შაირობა

შაირობა – ძველად აღნიშნავდა, საზოგადოდ, ლექსის თქმას: შაირობა პირველადვე სიბრძნისაა ერთი დარგი (რუსთ.). ხალხურ სიტყვიერებაში ამავე მნიშვნელობით იხმარებოდა აგრეთვე შაირსიტყვაობა: შაირსიტყვითა მესტვირემ ღმერთი მაღალი ახსენა. შაირობის ცნება შემდეგში დავიწროვდა და, უმთავრესად, შაირების შესრულების აღმნიშვნელი ტერმინი გახდა:

შაირობა ღა ლექსობა

სულ ჩემი მოგონილია.

ჯ. ბარდაველიძე

წყარო

• ქართული ფოლკლორის ლექსიკონი: ნაწილი II