აზიანი ნატალია
მ (მომხმარებელმა Tkenchoshvili გვერდი „ნატალია დონდაროვა“ გადაიტანა გვერდზე „აზიანი ნატალია“ გადამი...) |
|||
| ხაზი 3: | ხაზი 3: | ||
წერდა მოთხრობებს, ლექსებს და სატირულ ფელეტონებს მიმდინარე პოლიტიკურ და ყოველდღიურ საჭირბოროტო საკითხებზე. გამოუქვეყნებელი დარჩა ხელნაწერი მოგონებანი თეატრსა და ცნობილ საზოგადო მოღვაწეებზე. | წერდა მოთხრობებს, ლექსებს და სატირულ ფელეტონებს მიმდინარე პოლიტიკურ და ყოველდღიურ საჭირბოროტო საკითხებზე. გამოუქვეყნებელი დარჩა ხელნაწერი მოგონებანი თეატრსა და ცნობილ საზოგადო მოღვაწეებზე. | ||
| − | + | ==იხილე აგრეთვე== | |
| + | [[ნატალია აზიანი დონდაროვა]] | ||
==წყარო== | ==წყარო== | ||
მიმდინარე ცვლილება 16:16, 27 მაისი 2026 მდგომარეობით
აზიანი ნატალია − (1878 − 1943) ქართველი დრამატურგი, მწერალი პუბლიცისტი და პოეტი. ნამდვილი გვარი − დონდაროვა. დაბადების ადგილი − ქალაქი გორი. პირველდაწყებითი განათლება მიიღო გორის კერძო პანსიონში, შემდეგ სწავლა განაგრძო ქალთა გიმნაზიაში და თბილისის წმინდა ნინოს სასწავლებელში; ცხრაასიანი წლებიდან ჩაება რევოლუციურ მოძრაობაში; აქტიურად თანამშრომლობდა ჟურნალ-გაზეთებში: „მოგზაური”, „ჩვენი ცხოვრება”, „სიტყვა”, „დრო”, „მნათობი”; 1897 წელს დაწერა პირველი პიესა „ინჟენერი და დოხტური”, რომელმაც ილია ჭავჭავაძის მოწონება დაიმსახურა; მისი პიესები – „ფული და ხარისხი”, „ცოდვა”, „დეზერტირკა” 1925 წელს კოტე მარჯანიშვილმა დადგა რუსთაველის სახელმწიფო თეატრში; გარდა პიესებისა წერდა მოთხრობებს, ლექსებს და სატირულ ფელეტონებს მიმდინარე პოლიტიკურ და ყოველდღიურ საჭირბოროტო საკითხებზე. გამოუქვეყნებელი დარჩა ხელნაწერი მოგონებანი თეატრსა და ცნობილ საზოგადო მოღვაწეებზე.
