ბახუტაშვილი-შულგინა ოლღა
მ (მომხმარებელმა Tkenchoshvili გვერდი „ოლღა ბახუტაშვილი-შულგინა“ გადაიტანა გვერდზე „[[ბახუტაშვილი-შულ...) |
|||
| ხაზი 2: | ხაზი 2: | ||
'''ბახუტაშვილი-შულგინა ოლღა ალექსანდრეს ასული''' - (13. II. 1879, ქუთაისი, – 28. V. 1950, [[თბილისი]]), [[ქართველები|ქართველი]] მომღერალი (სოპრანო). საქართველოს სახალხო არტისტი, თბილისის კონსერვატორიის პროფესორი. | '''ბახუტაშვილი-შულგინა ოლღა ალექსანდრეს ასული''' - (13. II. 1879, ქუთაისი, – 28. V. 1950, [[თბილისი]]), [[ქართველები|ქართველი]] მომღერალი (სოპრანო). საქართველოს სახალხო არტისტი, თბილისის კონსერვატორიის პროფესორი. | ||
| − | ვოკალის ხელოვნებას ეუფლებოდა ე. რიადნოვთან. მისი დებიუტი შედგა თბილისის საოპერო თეატრის სცენაზე (1901). წლების მანძილზე მოღვაწეობდა მოსკოვში, კიევში, ოდესაში. 1917-27 ბახუტაშვილი-შულგინა კვლავ თბილისის საოპერო სცენაზეა. იყო ეთერისა („ზ. ფალიაშვილის „აბესალომ და ეთერი“) და გულჩინას ([[არაყიშვილი დიმიტრი|დ. არაყიშვილის]] „თქმულება შოთა რუსთაველზე“) პარტიების პირველი შემსრულებელი. | + | ვოკალის ხელოვნებას ეუფლებოდა ე. რიადნოვთან. მისი დებიუტი შედგა [[თბილისის ოპერისა და ბალეტის თეატრი|თბილისის საოპერო თეატრის]] სცენაზე (1901). წლების მანძილზე მოღვაწეობდა მოსკოვში, კიევში, ოდესაში. 1917-27 ბახუტაშვილი-შულგინა კვლავ თბილისის საოპერო სცენაზეა. იყო ეთერისა („ზ. ფალიაშვილის „აბესალომ და ეთერი“) და გულჩინას ([[არაყიშვილი დიმიტრი|დ. არაყიშვილის]] „თქმულება შოთა რუსთაველზე“) პარტიების პირველი შემსრულებელი. |
| − | თბილისის საოპერო თეატრის სცენაზე შეასრულა სოპრანოს მრავალი პარტია: ტატიანა, ლიზა, იოლანტა, მარია (ჩაიკოვსკის „ევგენი ონეგინი“, „პიკის ქალი“, „იოლანტა“, „მაზეპა“), თამარი (რუბინშტეინის „დემონი“), აიდა (ვერდის „აიდა“), ბატერფლაი (პუჩინის „ჩიო-ჩიო-სანი“) და სხვ. | + | თბილისის საოპერო თეატრის სცენაზე შეასრულა სოპრანოს მრავალი პარტია: ტატიანა, ლიზა, იოლანტა, მარია (ჩაიკოვსკის „ევგენი ონეგინი“, „პიკის ქალი“, „იოლანტა“, „მაზეპა“), თამარი (რუბინშტეინის „დემონი“), აიდა ([[ვერდი ჯუზეპე|ვერდის]] „აიდა“), ბატერფლაი (პუჩინის „ჩიო-ჩიო-სანი“) და სხვ. |
| − | პირველი ქართველი მომღერალი ქალია, რომელსაც მიენიჭა საქართველოს სახალხო არტისტის წოდება. იგი ერთ-ერთი პირველი ქართველი პროფესორია ვოკალის დარგში. ავტორია რიგი მეთოდიკური შრომებისა. მისი მოწაფეები იყვნენ: ე. სოხაძე, ნ. ცომაია, პ. ამირანაშვილი, მ. ნაკაშიძე, გ. გოგიჩაძე, მ. ყვარელაშვილი, ლ. გოცირიძე, პ. თომაძე და სხვ. მ. გედევანიშვილი. | + | პირველი ქართველი მომღერალი ქალია, რომელსაც მიენიჭა საქართველოს სახალხო არტისტის წოდება. იგი ერთ-ერთი პირველი ქართველი პროფესორია ვოკალის დარგში. ავტორია რიგი მეთოდიკური შრომებისა. მისი მოწაფეები იყვნენ: ე. სოხაძე, ნ. ცომაია, [[ამირანაშვილი პეტრე|პ. ამირანაშვილი]], მ. ნაკაშიძე, გ. გოგიჩაძე, მ. ყვარელაშვილი, ლ. გოცირიძე, პ. თომაძე და სხვ. მ. გედევანიშვილი. |
| ხაზი 16: | ხაზი 16: | ||
[[კატეგორია:ვოკალისტები]] | [[კატეგორია:ვოკალისტები]] | ||
| + | [[კატეგორია: მომღერლები]] | ||
| + | [[კატეგორია:ქართველი მომღერლები]] | ||
| + | [[კატეგორია:საქართველოს სახალხო არტისტები]] | ||
17:17, 9 აგვისტო 2017-ის ვერსია
ბახუტაშვილი-შულგინა ოლღა ალექსანდრეს ასული - (13. II. 1879, ქუთაისი, – 28. V. 1950, თბილისი), ქართველი მომღერალი (სოპრანო). საქართველოს სახალხო არტისტი, თბილისის კონსერვატორიის პროფესორი.
ვოკალის ხელოვნებას ეუფლებოდა ე. რიადნოვთან. მისი დებიუტი შედგა თბილისის საოპერო თეატრის სცენაზე (1901). წლების მანძილზე მოღვაწეობდა მოსკოვში, კიევში, ოდესაში. 1917-27 ბახუტაშვილი-შულგინა კვლავ თბილისის საოპერო სცენაზეა. იყო ეთერისა („ზ. ფალიაშვილის „აბესალომ და ეთერი“) და გულჩინას (დ. არაყიშვილის „თქმულება შოთა რუსთაველზე“) პარტიების პირველი შემსრულებელი.
თბილისის საოპერო თეატრის სცენაზე შეასრულა სოპრანოს მრავალი პარტია: ტატიანა, ლიზა, იოლანტა, მარია (ჩაიკოვსკის „ევგენი ონეგინი“, „პიკის ქალი“, „იოლანტა“, „მაზეპა“), თამარი (რუბინშტეინის „დემონი“), აიდა (ვერდის „აიდა“), ბატერფლაი (პუჩინის „ჩიო-ჩიო-სანი“) და სხვ.
პირველი ქართველი მომღერალი ქალია, რომელსაც მიენიჭა საქართველოს სახალხო არტისტის წოდება. იგი ერთ-ერთი პირველი ქართველი პროფესორია ვოკალის დარგში. ავტორია რიგი მეთოდიკური შრომებისა. მისი მოწაფეები იყვნენ: ე. სოხაძე, ნ. ცომაია, პ. ამირანაშვილი, მ. ნაკაშიძე, გ. გოგიჩაძე, მ. ყვარელაშვილი, ლ. გოცირიძე, პ. თომაძე და სხვ. მ. გედევანიშვილი.
წყარო
მუსიკის ენციკლოპედიური ლექსიკონი / [შემდგ.: ანზორ თამარაშვილი; მთ. რედ.: გულბათ ტორაძე]. [ახალციხე: თბილ. უნ-ტის მესხეთის ფილიალის გამ-ბა], 2005 (ა.ო. "პროგრესი")
