ბაგრატიონი დომენტი
NPLG Wiki Dictionaries გვერდიდან
(სხვაობა ვერსიებს შორის)
| ხაზი 1: | ხაზი 1: | ||
| − | '''ბაგრატიონი დომენტი''' (XVII-XVIII სს.). — [[მწიგნობარი]], საეკლესიო და პოლიტიკური მოღვაწე, [[ქართლი]]ს [[კათალიკოსი]] 1704 წლიდან, [[ვახტანგ მეექვსე|ვახტანგ მეექვსის]] ძმა და თანამდგომელი. ვახტანგის ემიგრაციაში წასვლის შემდეგ სტამბოლს გაიწვიეს. [[თურქეთი|თურქეთში]] მას ახლდა [[ტლაშაძე იესე|იესე ტლაშაძე]] - „კათალიკოზ-ბაქარიანის“ ავტორი, რომელსაც დასახელებული ნაწარმოები კათალიკოს დომენტის ინიციატივით დაუწერია. 1704-13 წწ. შეადგინა პირველი ჰაგიოგრაფიული კრებული, ხოლო თურქეთში ყოფნისას (1727-39) შეაგროვა დამატებითი მასალა (იოანე ქართველის, იოანე და ექვთიმე ათონელების [[საგალობელნი|საგალობლები]]) და | + | '''ბაგრატიონი დომენტი''' (XVII-XVIII სს.). — [[მწიგნობარი]], საეკლესიო და პოლიტიკური მოღვაწე, [[ქართლი]]ს [[კათალიკოსი]] 1704 წლიდან, [[ვახტანგ მეექვსე|ვახტანგ მეექვსის]] ძმა და თანამდგომელი. ვახტანგის ემიგრაციაში წასვლის შემდეგ სტამბოლს გაიწვიეს. [[თურქეთი|თურქეთში]] მას ახლდა [[ტლაშაძე იესე|იესე ტლაშაძე]] - „კათალიკოზ-ბაქარიანის“ ავტორი, რომელსაც დასახელებული ნაწარმოები კათალიკოს დომენტის ინიციატივით დაუწერია. 1704-13 წწ. შეადგინა პირველი ჰაგიოგრაფიული კრებული, ხოლო თურქეთში ყოფნისას (1727-39) შეაგროვა დამატებითი მასალა (იოანე ქართველის, იოანე და ექვთიმე ათონელების [[საგალობელნი|საგალობლები]]) და [[საქართველო]]ში ჩამოსვლის შემდეგ თავის კრებულში შეიტანა. |
| ხაზი 7: | ხაზი 7: | ||
[[კატეგორია: სასულიერო მწერლობა]] | [[კატეგორია: სასულიერო მწერლობა]] | ||
| − | [[კატეგორია: | + | [[კატეგორია: ქართველი მწერლები]] |
| − | [[კატეგორია: | + | [[კატეგორია: ქართლის კათალიკოსები]] |
| − | + | ||
[[კატეგორია:ბაგრატიონები]] | [[კატეგორია:ბაგრატიონები]] | ||
11:04, 21 სექტემბერი 2023-ის ვერსია
ბაგრატიონი დომენტი (XVII-XVIII სს.). — მწიგნობარი, საეკლესიო და პოლიტიკური მოღვაწე, ქართლის კათალიკოსი 1704 წლიდან, ვახტანგ მეექვსის ძმა და თანამდგომელი. ვახტანგის ემიგრაციაში წასვლის შემდეგ სტამბოლს გაიწვიეს. თურქეთში მას ახლდა იესე ტლაშაძე - „კათალიკოზ-ბაქარიანის“ ავტორი, რომელსაც დასახელებული ნაწარმოები კათალიკოს დომენტის ინიციატივით დაუწერია. 1704-13 წწ. შეადგინა პირველი ჰაგიოგრაფიული კრებული, ხოლო თურქეთში ყოფნისას (1727-39) შეაგროვა დამატებითი მასალა (იოანე ქართველის, იოანე და ექვთიმე ათონელების საგალობლები) და საქართველოში ჩამოსვლის შემდეგ თავის კრებულში შეიტანა.
