თხზვა

თხზვა - გონების მოქმედების გამოხატულება, რაიმეს შედგენა გონების ძალით. „ენაჲ შენი თხზვიდა ზაკვასა“, ე.ი. შენი ენა გამოთქვამდა შეთითხნილ, მოჩმახულ ამბავს.

(პირმან შენმან განამრავლაუკეთურებაჲ და ენაჲ შენი თხზვიდა ზაკვასა. 49,19)

{„თხზვა“აგრეთვე აღნიშნავს მწერლის შემოქმედებით პროცესს (თხზულება- ლიტერატურული, სამეცნიერო და მისთ. ნაწარმოებები).

„თხზვა“- ძველ-ქართულში იგივე „წვნას“, ანუ რაიმეს დაწვნას ნიშნავს თხზული - დაწნული)}

წყარო

იოსებ ახალშენოვი, ფსალმუნნის ძველ-ქართულ სიტყვათა, გეოგრაფიულ ადგილთა და ისტორიულ მოვლენათა განმარტებანი (რედაქტორი იოსებ ჯაჯანიძე).