ბარათაშვილი იესე (პოეტი)
| ხაზი 1: | ხაზი 1: | ||
| − | '''ბარათაშვილი იესე''' | + | '''ბარათაშვილი იესე''' (1728–1786) — პოეტი, მემუარისტი. [[თეიმურაზ II|თეიმურაზ მეორისა]] და [[ერეკლე მეორე|ერეკლე მეორის]] სამეფო კარზე დაწინაურებული პიროვნება. მას მიაკუთვნებენ 73-სტროფიან ლექსს „ეშყი-ხონიას“, რომელიც თავისი ხასიათით სატრფიალო პოეზიის ნიმუშია. ზოგი მკვლევარის მოსაზრებით, ი. ბარათაშვილი უნდა იყოს „[[ნარგიზოვანი|ნარგიზოვანის]]“ ავტორიც. მასვე ეკუთვნის 1760-1762 წლებში შექმნილი საინტერესო თხზულება „დიალოგი“. მასში ავტორისა და [[ხუცესი|ხუცესის]] საუბრის გზით გადმოშლილია იესეს ბიოგრაფია მრავალი საყურადღებო დეტალითურთ. ავტობიოგრაფიული ხასიათისაა მემუარული თხზულება „ცხოვრება-[[ანდერძი]]“, რომელშიც ავტორი თვისთა შვილთათვის სამახსოვროდ დღიურების სახით აღწერს ნანახსა და განცდილს. ნაწარმოები სცილდება ვიწრო პირადულ ჩარჩოს, საყურადღებო ცნობებს შეიცავს [[საქართველო|საქართველოს]] ისტორიის, სოციალურ-ეკონომიკური თუ სამეურნეო ვითარებისთვის. |
| − | + | ==ტექსტი და ლიტერატურა== | |
| + | * ეშყი-ხონია (ლექსნი სამიჯნურონი), ძველი ქართული მწერლობის საკითხები, II, 1964; დიალოგი, იქვე; | ||
| + | * გ. მიქაძე, იესე ბარათაშვილი, იქვე. | ||
| + | ==წყარო== | ||
| + | * [[ქართული მწერლობა: ლექსიკონი-ცნობარი]]. | ||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
[[კატეგორია:ქართველი პოეტები]] | [[კატეგორია:ქართველი პოეტები]] | ||
[[კატეგორია:ბარათაშვილები]] | [[კატეგორია:ბარათაშვილები]] | ||
15:53, 17 ოქტომბერი 2023-ის ვერსია
ბარათაშვილი იესე (1728–1786) — პოეტი, მემუარისტი. თეიმურაზ მეორისა და ერეკლე მეორის სამეფო კარზე დაწინაურებული პიროვნება. მას მიაკუთვნებენ 73-სტროფიან ლექსს „ეშყი-ხონიას“, რომელიც თავისი ხასიათით სატრფიალო პოეზიის ნიმუშია. ზოგი მკვლევარის მოსაზრებით, ი. ბარათაშვილი უნდა იყოს „ნარგიზოვანის“ ავტორიც. მასვე ეკუთვნის 1760-1762 წლებში შექმნილი საინტერესო თხზულება „დიალოგი“. მასში ავტორისა და ხუცესის საუბრის გზით გადმოშლილია იესეს ბიოგრაფია მრავალი საყურადღებო დეტალითურთ. ავტობიოგრაფიული ხასიათისაა მემუარული თხზულება „ცხოვრება-ანდერძი“, რომელშიც ავტორი თვისთა შვილთათვის სამახსოვროდ დღიურების სახით აღწერს ნანახსა და განცდილს. ნაწარმოები სცილდება ვიწრო პირადულ ჩარჩოს, საყურადღებო ცნობებს შეიცავს საქართველოს ისტორიის, სოციალურ-ეკონომიკური თუ სამეურნეო ვითარებისთვის.
ტექსტი და ლიტერატურა
- ეშყი-ხონია (ლექსნი სამიჯნურონი), ძველი ქართული მწერლობის საკითხები, II, 1964; დიალოგი, იქვე;
- გ. მიქაძე, იესე ბარათაშვილი, იქვე.
