გამაგრებული რაიონი
გამაგრებული რაიონი
1. ადგილმდებარეობის რაიონი (ზოლი), რომელიც აღჭურვილია ხანგამძლე და საველე საფორტიფიკაციო ნაგებობათა სისტემით სხვადასხვა საინჟინრო ღობურებთან შეხამებით და მომზადებულია სპეციალურად განკუთვნილი ჯარების ხანგრძლივი და შეუპოვარი თავდაცვისთვის დამოუკიდებლად ან საერთო-საჯარისო ნაწილებთან (საველე ჯარებთან) ურთიერთქმედებით. II მსოფლიო ომის წინ მთელ რიგ სახელმწიფოებში გამაგრებული რაიონები შენდებოდა გამაგრებული ზღუდეების სისტემაში, სახელმწიფო საზღვრის გაყოლებით, ხოლო უმნიშვნელოვანეს მიმართულებაზე – სიღრმეში. იგი შედგებოდა რამდენიმე თავდაცვითი ზოლის (პოზიციის) და წამკვეთი პოზიციისგან.
2. თავდაცვითი ამოცანების შესასრულებლად განკუთვნილი საშტატო სამხედრო ფორმირება სათანადო მოქმედების ტერიტორიით. იგი შედგება რამდენიმე
სატყვიამფრქვევო-საარტილერიო ბატალიონის, უზრუნველყოფის და მომსახურების ქვედანაყოფებისგან. გამაგრებული რაიონები ფართოდ გამოიყენებოდა II მსოფლიო ომის წლებში.
წყარო
ქართული სამხედრო ენციკლოპედიური ლექსიკონი. აკადემიკოსის, გენერალ-მაიორ ელგუჯა მეძმარიაშვილის საერთო რედაქციით. თბილისი, 2017.
