წვივსაკრავი
(→შილის საწვივე) |
|||
| ხაზი 3: | ხაზი 3: | ||
'''წვივსაკრავი''' - [[პაიჭი|პაიჭზე]] შემოსაკრავი თოკი. უფრო სადა და უბრალო, ვიდრე [[ჩახსაკრავი|ჩახსაკრავია]], [[საქართველო|საქართველოს]] ზოგიერთ კუთხეში მუხლსაკრავსაც უწოდებენ. | '''წვივსაკრავი''' - [[პაიჭი|პაიჭზე]] შემოსაკრავი თოკი. უფრო სადა და უბრალო, ვიდრე [[ჩახსაკრავი|ჩახსაკრავია]], [[საქართველო|საქართველოს]] ზოგიერთ კუთხეში მუხლსაკრავსაც უწოდებენ. | ||
| − | ხევსურეთში ძირითადად სამი სახის წვივსაკრავი იყო ცნობილი. ესენია | + | [[ხევსურეთი|ხევსურეთში]] ძირითადად სამი სახის წვივსაკრავი იყო ცნობილი. ესენია |
* „შილის“ ანუ „შაკერილი საწვივე“, | * „შილის“ ანუ „შაკერილი საწვივე“, | ||
* „დაწნული საწვივე“ | * „დაწნული საწვივე“ | ||
* „ყდის“ ანუ „[[ტოლი|ტოლის]] საწვივე“. | * „ყდის“ ანუ „[[ტოლი|ტოლის]] საწვივე“. | ||
| − | |||
===== შილის საწვივე ===== | ===== შილის საწვივე ===== | ||
| ხაზი 18: | ხაზი 17: | ||
დაწნული საწვივე ცხრა ან თორმეტი სამღოლი (სამწვერი) ნართიდან იწვნებოდა თითებზე ბრტყლად. მის ბოლოებს ნაქარგი შილებით ამკობდნენ. | დაწნული საწვივე ცხრა ან თორმეტი სამღოლი (სამწვერი) ნართიდან იწვნებოდა თითებზე ბრტყლად. მის ბოლოებს ნაქარგი შილებით ამკობდნენ. | ||
| − | წვივსაკრავი - მატყლის ნართისა, ყავისფერი, დაწნული; ორივე ბოლო ფერადი ძაფის ფოჩით მთავრდება. ნაწიბურზე გრძლად მწვანე ძაფის დაწნული ზონარი შილიფანი აქვს შემოკერებული. ბოლოებზე | + | წვივსაკრავი - მატყლის ნართისა, ყავისფერი, დაწნული; ორივე ბოლო ფერადი ძაფის ფოჩით მთავრდება. ნაწიბურზე გრძლად მწვანე ძაფის დაწნული ზონარი შილიფანი აქვს შემოკერებული. ბოლოებზე [[მძივი]]თ შემკული [[აბრეშუმი]]თ ნაქარგი შილაა დაკერებული. ორნამენტის სახეა: აკუშურა, კვერილები. დაქარგული ნაწილი დასარჩულებულია. სიგრძე 74 სმ, სიგანე - 1სმ. |
=====ტოლის საწვივე ===== | =====ტოლის საწვივე ===== | ||
ყდის ანუ ტოლის საწვივე ყდაზე იქსოვებოდა ცერა თითის სიგანისა. მასაც ბოლოებს მოუქარგავდნენ. | ყდის ანუ ტოლის საწვივე ყდაზე იქსოვებოდა ცერა თითის სიგანისა. მასაც ბოლოებს მოუქარგავდნენ. | ||
| − | წვივსაკრავი - ტოლისა , მუქი წითელი. ნაწიბურზე მწვანე ძაფის დაწნული ზონარი - შილიფანი აქვს შემოკერებული. ბოლოები მძივშემკული ფერადი შალის ძაფის ფოჩით მთავრდება. ბოლოები ნაქარგია აბრეშუმის ფერადი ძაფით, შიბით დაკერვის წესით. ორნამენტის სახეა - აკუშურა. ნაქარგ სახეს სირმის გრეხილი აქვს შემოვლებული ცალ საწვივეზე ამოქარგულია: „კაბბა“. სიგრძე -109სმ. სიგანე -3,8 სმ. ''(სოფ. ბაკურხევი)''. | + | წვივსაკრავი - ტოლისა, მუქი წითელი. ნაწიბურზე მწვანე ძაფის დაწნული ზონარი - შილიფანი აქვს შემოკერებული. ბოლოები მძივშემკული ფერადი შალის ძაფის ფოჩით მთავრდება. ბოლოები ნაქარგია აბრეშუმის ფერადი ძაფით, შიბით დაკერვის წესით. ორნამენტის სახეა - აკუშურა. ნაქარგ სახეს სირმის გრეხილი აქვს შემოვლებული ცალ საწვივეზე ამოქარგულია: „კაბბა“. სიგრძე -109სმ. სიგანე -3,8 სმ. ''(სოფ. ბაკურხევი)''. |
=== წყარო === | === წყარო === | ||
20:59, 8 მარტი 2021-ის ვერსია
წვივსაკრავი - პაიჭზე შემოსაკრავი თოკი. უფრო სადა და უბრალო, ვიდრე ჩახსაკრავია, საქართველოს ზოგიერთ კუთხეში მუხლსაკრავსაც უწოდებენ.
ხევსურეთში ძირითადად სამი სახის წვივსაკრავი იყო ცნობილი. ესენია
- „შილის“ ანუ „შაკერილი საწვივე“,
- „დაწნული საწვივე“
- „ყდის“ ანუ „ტოლის საწვივე“.
სარჩევი |
შილის საწვივე
შილის საწვივე ბამბის ქსოვილიდან მზადდებოდა და მას მოკლე ტოტები ჰქონდა.
წვივსაკრავი - შილისა, ბამბის ქსოვილი, მუქი ყავისფერი, ფოჩებიანი, ირგვლივ მწვანე გრეხილი აქვს შემოვლებული, ფოჩებთან თეთრი ღილები და მძივის რგოლებია - კვერილები დაკერებული. სიგრძე 109 ცმ. სიგანე - 1სმ.
დაწნული საწვივე
დაწნული საწვივე ცხრა ან თორმეტი სამღოლი (სამწვერი) ნართიდან იწვნებოდა თითებზე ბრტყლად. მის ბოლოებს ნაქარგი შილებით ამკობდნენ.
წვივსაკრავი - მატყლის ნართისა, ყავისფერი, დაწნული; ორივე ბოლო ფერადი ძაფის ფოჩით მთავრდება. ნაწიბურზე გრძლად მწვანე ძაფის დაწნული ზონარი შილიფანი აქვს შემოკერებული. ბოლოებზე მძივით შემკული აბრეშუმით ნაქარგი შილაა დაკერებული. ორნამენტის სახეა: აკუშურა, კვერილები. დაქარგული ნაწილი დასარჩულებულია. სიგრძე 74 სმ, სიგანე - 1სმ.
ტოლის საწვივე
ყდის ანუ ტოლის საწვივე ყდაზე იქსოვებოდა ცერა თითის სიგანისა. მასაც ბოლოებს მოუქარგავდნენ.
წვივსაკრავი - ტოლისა, მუქი წითელი. ნაწიბურზე მწვანე ძაფის დაწნული ზონარი - შილიფანი აქვს შემოკერებული. ბოლოები მძივშემკული ფერადი შალის ძაფის ფოჩით მთავრდება. ბოლოები ნაქარგია აბრეშუმის ფერადი ძაფით, შიბით დაკერვის წესით. ორნამენტის სახეა - აკუშურა. ნაქარგ სახეს სირმის გრეხილი აქვს შემოვლებული ცალ საწვივეზე ამოქარგულია: „კაბბა“. სიგრძე -109სმ. სიგანე -3,8 სმ. (სოფ. ბაკურხევი).
წყარო
- ქართული მატერიალური კულტურის ეთნოგრაფიული ლექსიკონი
- ლ. მოლოდინი, გ. ჩაჩაშვილი, ქართული კოსტიუმის კატალოგი I ხევსურული, თბილისი-1964
