ბარათაშვილი იესე (პოეტი)
მ (მომხმარებელმა Tkenchoshvili გვერდი „იესე ბარათაშვილი (პოეტი)“ გადაიტანა გვერდზე „[[ბარათაშვილი იესე (...) |
|||
| ხაზი 1: | ხაზი 1: | ||
'''ბარათაშვილი იესე''' – (1728 – 1786), იასე იყო შვილი თბილისის სიონის სახლთუხუცეს [[აზნაური|აზნაურ]] ოსე მიქაძისა. 1750 წლიდან იგი [[თეიმურაზ II]]-ის მეუღლის – ანახანუმის – [[მდივანი]] გახდა, შემდეგ – [[მოლარეთუხუცესი]]. 1758 წელს ამ თანამდებობიდან გადააყენეს და დატოვეს კალიგრაფ-მდივნად. 1762 წელს [[ერეკლე II]]-მ სამეფო მდივნის თანამდებობა უბოძა, შემდეგ - თავადობა და ბარათაშვილის გვარი. შემდეგ მოღალატე თავადებთან კავშირი დასწამეს და 1776 წელს მდივნობიდან გადააყენეს, წაართვეს თავადობა, მამული, ყმები და ტფილელის ყმად აქციეს. 1777 წელს დარეჯან დედოფლის მხარდაჭერით ისევ მდივანბეგად დანიშნეს. | '''ბარათაშვილი იესე''' – (1728 – 1786), იასე იყო შვილი თბილისის სიონის სახლთუხუცეს [[აზნაური|აზნაურ]] ოსე მიქაძისა. 1750 წლიდან იგი [[თეიმურაზ II]]-ის მეუღლის – ანახანუმის – [[მდივანი]] გახდა, შემდეგ – [[მოლარეთუხუცესი]]. 1758 წელს ამ თანამდებობიდან გადააყენეს და დატოვეს კალიგრაფ-მდივნად. 1762 წელს [[ერეკლე II]]-მ სამეფო მდივნის თანამდებობა უბოძა, შემდეგ - თავადობა და ბარათაშვილის გვარი. შემდეგ მოღალატე თავადებთან კავშირი დასწამეს და 1776 წელს მდივნობიდან გადააყენეს, წაართვეს თავადობა, მამული, ყმები და ტფილელის ყმად აქციეს. 1777 წელს დარეჯან დედოფლის მხარდაჭერით ისევ მდივანბეგად დანიშნეს. | ||
| − | მისი ლიტერატურული თხზულებებიდან ცნობილია ომონიმური რითმებით გაწყობილი „ლექსნი სამიჯნურონი”. [[ანტონ I | + | მისი ლიტერატურული თხზულებებიდან ცნობილია ომონიმური რითმებით გაწყობილი „ლექსნი სამიჯნურონი”. [[ანტონ I |ანტონ კათალიკოსი]]ს ცნობით, იესე ბარათაშვილს ლექსად აღუწერია ქეთევან დედოფლის ცხოვრება. ამ თხზულებას ჩვენამდე არ მოუღწევია. ვარაუდობენ, რომ მასვე ეკუთვნის ლექსთა კრებული „ნარგიზოვანი”. |
00:25, 21 თებერვალი 2022-ის ვერსია
ბარათაშვილი იესე – (1728 – 1786), იასე იყო შვილი თბილისის სიონის სახლთუხუცეს აზნაურ ოსე მიქაძისა. 1750 წლიდან იგი თეიმურაზ II-ის მეუღლის – ანახანუმის – მდივანი გახდა, შემდეგ – მოლარეთუხუცესი. 1758 წელს ამ თანამდებობიდან გადააყენეს და დატოვეს კალიგრაფ-მდივნად. 1762 წელს ერეკლე II-მ სამეფო მდივნის თანამდებობა უბოძა, შემდეგ - თავადობა და ბარათაშვილის გვარი. შემდეგ მოღალატე თავადებთან კავშირი დასწამეს და 1776 წელს მდივნობიდან გადააყენეს, წაართვეს თავადობა, მამული, ყმები და ტფილელის ყმად აქციეს. 1777 წელს დარეჯან დედოფლის მხარდაჭერით ისევ მდივანბეგად დანიშნეს.
მისი ლიტერატურული თხზულებებიდან ცნობილია ომონიმური რითმებით გაწყობილი „ლექსნი სამიჯნურონი”. ანტონ კათალიკოსის ცნობით, იესე ბარათაშვილს ლექსად აღუწერია ქეთევან დედოფლის ცხოვრება. ამ თხზულებას ჩვენამდე არ მოუღწევია. ვარაუდობენ, რომ მასვე ეკუთვნის ლექსთა კრებული „ნარგიზოვანი”.
- * * *
- აშიყს ეთქვა, ადამიანს
- ესე ლექსი მასა ხელად,
- უტყვად ვქმნილვარ მგრძნობი ესე,
- მეც მნებავი მასახელად,
- თუ ვინ მკითხავს, აწ მის მეტი
- არვინ ჰნებავს მასახელად,
- ვისთვის ემკო, იგი ტირდა
- ამ სიტყვითა მასახელად.
