სენაკი

სენაკი - ცალკე ოთახი ბერის, მონაზვნის, განდეგილისათვის; „მცირე სახლაკი“.

მრავალმხრივი გამოყენების მქონე ტერმინი. თავდაპირველად იყო საფლავის ძეგლის სინონიმი. მონასტრისა და სავანისათვის ტიპური მცირე და სადა ოთახი. ძველად სენაკად იწოდებოდა, აგრეთვე, სოფლის ან მინდვრის მცირე ეკლესია, რომელშიც მღვდელმსახურებას მღვდელ-მონაზონი აღასრულებდა.

წყარო

• ბარბაქაძე ლია. ჯიბის ცნობარი მართლმორწმუნე ქრისტიანისათვის; თბილისი, 2013 წ.
• პეტროზილო, პიერო. ქრისტიანობის ლექსიკონი/პიერო პეტროზილო; [იტალ. თარგმნა მარიკა სააკაშვილმა; რედ. მერაბ ღაღანიძე; სულხან-საბა ორბელიანის სასწ. უნ-ტი, ქრისტ. თეოლოგიისა და კულტ. ცენტრი]. - თბ.: სულხან-საბა ორბელიანის სასწ. უნ-ტის გამოც., 2011. - 434გვ.; 24სმ..