ეკონომიკურ-სტატისტიკური მეთოდები
NPLG Wiki Dictionaries გვერდიდან
(სხვაობა ვერსიებს შორის)
(ახალი გვერდი: '''ეკონომიკურ-სტატისტიკური მეთოდები''' - (economic-statistical methods) - შემოღებუ...) |
|||
| ხაზი 1: | ხაზი 1: | ||
| − | '''ეკონომიკურ-სტატისტიკური მეთოდები''' - (economic-statistical methods) - შემოღებულ იქნა XVII საუკუნეში ინგლისელი ეკონომისტის უილიამ პეტის მიერ ქვეყნის მეურნეობის ანალიზისათვის. იგი პირველი შეეცადა შეეფასებინა ინგლისის, [[საფრანგეთი|საფრანგეთისა]] და ჰოლანდიის ეროვნული შემოსავალი და გამოეკვლია არაპირდაპირი გადასახადების გავლენა [[ეკონომიკა|ეკონომიკაზე]]. ეროვნული ანგარიშიანობის განვითარებაში დიდი როლი შეასრულა ფრანგი ეკონომისტის ჟან ბატისტ სეის «წარმოების ფაქტორთა თეორიამ». წარმოების სამი ფაქტორის (მიწა, შრომა, კაპიტალი) გარდა, სეი მნიშვნელოვან როლს ანიჭებდა სამეწარმეო უნარს. ნაშრომში «პოლიტიკური ეკონომიის სრული კურსი» (1828) იგი აყალიბებდა თავის შეხედულებებს ამის შესახებ. | + | '''ეკონომიკურ-სტატისტიკური მეთოდები''' - (economic-statistical methods) - შემოღებულ იქნა XVII საუკუნეში ინგლისელი ეკონომისტის უილიამ პეტის მიერ ქვეყნის მეურნეობის ანალიზისათვის. იგი პირველი შეეცადა შეეფასებინა ინგლისის, [[საფრანგეთი|საფრანგეთისა]] და ჰოლანდიის ეროვნული შემოსავალი და გამოეკვლია არაპირდაპირი გადასახადების გავლენა [[ეკონომიკა|ეკონომიკაზე]]. ეროვნული ანგარიშიანობის განვითარებაში დიდი როლი შეასრულა ფრანგი ეკონომისტის ჟან ბატისტ სეის «წარმოების ფაქტორთა თეორიამ». წარმოების სამი ფაქტორის (მიწა, შრომა, [[კაპიტალი]]) გარდა, სეი მნიშვნელოვან როლს ანიჭებდა სამეწარმეო უნარს. ნაშრომში «პოლიტიკური ეკონომიის სრული კურსი» (1828) იგი აყალიბებდა თავის შეხედულებებს ამის შესახებ. |
15:07, 27 ოქტომბერი 2022-ის ვერსია
ეკონომიკურ-სტატისტიკური მეთოდები - (economic-statistical methods) - შემოღებულ იქნა XVII საუკუნეში ინგლისელი ეკონომისტის უილიამ პეტის მიერ ქვეყნის მეურნეობის ანალიზისათვის. იგი პირველი შეეცადა შეეფასებინა ინგლისის, საფრანგეთისა და ჰოლანდიის ეროვნული შემოსავალი და გამოეკვლია არაპირდაპირი გადასახადების გავლენა ეკონომიკაზე. ეროვნული ანგარიშიანობის განვითარებაში დიდი როლი შეასრულა ფრანგი ეკონომისტის ჟან ბატისტ სეის «წარმოების ფაქტორთა თეორიამ». წარმოების სამი ფაქტორის (მიწა, შრომა, კაპიტალი) გარდა, სეი მნიშვნელოვან როლს ანიჭებდა სამეწარმეო უნარს. ნაშრომში «პოლიტიკური ეკონომიის სრული კურსი» (1828) იგი აყალიბებდა თავის შეხედულებებს ამის შესახებ.