მუსხი
მ (მომხმარებელმა Tkenchoshvili გვერდი „ენგვიკვევი“ გადაიტანა გვერდზე „მუსხი“ გადამისამართებაზე) |
|||
| ხაზი 1: | ხაზი 1: | ||
[[ფაილი:MUSXI.PNG|thumb|200პქ|მუსხი]] | [[ფაილი:MUSXI.PNG|thumb|200პქ|მუსხი]] | ||
| − | '''მუსხი, ენგვიკვევი''' – სოფელი [[ახალციხის მუნიციპალიტეტი|ახალციხის მუნიციპალიტეტში]], ურაველის თემში, [[ახალციხის ქვაბული|ახალციხის ქვაბულში]], მდინარე | + | '''მუსხი, ენგვიკვევი''' – სოფელი [[ახალციხის მუნიციპალიტეტი|ახალციხის მუნიციპალიტეტში]], ურაველის თემში, [[ახალციხის ქვაბული|ახალციხის ქვაბულში]], მდინარე [[ურაველი (მდინარე)|ურავლი]]ს მარჯვენა მხარეს, ზღვის დონიდან 1095-1200 მ სიმაღლეზე, ქ. [[ახალციხე (ქალაქი ახალციხის მუნიციპალიტეტში)|ახალციხიდან]] 16 კმ მანძიზლე. [[მესხეთი]]ს ერთ-ერთი უძველესი სოფელი. მუსხები, მუშკები მესხების წინაპრებს ერქვა. სავარაუდოდ სოფელმაც აქედან მიიღო სახელი. |
საქართველოს მთავრობის 2015 წლის N 671 დადგენილების მიხედვით შესულია მაღალმთიან დასახლებათა ნუსხაში. მოსახლეობის რიცხოვნობა – 880 კაცი, უპირატესი ეროვნება (99 %) – [[ქართველები|ქართველი]] (2002). არის [[დიატომიტი]]ს საბადო. ძველად აქ ვაზი ხარობდა. ალ. ფრონელი წერს: „მე თვითონ მინახავს 1891 წ. მუსხის და ტობის ძირობებში, მტკვრის პირას, გამხმარი ვაზის ჯირკები. ეტყობა ვენახები გადაშენებულა ამ უკანასკნელი ოცდაათი წლის განმავლობაში. მთელ სამცხე-საათაბაგოში ეხლა არაც ერთი ვენახი აღარაა”. | საქართველოს მთავრობის 2015 წლის N 671 დადგენილების მიხედვით შესულია მაღალმთიან დასახლებათა ნუსხაში. მოსახლეობის რიცხოვნობა – 880 კაცი, უპირატესი ეროვნება (99 %) – [[ქართველები|ქართველი]] (2002). არის [[დიატომიტი]]ს საბადო. ძველად აქ ვაზი ხარობდა. ალ. ფრონელი წერს: „მე თვითონ მინახავს 1891 წ. მუსხის და ტობის ძირობებში, მტკვრის პირას, გამხმარი ვაზის ჯირკები. ეტყობა ვენახები გადაშენებულა ამ უკანასკნელი ოცდაათი წლის განმავლობაში. მთელ სამცხე-საათაბაგოში ეხლა არაც ერთი ვენახი აღარაა”. | ||
მიმდინარე ცვლილება 22:23, 15 მაისი 2024 მდგომარეობით
მუსხი, ენგვიკვევი – სოფელი ახალციხის მუნიციპალიტეტში, ურაველის თემში, ახალციხის ქვაბულში, მდინარე ურავლის მარჯვენა მხარეს, ზღვის დონიდან 1095-1200 მ სიმაღლეზე, ქ. ახალციხიდან 16 კმ მანძიზლე. მესხეთის ერთ-ერთი უძველესი სოფელი. მუსხები, მუშკები მესხების წინაპრებს ერქვა. სავარაუდოდ სოფელმაც აქედან მიიღო სახელი.
საქართველოს მთავრობის 2015 წლის N 671 დადგენილების მიხედვით შესულია მაღალმთიან დასახლებათა ნუსხაში. მოსახლეობის რიცხოვნობა – 880 კაცი, უპირატესი ეროვნება (99 %) – ქართველი (2002). არის დიატომიტის საბადო. ძველად აქ ვაზი ხარობდა. ალ. ფრონელი წერს: „მე თვითონ მინახავს 1891 წ. მუსხის და ტობის ძირობებში, მტკვრის პირას, გამხმარი ვაზის ჯირკები. ეტყობა ვენახები გადაშენებულა ამ უკანასკნელი ოცდაათი წლის განმავლობაში. მთელ სამცხე-საათაბაგოში ეხლა არაც ერთი ვენახი აღარაა”.
