|
|
| ხაზი 1: |
ხაზი 1: |
| − | [[ფაილი:DaSna.jpg|thumb|დაშნა]]
| + | '''დაშნა''' |
| | | | |
| − | '''დაშნა''' - (იტალიური - ''Spade''), საჩხვლეტი ან საჩხვლეტ-საჩეხი ცივი იარაღი. არის სწორი, გრძელი (1 მ და მეტი), ერთი ან ორპირიანი, ბრტყელი, ან წახნაგოვანი ფორმის და სხვადასხვა ფორმის ტარით. სატევრის სახესხვაობა, მოკლე მახვილი.
| + | * [[დაშნა (ცივი იარაღი)|დაშნა]] — ცივი იარაღი |
| | + | * [[დაშნა (ორნამენტი)|დაშნა]] — ორნამენტი |
| | + | * [[დაშნა (სამეურნეო იარაღი)|დაშნა]] — სამეურნეო იარაღი |
| | | | |
| − | ფორმითა და ზომით მოგრძო [[ხანჯალი|ხანჯალს]] წააგავს, მაგრამ მისგან განსხვავებით იკიდებენ გვერდზე და ვერტიკალურად.
| |
| | | | |
| − | გაჩნდა XV საუკუნის დასაწყისში ესპანეთისა და იტალიის დიდგვაროვნებში, XVI საუკუნეში - ცხენოსნებსა და ქვეითებში მახვილის ნაცვლად. შენარჩუნებულია როგორც სპორტული, ხოლო ზოგიერთ ქვეყანაში - როგორც საპატიო, საპარადო და ასევე საზღვაო ცივი იარაღი.
| + | [[კატეგორია:მრავალმნიშვნელოვანი]] |
| − | | + | |
| − | დაშნა ფართოდ იყო გავრცელებული [[საქართველო|საქართველოს]] მთიანეთში, კერძოდ, ხევსურეთში.
| + | |
| − | | + | |
| − | ეთნოგრაფიული მასალის მიხედვით ხევსურები ხმალ-ხანჯალთან ერთად ხმარობდნენ აგრეთვე „ხმალ-დაშნას“, რომელსაც სახელოში ან ზურგზე ტანსაცმლის ქვემოდან შეფარულად ატარებდნენ. ე.ი. „ხმალ-დაშნა“ მალული იარაღია, იგი გამოიყენებოდა, მაგ., შუღლის დროს, იმ შემთხვევაში, როდესაც ხევსურს სხვა იარაღი არ ჰქონდა, მაგალითად სტუმრობის დროს, როდესაც წესის მიხედვით იარაღს მასპინძელი ჩამოართმევდა, ის დაშნის, უბისფარისა და [[საცერული|საცერულების]] ამარა რჩებოდა.
| + | |
| − | | + | |
| − | | + | |
| − | | + | |
| − | == ლიტერატურა ==
| + | |
| − | | + | |
| − | В. И. ЭЛАШВИЛИ. „Парикаоба“ 1956. სულხან-საბა, ლექსიკონი ქართული, ტ. I, 1991. მ.ქ.
| + | |
| − | | + | |
| − | == წყარო ==
| + | |
| − | [[ქართული მატერიალური კულტურის ეთნოგრაფიული ლექსიკონი]]
| + | |
| − | | + | |
| − | [[კატეგორია:სპორტული იარაღები]]
| + | |
| − | [[კატეგორია:ცივი იარაღები]]
| + | |
| − | [[კატეგორია:საჩხვლეტი იარაღები]]
| + | |
| − | [[კატეგორია:სააღლუმე იარაღები]] | + | |
