სვანეთის სამთავროს შეერთება რუსეთთან
სვანეთის სამთავროს შეერთება რუსეთთან – XIX ს-ის 30-იანი წლებიდან განხორციელდა ღონისძიებათა მთელი სისტემა, რომელიც ითვალისწინებდა ცარიზმის მიერ სვანეთის სამთავროზე ძალაუფლების გავრცელებას. რუსეთის მთავრობასა და დადეშქელიანებს შორის შუამავლად სამეგრელოს მთავარი გამოდიოდა. ამაში დადიანს თავისი ინტერესებიც ჰქონდა. მას ქვემო სვანეთში საკუთარი ხელისუფლების განმტკიცება და დადეშქელიანებზე გავლენის მოპოვება სურდა. აღნიშნულ პერიოდში თვით სვანეთის მთავარმა ციოყ თენგიზის ძე დადეშქელიანმა დადიანის წაქეზებით დაიწყო რუსეთის სამხედრო მოხელეებთან მოლაპარაკება, აქტიურობდა ციოყის ბებია – დიგორხანიც.
1832 წლის დეკემბერში დიგორხანიმ ყაბარდის სიმაგრეთა ჯარების სარდალს რუსების მფარველობაში შესვლის სურვილი განუცხადა და იმპერატორის ერთგულებაზე დაიფიცა. საინტერესო იყო დიგორხანის ტიტულიც – „სვანეთის დედოფალი, მდინარეების – ბასხანის, ყუბანის, დალისა და ენგურის შემოდინებათა მბრძანებელი”. რუსეთის მთავრობამ ანგარიში არ გაუწია ციოყის პრეტენზიებს ერთმთავრობაზე და დადეშქელიანები თავის მფარველობაში აიყვანა (1833-34).
