კალანდარიშვილი გრიგოლ

გრიგოლ კალანდარიშვილი – (1904-1965), ფილოსოფიის მეცნიერებათა დოქტორი (1962) პროფესორი (1964), დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტი (1931), ხოლო შემდეგ მოსკოვის ფილოსოფიის, ლიტერატურისა და ისტორიის ინსტიტუტის (MIMCIIII) ასპირანტურა (1935). საქართველოში დაბრუნების შემდეგ ეწეოდა ინტენსიურ სამეცნიერო და პედაგოგიურ მოღვაწეობას. სხვადასხვა დროს ლექციებს კითხულობდა გორის პედაგოგიურ ინსტიტუტში, თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტში, ვლადივოსტოკის უნივერსიტეტსა და სხვადასხვა უმალლეს სასწავლებელში. პედაგოგიური მოღვაწეობის პარალელურად ეწეოდა მეცნიერულ მუშაობას: იკვლევდა ლოგიკის აქტუალურ პრობლემებს, კერძოდ, ლოგიკური კანონების, ლოგიკური შეცდომების, დიალექტიკური და ფორმალური ლოგიკის ურთიერთობის პრობლემებს, დიალექტიკური ლოგიკის მოძღვრებას ახროვნებაში ობიექტური წინააღმდეგობის ასახვის შესახებ და სხვა. მრავალი წლის მანძილზე მუშაობდა საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის ფილოსოფიის ინსტიტუტში ლოგიკის განყოფილების გამგედ.

განსაკუთრებით საინტერესოა გრიგოლ კალანდარიშვილის გამოკვლევები ქართული ლოგიკის ისტორიის დარგში. ამ თემახე მან გამოაქვეყნა მონოგრაფია ,,C1900MM II0 MCI00VMM# »IXCI#MM# 8 IიV3#MM#“ (პირველი გამოცემა 1952 წელს. მეორე - 1955 წელს). ამ თხზულებაში პირველადაა შესწავლილი ლოგიკური ახროვნების ისტორია საქართველოში ძველი (IV საუკუნე) დროიდან XIX საუკუნის ჩათვლით. განსაკუთრებული ყურადლება ეთმობა იოანე პეტრიწის, ანტონ პირველისა და სოლომონ დოდაშვილის ლოგიკური მოძღვრების შესწავლას. ამ წიგნმა მნიშვნელოვანი როლი შეასრულა ქართული ლოგიკის ისტორიის კვლევის დარგში.

თხზულებები

• Диалектика в "основах общего наукоучения" И.Г. Фихте (Тбилиси, 1963);
• Проблема отражения движения в логике понятий (Тбилиси, 1963)
• Очерки по истории логики в Грузии (Тбилиси, 1966);