განმგეთუხუცესი
(→წყარო) |
|||
| ხაზი 11: | ხაზი 11: | ||
==წყარო== | ==წყარო== | ||
'''ცენტრალური და ადგილობრივი სამოხელეო წყობა შუა საუკუნეების საქართველოში'''. [ენციკლოპედიური ლექსიკონი]. – კორნელი კეკელიძის სახელობის საქართველოს ხელნაწერთა ეროვნული ცენტრი. – თბილისი 2017 | '''ცენტრალური და ადგილობრივი სამოხელეო წყობა შუა საუკუნეების საქართველოში'''. [ენციკლოპედიური ლექსიკონი]. – კორნელი კეკელიძის სახელობის საქართველოს ხელნაწერთა ეროვნული ცენტრი. – თბილისი 2017 | ||
| − | + | [[კატეგორია:ცენტრალური და ადგილობრივი აპარატის მოხელეები ძველ საქართველოში]] | |
| − | [[კატეგორია:ცენტრალური აპარატის მოხელეები ძველ საქართველოში]] | + | |
[[კატეგორია:თანამდებობები ძველ საქართველოში]] | [[კატეგორია:თანამდებობები ძველ საქართველოში]] | ||
17:53, 16 ივნისი 2017-ის ვერსია
განმგეთუხუცესი - იგივეა, რაც ეზოსმოძღვარი, ეპიტროპოსთა (იკონომისთა, აბრამადთა, მოურნეთა) უხუცესი, მეთაური; შედიოდა მანდატურთუხუცესის უწყებაში.
ტერმინი განმგეთუხუცესი გამოხატავს იმ ცვლილებას, რაც მოხელეთა ფუნქციურ დანაწევრებას უნდა მოჰყოლოდა საქართველოს ერთიან სამეფოში. „ხელმწიფის კარის გარიგებაში“ განმგეთუხუცესის ჩამოცილებული აქვს ძველი ეზოსმოძღვრის სამხედრო ფუნქციები და დატოვებული აქვს მხოლოდ სამეურნეო-ორგანიზაციული. მეფის განმგეთუხუცესი სათავეში ედგა საგანმგეოს, მისი ხელქვეითი მოხელეები იყვნენ საგანმგეოს მუქიფი და მეჯამეთუხუცესი .
წყარო და ლიტერატურა
ხელმწიფის კარის გარიგება 1965: 93-94; ჯავახიშვილი 1982: 298, 301-302; ანთელავა 1983: 69-76. დ. კლდიაშვილი
წყარო
ცენტრალური და ადგილობრივი სამოხელეო წყობა შუა საუკუნეების საქართველოში. [ენციკლოპედიური ლექსიკონი]. – კორნელი კეკელიძის სახელობის საქართველოს ხელნაწერთა ეროვნული ცენტრი. – თბილისი2017
