არსენი ეშმს ძე
| ხაზი 1: | ხაზი 1: | ||
| − | '''არსენი ეშმს ძე''' – (XI ს.), საეკლესიო მოღვაწე, კალიგრაფი | + | '''არსენი ეშმს ძე''' – (XI ს.), საეკლესიო მოღვაწე, კალიგრაფი. შემორჩენილია მის მიერ 1050 წ. გადაწერილი ერთადერთი ხელნაწერი, რომელიც სამეცნიერო ლიტერატურაში მარტვილის ოთხთავის სახელით არის ცნობილი. 1050 წ. გადაწერილი ეს ხელნაწერი (S 391) შესრულებულია ასომთავრულითა (3 132 ფფ.) და ნუსხურით (133-186 ფფ). 1-2 ფურცლებზე [[მათე მოციქული|მათესა]] და [[მარკოზ მახარებელი|მარკოზის]] მინიატიურებია. ხელნაწერის პირველი ნაწილის გადამწერია ა.ე.ძ., მეორე ნაწილი იოვანე მესვეტის ხელით არის გადაწერილი. ორივე გადამწერი მოღვაწეობდა მარტვილში. ხელნაწერი გადაწერილია ივანე ფარჯანიანის დაკვეთით: „მე, ივანე ფარჯანიანმან, დავწერე წმიდალ ესე [[სახარება]]დ ჴელითა, ადიდენ ღმერთმან, იოვანე მესუეტისაღთა. [[ლოცვა|ლოცვასა]] წმიდასა თქუენსა გვერდით. ქრონიკონი იყო სო და მეც გლახ-საწყალობელი სულითა არსენი ეშმს ძე ლოც ...“(186V). შესაძლოა, [[ანდერძი]] დაწერილია ა.ე.ძ-ის ხელით, რადგან თავის თავზე იოვანე მესვეტე ვერ იტყოდა „ადიდენ ღმერთმანო“. ხელნაწერს ერთვის ა.ე.ძ-ის კიდევ რამდენიმე მინაწერი: „[[ქრისტე]], შეიწყალე არსენი ცოდვილი“ (137წ). „[[იესო ქრისტე|იესუ ქრისტე]], შეიწყალე საწყალი და მწარედ ცოდვილ არსენი მწერალი, ღთისათს ლოცვასა გვედრივარ“ (144r). |
''ე. სილოგავა'' | ''ე. სილოგავა'' | ||
| + | |||
| + | ==ლიტერატურა== | ||
| + | * ბერიძე ვ., ძველი ქართველი ოსტატები, თბ., 1967; | ||
| + | * მე6აბდე ლ ძველი ქართული მწერლობის კერები, ტ. 1, ნაკვ. 2, თბ., 1962; | ||
| + | * ხელნაწერთა აღწერილობა, [5] კოლექცია, ტ. 1, თბ., 1959 | ||
==წყარო== | ==წყარო== | ||
20:46, 5 მარტი 2021-ის ვერსია
არსენი ეშმს ძე – (XI ს.), საეკლესიო მოღვაწე, კალიგრაფი. შემორჩენილია მის მიერ 1050 წ. გადაწერილი ერთადერთი ხელნაწერი, რომელიც სამეცნიერო ლიტერატურაში მარტვილის ოთხთავის სახელით არის ცნობილი. 1050 წ. გადაწერილი ეს ხელნაწერი (S 391) შესრულებულია ასომთავრულითა (3 132 ფფ.) და ნუსხურით (133-186 ფფ). 1-2 ფურცლებზე მათესა და მარკოზის მინიატიურებია. ხელნაწერის პირველი ნაწილის გადამწერია ა.ე.ძ., მეორე ნაწილი იოვანე მესვეტის ხელით არის გადაწერილი. ორივე გადამწერი მოღვაწეობდა მარტვილში. ხელნაწერი გადაწერილია ივანე ფარჯანიანის დაკვეთით: „მე, ივანე ფარჯანიანმან, დავწერე წმიდალ ესე სახარებად ჴელითა, ადიდენ ღმერთმან, იოვანე მესუეტისაღთა. ლოცვასა წმიდასა თქუენსა გვერდით. ქრონიკონი იყო სო და მეც გლახ-საწყალობელი სულითა არსენი ეშმს ძე ლოც ...“(186V). შესაძლოა, ანდერძი დაწერილია ა.ე.ძ-ის ხელით, რადგან თავის თავზე იოვანე მესვეტე ვერ იტყოდა „ადიდენ ღმერთმანო“. ხელნაწერს ერთვის ა.ე.ძ-ის კიდევ რამდენიმე მინაწერი: „ქრისტე, შეიწყალე არსენი ცოდვილი“ (137წ). „იესუ ქრისტე, შეიწყალე საწყალი და მწარედ ცოდვილ არსენი მწერალი, ღთისათს ლოცვასა გვედრივარ“ (144r).
ე. სილოგავა
ლიტერატურა
- ბერიძე ვ., ძველი ქართველი ოსტატები, თბ., 1967;
- მე6აბდე ლ ძველი ქართული მწერლობის კერები, ტ. 1, ნაკვ. 2, თბ., 1962;
- ხელნაწერთა აღწერილობა, [5] კოლექცია, ტ. 1, თბ., 1959
