კერია-ბერია
(→წყარო) |
|||
| ხაზი 1: | ხაზი 1: | ||
'''კერია ბერია''' - სარიტუალო ტკბილი პური. | '''კერია ბერია''' - სარიტუალო ტკბილი პური. | ||
| − | ახალი წლის წინა დღეს რაჭაში ოჯახის უფროსს სახლში მოჰქონდა ერთი მარხილი შეშა, რომელზედაც იდო „ნეკერი“ - ტირიფის ტოტები, აგრეთვე თხილის ყვავილედი, ფითრი და სხვ. ღამით აცხობდნენ „[[ბასილა|კაცაბასილას]]“, რომელსაც ადამიანის ფორმა ჰქონდა და დიდ ტკბილ [[პური|პურს]] – „კერია ბერიას“ | + | ახალი წლის წინა დღეს რაჭაში ოჯახის უფროსს სახლში მოჰქონდა ერთი მარხილი შეშა, რომელზედაც იდო „ნეკერი“ - ტირიფის ტოტები, აგრეთვე თხილის ყვავილედი, ფითრი და სხვ. ღამით აცხობდნენ „[[ბასილა|კაცაბასილას]]“, რომელსაც [[ადამიანი|ადამიანის]] ფორმა ჰქონდა და დიდ ტკბილ [[პური|პურს]] – „კერია ბერიას“ |
| − | „კერია-ბერიას“ გამოცხობამდე თხელი ჭიქით იმდენ მრგვალ ნაჭდევს აკეთებდნენ, რამდენი წევრიც იყო ოჯახში, რათა ყველას შეხვედროდა ამოჭრილი კოკორი. აცხობდნენ ცალკე კოკრებსაც, რომელზეც ზემოდან შტამპით გამოსახავდნენ ქართულ [[ბორჯღალა|ბორჯღალს]] ან ჯვარს. მამაპაპისეული შტამპი ჯვრის გამოსახულებით ყველა ოჯახში ინახებოდა. ტკბილ პურს – „კერია ბერიას“ ბაჯიხევში „მზიდარას“ (მზის დარს) ეძახდნენ. რაც მომდინარეობს უძველესი დროიდან, როგორც თაყვანისცემა [[კერა|კერიის]] ღვთაებისადმი, რომელსაც მეკვლე ოჯახის ბარაქიანობას სთხოვს ''(დვალიძე, 2014)''. | + | „კერია-ბერიას“ გამოცხობამდე თხელი ჭიქით იმდენ მრგვალ ნაჭდევს აკეთებდნენ, რამდენი წევრიც იყო ოჯახში, რათა ყველას შეხვედროდა ამოჭრილი კოკორი. აცხობდნენ ცალკე კოკრებსაც, რომელზეც ზემოდან შტამპით გამოსახავდნენ ქართულ [[ბორჯღალა|ბორჯღალს]] ან [[ჯვარი|ჯვარს]]. მამაპაპისეული შტამპი ჯვრის გამოსახულებით ყველა ოჯახში ინახებოდა. ტკბილ პურს – „კერია ბერიას“ ბაჯიხევში „მზიდარას“ (მზის დარს) ეძახდნენ. რაც მომდინარეობს უძველესი დროიდან, როგორც თაყვანისცემა [[კერა|კერიის]] ღვთაებისადმი, რომელსაც მეკვლე ოჯახის ბარაქიანობას სთხოვს ''(დვალიძე, 2014)''. |
13:39, 19 დეკემბერი 2018-ის ვერსია
კერია ბერია - სარიტუალო ტკბილი პური.
ახალი წლის წინა დღეს რაჭაში ოჯახის უფროსს სახლში მოჰქონდა ერთი მარხილი შეშა, რომელზედაც იდო „ნეკერი“ - ტირიფის ტოტები, აგრეთვე თხილის ყვავილედი, ფითრი და სხვ. ღამით აცხობდნენ „კაცაბასილას“, რომელსაც ადამიანის ფორმა ჰქონდა და დიდ ტკბილ პურს – „კერია ბერიას“
„კერია-ბერიას“ გამოცხობამდე თხელი ჭიქით იმდენ მრგვალ ნაჭდევს აკეთებდნენ, რამდენი წევრიც იყო ოჯახში, რათა ყველას შეხვედროდა ამოჭრილი კოკორი. აცხობდნენ ცალკე კოკრებსაც, რომელზეც ზემოდან შტამპით გამოსახავდნენ ქართულ ბორჯღალს ან ჯვარს. მამაპაპისეული შტამპი ჯვრის გამოსახულებით ყველა ოჯახში ინახებოდა. ტკბილ პურს – „კერია ბერიას“ ბაჯიხევში „მზიდარას“ (მზის დარს) ეძახდნენ. რაც მომდინარეობს უძველესი დროიდან, როგორც თაყვანისცემა კერიის ღვთაებისადმი, რომელსაც მეკვლე ოჯახის ბარაქიანობას სთხოვს (დვალიძე, 2014).
წყარო
- პური ჩვენი არსობისა: წიგნი II /საქართველო სამიწათმოქმედო კულტურის უძველესი კერა/,-ავტ: ფრუიძე ლევან, მაისაია ინეზა, სიხარულიძე შალვა, თავართქილაძე მაია. თბილისი: პალიტრა L, -2016
