ეპიგონები
ეპიგონები – (ბერძნ.) „შთამომავლები“. თავდაპირველად ეპიგონებს უწოდებდნენ იმ არგოსელ ბელადებს, რომლებმაც თებეს წინააღმდეგ „შვიდთა ლაშქრობის“ 10 წლის თავზე ახალი ბრძოლა წამოიწყეს მამათა სისხლის ასაღებად.
ბერძნული წყაროები ეპიგონთა ლაშქრობის მონაწილეებად ასახელებენ ალკმეონს (ამფიარაოსის ძეს), სთენელოსს (კაპანევსის ძეს) და სხვებს. ეპიგონებმა აიღეს თებე და იქ პოლინიკესის ძე თერსანდროსი გაამეფეს.
მოყოლებული ელინისტური ეპოქიდან, ალექსანდრე მაკედონელის მხედართმთავართა და მებრძოლთა ჩამომავლებსაც ეპიგონებად უხმობდნენ.
თანამედროვე მეტყველებაში ეპიგონი ხელმოცარულ მიმდევარს აღნიშნავს. ეპიგონობად ითვლება ის მიმბაძველობა საზოგადოებრივი აზრის, ლიტერატურისა თუ ხელოვნების სხვა სფეროებში, რომელმაც გარდასულ ისტორიულ ეპოქაში თავისი თავი გამოავლინა და ახლა უკვე მნიშვნელოვნად აღარ ითვლება.
