მერუე

მერუე – Tringa stagnatilis Bechstein, 1803 ა ღ წ ე რ ა. საშუალო სიდიდის ჭოვილოა, ფრთა 125–140 მმ-ია, გალო – 45–55 მმ, ნისკარტი – 35–40 მმ, წონა–55–85 გ. დედალი დიდია მამალ- ზე. შეფერილობაში სქესთა შორის განსხვავება არაა. ზრდასრული ფრინველი ზაფხულში ზურგის მხარეს მუქია, თუმცა ზურგის უკანა ნაწილი და კუდის ზედა მფარავები თეთრია. ზურგის მუქ ბუმბულებს მურა-შავი ფერის ცენ- ტრები და საკმაოდ ფართო ცვილისფერი კიდეები აქვთ. მანტიის ბუმბულებ- ზე მოწაბლისფრო განივი ზოლებია. სხეულის ქვემო მხარე, შუბლი, თავის გვერდები და იღლია თეთრია. ჩიჩახვზე და მკერდის გვერდებზე მოწაბლის- ფრო წინწკლებია. მომქნევები მურა-შავია. პირველი მომქნევის ღერო თეთ- რია. საჭის ბუმბულები მუქია, თეთრი განივი ზოლებით. ნისკარტი შავია, ფე- ხები – წენგოსფერ-მომწვანო. ზამთარში ზემო მხარე მორუხო-მურაა. ფრთის ზემო მფარავებს მოშავო შუა ნაწილი და თეთრი კიდეები აქვთ. სხეულის ქვე- მო მხარე თეთრია, მაგრამ კისერზე და ჩიჩახვის გვერდებზე მურა ფერის შტრიხებია. სურ. 149. მერუე, ა – ზაფხულში, – ზამ- თარში. გ ა ვ რ ც ე ლ ე ბ ა ბუდო- რ ა. ბის არეალი მოიცავს ველის ზონის ბალახიან ჭაობებს უნ- გრეთიდან იმიერბაიკალეთამ- დე უნდა ბუდობდეს რუმი- ნეთშიც. სსრკ ფარგლებში არის მისი ევროპული ნაწი- ლის ცენტრალურ ოლქებში, აგრეთვე უკრაინაში, შემდეგ შუა ვოლგაზე, ვოლგაზე, დასავლეთი ციმბირის სამხრეთში, ყაზახე- თის ჩრდილოეთში, აღმოსავ- ლეთით ბარნაულამდე და ზაი- სანის ქვაბულამდე. ზამთრობს აფრიკის უკიდურეს სამხრე- თამდე, მცირე აზიაში, ჰინდუს- ტანში, ინდოჩინეთში, მალაის არქიპელაგზე და ავსტრალია- ში. ერთეული ეგზემპლარები ზამთრობს ამიერკავკასიაშიც. საქართველოში მოიპოვება მხოლოდ მიმოფრენის პერიოდებში. ბ ი ო ტ ო პ ი. ბინადრობს უპირატესად ველის ზონის ტბების ან მდორე მდინარეთა სანაპიროებზე, ჭაობებში, დაბალბალახნარიან, იშვიათად სალეკ- მდელოებიან მდინარის ჭალებში. ტყიან ადგილებს თავს არიდებს. გ ა მ რ ა ვ ლ ე ბ ა. მონოგამიური ფრინველია. ხშირად ბუდობს კოლონი- ებად ჭაობის სხვა ფრინველებთან ერთად. ბუდეს იკეთებს მიწაზე, პატარა ჩაღრმავებაში, რომელიც ამოფენილია ხმელი ბალახითა და ფოთლებით. მაი- სის პირველ ნახევარში დებს 4 კვერცხს. კრუხად მორიგეობით ჯდება ორივე სქესის ფრინველი. საინკუბაციო პერიოდის ხანგრძლივობა დადგენილი არაა. კ ვ ე · ბ ა. მერუეს ძირითადი საკვებია მწერები და წყლის წვრილი უხერ- ხემლოები. კვების დროს ხშირად შედის წყალში და იქექება ნისკარტით შლამში. საჭიროების შემთხვევაში კარგად ცურავს. მ ნ ი შ ვ ნ ე ლ ო ბ ა. პრაქტიკული მნიშვნელობა არა აქვს.