სიკვდილით დასჯის შესახებ კანონი (1918-1921)
(ახალი გვერდი: სიკვდილით დასჯის შესახებ კანონი (1918-1921) - სიკვდილით დასჯა, როგო...) |
|||
| ხაზი 1: | ხაზი 1: | ||
| − | სიკვდილით დასჯის შესახებ კანონი (1918-1921) - | + | '''სიკვდილით დასჯის შესახებ კანონი (1918-1921)''' - სიკვდილით დასჯა, როგორც სასჯელის უმაღლესი ზომა, კანონმდებლობის მიხედვით, გამოიყენებოდა. [[საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკის 1921 წლის კონსტიტუცია|1921 წლის კონსტიტუციის]] მე-19 მუხლით, სიკვდილით დასჯა [[საქართველო|საქართველოში]] საბოლოოდ გაუქმდა. [[საქართველოს ეროვნული საბჭო|საქართველოს ეროვნულმა საბჭომ]] სიკვდილით დასჯა 1918 წლის 5 ივლისის კანონით („სიკვდილით დასჯისა ზოგიერთი უმძიმესი ბოროტმოქმედებისათვის“) შემოიღო. |
| − | სიკვდილით დასჯა, როგორც სასჯელის | + | |
| − | + | ||
| − | გამოიყენებოდა. 1921 | + | |
| − | მე-19 მუხლით, სიკვდილით დასჯა | + | |
| − | + | ||
| − | ეროვნულმა საბჭომ სიკვდილით დასჯა 1918 | + | |
| − | + | ||
| − | + | ||
| − | + | ||
| − | + | ||
| − | + | ||
| − | + | ||
| − | + | ||
| − | + | ||
| − | + | ||
| − | + | ||
| − | + | ||
| − | + | ||
| − | + | ||
| − | + | ||
| − | + | ||
| − | + | ||
| − | + | ||
| − | + | ||
| − | + | ||
| − | + | ||
| − | + | ||
| − | + | ||
| − | + | ||
| − | + | ||
| − | + | ||
| − | + | ||
| − | + | ||
| − | + | ||
| − | + | ||
| − | + | ||
| − | + | ||
| − | + | ||
| − | + | ||
| − | + | კანონში ამომწურავად არის ჩამოთვლილი ის ბოროტმოქმედებანი, რომლებიც ძირითადად [[სახელმწიფო|სახელმწიფოს]] წინააღმდეგ იყო მიმართული. ეს იყო ზომები იმ პირთა მიმართ, რომლებიც ჩაიდენდნენ „უმძიმეს ბოროტმოქმედებას“. სიკვდილით დასჯას ითვალისწინებდა შემდეგი დანაშაულებების ჩადენა:<br /> | |
| − | + | ||
| − | საქართველოს დამფუძნებელმა | + | 1. სახელმწიფო ღალატი საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკის წინააღმდეგ; |
| − | + | 2. საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკის წესწყობილების [[შეიარაღებული ძალები|შეიარაღებული ძალით]] შეცვლის მცდელობა; | |
| − | და ნებადაურთველად წასვლისათვის დასჯის“ | + | 3. [[შეიარაღებული აჯანყება]] არსებული მმართველობის წინააღმდეგ; |
| − | შესახებ მიიღო. დეკრეტის მე-4 მუხლში | + | 4.წინასწარ განზრახ ან უეცრად მოფიქრებული მკვლელობა; |
| − | + | 5. განზრახ ცეცხლის წაკიდებით ან სხვა გზით სამხედრო მასალის, ან თავდასხმის, ან თავდაცვის სხვა საშუალების განადგურება, ცეცხლის წაკიდება სახელმწიფო ან საზოგადო შენობისათვის; | |
| − | დამნაშავე დაისჯება დახვრეტით და მთელის | + | 6. ტელეგრაფის ან ტელეფონის, რკინიგზის ლიანდაგის, ვაგონების, რკინიგზის ან ნავთსადგურების ნიშნების განზრახ განადგურება ან მათთვის დიდი ზიანის მიყენება, სამრეწველო, სამთო-მადნო დარგის მოწყობილობის განზრახ მოსპობა ან გაფუჭება, რომელსაც რესპუბლიკისათვის დიდი მნიშვნელობა ჰქონდა; |
| − | ქონების კონფისკაციით“. | + | 7. ძარცვა ან [[იარაღი (იურიდიული)|იარაღით]] თავდასხმა ქონების წართმევის მიზნით; |
| + | 8. [[ომიანობის პერიოდი|ომიანობის დროს]] [[სამხედრო დანაშაული]]ს ჩადენა. | ||
| + | |||
| + | კანონის მიხედვით, ყველა აღნიშნული ქმედება დასჯადი იყო მხოლოდ იმ შემთხვევაში, თუ ისინი ჩადენილი იქნებოდა საქართველოს ტერიტორიაზე. | ||
| + | |||
| + | დახვრეტას ანუ სიკვდილით დასჯას ითვალისიწნებდა კიდევ ერთი დეკრეტი, რომელიც [[საქართველოს დამფუძნებელი კრება|საქართველოს დამფუძნებელმა კრება]]მ 1919 წლის 27 ივნისს „ჯარის ნაწილებიდან გაქცევისა და ნებადაურთველად წასვლისათვის დასჯის“ შესახებ მიიღო. დეკრეტის მე-4 მუხლში აღნიშნული იყო: „მტრის მხარეზე გადასვლისათვის დამნაშავე დაისჯება დახვრეტით და მთელის ქონების კონფისკაციით“. | ||
:::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::'''''ბექა ქანთარია''''' | :::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::'''''ბექა ქანთარია''''' | ||
11:45, 3 მაისი 2019-ის ვერსია
სიკვდილით დასჯის შესახებ კანონი (1918-1921) - სიკვდილით დასჯა, როგორც სასჯელის უმაღლესი ზომა, კანონმდებლობის მიხედვით, გამოიყენებოდა. 1921 წლის კონსტიტუციის მე-19 მუხლით, სიკვდილით დასჯა საქართველოში საბოლოოდ გაუქმდა. საქართველოს ეროვნულმა საბჭომ სიკვდილით დასჯა 1918 წლის 5 ივლისის კანონით („სიკვდილით დასჯისა ზოგიერთი უმძიმესი ბოროტმოქმედებისათვის“) შემოიღო.
კანონში ამომწურავად არის ჩამოთვლილი ის ბოროტმოქმედებანი, რომლებიც ძირითადად სახელმწიფოს წინააღმდეგ იყო მიმართული. ეს იყო ზომები იმ პირთა მიმართ, რომლებიც ჩაიდენდნენ „უმძიმეს ბოროტმოქმედებას“. სიკვდილით დასჯას ითვალისწინებდა შემდეგი დანაშაულებების ჩადენა:
1. სახელმწიფო ღალატი საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკის წინააღმდეგ; 2. საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკის წესწყობილების შეიარაღებული ძალით შეცვლის მცდელობა; 3. შეიარაღებული აჯანყება არსებული მმართველობის წინააღმდეგ; 4.წინასწარ განზრახ ან უეცრად მოფიქრებული მკვლელობა; 5. განზრახ ცეცხლის წაკიდებით ან სხვა გზით სამხედრო მასალის, ან თავდასხმის, ან თავდაცვის სხვა საშუალების განადგურება, ცეცხლის წაკიდება სახელმწიფო ან საზოგადო შენობისათვის; 6. ტელეგრაფის ან ტელეფონის, რკინიგზის ლიანდაგის, ვაგონების, რკინიგზის ან ნავთსადგურების ნიშნების განზრახ განადგურება ან მათთვის დიდი ზიანის მიყენება, სამრეწველო, სამთო-მადნო დარგის მოწყობილობის განზრახ მოსპობა ან გაფუჭება, რომელსაც რესპუბლიკისათვის დიდი მნიშვნელობა ჰქონდა; 7. ძარცვა ან იარაღით თავდასხმა ქონების წართმევის მიზნით; 8. ომიანობის დროს სამხედრო დანაშაულის ჩადენა.
კანონის მიხედვით, ყველა აღნიშნული ქმედება დასჯადი იყო მხოლოდ იმ შემთხვევაში, თუ ისინი ჩადენილი იქნებოდა საქართველოს ტერიტორიაზე.
დახვრეტას ანუ სიკვდილით დასჯას ითვალისიწნებდა კიდევ ერთი დეკრეტი, რომელიც საქართველოს დამფუძნებელმა კრებამ 1919 წლის 27 ივნისს „ჯარის ნაწილებიდან გაქცევისა და ნებადაურთველად წასვლისათვის დასჯის“ შესახებ მიიღო. დეკრეტის მე-4 მუხლში აღნიშნული იყო: „მტრის მხარეზე გადასვლისათვის დამნაშავე დაისჯება დახვრეტით და მთელის ქონების კონფისკაციით“.
- ბექა ქანთარია
ლიტერატურა
საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკის სამართლებრივი აქტების კრებული (1918-1921), 1990.
წყარო
საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკა (1918-1921) ენციკლოპედია-ლექსიკონი
