ლღენ-ი
NPLG Wiki Dictionaries გვერდიდან
(სხვაობა ვერსიებს შორის)
(→ლიტერატურა) |
|||
| (ერთი მომხმარებლის ერთი შუალედური ვერსია არ არის ნაჩვენები.) | |||
| ხაზი 6: | ხაზი 6: | ||
ლღენი თემის საკუთრებას წარმოადგენდა, მას [[ეკლესია|ეკლესიის]] მინაშენში („ლადბაშ“) ინახავდნენ. სათემო დღესასწაულის „ბაცხ“-ის დროს ლღენში ხარშავდნენ მიცვალებულის სულის მოსახსენებლად განკუთვნილ საკლავს. ეტეოდა ერთი დიდი ხარი ან რამდენიმე ძროხა. | ლღენი თემის საკუთრებას წარმოადგენდა, მას [[ეკლესია|ეკლესიის]] მინაშენში („ლადბაშ“) ინახავდნენ. სათემო დღესასწაულის „ბაცხ“-ის დროს ლღენში ხარშავდნენ მიცვალებულის სულის მოსახსენებლად განკუთვნილ საკლავს. ეტეოდა ერთი დიდი ხარი ან რამდენიმე ძროხა. | ||
| + | |||
| + | |||
| + | |||
| + | |||
| + | |||
== ლიტერატურა == | == ლიტერატურა == | ||
| − | ვ. ბარდაველიძე, სვანურ ხალხურ დღეობათა კალენდარი, I, ახალწლის ციკლი, 1939. მ. ჩართოლანი, ქართველი ხალხის მატერიალური კულტურის ისტორიიდან, 1961 | + | * ვ. ბარდაველიძე, სვანურ ხალხურ დღეობათა კალენდარი, I, ახალწლის ციკლი, 1939. <br /> |
| + | * მ. ჩართოლანი, ქართველი ხალხის მატერიალური კულტურის ისტორიიდან, 1961. | ||
== წყარო == | == წყარო == | ||
| ხაზი 15: | ხაზი 21: | ||
[[კატეგორია:ეთნოგრაფია]] | [[კატეგორია:ეთნოგრაფია]] | ||
[[კატეგორია:ჭურჭელი]] | [[კატეგორია:ჭურჭელი]] | ||
| + | [[კატეგორია:სპილენძის ჭურჭელი]] | ||
| + | [[კატეგორია:სარიტუალო ჭურჭელი]] | ||
| + | [[კატეგორია:ქვაბი]] | ||
მიმდინარე ცვლილება 15:40, 14 ნოემბერი 2022 მდგომარეობით
ლღენ-ი (სვან.) - სპილენძის დიდი ზომის ქვაბი, სამსხვერპლო საკლავის მოსახარში.
ლღენ-ის საუკეთესო ნიმუში დაცულია საქართველოს ეროვნულ მუზეუმში. იგი სპილენძის 52 ფურცლისაგან შეკერილი უზარმაზარი ქვაბია. ფირფიტები, ფურცლები ერთმანეთზე მირჩილულია და გადაკერებულ–დამაგრებულია სპილენძის დიდი ზომის „მანჭვლებით“, იგივე „კოპებით“, ანუ „ფოლაქებით“, რომლებიც სიმეტრიულად არის განლაგებული ქვაბის ზედაპირზე. მისი ზომებია: სიმაღლე - 128 სმ; გარშემოწერილობა - 3 მეტრი; პირის დიამეტრი - 90 სმ; იწონის - 100 კგ-მდე.
ლღენი თემის საკუთრებას წარმოადგენდა, მას ეკლესიის მინაშენში („ლადბაშ“) ინახავდნენ. სათემო დღესასწაულის „ბაცხ“-ის დროს ლღენში ხარშავდნენ მიცვალებულის სულის მოსახსენებლად განკუთვნილ საკლავს. ეტეოდა ერთი დიდი ხარი ან რამდენიმე ძროხა.
[რედაქტირება] ლიტერატურა
- ვ. ბარდაველიძე, სვანურ ხალხურ დღეობათა კალენდარი, I, ახალწლის ციკლი, 1939.
- მ. ჩართოლანი, ქართველი ხალხის მატერიალური კულტურის ისტორიიდან, 1961.
