქემალისტები ბათუმიდან 1921 წლის მარტში.
საქართველოში საბჭოთა ხელისუფლების დამყარების შემდეგ მუშაობდა სამხედრო სკოლაში.
- მიხეილ ბახტაძე
[რედაქტირება] ლიტერატურა
- მ. გოგიტიძე, გ. ბეჟიტაშვილი, სამხედრო ფიცის ერთგულნი. თბ., 2015;
- საიტი - Русская армия в Великой войне http://www. grwar. ru;
- М. Гогитидзе. Военная элита кавказа.т. I. 2007.
[რედაქტირება] წყარო
საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკა (1918-1921) ენციკლოპედია-ლექსიკონი
