ორბელი სუმბატ
(→წყარო) |
(→წყაროები და ლიტერატურა) |
||
| ხაზი 4: | ხაზი 4: | ||
==წყაროები და ლიტერატურა== | ==წყაროები და ლიტერატურა== | ||
| − | მესხია 1979: 13-15. მელიქსეთ-ბეგი 1964: 137-146. მურადიანი 1977: 137-146. სილოგავა 1994: 44-45. | + | * მესხია 1979: 13-15. |
| − | სტეფანოს ორბელიანი 1978: 38-39; მელიქსეთ-ბეგი 1964: 317-319. მურადიანი 1977: 137-146; სილოგავა 1994: 44-45. | + | * მელიქსეთ-ბეგი 1964: 137-146. |
| + | * მურადიანი 1977: 137-146. | ||
| + | * სილოგავა 1994: 44-45. | ||
| + | * სტეფანოს ორბელიანი 1978: 38-39; | ||
| + | * მელიქსეთ-ბეგი 1964: 317-319. | ||
| + | * მურადიანი 1977: 137-146; | ||
| + | * სილოგავა 1994: 44-45. | ||
==წყარო== | ==წყარო== | ||
11:30, 16 ივნისი 2023-ის ვერსია
სუმბატ ორბელი (სვიმონ-ქმნილი)- ივანე ორბელის ძე, ამირსპასალარი და მანდატურთუხუცესი, დავით აღმაშენებლის თანამედროვე, მანდატურთუხუცესი და ამირსპასალარი. ისტორიკოსი სტეფანოს ორბელიანი მას „დიდ სპასალარს“ უწოდებს. ამ თანამდებობებით იხსენიება იგი სანაინის სომხურ, ჰნევაქისა და ბეთანიის ქართულ წარწერებში. 1155 წ-ის სამეფო გადატრიალების შედეგად, დავით დემეტრეს ძის ექვსთვიანი მეფობისას მას ჩამოერთვა ამირსპასალარობა და დემეტრე I-ის მსგავსად, სვიმონის სახელით, ბერად იქნა აღკვეცილი. მანდატურთუხუცესი და ამირსპასალარი დიდი სუმბატი გამოსახულია ბეთანიის საგვარეულო მონასტერში ბერმონაზვნის ჩოხით, თავის შვილ ივანე ორბელთან ერთად. გარდაიცვალა 1128 წ.
წყაროები და ლიტერატურა
- მესხია 1979: 13-15.
- მელიქსეთ-ბეგი 1964: 137-146.
- მურადიანი 1977: 137-146.
- სილოგავა 1994: 44-45.
- სტეფანოს ორბელიანი 1978: 38-39;
- მელიქსეთ-ბეგი 1964: 317-319.
- მურადიანი 1977: 137-146;
- სილოგავა 1994: 44-45.
წყარო
ცენტრალური და ადგილობრივი სამოხელეო წყობა შუა საუკუნეების საქართველოში. [ენციკლოპედიური ლექსიკონი]. – კორნელი კეკელიძის სახელობის საქართველოს ხელნაწერთა ეროვნული ცენტრი. – თბილისი2017
