არუ გაბრიელ
(→წყარო) |
|||
| ხაზი 17: | ხაზი 17: | ||
== წყარო == | == წყარო == | ||
| − | * XX საუკუნის ფრანგი დრამატურგები და თეატრის თეორეტიკოსები | + | *[[XX საუკუნის ფრანგი დრამატურგები და თეატრის თეორეტიკოსები]] |
| + | |||
[[კატეგორია:დრამატურგები]] | [[კატეგორია:დრამატურგები]] | ||
[[კატეგორია: ფრანგი დრამატურგები]] | [[კატეგორია: ფრანგი დრამატურგები]] | ||
[[კატეგორია: ფრანგული თეატრი]] | [[კატეგორია: ფრანგული თეატრი]] | ||
[[კატეგორია:ფრანგი მწერლები]] | [[კატეგორია:ფრანგი მწერლები]] | ||
მიმდინარე ცვლილება 12:38, 20 ივნისი 2023 მდგომარეობით
არუ გაბრიელ - (ფრ. AROUT GABRIEL. 1909 - 1984) სომხური წარმოშობის ცნობილი ფრანგი დრამატურგი. ნამდვილი გვარია არუტუნიანი
[რედაქტირება] ბიოგრაფია
გაბრიელ არუ დაიბადა 1909 წელს ქალაქ ნახჩევანში, მდიდარ სომხურ ოჯახში. საფრანგეთში გადავიდა საცხოვრებლად და ოჯახის წევრებმა მალე მიიღეს კიდეც საფრანგეთის მოქალაქეობა. დაამთავრა პარიზის უნივერსიტეტის ფილოლოგიური ფაკულტეტი და არუ ხდება პროფესიონალი ჟურნალისტი, ხოლო 20-იანი წლების ბოლოს თავს სცდის, როგორც დრამატურგი („ორფეოსი“).
1939 წელს მეორე მსოფლიო ომის დროს ომში გაიწვიეს. საფრანგეთის დამარცხების შემდეგ იგი მოხვდა სამხრეთ საფრანგეთში, სადაც ხის მჭრელად მუშაობდა. ომის შემდეგ პარიზში ბრუნდება და აგრძელებს სამწერლო მოღვაწეობას სხვადასხვა დრამატურგიულ ჟანრში: წერს როგორც დრამებს, ისე კომედიებს: „პოლინა, ანუ ზღვის ქაფი“, 1948; „ლეიტენანტ ჰელტის მეჯლისი“, 1950; „ბინდი“, 1955; „მაწანწალა მადმუაზელ ფანნი“, 1956; „ლაურა და ჟაკი“, 1963 და სხვ.
გაბრიელ არუს ასევე ეკუთვნის თარგმანი-ადაპტაციები, რომელთა შორისაა დოსტოევსკის „იდიოტი“, „დანაშაული და სასჯელი“; ტოლსტოის „ანნა კარენინა“; ჩეხოვის „მოთხრობები“ და სხვ.
გაბრიელ არუ გარდაიცვალა 1984 წელს.
