|
1863 | |
|
|
| |
|
|
3 აპრილი | |
|
|
| |
|
|
ოლღა გურამიშვილს უგზავნის ბარათს, რომელშიც ატყობინებს, რომ მომდევნო დღეს
ივანე ანდრონიკაშვილი თადეოზ გურამიშვილთან მივა მათ ქორწინებაზე სასაუბროდ. | |
წყარო:
კ. კეკელიძის სახ. ხელნაწერთა ეროვნული ცენტრი, ი. ჭავჭავაძის პირადი საარქივო
ფონდი, ავტოგრაფი № 405; ჟურნ. „ცისკარი“, 1961, № 3, გვ. 122; ი. ჭავჭავაძე, თსკ
ათ ტომად, ტ. 10, 1961, გვ. 234; ი. ჭავჭავაძე, თსკ ოც ტომად, ტ. 18, თბ., 2009, გვ.
73, 341.
პირთა იდენტიფიკაცია:
„ტექსტოლოგიური კვლევები ილია ჭავჭავაძის ცხოვრებისა და შემოქმედების
მატიანისთვის“, თბ., 2016, გვ. 148-150.
პირთა ანოტაციები:
გურამიშვილი-ჭავჭავაძისა ოლღა თადეოზის ასული (1842-1927)
საზოგადო მოღვაწე, ქართველთა შორის წერა-კითხვის გამავრცელებელი საზოგადოების,
ამიერკავკასიის ქალთა ინსტიტუტისა და საისტორიო-საეთნოგრაფიო საზოგადოებების წევრი,
ქველმოქმედი.
ანდრონიკაშვილი ივანე მალხაზის ძე (1793-1868)
რუსეთის არმიის გენერალი, კავკასიის და ყირიმის ომების მონაწილე, 1849-55 წლებში
თბილისის სამხედრო გუბერნატორი, ილია ჭავჭავაძის ნათლიის – ნინოს ძმა.
გურამიშვილი თადეოზ ზაალის ძე (1800-1875)
ქართლელი მემამულე, ქართლ-კახეთის უკანასკნელ დედოფალ მარიამ ციციშვილის დედის –
ელენე გიორგის ასულ გურამიშვილის ძმიშვილი, ილია ჭავჭავაძის სიმამრი. |
|
| |
|
|
1885 | |
|
|
| |
|
|
3 აპრილი | |
|
|
| |
|
|
ილია ჭავჭავაძე და კომისიის სხვა წევრები ჩადიან სოფელ გორდში და იბარებენ
ნიკოლოზ დადიანის ბიბლიოთეკას. | |
წყარო:
ტ. ხუნდაძე. „ქართველთა შორის წერა-კითხვის გამავრცელებელი საზოგადოება“. 1960,
გვ. 62; გაზ. „დროება“, 1885 № 72, გვ. 1.
პირთა ანოტაციები:
დადიანი ნიკო დავითის ძე (1847-1903)
სამეგრელოს უკანასკნელი მთავარი, რუსეთის არმიის გენერალ-მაიორი. |
|
| |
|
|
3 აპრილი | |
|
|
| |
|
|
თბილისის პოლიცმაისტერი წერილობით უპატაკებს გუბერნატორს ილია ჭავჭავაძის
ქუთაისში გამგზავრების შესახებ | |
წყარო:
„საისტორიო მოამბე“, ტ. 3, 1947, გვ. 214. |
|
| |
|
|
1899 | |
|
|
| |
|
|
3 აპრილი | |
|
|
| |
|
|
გაზეთ „ივერიაში“ განაგრძობს ვრცელი ნარკვევის ბეჭდვას სათაურით „სომეხთა
მეცნიერნი და „ქვათა ღაღადი“ („სომეხთა მწიგნობარ-მეცნიერნი რომ ასე
იქცევიან და ოინბაზობენ... “). | |
წყარო:
გაზ. „ივერია“, 1898, 3 აპრილი, № 72, გვ. 1; ი. ჭავჭავაძე, „სომეხთა მეცნიერნი
და ქვათა ღაღადი“, ტფ., „ივერიის“ რედაქციის გამოცემა, 1899; ი. ჭავჭავაძე, თსკ ოც
ტომად, ტ. 14, 2007, გვ. 245. |
|
| |
|
|
1901 | |
|
|
| |
|
|
3 აპრილი | |
|
|
| |
|
|
ავჭალის სახალხო თეატრში ნიკო ლომოური კითხულობს ილია ჭავჭავაძის „მეფე
დიმიტრი თავდადებულს“. | |
წყარო:
ი. გორგაძე, ნ. გურგენიძე, ილია ჭავჭავაძე, ცხოვრებისა და შემოქმედების მატიანე,
1987, გვ. 313.
პირთა ანოტაციები:
ლომოური ნიკო იოსების ძე (1852-1915)
მწერალი, პუბლიცისტი, საზოგადო მოღვაწე, პედაგოგი.
დიმიტრი თავდადებული (დემეტრე II) (1259-1289)
საქართველოს მეფე 1270- 1289 წლებში. თავი მოჰკვეთეს მონღოლთა ხანის - არღუნის
ბრძანებით. შერაცხილია წმინდანად. |
|
| |
|
|
1903 | |
|
|
| |
|
|
3 აპრილი | |
|
|
| |
|
|
ბროკჰაუზ-ეფრონის ენციკლოპედიური ლექსიკონისთვის წერს ავტობიოგრაფიას. | |
წყარო: პეტერბურგის რუსული ლიტერატურის ისტორიის ინსტიტუტის (პუშკინის
სახლი), ხელნაწერთა განყოფილება, ავტოგრაფი, ფონდი 377, საქმე 2882; კ. კეკელიძის
სახ. ხელნაწერთა ეროვნული ცენტრი, ასლი, ილია ჭავჭავაძის პირადი არქივი № 24;
„ვესტნიკ გრუზიი“, № 1, „ი. გ. ჭავჭავაძის ავტობიოგრაფია“ (დაწერილია
ბროკჰაუზეფრონის ენციკლოპედიური ლექსიკონისათვის 1903 წ.); 1907, №, თბ., 11-17;
ჟურნ. „განათლება“, № 1, „ი. გ. ჭავჭავაძის ავტობიოგრაფია“ (დაწერილია
ბროკჰაუზ-ეფრონის ენციკლოპედიური ლექსიკონისათვის 1902 თუ 1903 წ.ელს), თბ., 1908,
გვ. 17-22; ი. ჭავჭავაძე, თსკ ოც ტომად, ტ. 17, 2012, გვ. 225-232, 483-484.
პირთა ანოტაციები:
ბროკჰაუზი ფრიდრიხ არნოლდი (1772-1823)
გერმანელი გამომცემელი, რომლის ენციკლოპედიური გამოცემაც საფუძვლად დაედო
რუსეთში 1890-1907 წლებში ბროკჰაუზისა და ეფრონის გამოცემას.
ეფრონი ილია აბრამის ძე (1847-1917)
რუსი ტიფოგრაფი და გამომცემელი, სამეცნიერო ებრაულ გამოცემათა საზოგადოების
წევრი. |
