აფნია (სოფელი ახალქალაქის მუნიციპალიტეტში)
(→წყრო) |
|||
| ხაზი 1: | ხაზი 1: | ||
| − | '''აფნია''' – სოფელი სამხრეთ [[საქართველო]]ში, [[ახალქალაქის მუნიციპალიტეტი|ახალქალაქის მუნიციპალიტეტში]], გოგაშენის საკრებულოში, ახალქალაქის | + | '''აფნია''' – სოფელი და ბალნეო-კლიმატური საკურორტო ადგილი სამხრეთ [[საქართველო]]ში, , [[ახალქალაქის მუნიციპალიტეტი|ახალქალაქის მუნიციპალიტეტში]], გოგაშენის საკრებულოში, [[ახალქალაქის პლატო]]ს დასავლეთ კიდეზე, [[მდინარე]] [[მტკვარი|მტკვრის]] მარჯვენა მხარეს, ზღვის დონიდან 1700-1745 მ სიმაღლეზე, [[ქალაქი|ქალაქ]] [[ახალქალაქი (ქალაქი ჯავახეთში)|ახალქალაქიდან]] 23 კმ მანძილზე, ხერთვის-ოკამის საავტომობილო გზაზე. რელიეფი – ტალღობრივი ვაკე, რომელზედაც მცირე ბორცვებია. |
| − | + | ||
| − | საქართველოს მთავრობის 2015 წლის N 671 დადგენილების მიხედვით შესულია მაღალმთიან დასახლებათა ნუსხაში. | + | საქართველოს მთავრობის 2015 წლის N 671 დადგენილების მიხედვით შესულია მაღალმთიან დასახლებათა ნუსხაში. მიდამოები უტყეოა. XX საუკუნის შუა წლებში აქ გააშენეს ხელოვნური ფიჭვნარები. ამ ადგილს მერენიის ტყე უწოდეს. |
მოსახლეობის რიცხოვნობა – 111, რიცხობრივად უპირატესი ეროვნება – [[ქართველები|ქართველი]] (2002). შემორჩენილია დარბაზული ეკლესია და დარბაზული ტიპის ერდოიანი საცხოვრებელი სახლები. | მოსახლეობის რიცხოვნობა – 111, რიცხობრივად უპირატესი ეროვნება – [[ქართველები|ქართველი]] (2002). შემორჩენილია დარბაზული ეკლესია და დარბაზული ტიპის ერდოიანი საცხოვრებელი სახლები. | ||
| − | 1933 წელს [[ბერძენიშვილი ნიკო|ნ. ბერძენიშვილს]] მიუკვლევია ოთხკუთხედი ქვა, რომლის ოთხივე მხარეს ქანდაკებები ჰქონიაგამოსახული: ფოთლის, ყვავილის, [[ირემი|ირმისა]] და ჯვრის. სოფელში ძველთაგანვე მისდევნენ ტერასულ სოფლის მეურნეობას. როგორც [[კეცხოველი ნიკოლოზ|ნ. კეცხოველი]] წერს „ჯავახეთის სოფლებს აფნიას და გოგაშენს და სხვებს ბაღები ჰქონდათ ვარძიის მიდამოებში, მის პატარა ხევებში და საერთოდ მტკვრის გასწვრივ. ეს ვენახები ფრიად საინტერესონი არიან თავის არქიტექტურით, ბევრი მათგანი ციცაბო კლდეზეა გაშენებული, მაგრამ კლდე ფრიად ოსტატურად არის დატერასებული. ტერასის შუბლი ამოყვანილია | + | 1933 წელს [[ბერძენიშვილი ნიკო|ნ. ბერძენიშვილს]] მიუკვლევია ოთხკუთხედი ქვა, რომლის ოთხივე მხარეს ქანდაკებები ჰქონიაგამოსახული: ფოთლის, ყვავილის, [[ირემი|ირმისა]] და ჯვრის. სოფელში ძველთაგანვე მისდევნენ ტერასულ სოფლის მეურნეობას. როგორც [[კეცხოველი ნიკოლოზ|ნ. კეცხოველი]] წერს „ჯავახეთის სოფლებს აფნიას და გოგაშენს და სხვებს ბაღები ჰქონდათ ვარძიის მიდამოებში, მის პატარა ხევებში და საერთოდ მტკვრის გასწვრივ. ეს ვენახები ფრიად საინტერესონი არიან თავის არქიტექტურით, ბევრი მათგანი ციცაბო კლდეზეა გაშენებული, მაგრამ კლდე ფრიად ოსტატურად არის დატერასებული. ტერასის შუბლი ამოყვანილია ქვის კარგი კედლით. ტერასის უკანა მხარეზე დარგულია ხეხილი: [[თუთა]], ჭანჭური, ღოღნოშო, [[ქლიავი]], [[მსხალი]], ვაშლი, წინამხარეზე ვაზი – ერთი მწკრივი დაბლარი, მეორე – ხეხილის მწკრივზე (მაღლარი) გაშენებული. ვაზებს შორის ფართობი გამოყენებულია მწვანილის მოსაყვანად, კლდისპირით ტერასამდე მიყვანილია სარწყავი არხი. ეს ერთი-ერთი ტიპია მრავალსართულიანი ბაღ-ვენახ-ბოსტნისა” |
| − | ქვის კარგი კედლით. ტერასის უკანა მხარეზე დარგულია ხეხილი: [[თუთა]], ჭანჭური, ღოღნოშო, [[ქლიავი]], [[მსხალი]], ვაშლი, წინამხარეზე ვაზი – ერთი მწკრივი დაბლარი, მეორე – ხეხილის მწკრივზე (მაღლარი) გაშენებული. ვაზებს შორის ფართობი გამოყენებულია მწვანილის მოსაყვანად, კლდისპირით ტერასამდე მიყვანილია სარწყავი არხი. ეს ერთი-ერთი ტიპია მრავალსართულიანი ბაღ-ვენახ-ბოსტნისა” | + | |
| + | |||
| + | |||
==წყრო== | ==წყრო== | ||
00:09, 23 აპრილი 2025-ის ვერსია
აფნია – სოფელი და ბალნეო-კლიმატური საკურორტო ადგილი სამხრეთ საქართველოში, , ახალქალაქის მუნიციპალიტეტში, გოგაშენის საკრებულოში, ახალქალაქის პლატოს დასავლეთ კიდეზე, მდინარე მტკვრის მარჯვენა მხარეს, ზღვის დონიდან 1700-1745 მ სიმაღლეზე, ქალაქ ახალქალაქიდან 23 კმ მანძილზე, ხერთვის-ოკამის საავტომობილო გზაზე. რელიეფი – ტალღობრივი ვაკე, რომელზედაც მცირე ბორცვებია.
საქართველოს მთავრობის 2015 წლის N 671 დადგენილების მიხედვით შესულია მაღალმთიან დასახლებათა ნუსხაში. მიდამოები უტყეოა. XX საუკუნის შუა წლებში აქ გააშენეს ხელოვნური ფიჭვნარები. ამ ადგილს მერენიის ტყე უწოდეს.
მოსახლეობის რიცხოვნობა – 111, რიცხობრივად უპირატესი ეროვნება – ქართველი (2002). შემორჩენილია დარბაზული ეკლესია და დარბაზული ტიპის ერდოიანი საცხოვრებელი სახლები.
1933 წელს ნ. ბერძენიშვილს მიუკვლევია ოთხკუთხედი ქვა, რომლის ოთხივე მხარეს ქანდაკებები ჰქონიაგამოსახული: ფოთლის, ყვავილის, ირმისა და ჯვრის. სოფელში ძველთაგანვე მისდევნენ ტერასულ სოფლის მეურნეობას. როგორც ნ. კეცხოველი წერს „ჯავახეთის სოფლებს აფნიას და გოგაშენს და სხვებს ბაღები ჰქონდათ ვარძიის მიდამოებში, მის პატარა ხევებში და საერთოდ მტკვრის გასწვრივ. ეს ვენახები ფრიად საინტერესონი არიან თავის არქიტექტურით, ბევრი მათგანი ციცაბო კლდეზეა გაშენებული, მაგრამ კლდე ფრიად ოსტატურად არის დატერასებული. ტერასის შუბლი ამოყვანილია ქვის კარგი კედლით. ტერასის უკანა მხარეზე დარგულია ხეხილი: თუთა, ჭანჭური, ღოღნოშო, ქლიავი, მსხალი, ვაშლი, წინამხარეზე ვაზი – ერთი მწკრივი დაბლარი, მეორე – ხეხილის მწკრივზე (მაღლარი) გაშენებული. ვაზებს შორის ფართობი გამოყენებულია მწვანილის მოსაყვანად, კლდისპირით ტერასამდე მიყვანილია სარწყავი არხი. ეს ერთი-ერთი ტიპია მრავალსართულიანი ბაღ-ვენახ-ბოსტნისა”
