მსხემი

მსხემი (შეისმინე ლოცვისა ჩემისაი, უფალო, და ვედრებისა ჩემისაი ყურად-იღე; ცრემლთა ჩემთასა ნუ დაიდუმებ, რამეთუ მსხემ ვარ მე შენ წინაშე და წარმავალ, ვითარცა ყოველნი მამანი ჩუენნი. ფსალ. 38,12): (რამეთუ იყვნეს იგინი რიცხჳთ მცირე-მცირე და მსხემ მას შინა. ფსალ. 104, 12) - მდგმურივით, ადრე წარმავალი; აგრეთვე უცხო, ეული.

წყარო

იოსებ ახალშენოვი, ფსალმუნნის ძველ-ქართულ სიტყვათა, გეოგრაფიულ ადგილთა და ისტორიულ მოვლენათა განმარტებანი (რედაქტორი იოსებ ჯაჯანიძე); 2004.