ხეჩუაშვილი გიგო
| ხაზი 1: | ხაზი 1: | ||
[[ფაილი:Gigo xechuashvili.PNG|thumb|გიგო ხეჩუაშვილი ]] | [[ფაილი:Gigo xechuashvili.PNG|thumb|გიგო ხეჩუაშვილი ]] | ||
| − | '''ხეჩუაშვილი გიგო''' – (1879 – 1960), ნამდვილი სახელი და გვარი – გრიგოლ აკოპიანი. დრამატურგი, მწერალი, პოეტი. | + | '''ხეჩუაშვილი გიგო''' – (1879 – 1960), ნამდვილი სახელი და გვარი – გრიგოლ აკოპიანი. დრამატურგი, მწერალი, პოეტი. დაიბადა სოფელ [[ახალქალაქი (კასპის მუნიციპალიტეტი)|ახალქალაქში]] ([[გორის მაზრა]]). მის კალამს ეკუთვნის როგორც ლექსები, ისე დრამატული, ისტორიულ-ლეგენდარული პოემები: „პაატა“, „რუიზანი“, „საქართველოს გმირი“, „ოცი ძმა“ და მოთხრობები: „დურგლიაანთ ქორწილი“, „სიმონა ბუჯიაშვილი“, „მეკვლე“, „უკუღმართობა“, „შეიცვალნენ“, „სამჯერ ოცდაორში“,„ბერუას ნიკოლა“, „ცელქი რეზო“, „გოგიანთ კაკალი“ და სხვა. დრამატული ნაწარმოებები: „მუშა-მგოსანი“, „დარბეულნი“, „უმანკონი“, |
| − | დაიბადა სოფელ [[ახალქალაქი (კასპის მუნიციპალიტეტი)|ახალქალაქში]] (გორის მაზრა). მის კალამს ეკუთვნის როგორც ლექსები, | + | |
| − | ისე დრამატული, ისტორიულ-ლეგენდარული პოემები: „პაატა“, „რუიზანი“, „საქართველოს გმირი“, „ოცი ძმა“ და მოთხრობები: „დურგლიაანთ ქორწილი“, „სიმონა ბუჯიაშვილი“, „მეკვლე“, „უკუღმართობა“, „შეიცვალნენ“, „სამჯერ ოცდაორში“,„ბერუას ნიკოლა“, „ცელქი რეზო“, „გოგიანთ კაკალი“ და სხვა. დრამატული ნაწარმოებები: „მუშა-მგოსანი“, „დარბეულნი“, „უმანკონი“, | + | |
ეტიუდები, საბავშო მოთხრობები და სხვა მრავალი ლექსი. 1923 წელს მუშა-მგოსანს, მწერალსა და დრამატურგს [[თბილისის ოპერისა და ბალეტის თეატრი|თბილისის ოპერისა და ბალეტის სახელმწიფო თეატრში]] იუბილე გაუმართეს. ამ იუბილესთან დაკავშირებით გამოიცა მისი ნაწერები და საიუბილეო კრებული. | ეტიუდები, საბავშო მოთხრობები და სხვა მრავალი ლექსი. 1923 წელს მუშა-მგოსანს, მწერალსა და დრამატურგს [[თბილისის ოპერისა და ბალეტის თეატრი|თბილისის ოპერისა და ბალეტის სახელმწიფო თეატრში]] იუბილე გაუმართეს. ამ იუბილესთან დაკავშირებით გამოიცა მისი ნაწერები და საიუბილეო კრებული. | ||
მიმდინარე ცვლილება 14:25, 29 აპრილი 2024 მდგომარეობით
ხეჩუაშვილი გიგო – (1879 – 1960), ნამდვილი სახელი და გვარი – გრიგოლ აკოპიანი. დრამატურგი, მწერალი, პოეტი. დაიბადა სოფელ ახალქალაქში (გორის მაზრა). მის კალამს ეკუთვნის როგორც ლექსები, ისე დრამატული, ისტორიულ-ლეგენდარული პოემები: „პაატა“, „რუიზანი“, „საქართველოს გმირი“, „ოცი ძმა“ და მოთხრობები: „დურგლიაანთ ქორწილი“, „სიმონა ბუჯიაშვილი“, „მეკვლე“, „უკუღმართობა“, „შეიცვალნენ“, „სამჯერ ოცდაორში“,„ბერუას ნიკოლა“, „ცელქი რეზო“, „გოგიანთ კაკალი“ და სხვა. დრამატული ნაწარმოებები: „მუშა-მგოსანი“, „დარბეულნი“, „უმანკონი“, ეტიუდები, საბავშო მოთხრობები და სხვა მრავალი ლექსი. 1923 წელს მუშა-მგოსანს, მწერალსა და დრამატურგს თბილისის ოპერისა და ბალეტის სახელმწიფო თეატრში იუბილე გაუმართეს. ამ იუბილესთან დაკავშირებით გამოიცა მისი ნაწერები და საიუბილეო კრებული.
- (ფრაგმენტი)
- ...„მლოცველნი ხატებს
- თვალ-მარგალიტს თვალში უყრიან,
- „სამოთხეს“ აძევს
- ჯოჯოხეთის მაგარი კლიტე,
- მოჩვენებებით
- სიმართლეს ღრმა საფლავს უთხრიან,
- ორი ათასჯერ დაუმარხავთ „იესო ქრისტე“!
- ჰოი, მშრომელო, გაახილე მძინარე თვალი!
- კმარა აქამდინ რაც მოსტყუვდი,
- რამდენიც შერცხვი,
- იწამე მხოლოდ სინამდვილე და მომავალი,
- შრომის ბაირაღს დააშორე
- „წითელი კვერცხი!“
