თეოკრატია
| ხაზი 1: | ხაზი 1: | ||
| − | '''თეოკრატია''' - ( | + | '''თეოკრატია''' - (სიტყვა-სიტყვით: „ღვთის მმართველობა“). ესაა პრინციპი, რომლის მიხედვითაც სასულიერო ხელისუფლება საეროზე მაღლა უნდა |
| + | იდგეს. ამგვარად, თეოკრატია ის რეჟიმია, სადაც სახელისუფლებო თანამდებობები იმისდა მიხედვით ნაწილდება, თუ რა ადგილი უკავია პიროვნებას სასულიერო იერარქიაში; საერო სახელმწიფოში კი პოლიტიკური და სასულიერო თანამდებობები მკვეთრადაა გამიჯნული. | ||
| − | + | თეოკრატიული მმართველობის ფორმა ორი თვალსაზრისითაა არალიბერალური — უპირველესად, იგი არ ცნობს ზღვარს კერძო და საზოგადოებრივ სფეროებს შორის, ხოლო რელიგიურ კანონებსა და დოგმებს როგორც პირად, ასევე პოლიტიკურ ცხოვრებაშიც წარმმართველად მიიჩნევს. მეორეც, იგი პრაქტიკულად | |
| + | უსაზღვრო ძალაუფლებას ანიჭებს პოლიტიკურ ხელისუფლებას, რამდენადაც მიწიერ ძალაუფლებას სულიერი სიბრძნიდან ნასაზრდოებად სახავს და მის საზოგადოებრივ თანხმობაზე დაფუძნებასა თუ მხოლოდ კონსტიტუციურ ჩარჩოებში მოქცევას გამორიცხავს. | ||
| ხაზი 7: | ხაზი 9: | ||
== წყარო == | == წყარო == | ||
| − | * | + | * [[პოლიტიკა]] |
| − | + | ||
| − | + | ||
[[კატეგორია:სახელმწიფო მმართველობის ფორმები]] | [[კატეგორია:სახელმწიფო მმართველობის ფორმები]] | ||
[[კატეგორია:რელიგია და სახელმწიფო]] | [[კატეგორია:რელიგია და სახელმწიფო]] | ||
16:10, 24 სექტემბერი 2025-ის ვერსია
თეოკრატია - (სიტყვა-სიტყვით: „ღვთის მმართველობა“). ესაა პრინციპი, რომლის მიხედვითაც სასულიერო ხელისუფლება საეროზე მაღლა უნდა იდგეს. ამგვარად, თეოკრატია ის რეჟიმია, სადაც სახელისუფლებო თანამდებობები იმისდა მიხედვით ნაწილდება, თუ რა ადგილი უკავია პიროვნებას სასულიერო იერარქიაში; საერო სახელმწიფოში კი პოლიტიკური და სასულიერო თანამდებობები მკვეთრადაა გამიჯნული.
თეოკრატიული მმართველობის ფორმა ორი თვალსაზრისითაა არალიბერალური — უპირველესად, იგი არ ცნობს ზღვარს კერძო და საზოგადოებრივ სფეროებს შორის, ხოლო რელიგიურ კანონებსა და დოგმებს როგორც პირად, ასევე პოლიტიკურ ცხოვრებაშიც წარმმართველად მიიჩნევს. მეორეც, იგი პრაქტიკულად უსაზღვრო ძალაუფლებას ანიჭებს პოლიტიკურ ხელისუფლებას, რამდენადაც მიწიერ ძალაუფლებას სულიერი სიბრძნიდან ნასაზრდოებად სახავს და მის საზოგადოებრივ თანხმობაზე დაფუძნებასა თუ მხოლოდ კონსტიტუციურ ჩარჩოებში მოქცევას გამორიცხავს.
