რაზიკაშვილი თედო

15:50, 8 აპრილი 2022-ის ვერსია

რაზიკაშვილი თედო − (1869 − 1922), მწერალი, პოეტი, პუბლიცისტი. დაიბადა ჩარგალში (დუშეთი, ფშავი). 1889 წელს დაამთავრა გორის სამასწავლებლო სემინარია. 1905 წელს რევოლუციური საქმიანობისათვის, სამუდამო გადასახლება მიუსაჯეს, მაგრამ მანიფესტმა მოუსწრო და ფშავში იმალებოდა. 1890 წლიდან ჟურნალ-გაზეთებში სისტემატურად იბეჭდებოდა მისი ლექსები, მოთხრობები, პუბლიცისტური წერილები და სხვა. იგი, როგორც მწერალი, აღიზარდა სამოციანელების შემოქმედების პრინციპებზე. მის ლექსებში („კოდალა”, 1890; „ვაი თუ სოფელმა...”, 1906 და სხვა.) ჩაქსოვილია სამოციანელების პროგრესული იდეები. მისი შემოქმედების მთავარი თემაა პატრიოტიზმი, ადამიანის რაობა და მისი ამქვეყნიური დანიშნულება. განსაკუთრებით პოპულარულია მისი საბავშვო მოთხრობები („ნიბლია”, 1886; „იის ამბავი”, 1890; „მონადირე”, 1903; „ქორის ბახალა”, 1908). იგი იყო ხალხური სიტყვიერების შემკრები და შემდგენი ხალხური ლექსიკონისა, რომელიც 1900 წელს დაიბეჭდა „ივერიაში”.

* * *

მიყვარხარ, ჩემო სამშობლოვ,

გეტრფი და გენაცვალები,

შენი სურვილიც ვატარო,

სანამ ლეშს ჰზიდნენ ძვალები.

ცოცხალი შენი შვილი ვარ,

მკვდარიც შენ მოგებარები,

წყეული ვიყო, ვტყუოდე

დამეხშოს ქვეყნის კარები.

წყარო

ქართველი პოეტები (ენციკლოპედია)