მანო-პავასაპარნა – (ინდ.) მაღალი მთა, უკანასკნელი სადგური წარღვნას გადარჩენილი ხომალდისა, რომელშიც მანუ და შვიდი ბრძენი, ანგირასის ძენი, ისხდნენ. სახელწოდება ნიშნავს „მთა, საიდანაც ჩამოვიდა მანუ“.
