სამაია
| ხაზი 2: | ხაზი 2: | ||
'''სამაია, სამანა''' — განაყოფიერების და შვილიერების სადიდებელი ძველქართული მისტერია. პოეტ [[თეიმურაზ II|თეიმურაზ მეორის]] აღწერილობითაც სამაია მიჩნეულია ძეობის სადღესასწაულო [[ფერხული|ფერხულად]], რაც სრულდებოდა კვდომადი და აღდგომადი ღვთაების სადიდებელი წესსახიობისათვის დამახასიათებელი მოძრაობის სითამამით, სააშიკო პირმოხეული ლაღობით და ფალიკური აწყვეტილობით. სამაია წარმოგვიდგება რთული, დახვეწილი, ჩამოქნილი საფერხულო წყობის [[როკვა]]დ, რომლის სამგანად, სამკუთხად მოძრავ მწყობრთა შიგნით სრულდება ჯერ ერთი კენტად მოსამის [[დავლური]], რაც გადადის ქალ-ვაჟის წყვილურ და მერმე სამთა სამაიას როკვაში (დ. ჯანელიძე). | '''სამაია, სამანა''' — განაყოფიერების და შვილიერების სადიდებელი ძველქართული მისტერია. პოეტ [[თეიმურაზ II|თეიმურაზ მეორის]] აღწერილობითაც სამაია მიჩნეულია ძეობის სადღესასწაულო [[ფერხული|ფერხულად]], რაც სრულდებოდა კვდომადი და აღდგომადი ღვთაების სადიდებელი წესსახიობისათვის დამახასიათებელი მოძრაობის სითამამით, სააშიკო პირმოხეული ლაღობით და ფალიკური აწყვეტილობით. სამაია წარმოგვიდგება რთული, დახვეწილი, ჩამოქნილი საფერხულო წყობის [[როკვა]]დ, რომლის სამგანად, სამკუთხად მოძრავ მწყობრთა შიგნით სრულდება ჯერ ერთი კენტად მოსამის [[დავლური]], რაც გადადის ქალ-ვაჟის წყვილურ და მერმე სამთა სამაიას როკვაში (დ. ჯანელიძე). | ||
| − | სულხან-საბა | + | [[სულხან-საბა ორბელიანი]]ს განმარტებით სამა-დ იწოდებოდა „როკვა შუშპარი“. სამაიას ფერხული უნდა ყოფილიყო „სამთაგანა“ და ვერ იქნებოდა „ორთაგანა“, ანუ სამგანად უნდა ყოფილიყო ჩაბმული. ამჟამად ჩვენში გავრცელებული სამაია სამეულის პრინციპზეა აგებული და თეატრალიზებული ფორმით სრულდება ქალთა ჯგუფის მიერ. მუს. ზომა 6/8. |
| − | + | ||
| − | + | ||
| − | + | ||
| − | + | ||
| − | + | ||
| − | + | ||
| − | + | ||
| − | + | ||
| − | + | ||
| ხაზი 17: | ხაზი 8: | ||
==წყარო== | ==წყარო== | ||
| − | [[ | + | [[მსოფლიო თეატრის ენციკლოპედიური ლექსიკონი]] |
[[კატეგორია:ცეკვები]] | [[კატეგორია:ცეკვები]] | ||
[[კატეგორია:ქართული ხალხური ცეკვები]] | [[კატეგორია:ქართული ხალხური ცეკვები]] | ||
11:20, 4 მაისი 2023-ის ვერსია
სამაია, სამანა — განაყოფიერების და შვილიერების სადიდებელი ძველქართული მისტერია. პოეტ თეიმურაზ მეორის აღწერილობითაც სამაია მიჩნეულია ძეობის სადღესასწაულო ფერხულად, რაც სრულდებოდა კვდომადი და აღდგომადი ღვთაების სადიდებელი წესსახიობისათვის დამახასიათებელი მოძრაობის სითამამით, სააშიკო პირმოხეული ლაღობით და ფალიკური აწყვეტილობით. სამაია წარმოგვიდგება რთული, დახვეწილი, ჩამოქნილი საფერხულო წყობის როკვად, რომლის სამგანად, სამკუთხად მოძრავ მწყობრთა შიგნით სრულდება ჯერ ერთი კენტად მოსამის დავლური, რაც გადადის ქალ-ვაჟის წყვილურ და მერმე სამთა სამაიას როკვაში (დ. ჯანელიძე).
სულხან-საბა ორბელიანის განმარტებით სამა-დ იწოდებოდა „როკვა შუშპარი“. სამაიას ფერხული უნდა ყოფილიყო „სამთაგანა“ და ვერ იქნებოდა „ორთაგანა“, ანუ სამგანად უნდა ყოფილიყო ჩაბმული. ამჟამად ჩვენში გავრცელებული სამაია სამეულის პრინციპზეა აგებული და თეატრალიზებული ფორმით სრულდება ქალთა ჯგუფის მიერ. მუს. ზომა 6/8.
