წყობილი

წყობილი (წყობილი სიტყვაჲ) – ლექსის სახელწოდება, უძველესი და თავისთავადი ქართული ტერმინი. ფორმით „წყობილსიტყვაობა“ დადასტურებულია ანტონ პირველთან. ბერძნულიდან შემოსული „ლექსი“ თავდაპირველად აღნიშნავდა როგორც ზოგადად „სიტყვას“, ისე „წყობილ სიტყვას“. პირველი მნიშვნელობა თანდათანობით დაკნინდა (მთლად არ გამქრალა) და „ლექსი“ გახდა „წყობილი სიტყვის“ აღმნიშვნელი ცნება. ეს მნიშვნელობა ბერძნულში „ლექსს“ არა აქვს და, ამრიგად, იგი წმინდა ქართულია.

ლიტერატურა

• პ. ინგოროყვა, თხზულებათა კრებული. III, 1965.

წყარო

• ქართული მწერლობა: ლექსიკონი-ცნობარი