აზერბაიჯანი

NPLG Wiki Dictionaries გვერდიდან
(სხვაობა ვერსიებს შორის)
გადასვლა: ნავიგაცია, ძიება
(მომხმარებელმა Tkenchoshvili გვერდი „აზერბაიჯანის რესპუბლიკა“ გადაიტანა გვერდზე „აზერბაიჯანი“ გა...)
ხაზი 1: ხაზი 1:
'''აზერბაიჯანი''' '' – (Azərbaycan Respublikasi – აზერბაიჯანის რესპუბლიკა)''. სახელწიფო ამიერკავკასიის აღმოსავლეთ ნაწილში. [[საქართველო]]ს მეზობელი აღმოსავლეთით. აზერბაიჯანს აღმოსავლეთით ესაზღვრება კასპიის ზღვა. ფართობი 86,6 ათ. კმ2. მოსახლეობა 9,2 მლნ. კაცი (2012), დაახლოებით 85% აზერბაიჯანელები, დანარჩენი დაღესტნური ეთნიკური ჯგუფები, რუსები, თათრები და სხვა. ოფიციალური ენა – აზერბაიჯანული. დედაქალაქი – ქ. ბაქო. ადმინისტრაციული დაყოფა – 69 რაიონი, ნახიჩევანის ავტონომიური რესპუბლიკა.  
+
[[ფაილი:Azerbaijanis drosha.png|thumb|250პქ|აზერბაიჯანის დროშა]]
 +
'''აზერბაიჯანი''' '' – (Azərbaycan Respublikasi – აზერბაიჯანის რესპუბლიკა)''. სახელწიფო [[ამიერკავკასია|ამიერკავკასიის]] აღმოსავლეთ ნაწილში. [[საქართველო]]ს მეზობელი აღმოსავლეთით. აზერბაიჯანს აღმოსავლეთით ესაზღვრება კასპიის ზღვა.  
  
აზერბაიჯანის პარლამენტმა 1991 წელს გააუქმა მთიანი ყარაბაღის ავტონომიური ოლქის სტატუსი. სახელმწიფოს მეთაურია პრეზიდენტი. საკანონმდებლო ორგანო – მილი მეჯლისი (ერთპალატიანი პარლამენტი), აღმასრულებელი ხელისუფლება – მინისტრთა კაბინეტი (მთავრობა). სსრ კავშირის შემადგენლობიდან გამოსვლის შემდეგ, 1991 წლის 30 აგვისტოს, გამოცხადდა თანამედროვე აზერბაიჯანის რესპუბლიკა.  
+
'''ფართობი''' -  86,6 ათ. კმ2.  
  
აზერბაიჯანი ინდუსტრიულ-აგრარული ქვეყანაა. ეკონომიკის საფუძველს წარმოადგენს ნავთობმოპოვება და ნავთობგადამუშავება. განვითარებულია ქიმიური,
+
'''მოსახლეობა''' -  9,2 მლნ. კაცი (2012), დაახლოებით 85% აზერბაიჯანელები, დანარჩენი დაღესტნური ეთნიკური ჯგუფები, რუსები, თათრები და სხვა.
ნავთობქიმიური, მანქანათმშენებლობის, მეტალურგიული, მსუბუქი და კვების მრეწველობა. სოფლის მეურნეობა სპეციალიზებული სუბტროპიკული მცენარეების მოყვანასა და მეცხოველეობაზე. რკინიგზის ქსელის სიგრძე – 2,1 ათასი კმ. სამანქანო გზების – 27,3 კმ., აქედან 25,8 ათასი კმ. მყარი საფრით. საზღვაო პორტებია: ბაქო, აფშერონი. საერთაშორისო აეროპორტი – ბაქო. შეიარაღებული ძალები შეიცავს სახმელეთო ჯარებს, სამხედრო-
+
 
საჰაერო და სამხედრო-საზღვაო ძალებს. საერთო რაოდენობა – 128 ათ. კაცი (2012). სახმელეთო ჯარები 85 ათ., შეიარაღებაში აქვთ 700-მდე ტანკი, 1100-მდე საბრძოლო დაჯავშნული მანქანა, 700-ზე მეტი ქვემეხი, ზალპური ცეცხლის რეაქტიული სისტემა და ნაღმსატყორცნი. სამხედრო-საჰაერო ძალებს –
+
'''ოფიციალური ენა''' – აზერბაიჯანული.
15 ათ. კაცი, შეირაღებაში აქვს 185 საბრძოლო თვითმფრინავი, 115-მდე საბრძოლო ვერტმფრენი, 70 საზენიტო სარაკეტო კომპლექსი. სამხედრო-საჰაერო ბაზები განლაგებულია: განჯაში, დალიარში, სიტალგაიში. სამხედრო-საზღვაო ძალების შემადგენლობაშია 3,5 ათ. კაცი, 40-მდე საბრძოლო ხომალდი
+
 
და კატარღა. სამხედრო-საზღვაო ბაზა – ბაქო. დაკომპლექტება ხორციელდება შერეული მეთოდით.
+
'''დედაქალაქი''' – ქ. ბაქო.
 +
 
 +
'''ადმინისტრაციული დაყოფა''' – 69 რაიონი, ნახიჩევანის ავტონომიური რესპუბლიკა.
 +
 
 +
აზერბაიჯანის პარლამენტმა 1991 წელს გააუქმა მთიანი ყარაბაღის ავტონომიური ოლქის სტატუსი.
 +
 
 +
'''სახელმწიფოს მეთაური''' - პრეზიდენტი.
 +
 
 +
'''საკანონმდებლო ორგანო''' – მილი მეჯლისი (ერთპალატიანი პარლამენტი).
 +
'''
 +
აღმასრულებელი ხელისუფლება''' – მინისტრთა კაბინეტი (მთავრობა).
 +
 
 +
სსრ კავშირის შემადგენლობიდან გამოსვლის შემდეგ, 1991 წლის 30 აგვისტოს, გამოცხადდა თანამედროვე აზერბაიჯანის რესპუბლიკა.
 +
 
 +
აზერბაიჯანი ინდუსტრიულ-აგრარული ქვეყანაა. ეკონომიკის საფუძველს წარმოადგენს ნავთობმოპოვება და ნავთობგადამუშავება. განვითარებულია ქიმიური,ნავთობ-ქიმიური, მანქანათმშენებლობის, მეტალურგიული, მსუბუქი და კვების მრეწველობა. სოფლის მეურნეობა სპეციალიზებული სუბტროპიკული მცენარეების მოყვანასა და მეცხოველეობაზე.  
 +
 
 +
რკინიგზის ქსელის სიგრძე – 2,1 ათასი კმ. სამანქანო გზების – 27,3 კმ., აქედან 25,8 ათასი კმ. მყარი საფრით.  
 +
 
 +
'''საზღვაო პორტებია''': ბაქო, აფშერონი. საერთაშორისო აეროპორტი – ბაქო.  
 +
 
 +
 
 +
შეიარაღებული ძალები შეიცავს სახმელეთო ჯარებს, სამხედრო-საჰაერო და სამხედრო-საზღვაო ძალებს. საერთო რაოდენობა – 128 ათ. კაცი (2012). სახმელეთო ჯარები 85 ათ., შეიარაღებაში აქვთ 700-მდე ტანკი, 1100-მდე საბრძოლო დაჯავშნული მანქანა, 700-ზე მეტი ქვემეხი, ზალპური ცეცხლის რეაქტიული სისტემა და ნაღმსატყორცნი. სამხედრო-საჰაერო ძალებს – 15 ათ. კაცი, შეირაღებაში აქვს 185 საბრძოლო თვითმფრინავი, 115-მდე საბრძოლო ვერტმფრენი, 70 საზენიტო სარაკეტო კომპლექსი.  
 +
 
 +
სამხედრო-საჰაერო ბაზები განლაგებულია: განჯაში, დალიარში, სიტალგაიში. სამხედრო-საზღვაო ძალების შემადგენლობაშია 3,5 ათ. კაცი, 40-მდე საბრძოლო ხომალდი და კატარღა. სამხედრო-საზღვაო ბაზა – ბაქო. დაკომპლექტება ხორციელდება შერეული მეთოდით.
  
 
რეზერვი 300 ათ. კაცი. გასამხედროებული ფორმირებაა სასაზღვრო ჯარები 7 ათ., შინაგანი ჯარი – 15 ათ., ეროვნული გვარდია 2,5 ათ. კაცი.
 
რეზერვი 300 ათ. კაცი. გასამხედროებული ფორმირებაა სასაზღვრო ჯარები 7 ათ., შინაგანი ჯარი – 15 ათ., ეროვნული გვარდია 2,5 ათ. კაცი.

12:26, 9 ოქტომბერი 2017-ის ვერსია

აზერბაიჯანის დროშა

აზერბაიჯანი – (Azərbaycan Respublikasi – აზერბაიჯანის რესპუბლიკა). სახელწიფო ამიერკავკასიის აღმოსავლეთ ნაწილში. საქართველოს მეზობელი აღმოსავლეთით. აზერბაიჯანს აღმოსავლეთით ესაზღვრება კასპიის ზღვა.

ფართობი - 86,6 ათ. კმ2.

მოსახლეობა - 9,2 მლნ. კაცი (2012), დაახლოებით 85% აზერბაიჯანელები, დანარჩენი დაღესტნური ეთნიკური ჯგუფები, რუსები, თათრები და სხვა.

ოფიციალური ენა – აზერბაიჯანული.

დედაქალაქი – ქ. ბაქო.

ადმინისტრაციული დაყოფა – 69 რაიონი, ნახიჩევანის ავტონომიური რესპუბლიკა.

აზერბაიჯანის პარლამენტმა 1991 წელს გააუქმა მთიანი ყარაბაღის ავტონომიური ოლქის სტატუსი.

სახელმწიფოს მეთაური - პრეზიდენტი.

საკანონმდებლო ორგანო – მილი მეჯლისი (ერთპალატიანი პარლამენტი). აღმასრულებელი ხელისუფლება – მინისტრთა კაბინეტი (მთავრობა).

სსრ კავშირის შემადგენლობიდან გამოსვლის შემდეგ, 1991 წლის 30 აგვისტოს, გამოცხადდა თანამედროვე აზერბაიჯანის რესპუბლიკა.

აზერბაიჯანი ინდუსტრიულ-აგრარული ქვეყანაა. ეკონომიკის საფუძველს წარმოადგენს ნავთობმოპოვება და ნავთობგადამუშავება. განვითარებულია ქიმიური,ნავთობ-ქიმიური, მანქანათმშენებლობის, მეტალურგიული, მსუბუქი და კვების მრეწველობა. სოფლის მეურნეობა სპეციალიზებული სუბტროპიკული მცენარეების მოყვანასა და მეცხოველეობაზე.

რკინიგზის ქსელის სიგრძე – 2,1 ათასი კმ. სამანქანო გზების – 27,3 კმ., აქედან 25,8 ათასი კმ. მყარი საფრით.

საზღვაო პორტებია: ბაქო, აფშერონი. საერთაშორისო აეროპორტი – ბაქო.


შეიარაღებული ძალები შეიცავს სახმელეთო ჯარებს, სამხედრო-საჰაერო და სამხედრო-საზღვაო ძალებს. საერთო რაოდენობა – 128 ათ. კაცი (2012). სახმელეთო ჯარები 85 ათ., შეიარაღებაში აქვთ 700-მდე ტანკი, 1100-მდე საბრძოლო დაჯავშნული მანქანა, 700-ზე მეტი ქვემეხი, ზალპური ცეცხლის რეაქტიული სისტემა და ნაღმსატყორცნი. სამხედრო-საჰაერო ძალებს – 15 ათ. კაცი, შეირაღებაში აქვს 185 საბრძოლო თვითმფრინავი, 115-მდე საბრძოლო ვერტმფრენი, 70 საზენიტო სარაკეტო კომპლექსი.

სამხედრო-საჰაერო ბაზები განლაგებულია: განჯაში, დალიარში, სიტალგაიში. სამხედრო-საზღვაო ძალების შემადგენლობაშია 3,5 ათ. კაცი, 40-მდე საბრძოლო ხომალდი და კატარღა. სამხედრო-საზღვაო ბაზა – ბაქო. დაკომპლექტება ხორციელდება შერეული მეთოდით.

რეზერვი 300 ათ. კაცი. გასამხედროებული ფორმირებაა სასაზღვრო ჯარები 7 ათ., შინაგანი ჯარი – 15 ათ., ეროვნული გვარდია 2,5 ათ. კაცი.


წყარო

ქართული სამხედრო ენციკლოპედიური ლექსიკონი. აკადემიკოსის, გენერალ-მაიორ ელგუჯა მეძმარიაშვილის საერთო რედაქციით, - თბილისი2017

პირადი ხელსაწყოები
სახელთა სივრცე

ვარიანტები
მოქმედებები
ნავიგაცია
ხელსაწყოები