ამირეჯიბი შალვა გიორგის ძე
(ახალი გვერდი: '''ამირეჯიბი შალვა გიორგის ძე''' (1887, 15/I – 1943, VII) - მგოსანი, ჟურნალისტ...) |
|||
| ხაზი 1: | ხაზი 1: | ||
| − | '''ამირეჯიბი შალვა გიორგის ძე''' (1887, 15/I – 1943, VII) - მგოსანი, ჟურნალისტი და საზოგადო მოღვაწე, ყოფილი სოციალ-ეკონომისტი, | + | '''ამირეჯიბი შალვა გიორგის ძე''' (1887, 15/I – 1943, VII) - [[მგოსანი]], ჟურნალისტი და საზოგადო მოღვაწე, ყოფილი სოციალ-ეკონომისტი, ნაციონალ-დემოკრატების ლიდერთაგანი, ემიგრანტი. დაიბადა სოფელ ხურვალეთში, [[გორი]]ს რ., წვრილი მემამულის ოჯახში. სწავლობდა [[თბილისი]]ს სათავადაზნაურო გიმნაზიაში. განმათავისუფლებელი მოძრაობის დროს სოციალ-ფედერალისტთა პარტიაში დაიწყო მუშაობა. 1906-1909 წწ. საზღვარგარეთ – ვენაში ისმენდა ლექციებს ფილოსოფიურ ფაკულტეტზე, როგორც თავისუფალი მსმენელი. სამშობლოში დაბრუნებისთანავე ჟურნალ „ერში“ დაიწყო თანამშრომლობა. 1911 წელს სოციალ-დემოკრატიული პარტიის მეთაურებთან ერთად დაატუსაღეს, თუმცა პარტიაში აღარ ირიცხებოდა. 1912 წლის დამლევს სხვებთან ერთად დააარსა ჟურნალი „კლდე“. 1914 წელს გადასახლდა ქუთაისში, სადაც რედაქტორობდა გაზეთ „სამშობლოს“, შემდეგ „იმერეთს”. 1915 წელს [[ჯარი|ჯარში]] გაიწვიეს, დასავლეთის [[ფრონტი|ფრონტზე]] წელიწადნახევარი დაჰყო. რევოლუციის დასაწყისში საქართველოში ჩამოვიდა თუ არა, ეროვნულ-დემოკრატიულ პარტიაში და გაზეთ „საქართველოში“ დაიწყო მუშაობა. 1917 წელს საქართველოს ინტერპარტიულმა ბიურომ [[რუსეთი]]ს დემოკრატიულ თათბირზე დელეგატად გააგზავნა. აქ აირჩიეს წინასწარ პარლამენტის წევრად, [[საქართველოს ეროვნული ყრილობა|საქართველოს ეროვნულ ყრილობაზე]] – ეროვნული საბჭოს, შემდეგ პარლამენტის, [[დამფუძნებელი კრება საქართველოს წარმომადგენლობითი ორგანო|დამფუძნებელ კრებისა]] და [[ეროვნულ-დემოკრატიული პარტია|ეროვნულ-დემოკრატიული პარტიის]] მთავარი კომიტეტის წევრად. |
| − | + | ||
| − | წერილებში უმთავრესად სამშობლო ქვეყნის მდგომარეობასა და ხელოვნების სხვადასხვა დარგს ეხებოდა. წერილები ჟურნალ-გაზეთებშია გაბნეული ფარსმან ფარუხის და სხვა ფსევდონიმებით. | + | წერილებში უმთავრესად სამშობლო ქვეყნის მდგომარეობასა და ხელოვნების სხვადასხვა დარგს ეხებოდა. წერილები ჟურნალ-გაზეთებშია გაბნეული ფარსმან ფარუხის და სხვა [[ფსევდონიმი|ფსევდონიმებით]]. |
| − | ცალკე გამოცემულია: | + | '''ცალკე გამოცემულია:'''<br /> |
| − | 1. მინანქრები [ლექსები]. – თბ., 1920. – 46 გვ.; | + | 1. მინანქრები [ლექსები]. – თბ., 1920. – 46 გვ.;<br /> |
2. ვასილ აბაშიძე. 50 წლის მოღვაწეობის გამო. – ტფ., 1922. – 26 გვ. | 2. ვასილ აბაშიძე. 50 წლის მოღვაწეობის გამო. – ტფ., 1922. – 26 გვ. | ||
| − | + | '''გამოყენებული ლიტერატურა:'''<br /> | |
| − | 1. Кавказское слово. – 1917. – 14 сентября. | + | 1. Кавказское слово. – 1917. – 14 сентября.<br /> |
| − | 2. შენგელაია, დ. დაგვიანებული მაყარი, შ. ამირეჯიბის პოეზია // „ლომისი“. – 1922. – № 6; | + | 2. შენგელაია, დ. დაგვიანებული მაყარი, შ. ამირეჯიბის პოეზია // „ლომისი“. – 1922. – № 6;<br /> |
| − | 3. ლასხიშვილი, გიორგი. მემუარები (1885-1915). – ტფ., 1934. – გვ.: 269, 297; | + | 3. ლასხიშვილი, გიორგი. მემუარები (1885-1915). – ტფ., 1934. – გვ.: 269, 297;<br /> |
| − | 4. Революция и национальный вопрос. – Т. З. – М, 1930. – с. 398; | + | 4. Революция и национальный вопрос. – Т. З. – М, 1930. – с. 398;<br /> |
5. ქართული წიგნი: ბიბლიოგრაფია. – ტ. I: 1629-1920. – თბ., 1941. – გვ. 469. | 5. ქართული წიგნი: ბიბლიოგრაფია. – ტ. I: 1629-1920. – თბ., 1941. – გვ. 469. | ||
| + | |||
| + | |||
| + | ==წყარო== | ||
| + | [[ქართველ მოღვაწეთა ლექსიკონი 1801-1952]] | ||
| + | [[კატეგორია:ქართველი მოღვაწეები]] | ||
| + | [[კატეგორია:ქართველი პოეტები]] | ||
| + | [[კატეგორია:ქართველი პოლიტიკური მოღვაწენი]] | ||
| + | [[კატეგორია:ეროვნულ-დემოკრატიული პარტიის წევრები]] | ||
| + | [[კატეგორია:საქართველოს ეროვნული საბჭოს წევრები]] | ||
| + | [[კატეგორია:ეროვნულ-დემოკრატიული პარტიის წევრები]] | ||
| + | [[კატეგორია:ინტერპარტიული საბჭოს წევრები]] | ||
| + | [[კატეგორია:ქართველი ჟურნალისტები]] | ||
| + | [[კატეგორია:1924 წლის აგვისტოს აჯანყების მონაწილეები]] | ||
| + | [[კატეგორია:ამირეჯიბები]] | ||
16:08, 17 ივნისი 2026-ის ვერსია
ამირეჯიბი შალვა გიორგის ძე (1887, 15/I – 1943, VII) - მგოსანი, ჟურნალისტი და საზოგადო მოღვაწე, ყოფილი სოციალ-ეკონომისტი, ნაციონალ-დემოკრატების ლიდერთაგანი, ემიგრანტი. დაიბადა სოფელ ხურვალეთში, გორის რ., წვრილი მემამულის ოჯახში. სწავლობდა თბილისის სათავადაზნაურო გიმნაზიაში. განმათავისუფლებელი მოძრაობის დროს სოციალ-ფედერალისტთა პარტიაში დაიწყო მუშაობა. 1906-1909 წწ. საზღვარგარეთ – ვენაში ისმენდა ლექციებს ფილოსოფიურ ფაკულტეტზე, როგორც თავისუფალი მსმენელი. სამშობლოში დაბრუნებისთანავე ჟურნალ „ერში“ დაიწყო თანამშრომლობა. 1911 წელს სოციალ-დემოკრატიული პარტიის მეთაურებთან ერთად დაატუსაღეს, თუმცა პარტიაში აღარ ირიცხებოდა. 1912 წლის დამლევს სხვებთან ერთად დააარსა ჟურნალი „კლდე“. 1914 წელს გადასახლდა ქუთაისში, სადაც რედაქტორობდა გაზეთ „სამშობლოს“, შემდეგ „იმერეთს”. 1915 წელს ჯარში გაიწვიეს, დასავლეთის ფრონტზე წელიწადნახევარი დაჰყო. რევოლუციის დასაწყისში საქართველოში ჩამოვიდა თუ არა, ეროვნულ-დემოკრატიულ პარტიაში და გაზეთ „საქართველოში“ დაიწყო მუშაობა. 1917 წელს საქართველოს ინტერპარტიულმა ბიურომ რუსეთის დემოკრატიულ თათბირზე დელეგატად გააგზავნა. აქ აირჩიეს წინასწარ პარლამენტის წევრად, საქართველოს ეროვნულ ყრილობაზე – ეროვნული საბჭოს, შემდეგ პარლამენტის, დამფუძნებელ კრებისა და ეროვნულ-დემოკრატიული პარტიის მთავარი კომიტეტის წევრად.
წერილებში უმთავრესად სამშობლო ქვეყნის მდგომარეობასა და ხელოვნების სხვადასხვა დარგს ეხებოდა. წერილები ჟურნალ-გაზეთებშია გაბნეული ფარსმან ფარუხის და სხვა ფსევდონიმებით.
ცალკე გამოცემულია:
1. მინანქრები [ლექსები]. – თბ., 1920. – 46 გვ.;
2. ვასილ აბაშიძე. 50 წლის მოღვაწეობის გამო. – ტფ., 1922. – 26 გვ.
გამოყენებული ლიტერატურა:
1. Кавказское слово. – 1917. – 14 сентября.
2. შენგელაია, დ. დაგვიანებული მაყარი, შ. ამირეჯიბის პოეზია // „ლომისი“. – 1922. – № 6;
3. ლასხიშვილი, გიორგი. მემუარები (1885-1915). – ტფ., 1934. – გვ.: 269, 297;
4. Революция и национальный вопрос. – Т. З. – М, 1930. – с. 398;
5. ქართული წიგნი: ბიბლიოგრაფია. – ტ. I: 1629-1920. – თბ., 1941. – გვ. 469.
