ასპინძურა შავი
NPLG Wiki Dictionaries გვერდიდან
(სხვაობა ვერსიებს შორის)
| ხაზი 1: | ხაზი 1: | ||
| − | '''ასპინძურა შავი''' – მესხური ვაზის ადგილობრივი ჯიში, საღვინე და სუფრის ყურძენი, უხვმოსავლიანი. ფოთოლი საშუალო ზომისაა: 11X14 სმ, მომცრო და გულისებრი ფორმის, მუქი მწვანე, ქვედა მხარე – ოდნავ შებუსული. მტევანი საშუალო ზომისაა – 16X9 სმ, კონუსისებრი ფორმის, საშუალო წონა – 140 გრ, ცალკეულ მტევნები – 300-400 გრ. მარცვალი თხელკანიანი, წვნიანი და უხვმოსავლიანია. ყურძნის წვენის შაქრიანობა – 19.4 %, მჟავიანობა – 8-9 გრ/ლ. სოკოვანი და ავადებების მიმართ ნაკლებმგრძნობიარეა, | + | '''ასპინძურა შავი''' – მესხური ვაზის ადგილობრივი ჯიში, საღვინე და სუფრის ყურძენი, უხვმოსავლიანი. [[ფოთოლი]] საშუალო ზომისაა: 11X14 სმ, მომცრო და გულისებრი ფორმის, მუქი მწვანე, ქვედა მხარე – ოდნავ შებუსული. მტევანი საშუალო ზომისაა – 16X9 სმ, კონუსისებრი ფორმის, საშუალო წონა – 140 გრ, ცალკეულ მტევნები – 300-400 გრ. მარცვალი თხელკანიანი, წვნიანი და უხვმოსავლიანია. ყურძნის წვენის შაქრიანობა – 19.4 %, მჟავიანობა – 8-9 გრ/ლ. სოკოვანი და ავადებების მიმართ ნაკლებმგრძნობიარეა, ყინვა და გვალვაგამძლეა. კარგი არომატითა და ბუნებრივი შუშხუნა თვისებებით ხასიათდება. 1950-იან წლებში გავრცელებული იყო სოფლებში – [[ასპინძა (დაბა)|ასპინძის]], ოშორისა და ტოლოში მიდამოებში. |
| − | == | + | ] |
| + | ==წყარო== | ||
[[სამცხე-ჯავახეთი: ცნობარი]] | [[სამცხე-ჯავახეთი: ცნობარი]] | ||
| + | [[კატეგორია:საქართველოს ამპელოგრაფია]] | ||
[[კატეგორია:ვაზის მესხური ჯიშები]] | [[კატეგორია:ვაზის მესხური ჯიშები]] | ||
| + | [[კატეგორია:წითელყურძნიანი საღვინე ჯიშები]] | ||
17:46, 9 მაისი 2024-ის ვერსია
ასპინძურა შავი – მესხური ვაზის ადგილობრივი ჯიში, საღვინე და სუფრის ყურძენი, უხვმოსავლიანი. ფოთოლი საშუალო ზომისაა: 11X14 სმ, მომცრო და გულისებრი ფორმის, მუქი მწვანე, ქვედა მხარე – ოდნავ შებუსული. მტევანი საშუალო ზომისაა – 16X9 სმ, კონუსისებრი ფორმის, საშუალო წონა – 140 გრ, ცალკეულ მტევნები – 300-400 გრ. მარცვალი თხელკანიანი, წვნიანი და უხვმოსავლიანია. ყურძნის წვენის შაქრიანობა – 19.4 %, მჟავიანობა – 8-9 გრ/ლ. სოკოვანი და ავადებების მიმართ ნაკლებმგრძნობიარეა, ყინვა და გვალვაგამძლეა. კარგი არომატითა და ბუნებრივი შუშხუნა თვისებებით ხასიათდება. 1950-იან წლებში გავრცელებული იყო სოფლებში – ასპინძის, ოშორისა და ტოლოში მიდამოებში.
]
