სათნო

სათნო - სასიამოვნო, მოსაწონი, კეთილი.

(1 მეფ. 18, 5) ნების მყოფი ZAa. (+ 1 მეფ. 18, 5) ნებას მყოფი AbB.

See also: თნევა

წყარო

• ბარბაქაძე ლია. ჯიბის ცნობარი მართლმორწმუნე ქრისტიანისათვის; თბილისი, 2013 წ.
• ლექსიკონი ქართული