ორიკი ჟორჟ
NPLG Wiki Dictionaries გვერდიდან
(სხვაობა ვერსიებს შორის)
მ (მომხმარებელმა Tkenchoshvili გვერდი „ჟორჟ ორიკი“ გადაიტანა გვერდზე „ორიკი ჟორჟ“ გადამისამართებაზე) |
|||
| ხაზი 1: | ხაზი 1: | ||
| + | [[ფაილი:Jorj oriki.PNG|thumb|140px|ჟორჟ ორიკი]] | ||
'''ჟორჟ ორიკი''' — (15.II. 1899, ლოდევი, ლანგედოკი, – 23. VII. 1983, პარიზი], ფრანგი კომპოზიტორი. [[საფრანგეთი]]ს ინსტიტუტის წევრი (1962). 1920-იან წლებში იყო გაერთიანება [[ექვსეული (კომპოზიტორების ჯგუფი)|ექვსეულის]] წევრი. ამავე წლებში თანამშრომლობდა „ს. დიაგილევის რუსული ბალეტის“ დასში, რისთვისაც დაწერა [[ბალეტი|ბალეტები]] „მეზღვაურები“ (1925), „პასტორალი“ (1926) და სხვ. ორიკი იყო „ხალხური მუსიკის ფედერაციის“ ერთ-ერთი მესვეური (1935-იდან), მონაწილეობდა ანტიფაშისტურ მოძრაობაში. 1962-68 ეროვნული საოპერო თეატრების გენერალური მდივანი. ორიკის ნაწარმოებებია: ბალეტები – „მხატვარი და მოდელი“ (1949), „ფედრა“ (1950), „ოთახი“ (1955) და სხვ.; მუსიკა ფილმებისათვის, კამერული, საკრავიერი და ვოკალური ნაწარმოებები („ტანჯული საფრანგეთის ოთხი სიმღერა“, 1977, 6 პოემა პ. ელიუარის ლექსებზე). | '''ჟორჟ ორიკი''' — (15.II. 1899, ლოდევი, ლანგედოკი, – 23. VII. 1983, პარიზი], ფრანგი კომპოზიტორი. [[საფრანგეთი]]ს ინსტიტუტის წევრი (1962). 1920-იან წლებში იყო გაერთიანება [[ექვსეული (კომპოზიტორების ჯგუფი)|ექვსეულის]] წევრი. ამავე წლებში თანამშრომლობდა „ს. დიაგილევის რუსული ბალეტის“ დასში, რისთვისაც დაწერა [[ბალეტი|ბალეტები]] „მეზღვაურები“ (1925), „პასტორალი“ (1926) და სხვ. ორიკი იყო „ხალხური მუსიკის ფედერაციის“ ერთ-ერთი მესვეური (1935-იდან), მონაწილეობდა ანტიფაშისტურ მოძრაობაში. 1962-68 ეროვნული საოპერო თეატრების გენერალური მდივანი. ორიკის ნაწარმოებებია: ბალეტები – „მხატვარი და მოდელი“ (1949), „ფედრა“ (1950), „ოთახი“ (1955) და სხვ.; მუსიკა ფილმებისათვის, კამერული, საკრავიერი და ვოკალური ნაწარმოებები („ტანჯული საფრანგეთის ოთხი სიმღერა“, 1977, 6 პოემა პ. ელიუარის ლექსებზე). | ||
| + | |||
| + | |||
13:00, 6 მაისი 2025-ის ვერსია
ჟორჟ ორიკი — (15.II. 1899, ლოდევი, ლანგედოკი, – 23. VII. 1983, პარიზი], ფრანგი კომპოზიტორი. საფრანგეთის ინსტიტუტის წევრი (1962). 1920-იან წლებში იყო გაერთიანება ექვსეულის წევრი. ამავე წლებში თანამშრომლობდა „ს. დიაგილევის რუსული ბალეტის“ დასში, რისთვისაც დაწერა ბალეტები „მეზღვაურები“ (1925), „პასტორალი“ (1926) და სხვ. ორიკი იყო „ხალხური მუსიკის ფედერაციის“ ერთ-ერთი მესვეური (1935-იდან), მონაწილეობდა ანტიფაშისტურ მოძრაობაში. 1962-68 ეროვნული საოპერო თეატრების გენერალური მდივანი. ორიკის ნაწარმოებებია: ბალეტები – „მხატვარი და მოდელი“ (1949), „ფედრა“ (1950), „ოთახი“ (1955) და სხვ.; მუსიკა ფილმებისათვის, კამერული, საკრავიერი და ვოკალური ნაწარმოებები („ტანჯული საფრანგეთის ოთხი სიმღერა“, 1977, 6 პოემა პ. ელიუარის ლექსებზე).
