თოი ბაირაყლა
(→წყარო) |
|||
| ხაზი 1: | ხაზი 1: | ||
'''თოჲ ბაჲრაყლა''' ''(ბალყ.-ყარაჩ. Той байракъла)'' – ბალყარულ-ყარაჩული საქორწილო [[დროშა]], რომელსაც ქორწილის წინ ახალგაზრდები ამზადებდნენ. ყოველი მექორწილე ქალიშვილს შეეძლო თავისი დროშის გამოფენა, მაგრამ დღემდე ყველაზე საპატიოდ მიიჩნევა ოჯახის დროშა, ე. წ. ჲუჲ ბაჲრაყ-ი (юй байракъ). | '''თოჲ ბაჲრაყლა''' ''(ბალყ.-ყარაჩ. Той байракъла)'' – ბალყარულ-ყარაჩული საქორწილო [[დროშა]], რომელსაც ქორწილის წინ ახალგაზრდები ამზადებდნენ. ყოველი მექორწილე ქალიშვილს შეეძლო თავისი დროშის გამოფენა, მაგრამ დღემდე ყველაზე საპატიოდ მიიჩნევა ოჯახის დროშა, ე. წ. ჲუჲ ბაჲრაყ-ი (юй байракъ). | ||
| − | XX ს-ის დასაწყისში იგი აუცილებლად მწვანე ფერის ძვირფასი ქსოვილისგან მზადდებოდა და ზედ საგვარეულო დამღა იყო გამოსახული. როგორც ი. შამანოვი წერს, „შორეულ წარსულში მაყრიონის დროშა ნეფის საგვარეულოს დროშას წარმოადგენდა, რაზედაც მიუთითებდა პატარძლოს ოჯახის დამღაზე სიძის ოჯახის დამღის ამოქარგვა“. საქორწილო დროშა იმგვარად კეთდებოდა, რომ მასში შემავალი ყველა საგანი (პატარძლისათვის განკუთვნილი სამკაულები) მიბმული იყო ხის ტარზე. | + | XX ს-ის დასაწყისში იგი აუცილებლად მწვანე ფერის ძვირფასი ქსოვილისგან მზადდებოდა და ზედ საგვარეულო [[დამღა]] იყო გამოსახული. როგორც ი. შამანოვი წერს, „შორეულ წარსულში მაყრიონის დროშა ნეფის საგვარეულოს დროშას წარმოადგენდა, რაზედაც მიუთითებდა პატარძლოს ოჯახის დამღაზე სიძის ოჯახის დამღის ამოქარგვა“. საქორწილო დროშა იმგვარად კეთდებოდა, რომ მასში შემავალი ყველა საგანი (პატარძლისათვის განკუთვნილი სამკაულები) მიბმული იყო ხის ტარზე. |
პატარძლის სახლში ზოგჯერ დაშვებული იყო საოჯახო დროშების გაცვლაც. ამ ფაქტს მივყავართ იმ აზრამდე, რომ დროშა წარმოადგენდა დანათესავებულ ოჯახთა კავშირის [[სიმბოლო]]ს, ამ კავშირის ძლიერებასა და პრესტიჟს. | პატარძლის სახლში ზოგჯერ დაშვებული იყო საოჯახო დროშების გაცვლაც. ამ ფაქტს მივყავართ იმ აზრამდე, რომ დროშა წარმოადგენდა დანათესავებულ ოჯახთა კავშირის [[სიმბოლო]]ს, ამ კავშირის ძლიერებასა და პრესტიჟს. | ||
მიმდინარე ცვლილება 22:11, 6 მარტი 2021 მდგომარეობით
თოჲ ბაჲრაყლა (ბალყ.-ყარაჩ. Той байракъла) – ბალყარულ-ყარაჩული საქორწილო დროშა, რომელსაც ქორწილის წინ ახალგაზრდები ამზადებდნენ. ყოველი მექორწილე ქალიშვილს შეეძლო თავისი დროშის გამოფენა, მაგრამ დღემდე ყველაზე საპატიოდ მიიჩნევა ოჯახის დროშა, ე. წ. ჲუჲ ბაჲრაყ-ი (юй байракъ).
XX ს-ის დასაწყისში იგი აუცილებლად მწვანე ფერის ძვირფასი ქსოვილისგან მზადდებოდა და ზედ საგვარეულო დამღა იყო გამოსახული. როგორც ი. შამანოვი წერს, „შორეულ წარსულში მაყრიონის დროშა ნეფის საგვარეულოს დროშას წარმოადგენდა, რაზედაც მიუთითებდა პატარძლოს ოჯახის დამღაზე სიძის ოჯახის დამღის ამოქარგვა“. საქორწილო დროშა იმგვარად კეთდებოდა, რომ მასში შემავალი ყველა საგანი (პატარძლისათვის განკუთვნილი სამკაულები) მიბმული იყო ხის ტარზე.
პატარძლის სახლში ზოგჯერ დაშვებული იყო საოჯახო დროშების გაცვლაც. ამ ფაქტს მივყავართ იმ აზრამდე, რომ დროშა წარმოადგენდა დანათესავებულ ოჯახთა კავშირის სიმბოლოს, ამ კავშირის ძლიერებასა და პრესტიჟს.
[რედაქტირება] ლიტერატურა
- Шаманов И. М. Свадебная обрядность у народов Карачаево-Черкесии: традиционное и новое. Черкесск, 1988;
- Семенова А. Б. Отражение культа дерева в современной свадебной обрядности карачаевцев и балкарцев // Лавровский сборник. СПб., 2009.
