ქურხული გიორგი
(→იხილე აგრეთვე) |
|||
| ხაზი 9: | ხაზი 9: | ||
გასაბჭოების შემდეგ ზ. ფალიაშვილის „დაისში“ ცანგალას პარტია შეასრულა. ქართულ ოპერებთან ერთად მის რეპერტუარში უცხოელი კომპოზიტორების ნაწარმოებებიც შედიოდა: მონტანო (ჯ. ვერდის „ოტელო“); დანკარიო ([[ბიზე ჟორჟ|ჟ. ბიზეს]] „კარმენი“); კარდიაგა (ნ. ლისენკოს „ტარას ბულბა) და სხვ. | გასაბჭოების შემდეგ ზ. ფალიაშვილის „დაისში“ ცანგალას პარტია შეასრულა. ქართულ ოპერებთან ერთად მის რეპერტუარში უცხოელი კომპოზიტორების ნაწარმოებებიც შედიოდა: მონტანო (ჯ. ვერდის „ოტელო“); დანკარიო ([[ბიზე ჟორჟ|ჟ. ბიზეს]] „კარმენი“); კარდიაგა (ნ. ლისენკოს „ტარას ბულბა) და სხვ. | ||
| − | 1933-36 წლებში თბილისის ოპერის თეატრის რეჟისორი იყო, 1953-58 წლებში კი ამავე თეატრის სარეჟისორო სამმართველოს უფროსი. მისი დადგმულია: ფ. ჰალევის „ებრაელი ქალი“ („რახილი“) (1942.26.05.); ჯ. მეიერბერის „ჰუგენოტები“ (1943. 27. 01); ა. რუბინშტეინის „დემონი“ ([[წუწუნავა ალექსანდრე|ა. წუწუნავასთან]] ერთად, 1949.21.10). | + | 1933-36 წლებში თბილისის ოპერის თეატრის [[რეჟისორი]] იყო, 1953-58 წლებში კი ამავე თეატრის სარეჟისორო სამმართველოს უფროსი. მისი დადგმულია: ფ. ჰალევის „ებრაელი ქალი“ („რახილი“) (1942.26.05.); ჯ. მეიერბერის „ჰუგენოტები“ (1943. 27. 01); ა. რუბინშტეინის „დემონი“ ([[წუწუნავა ალექსანდრე|ა. წუწუნავასთან]] ერთად, 1949.21.10). |
| − | + | '''''ზურაბ ლეჟავა''''' | |
==ლიტერატურა== | ==ლიტერატურა== | ||
16:51, 4 ნოემბერი 2021-ის ვერსია
ქურხული გიორგი ალექსის ძე - (03.VI.1889, თბილისი - 1958, თბილისი) - საოპერო მომღერალი. ბარიტონი.
სარჩევი |
ბიოგრაფია
1910-1914 წლებში თბილისის მუსიკალურ სასწავლებელში პედ. ე. რიადნოვთან სწავლობდა. გამოდიოდა ზუბალაშვილების სახლში და საოპერო სპექტაკლებში მონაწილეობდა. ასრულებდა სილვიოს რ. ლეონკავალოს „ჯამბაზებში“, ჟერმონს - ჯ. ვერდის „ტრავიატაში“ და ასევე საპასუხისმგებლო მეორეხარისხოვან პარტიებს.
1917 წლიდან თბილისის ოპერის თეატრის სოლისტი გახდა. 1919 წლის 5 თებერვალს დ. არაყიშვილის ოპერაში „თქმულება შოთა რუსთაველზე“ კარისკაცის პარტიას მღეროდა; 1919 წლის 21 თებერვალს ზ. ფალიაშვილის „აბესალომ და ეთერის“ პრემიერაში აბიო მეფის როლს ასრულებდა; ვ. დოლიძის „ქეთო და კოტეს“ პირველი წარმოდგენისას საქოს პარტიას მღეროდა.
გასაბჭოების შემდეგ ზ. ფალიაშვილის „დაისში“ ცანგალას პარტია შეასრულა. ქართულ ოპერებთან ერთად მის რეპერტუარში უცხოელი კომპოზიტორების ნაწარმოებებიც შედიოდა: მონტანო (ჯ. ვერდის „ოტელო“); დანკარიო (ჟ. ბიზეს „კარმენი“); კარდიაგა (ნ. ლისენკოს „ტარას ბულბა) და სხვ.
1933-36 წლებში თბილისის ოპერის თეატრის რეჟისორი იყო, 1953-58 წლებში კი ამავე თეატრის სარეჟისორო სამმართველოს უფროსი. მისი დადგმულია: ფ. ჰალევის „ებრაელი ქალი“ („რახილი“) (1942.26.05.); ჯ. მეიერბერის „ჰუგენოტები“ (1943. 27. 01); ა. რუბინშტეინის „დემონი“ (ა. წუწუნავასთან ერთად, 1949.21.10).
ზურაბ ლეჟავა
ლიტერატურა
- დ. მჭედლიძე, ქართველ მომღერალთა სამი თაობა , თბ. 1968;
- რ. ქუთათელაძე, მ. ჯაფარიძე, ქართული მუსიკის ენციკლოპედიური ლექსიკონი, კულტურის სამინისტრო, თბ., 2015.
წყარო
საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკა (1918-1921) ენციკლოპედია-ლექსიკონი
