ყაზმაჯი

ყაზმაჯი – მესაფლავე, პირი რომელის სასაფლაოს თხრიდა.

ყაზმაჯები სპეციალურად ამ საქმისათვის გამოყოფილი პირები იყვნენ. ყოველ სოფელს თუ ყოველ სასაფლაოს დაახლოებით ორი თუ სამი ყაზმაჯი ემსახურებოდა. მათ გასამრჯელოსაც კი უხდიდნენ, თუმცა ისინი, ხშირად, გასამრჯელოზე უარს ამბობდნენ შემდეგი მოტივით: „ჰალალი იყოსო” ანუ „ოჯახს ჰალალს უზამდნენ”. ყაზმაჯები გარდაცვლილის ოჯახისაგან ღებულობდნენ მითითებას თუ სად გაეთხარათ სასაფლაო.

ლიტერატურა

მგელაძე, 2002:236-256.

წყარო

ქართველი ხალხის ეთნოლოგიური ლექსიკონი აჭარა