ყიფიანი კონსტანტინე
მ (მომხმარებელმა Tkenchoshvili გვერდი „კოტე ყიფიანი“ გადაიტანა გვერდზე „ყიფიანი კონსტანტინე“ გადამი...) |
|||
| ხაზი 1: | ხაზი 1: | ||
[[ფაილი:Kote kipiani.jpg|thumb|150პქ|კონსტანტინე (კოტე) ყიფიანი]] | [[ფაილი:Kote kipiani.jpg|thumb|150პქ|კონსტანტინე (კოტე) ყიფიანი]] | ||
| − | '''ყიფიანი კონსტანტინე (კოტე)''' (1849-1921) | + | '''ყიფიანი კონსტანტინე (კოტე)''' – (1849-1921), თეატრალი, პუბლიცისტი, მთარგმნელი. [[დიმიტრი ყიფიანი|დიმიტრი ყიფიანის]] შვილი. |
სწავლობდა [[თბილისი|თბილისის]] გიმნაზიაში, მოსკოვის სააგრონომო-სატყეო აკადემიაში. მსახურობდა სხვა დასხვა საზოგადოებრივ დაწესებულებებში, მუდმივი ქართული [[თეატრი]]ს [[სცენა]]ზე (იყო დრამატული როლების ჩინებული შემსრულებელი), თხზულებებს (პუბლიცისტურს, კრიტიკულს, ბელეტრისტულს, სამეცნიეროს) აქვეყნებდა ადგილობრივ ჟურნალ-გაზეთებში და „მოსკოვსკიე ვედომოსტში“. წერდა ქართულად და რუსულად. ავტორია არაერთი პროზაული თხზულებისა („თამასუქი“, „დანგრეული ყორე“, „ბოსელში“, „ხიფათი“) ისტორიული დრამებისა („ორი მამა“, „საქართველოს ბედი“, „ცოტნე დადიანი“), [[კომედია|კომედიების]], [[ვოდევილი|ვოდევილებისა]]. შეადგინა რუსულ-ქართული [[ასტრონომია|საასტრონომიო]], საზოოლოგიო, სამინერალოგიო, რუსულ-ქართულ-ლათინური საბოტანიკო, რუსულ-ქართული აკადემიური ლექსიკონები. | სწავლობდა [[თბილისი|თბილისის]] გიმნაზიაში, მოსკოვის სააგრონომო-სატყეო აკადემიაში. მსახურობდა სხვა დასხვა საზოგადოებრივ დაწესებულებებში, მუდმივი ქართული [[თეატრი]]ს [[სცენა]]ზე (იყო დრამატული როლების ჩინებული შემსრულებელი), თხზულებებს (პუბლიცისტურს, კრიტიკულს, ბელეტრისტულს, სამეცნიეროს) აქვეყნებდა ადგილობრივ ჟურნალ-გაზეთებში და „მოსკოვსკიე ვედომოსტში“. წერდა ქართულად და რუსულად. ავტორია არაერთი პროზაული თხზულებისა („თამასუქი“, „დანგრეული ყორე“, „ბოსელში“, „ხიფათი“) ისტორიული დრამებისა („ორი მამა“, „საქართველოს ბედი“, „ცოტნე დადიანი“), [[კომედია|კომედიების]], [[ვოდევილი|ვოდევილებისა]]. შეადგინა რუსულ-ქართული [[ასტრონომია|საასტრონომიო]], საზოოლოგიო, სამინერალოგიო, რუსულ-ქართულ-ლათინური საბოტანიკო, რუსულ-ქართული აკადემიური ლექსიკონები. | ||
00:54, 17 ოქტომბერი 2023-ის ვერსია
ყიფიანი კონსტანტინე (კოტე) – (1849-1921), თეატრალი, პუბლიცისტი, მთარგმნელი. დიმიტრი ყიფიანის შვილი.
სწავლობდა თბილისის გიმნაზიაში, მოსკოვის სააგრონომო-სატყეო აკადემიაში. მსახურობდა სხვა დასხვა საზოგადოებრივ დაწესებულებებში, მუდმივი ქართული თეატრის სცენაზე (იყო დრამატული როლების ჩინებული შემსრულებელი), თხზულებებს (პუბლიცისტურს, კრიტიკულს, ბელეტრისტულს, სამეცნიეროს) აქვეყნებდა ადგილობრივ ჟურნალ-გაზეთებში და „მოსკოვსკიე ვედომოსტში“. წერდა ქართულად და რუსულად. ავტორია არაერთი პროზაული თხზულებისა („თამასუქი“, „დანგრეული ყორე“, „ბოსელში“, „ხიფათი“) ისტორიული დრამებისა („ორი მამა“, „საქართველოს ბედი“, „ცოტნე დადიანი“), კომედიების, ვოდევილებისა. შეადგინა რუსულ-ქართული საასტრონომიო, საზოოლოგიო, სამინერალოგიო, რუსულ-ქართულ-ლათინური საბოტანიკო, რუსულ-ქართული აკადემიური ლექსიკონები.
თარგმანები
თარგმნილი აქვს ვ. ჰიუგოს „ტორკვემადა“, ბალზაკის „მერკადე“.
