ანდრონიკაშვილი იასტო
NPLG Wiki Dictionaries გვერდიდან
(სხვაობა ვერსიებს შორის)
(ახალი გვერდი: '''ანდრონიკაშვილი, იასტო (იოსტოს არქიმანდრიტი)''' (XVIII – XIX სს.) – პე...) |
|||
| ხაზი 3: | ხაზი 3: | ||
მონაწილეობდა 1804 წლის მთიულეთის ამბოხებაში (ხალხს სპარსეთის შაჰის ფირმანებს უკითხავდა მეფის რუსების გაჟლეტის შესახებ და მეამბოხეთ ყოველი ღონისძიებით ეხმარებოდა). მღვდელმსახურობის დროს „მშვიდობიანებში“ [[რუსეთი]]ს იმპერატორის ნაცვლად ქართველ ბატონიშვილებს – [[ალექსანდრე ბატონიშვილი (ერეკლე მეორის ძე)|ალექსანდრესა]] და ფარნაოზს იხსენიებდა. 1804 წელს, მეფის მთავრობამ [[ფარნაოზ ბატონიშვილი|ფარნაოზ ბატონიშვილთან]] ერთად შეიპყრო. | მონაწილეობდა 1804 წლის მთიულეთის ამბოხებაში (ხალხს სპარსეთის შაჰის ფირმანებს უკითხავდა მეფის რუსების გაჟლეტის შესახებ და მეამბოხეთ ყოველი ღონისძიებით ეხმარებოდა). მღვდელმსახურობის დროს „მშვიდობიანებში“ [[რუსეთი]]ს იმპერატორის ნაცვლად ქართველ ბატონიშვილებს – [[ალექსანდრე ბატონიშვილი (ერეკლე მეორის ძე)|ალექსანდრესა]] და ფარნაოზს იხსენიებდა. 1804 წელს, მეფის მთავრობამ [[ფარნაოზ ბატონიშვილი|ფარნაოზ ბატონიშვილთან]] ერთად შეიპყრო. | ||
| − | '''გამოყენებული ლიტერატურა:''' | + | :'''გამოყენებული ლიტერატურა:''' |
# ფრონელი, ალექსანდრე. მთიულეთი 1804 წ. – ტფ., 1896. – გვ. 338, 355; | # ფრონელი, ალექსანდრე. მთიულეთი 1804 წ. – ტფ., 1896. – გვ. 338, 355; | ||
# კეკელიძე, კ. ქართული ლიტერატურის ისტორია. – მე-2 შევსებ. და შესწ. გამოცემა. – ტ. I. – თბ., 1941. – გვ. 79-80; იგივე, მე-3 გადამუშ. და შევს. გა-მა. – თბ., 1951. – გვ. 75. | # კეკელიძე, კ. ქართული ლიტერატურის ისტორია. – მე-2 შევსებ. და შესწ. გამოცემა. – ტ. I. – თბ., 1941. – გვ. 79-80; იგივე, მე-3 გადამუშ. და შევს. გა-მა. – თბ., 1951. – გვ. 75. | ||
| + | |||
| + | |||
| + | ==წყარო== | ||
| + | [[ქართველ მოღვაწეთა ლექსიკონი 1801-1952]] | ||
| + | [[კატეგორია:ქართველი მოღვაწეები]] | ||
| + | [[კატეგორია:ქართველი პედაგოგები]] | ||
| + | [[კატეგორია:ანდრონიკაშვილები]] | ||
11:47, 26 ივნისი 2026-ის ვერსია
ანდრონიკაშვილი, იასტო (იოსტოს არქიმანდრიტი) (XVIII – XIX სს.) – პედაგოგი, სწავლა-განათლების გამავრცელებელი და ეროვნული დამოუკიდებლობის დამცველი, ფილოსოფოსად წოდებული. XVIII საუკუნეში, თავის მიერ აღზრდილ მოწაფე-მოძღვრებთან ერთად, სასკოლო საქმის აღორძინებას ხელს ძლიერ უწყობდა. აღზარდა სკოლის მოძღვარნი: იოანე კალოუბნელი, ნიკ. ხელაშვილი, ზაქ. ლალახანაშვილი, გაიოზ რექტორი, დავით რექტორი და სხვ.
მონაწილეობდა 1804 წლის მთიულეთის ამბოხებაში (ხალხს სპარსეთის შაჰის ფირმანებს უკითხავდა მეფის რუსების გაჟლეტის შესახებ და მეამბოხეთ ყოველი ღონისძიებით ეხმარებოდა). მღვდელმსახურობის დროს „მშვიდობიანებში“ რუსეთის იმპერატორის ნაცვლად ქართველ ბატონიშვილებს – ალექსანდრესა და ფარნაოზს იხსენიებდა. 1804 წელს, მეფის მთავრობამ ფარნაოზ ბატონიშვილთან ერთად შეიპყრო.
- გამოყენებული ლიტერატურა:
- ფრონელი, ალექსანდრე. მთიულეთი 1804 წ. – ტფ., 1896. – გვ. 338, 355;
- კეკელიძე, კ. ქართული ლიტერატურის ისტორია. – მე-2 შევსებ. და შესწ. გამოცემა. – ტ. I. – თბ., 1941. – გვ. 79-80; იგივე, მე-3 გადამუშ. და შევს. გა-მა. – თბ., 1951. – გვ. 75.
