რატილი იოსებ
(→წყარო) |
|||
| ხაზი 1: | ხაზი 1: | ||
| − | '''იოსებ რატილი''' – (27 თებერვალი 1840, პარდუბიცე – 7 | + | '''იოსებ რატილი''' – (27 თებერვალი 1840, პარდუბიცე – 7 თებერვალი 1912, [[თბილისი]]), ჩეხი მომღერალი ([[ტენორი (ხმა)|ტენორი]]), ლოტბარი. |
მუსიკსლური განათლება მიიღო პრაღის კონსერვატორიაში. მღეროდა პრაღისა და სხვ. ქალაქის ოპერის თეატრებში. 1878-იდან გამოდიოდა ჰელსინკის ოპერის თეატრში. გასტროლები გამართა რუსეთის სხვადასხვა ქალაქში. 1880-იდან რატილი იყო [[თბილისის ოპერისა და ბალეტის თეატრი|თბილისის საოპერო თეატრი]]ს სოლისტი. აქ დაუახლოვდა ქართველ მუსიკოსებს ([[ბენაშვილი ანდრია (ფილოლოგი)|ა. ბენაშვილს]], [[ბალანჩივაძე მელიტონ|მ. ბალანჩივაძეს]], [[კარგარეთელი ილია|ი. კარგარეთელს]], კ. მაღრაძეს, ხ. სავანელს, ფ. ქორიძეს, ზ. ჩხიკვაძეს). იგი გაეცნო ქართულ მუსიკალურ ფოლკლორს, მოიხიბლა თვითმყოფი, მდიდარი მრავალხმიანი სიმღერებით. რატილი 1885 სათავეში ჩაუდგა [[აღნიაშვილი ლადო|ლ. აღნიაშვილის]] ხალხური სიმღერის გუნდს. 1890 შეადგინა ცალკე გუნდი. პროპაგანდას უწევდა ქართულ სიმღერას. ჩაწერა და დაამუშავა რამდენიმე ქართული ხალხური სიმღერა. მის შესახებ გადაღებულია ფილმი „გმადლობ, ნავრატილ“ (1985). | მუსიკსლური განათლება მიიღო პრაღის კონსერვატორიაში. მღეროდა პრაღისა და სხვ. ქალაქის ოპერის თეატრებში. 1878-იდან გამოდიოდა ჰელსინკის ოპერის თეატრში. გასტროლები გამართა რუსეთის სხვადასხვა ქალაქში. 1880-იდან რატილი იყო [[თბილისის ოპერისა და ბალეტის თეატრი|თბილისის საოპერო თეატრი]]ს სოლისტი. აქ დაუახლოვდა ქართველ მუსიკოსებს ([[ბენაშვილი ანდრია (ფილოლოგი)|ა. ბენაშვილს]], [[ბალანჩივაძე მელიტონ|მ. ბალანჩივაძეს]], [[კარგარეთელი ილია|ი. კარგარეთელს]], კ. მაღრაძეს, ხ. სავანელს, ფ. ქორიძეს, ზ. ჩხიკვაძეს). იგი გაეცნო ქართულ მუსიკალურ ფოლკლორს, მოიხიბლა თვითმყოფი, მდიდარი მრავალხმიანი სიმღერებით. რატილი 1885 სათავეში ჩაუდგა [[აღნიაშვილი ლადო|ლ. აღნიაშვილის]] ხალხური სიმღერის გუნდს. 1890 შეადგინა ცალკე გუნდი. პროპაგანდას უწევდა ქართულ სიმღერას. ჩაწერა და დაამუშავა რამდენიმე ქართული ხალხური სიმღერა. მის შესახებ გადაღებულია ფილმი „გმადლობ, ნავრატილ“ (1985). | ||
00:11, 7 მაისი 2025-ის ვერსია
იოსებ რატილი – (27 თებერვალი 1840, პარდუბიცე – 7 თებერვალი 1912, თბილისი), ჩეხი მომღერალი (ტენორი), ლოტბარი.
მუსიკსლური განათლება მიიღო პრაღის კონსერვატორიაში. მღეროდა პრაღისა და სხვ. ქალაქის ოპერის თეატრებში. 1878-იდან გამოდიოდა ჰელსინკის ოპერის თეატრში. გასტროლები გამართა რუსეთის სხვადასხვა ქალაქში. 1880-იდან რატილი იყო თბილისის საოპერო თეატრის სოლისტი. აქ დაუახლოვდა ქართველ მუსიკოსებს (ა. ბენაშვილს, მ. ბალანჩივაძეს, ი. კარგარეთელს, კ. მაღრაძეს, ხ. სავანელს, ფ. ქორიძეს, ზ. ჩხიკვაძეს). იგი გაეცნო ქართულ მუსიკალურ ფოლკლორს, მოიხიბლა თვითმყოფი, მდიდარი მრავალხმიანი სიმღერებით. რატილი 1885 სათავეში ჩაუდგა ლ. აღნიაშვილის ხალხური სიმღერის გუნდს. 1890 შეადგინა ცალკე გუნდი. პროპაგანდას უწევდა ქართულ სიმღერას. ჩაწერა და დაამუშავა რამდენიმე ქართული ხალხური სიმღერა. მის შესახებ გადაღებულია ფილმი „გმადლობ, ნავრატილ“ (1985).
გ. ჩხიკვაძე
