ბუღა-ტბა
მ (მომხმარებელმა Tkenchoshvili გვერდი „ბუღა-გოლი“ გადაიტანა გვერდზე „ბუღა-ტბა“ გადამისამართებაზე) |
|||
| ხაზი 1: | ხაზი 1: | ||
[[ფაილი:Xari. xaxuli.jpg|thumb|'''ხარი. ხახული''']] | [[ფაილი:Xari. xaxuli.jpg|thumb|'''ხარი. ხახული''']] | ||
| − | '''ბუღა-ტბა''' – აჭარაში, არსიანის მთის ძირას, არის ერთი მრგვალი ტბა. უხსოვარ დროში ზაფხულობით ამ ტბიდან წითელი, შავწამწამიანი ღონიერი ბუღა ამოდიოდა და სოფლის ძროხებს ამაკებდა. ამბობენ, ახლანდელ ხარებს შავი წამწამები მისგან გამოყვათო. ბუღა ხარებს ემტერებოდა თურმე და სულ გაუწყვეტია. სოფელი ვერაფერს გახდა, ვერა და ვერ მოიშორეს ბუღა. ბოლოს, ერთი კაცი, რომელსაც ერთადერთი ხარი შემორჩენოდა, ასე მოქცეულა: ხარს წაწვეტებული რკინა დაუმაგრა [[რქა|რქებზე]] და გაუშვა ტბისკენ. როგორც კი ბუღა ტბიდან ამოვიდა, ხარი გაექანა მისკენ და ფერდში დააძგერა რკინის რქები. დაჭრილი ბუღა ისევ უკან გაბრუნებულა, ტბაში ჩასულა და მას მერე აღარ გამოჩენილა. | + | '''ბუღა-ტბა''' – აჭარაში, არსიანის მთის ძირას, არის ერთი მრგვალი ტბა. უხსოვარ დროში ზაფხულობით ამ ტბიდან წითელი, შავწამწამიანი ღონიერი ბუღა ამოდიოდა და სოფლის ძროხებს ამაკებდა. ამბობენ, ახლანდელ ხარებს შავი წამწამები მისგან გამოყვათო. ბუღა ხარებს ემტერებოდა თურმე და სულ გაუწყვეტია. სოფელი ვერაფერს გახდა, ვერა და ვერ მოიშორეს ბუღა. ბოლოს, ერთი კაცი, რომელსაც ერთადერთი ხარი შემორჩენოდა, ასე მოქცეულა: ხარს წაწვეტებული რკინა დაუმაგრა [[რქა|რქებზე]] და გაუშვა ტბისკენ. როგორც კი ბუღა ტბიდან ამოვიდა, ხარი გაექანა მისკენ და ფერდში დააძგერა რკინის რქები. დაჭრილი ბუღა ისევ უკან გაბრუნებულა, ტბაში ჩასულა და მას მერე აღარ გამოჩენილა. ტბა მის სისხლს წითლად შეუღებავს, წყალი ნაპირებიდან გადმოსულა და მთელი სოფელი წაულეკავს, გაუვერანებია. ამიტომაც ეწოდება ამ ადგილს ვერნები. |
| ხაზი 10: | ხაზი 10: | ||
== წყარო == | == წყარო == | ||
| − | [[მითოლოგიური ენციკლოპედია ყმაწვილთათვის]] | + | * [[მითოლოგიური ენციკლოპედია ყმაწვილთათვის]] |
| − | + | * [[ქართველი ხალხის ეთნოლოგიური ლექსიკონი აჭარა]] | |
[[კატეგორია:მითოლოგია]] | [[კატეგორია:მითოლოგია]] | ||
16:15, 23 იანვარი 2020-ის ვერსია
ბუღა-ტბა – აჭარაში, არსიანის მთის ძირას, არის ერთი მრგვალი ტბა. უხსოვარ დროში ზაფხულობით ამ ტბიდან წითელი, შავწამწამიანი ღონიერი ბუღა ამოდიოდა და სოფლის ძროხებს ამაკებდა. ამბობენ, ახლანდელ ხარებს შავი წამწამები მისგან გამოყვათო. ბუღა ხარებს ემტერებოდა თურმე და სულ გაუწყვეტია. სოფელი ვერაფერს გახდა, ვერა და ვერ მოიშორეს ბუღა. ბოლოს, ერთი კაცი, რომელსაც ერთადერთი ხარი შემორჩენოდა, ასე მოქცეულა: ხარს წაწვეტებული რკინა დაუმაგრა რქებზე და გაუშვა ტბისკენ. როგორც კი ბუღა ტბიდან ამოვიდა, ხარი გაექანა მისკენ და ფერდში დააძგერა რკინის რქები. დაჭრილი ბუღა ისევ უკან გაბრუნებულა, ტბაში ჩასულა და მას მერე აღარ გამოჩენილა. ტბა მის სისხლს წითლად შეუღებავს, წყალი ნაპირებიდან გადმოსულა და მთელი სოფელი წაულეკავს, გაუვერანებია. ამიტომაც ეწოდება ამ ადგილს ვერნები.
