ბონერი როზა
მ (მომხმარებელმა Malania გვერდი „როზა ბონერი“ გადაიტანა გვერდზე „ბონერი როზა“ გადამისამართებაზე) |
|||
| ხაზი 1: | ხაზი 1: | ||
[[ფაილი:Boner-horses.jpg|thumb|500|მპ|როზა ბონერი. ცხენების ბაზრობა, 1853-1855; ტილო, ზეთი 2.45X5.07 მ. მეტროპოლიტენ მუზეუმი, ნიუ იორკი]] | [[ფაილი:Boner-horses.jpg|thumb|500|მპ|როზა ბონერი. ცხენების ბაზრობა, 1853-1855; ტილო, ზეთი 2.45X5.07 მ. მეტროპოლიტენ მუზეუმი, ნიუ იორკი]] | ||
| − | '''როზა ბონერი'' – (Rosa Bonheur, 1822-1899) ერთ-ერთი ყველაზე პოპულარული მხატვარი იყო მათ შორის, ვინც სოფლის ყოფას ასახავდა. ბონერის წარმატების, რაც მაშინ მამაკაცთა უპირატესობას წარმოადგენდა, ერთ-ერთი მთავარი მიზეზი მისი მშობლების სოციალისტური შეხედულებები იყო. ისინი რადიკალური უტოპიური სექტის წევრები იყვნენ, რომელიც გრაფმა სენ-სიმონმა (1760-1825) დააარსა და რომლებსაც არა მხოლოდ ქალთა თანასწორუფლებიანობის, არამედ მომავალი ქალი მესიისაც კი სწამდათ. ბონერის მამა ხატვის მასწავლებელი იყო და როზა პირველ გაკვეთილებს სწორედ მისგან იღებდა. | + | '''როზა ბონერი''' – (Rosa Bonheur, 1822-1899) ერთ-ერთი ყველაზე პოპულარული მხატვარი იყო მათ შორის, ვინც სოფლის ყოფას ასახავდა. ბონერის წარმატების, რაც მაშინ მამაკაცთა უპირატესობას წარმოადგენდა, ერთ-ერთი მთავარი მიზეზი მისი მშობლების სოციალისტური შეხედულებები იყო. ისინი რადიკალური უტოპიური სექტის წევრები იყვნენ, რომელიც გრაფმა სენ-სიმონმა (1760-1825) დააარსა და რომლებსაც არა მხოლოდ ქალთა თანასწორუფლებიანობის, არამედ მომავალი ქალი მესიისაც კი სწამდათ. ბონერის მამა ხატვის მასწავლებელი იყო და როზა პირველ გაკვეთილებს სწორედ მისგან იღებდა. |
ბონერი თავის სურათებზე ასახავდა შინაურ ცხოველებს, რომლებიც ფერმერული ცხოვრების ტექნოლოგიური და ინდუსტრიული განვითარების შედეგად თანდათანობით კარგავდნენ ფუნქციას. თავის ობიექტებს მხატვარი ინტენსიურად სწავლობდა, კითხულობდა წიგნებს ზოოლოგიის შესახებ, ქმნიდა პირუტყვთა სადგომებისა და სასაკლაოების დეტალურ ეტიუდებს. იმისთვის, რომ ბონერი იმ ტერიტორიაზე მოხვედრილიყო, სადაც მხოლოდ მამაკაცები საქმიანობდნენ, მას პოლიციისგან კაცის ტანსაცმლის ტარების ნებართვის აღება მოუწია. პროფესიულმა წარმატებებმა ბონერს 1848 წლის სალონში მონაწილეობის საშუალება მისცა. სალონში მან რვა სურათი გამოფინა და პირველი ხარისხის მედალიც მოიპოვა. | ბონერი თავის სურათებზე ასახავდა შინაურ ცხოველებს, რომლებიც ფერმერული ცხოვრების ტექნოლოგიური და ინდუსტრიული განვითარების შედეგად თანდათანობით კარგავდნენ ფუნქციას. თავის ობიექტებს მხატვარი ინტენსიურად სწავლობდა, კითხულობდა წიგნებს ზოოლოგიის შესახებ, ქმნიდა პირუტყვთა სადგომებისა და სასაკლაოების დეტალურ ეტიუდებს. იმისთვის, რომ ბონერი იმ ტერიტორიაზე მოხვედრილიყო, სადაც მხოლოდ მამაკაცები საქმიანობდნენ, მას პოლიციისგან კაცის ტანსაცმლის ტარების ნებართვის აღება მოუწია. პროფესიულმა წარმატებებმა ბონერს 1848 წლის სალონში მონაწილეობის საშუალება მისცა. სალონში მან რვა სურათი გამოფინა და პირველი ხარისხის მედალიც მოიპოვა. | ||
სურათი "ცხენების ბაზრობა", რომელიც 1853 წელსაა შესრულებული, სალპეტრიერის მახლობლად არსებული ცხენების ბაზარს აღწერს, მაგრამ ის ლონდონში დაცული პართენონის რელიეფებითა და ჟერიკოს მხატვრობითაა შთაგონებული. სურათი მეჯინიბეების მიერ დიდებული პერშერონის ცხენების გამოფენაზე წარდგენის სცენას ასახავს. ზოგი ცხენი წრეზე დამყოლად დადის, ზოგი კი, ჯერ კიდევ გაუხედნავი, ყალყზეა შემდგარი. ზოგიერთი მეცნიერის ინტერპრეტაციით, ცხენების ბაზრობა 1850-იან წლებში ქალთა უუფლებო მდგომარეობაზე მიანიშნებდა. მაგრამ იმ დროისთვის სურათი ამ თვალსაზრისით აღქმული არ ყოფილა. ყოველ შემთხვევაში, შინაური ცხოველების თემაზე შექმნილი ნამუშევრისთვის უჩვეულოდ მონუმენტურმა სურათმა, 1848 წლის სალონზე უმაღლესი შეფასება დაიმსახურა. მოგვიანებით, სურათმა მთელ ბრიტანეთსა და [[ამერიკის შეერთებული შტატები (აშშ)|შეერთებულ შტატებ]]ში მოიპოვა პოპულარობა. სურათის სანახავად საზოგადოება ფულს იხდიდა და მისი ანაბეჭდები ატლანტიკის ოკეანის ორივე მხარეს ფართოდ იყო გავრცელებული. 1889 წელს კი კორნელიუს ვანდერბილთმა ის ნიუ იორკის ახალი მეტროპოლიტენ მუზეუმისთვის შეიძინა. ბონერი იმდენად ცნობილი გახდა, რომ მან 1865 წელს საფრანგეთის უმაღლესი ჯილდო, საპატიო ლეგიონის წევრობა მიიღო და იგი ამ ჯილდოს პირველი მფლობელი ქალი გახდა. | სურათი "ცხენების ბაზრობა", რომელიც 1853 წელსაა შესრულებული, სალპეტრიერის მახლობლად არსებული ცხენების ბაზარს აღწერს, მაგრამ ის ლონდონში დაცული პართენონის რელიეფებითა და ჟერიკოს მხატვრობითაა შთაგონებული. სურათი მეჯინიბეების მიერ დიდებული პერშერონის ცხენების გამოფენაზე წარდგენის სცენას ასახავს. ზოგი ცხენი წრეზე დამყოლად დადის, ზოგი კი, ჯერ კიდევ გაუხედნავი, ყალყზეა შემდგარი. ზოგიერთი მეცნიერის ინტერპრეტაციით, ცხენების ბაზრობა 1850-იან წლებში ქალთა უუფლებო მდგომარეობაზე მიანიშნებდა. მაგრამ იმ დროისთვის სურათი ამ თვალსაზრისით აღქმული არ ყოფილა. ყოველ შემთხვევაში, შინაური ცხოველების თემაზე შექმნილი ნამუშევრისთვის უჩვეულოდ მონუმენტურმა სურათმა, 1848 წლის სალონზე უმაღლესი შეფასება დაიმსახურა. მოგვიანებით, სურათმა მთელ ბრიტანეთსა და [[ამერიკის შეერთებული შტატები (აშშ)|შეერთებულ შტატებ]]ში მოიპოვა პოპულარობა. სურათის სანახავად საზოგადოება ფულს იხდიდა და მისი ანაბეჭდები ატლანტიკის ოკეანის ორივე მხარეს ფართოდ იყო გავრცელებული. 1889 წელს კი კორნელიუს ვანდერბილთმა ის ნიუ იორკის ახალი მეტროპოლიტენ მუზეუმისთვის შეიძინა. ბონერი იმდენად ცნობილი გახდა, რომ მან 1865 წელს საფრანგეთის უმაღლესი ჯილდო, საპატიო ლეგიონის წევრობა მიიღო და იგი ამ ჯილდოს პირველი მფლობელი ქალი გახდა. | ||
11:08, 23 აპრილი 2018-ის ვერსია
როზა ბონერი – (Rosa Bonheur, 1822-1899) ერთ-ერთი ყველაზე პოპულარული მხატვარი იყო მათ შორის, ვინც სოფლის ყოფას ასახავდა. ბონერის წარმატების, რაც მაშინ მამაკაცთა უპირატესობას წარმოადგენდა, ერთ-ერთი მთავარი მიზეზი მისი მშობლების სოციალისტური შეხედულებები იყო. ისინი რადიკალური უტოპიური სექტის წევრები იყვნენ, რომელიც გრაფმა სენ-სიმონმა (1760-1825) დააარსა და რომლებსაც არა მხოლოდ ქალთა თანასწორუფლებიანობის, არამედ მომავალი ქალი მესიისაც კი სწამდათ. ბონერის მამა ხატვის მასწავლებელი იყო და როზა პირველ გაკვეთილებს სწორედ მისგან იღებდა. ბონერი თავის სურათებზე ასახავდა შინაურ ცხოველებს, რომლებიც ფერმერული ცხოვრების ტექნოლოგიური და ინდუსტრიული განვითარების შედეგად თანდათანობით კარგავდნენ ფუნქციას. თავის ობიექტებს მხატვარი ინტენსიურად სწავლობდა, კითხულობდა წიგნებს ზოოლოგიის შესახებ, ქმნიდა პირუტყვთა სადგომებისა და სასაკლაოების დეტალურ ეტიუდებს. იმისთვის, რომ ბონერი იმ ტერიტორიაზე მოხვედრილიყო, სადაც მხოლოდ მამაკაცები საქმიანობდნენ, მას პოლიციისგან კაცის ტანსაცმლის ტარების ნებართვის აღება მოუწია. პროფესიულმა წარმატებებმა ბონერს 1848 წლის სალონში მონაწილეობის საშუალება მისცა. სალონში მან რვა სურათი გამოფინა და პირველი ხარისხის მედალიც მოიპოვა. სურათი "ცხენების ბაზრობა", რომელიც 1853 წელსაა შესრულებული, სალპეტრიერის მახლობლად არსებული ცხენების ბაზარს აღწერს, მაგრამ ის ლონდონში დაცული პართენონის რელიეფებითა და ჟერიკოს მხატვრობითაა შთაგონებული. სურათი მეჯინიბეების მიერ დიდებული პერშერონის ცხენების გამოფენაზე წარდგენის სცენას ასახავს. ზოგი ცხენი წრეზე დამყოლად დადის, ზოგი კი, ჯერ კიდევ გაუხედნავი, ყალყზეა შემდგარი. ზოგიერთი მეცნიერის ინტერპრეტაციით, ცხენების ბაზრობა 1850-იან წლებში ქალთა უუფლებო მდგომარეობაზე მიანიშნებდა. მაგრამ იმ დროისთვის სურათი ამ თვალსაზრისით აღქმული არ ყოფილა. ყოველ შემთხვევაში, შინაური ცხოველების თემაზე შექმნილი ნამუშევრისთვის უჩვეულოდ მონუმენტურმა სურათმა, 1848 წლის სალონზე უმაღლესი შეფასება დაიმსახურა. მოგვიანებით, სურათმა მთელ ბრიტანეთსა და შეერთებულ შტატებში მოიპოვა პოპულარობა. სურათის სანახავად საზოგადოება ფულს იხდიდა და მისი ანაბეჭდები ატლანტიკის ოკეანის ორივე მხარეს ფართოდ იყო გავრცელებული. 1889 წელს კი კორნელიუს ვანდერბილთმა ის ნიუ იორკის ახალი მეტროპოლიტენ მუზეუმისთვის შეიძინა. ბონერი იმდენად ცნობილი გახდა, რომ მან 1865 წელს საფრანგეთის უმაღლესი ჯილდო, საპატიო ლეგიონის წევრობა მიიღო და იგი ამ ჯილდოს პირველი მფლობელი ქალი გახდა.
