![]() |
ქართული მატერიალური კულტურის ეთნოგრაფიული ლექსიკონი |

![]() |
1 მიძღვნა - ქართული მატერიალური კულტურის ეთნოგრაფიული ლექსიკონი |
▲ზევით დაბრუნება |
ეძღვნება ქართული ეთნოლოგიური სკოლის ფუძემდებლის აკადემიკოს გიორგი ჩიტაიას ხსოვნას
„მადლობა ჩემს ხალხს ასეთი მემკვიდრეობისათვის, მადლობა ყველა უსახელო ხუროსა და ოსტატს, რომელთა მარჯვენამ განადიდა საქართველო, შექმნა მსოფლიო მნიშვნელობის უნიკალური კულტურის საგანძური“.
გიორგი ჩიტაია
![]() |
2 ანოტაცია - ქართული მატერიალური კულტურის ეთნოგრაფიული ლექსიკონი |
▲ზევით დაბრუნება |
„ქართული მატერიალური კულტურის ეთნოგრაფიული ლექსიკონის“ პირველი გამოცემის ტირაჟი იყო მხოლოდ 200 ეგზემპლარი. ბუნებრივია, ასეთი ტიპის ნაშრომისათვის, რომელიც ქართული სკოლის ყველა ბავშვისათვის უნდა იყოს ხელმისაწვდომი, ეს ძალიან ცოტაა. ჩემი ღრმა რწმენით, ასეთი დამოკიდებულება იყო უმთავრესი, რამაც გადააწყვეტინა (ჩემი თხოვნის გარეშე) ვაჟა უსანეთაშვილს ლექსიკონის განმეორებით გამოცემის დაფინანსება, იგი ჩემი მეგობარია, მაგრამ გადამწყვეტი აქ მეგობრობა კი არაა, არამედ მისი მყარი რწმენა ქართული ეთნოკულტურის სიდიდისა და მნიშვნელობისა. მადლობა მას ამისათვის.
„ქართული მატერიალური კულტურის ეთნოგრაფიული ლექსიკონის“ პროექტმა გაიმარჯვა სესფ-ის მიერ გამოცხადებულ კონკურსში და ეროვნული მუზეუმის თანამშრომლების ძალისხმევით ეს რთული საქმე წარმატებით დაგვირგვინდა. ყველაფერი ის რაც ამ ლექსიკონშია მოცემული და განმარტებული საუკუნეთა განმავლობაში იქმნებოდა ქართველი ხალხის საყოფაცხოვრებო და სამეურნეო ურთიერთობის სფეროში. ლექსიკონში შესული თითოეული ტერმინი ნათლადაა განმარტებული. შესაძლოა ითქვას, რომ ეს მასალები შენივთებულია აქამდე არსებული სხვა დარგობრივი ლექსიკონების, ისტორიული წყაროებისა და ეთნოგრაფიული მასალების საფუძველზე, საერთო შედეგით მიღებულია თითოეული ნივთის განმარტება, ისეთი აუცილებელი პირობების გათვალისწინებით, როგორიცაა ნივთის ფუნქცია, მასალა, უტილიტარული დანიშნულება და მასთან დაკავშირებული რწმენაწარმოდგენათა ასპექტები.
ცალკე აღნიშვნას იმსახურებს ლექსიკონის ვიზუალური მხარე, რომელიც თვალწინ წარმოგვიდგენს იმ უაღრესად მაღალ სამეურნეო და საყოფაცხოვრებო კულტურას, რომელიც საუკუნეთა განმავლობაში შეუქმნია ქართველ ხალხს, ეს კულტურა უეჭველად იმსახურებს უმაღლეს შეფასებას. დარწმუნებული ვარ, რომ ქართული ეთნოკულტურის გათვითცნობიერების დარგში დიდია ლექსიკონის დანიშნულება. ესაა არა მხოლოდ საინტერესო, არამედ ფრიად საჭირო ნაშრომი განსაკუთრებით ახალგაზრდა თაობის თვითშემეცნების გაღრმავებისათვის.
დავით ლორთქიფანიძე
![]() |
3 წინათქმა - ქართული მატერიალური კულტურის ეთნოგრაფიული ლექსიკონი |
▲ზევით დაბრუნება |
წინათქმა
ქართული მატერიალური კულტურის ეთნოგრაფიული ლექსიკონი, წარმოადგენს ხანგრძლივი შრომის შედეგს, რომლის მსგავსი ქართველოლოგიის სფეროში აქამდე არ განხორციელებულა.
საქართველოს ისტორიის სისავსეს მნიშვნელოვნად განაპირობებს სოციალური ყოფის გამოწვლილვით შესწავლა, დიდმნიშვნელოვანი პოლიტიკური მოვლენების გვერდით ადამიანთა ყოფა-ცხოვრების არააშკარა მოდელების წარმოჩენა. სწორედ ეს მისია აკისრია ნაშრომს. ასეთი იყო საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის დამოკიდებულება ამ პრობლემისადმი, როდესაც ვიზა მისცა ს.ჯანაშიას მუზეუმის ეთნოგრაფიის განყოფილების თანამშრომლებს მასზე მუშაობისათვის ჯერ კიდევ გასული საუკუნის 90-იან წლებში.
მატერიალური კულტურის სფეროს გამომზეურებას, არსებული სპეციფიკის გათვალისწინებით, სათანადო ადგილი დაეთმო ქართულ ენციკლოპედიაში, მაგრამ მისგან განსხვავებით, ლექსიკონი გვთავაზობს არჩეული თემების უფრო სპეციფიკურ, ფართე და მრავალმხრივ გაშუქებას უხვი საილუსტრაციო მასალით, რაც ნაშრომის ვიზუალურსა და შემეცნებით დონეს განსაკუთრებულად ზრდის. ყველაფერი ის, რაც ამ ლექსიკონშია მოცემული ქართველი ხალხის საყოფაცხოვრებო და სამეურნეო ყოფის ვრცელი სპექტრი ფაქტობრივი განმსაზღვრელია ქართველი ერის ეთნოკულტურული მიღწევებისა, ამ სფეროში მისი წარმატების თუ წარუმატებლობისა, ნაშრომში თავმოყრილი მასალის გაცნობა და გაანალიზება უეჭველს ხდის, რომ ეს კულტურა არის ძალიან მრავალმხრივი, საყურადღებო და მნიშვნელოვანი. ასეთი მთლიანობით აქამდე ეს კულტურა არ ყოფილა წარმოდგენილი.
ლექსიკონის დანიშნულება ბევრად სცილდება წმინდა მეცნიერულ მიზნებს, განსაკუთრებით ფასეულია მისი ზოგადსაგანმანათლებლო მნიშვნელობა, ძალზე დიდია ასეთ ნაშრომებზე საზოგადოების მოთხოვნილებაც. ვისურვებდი ამ ლექსიკონის უცხოენოვანი ვარიანტების გამოცემას, რაც დიდად წაადგებოდა ქართული ეთნოკულტურის პოპულარობას საერთაშორისო მასშტაბით.
როინ მეტრეველი
Preface
Ethnographic dictionary of the Georgian material culture represents
Completeness of the Georgian history is signifi cantly stipulated by thorough study of social life, showing of non-evident models of humans' way of life along with great political events.
Just this mission is vested in the work. Such was the attitude of the Georgian Academy of Sciences to this problem when they gave visa to the employees of Ethnographic Department of S.Janashia Museum for working on it even back in the 90s of the last century.
Exposition of the sphere of material culture with consideration of real specifi cs was duly covered by the Georgian encyclopedia, though in contrast to it the dictionary off ers more specifi c, wider and comprehensive exposition of selected topics with rich illustrated materials, which especially increase both visual and informative levels of the work.
Everything which is given in this dictionary - wide range of the way of life and household life of the Georgian people - is the actual determiner of the Georgian nation's ethno-cultural achievements, their successes or failures in this sphere, studyand analysis of materials collected in the work makes it doubtless that this culture is rather versatile, attracting and signifi cant. Th is culture has never been presented in such wholeness so far.
Purpose of the dictionary much exceeds just scientifi c goals, especially valuable is its comprehensive signifi cance, and society's demands for such kind of works are rather high.
Academician Roin Metreveli
Vorwort
Das ethnographische Lexikon der georgischen materiellen Kultur ist Ergebnis der jahrelangen Forschung, derengleich im Gebiet der Kartwelologie (Georgienkunde) noch nicht stattfand.
Die vollkommene Forschung der Geschichte von Geogien ist ohne die detaillierte Forschung des sozialen Daseins in Georgien un vorstellbar und es ist wichtig neben der politischen Ereignisse auch das alltдgliche Dasein des Volkes darzustellen. Genaudiese Aufgabe beinhaltet das vorliegende Werk.
Zwar wurde der Darstellung der materiellen Kultur von Georgien in „Der Georgischen Enzyklopedie“ ihr bestimmtes Kapitel gewidmet, aber im Unterschied zur Enzyklopedie bietet das zahlreich illustrierte ethnographische Lexikon die erweiterte, eingehende und vielfдltige Darstellung des Problems. Also, im Lexikon ist das breite Spektrum des wirtschaftlichen und alltдglichen sozialen Lebens des georgischen Volkes darstellt. Die Bekanntnahme und Analyse dieses ethnographischen Materials beweist, dass die georgische ethnographische Kultur sich als vielfдltige und wertvolle Kultur versteht. Bis heute wurde diese Kultur noch nicht mit solcher Vielfaltist und Fьlle dargestellt, wie es in diesem Lexikon vorgegeben ist.
Das Lexikon hat nicht nur das wissenschaftliche Bedeutung und ist nicht nur für Fachleute bestimmt, sondern besonders wichtig ist auch sein allgemeinbildender Wert - das Lexikon ist auch fьr den breiten Kreis der Leser geeignet. Akademiker Roin Metreweli
Préface
Le dictionnaire ethnologique de culture matérielle ci présenté est le résultat des longues recherches scientifi que dont le pareil n'était jamais produit jusqu'а alors dans le domaine kartvelologique.
Il est indispensable d'étudier des moeurs, des habitudes et des comportements des peuples pour mieux présenté l'histoire de Géorgie, d'а coté des mouvements importants politique il faut absolument dégager des modèles de la vie quotidienne des gens.
Cet oeuvre porte exactement cette mission. L'Académie Scientifi que de Géorgie a donné cette charge а la section ethnologique du Musée National de Géorgie de S. Djanachia dans les années 90 du siècle passée.
Dans l'Encyclopédie Géorgienne il y a assez des articles dédier а la culture matérielle mais ce dictionnaire nous propose l'étude plus ciblé, spécifi que et ample des thèmes choisis enrichis par des illustrations qui augmente son niveau cognitif et visuel.
Tout ce qui est présenté dans ce dictionnaire - le large spectre de genre de vie et d'économie du peuple géorgien - est le fait déterminant des succès ethnoculturel de la nation géorgienne. Les données présentées dans le dictionnaire, leurs analyses nous montrent évidement que cette culture est trиs intéressantes et importantes. Cette culture n'était jamais si pleinement présentée jusqu'а alors.
Le dictionnaire n'est pas envisagé seulement pour le milieu scientifi que mais aussi il a la fonction éducative et populaire. Académicien Roin Metreveli.
Предисловие
Этнографический словарь грузинской материальной культуры является результатом долголетнего труда. В сфере картвелологии подобного рода труд осуществляется впервые.
Полное представление истории Грузии во многом зависит не только от изучения значительных политическах явлений, но и от выявления не вполне явно выраженных моделей бытовых взаимоотношений людей. Именно такую цель преследует указанный труд. Подобное отношение к данной проблеме было выражено Академией наук Грузии еще в 90-ые годы прошлого столетия. Тогда же была дана виза сотрудникам этнографического отдела Музея Грузее им. С. Джанашиа заняться работой над этой проблемой.
Освещение сферы материальной культуры,с учетом существующей специфики, подобающее место заняло в Грузинской энциклопедии. Но в отличние от нее, данный словарь предлагает нам более специфическое, широкое и многостороннее освещение подобранных тем, снабженных обильным иллюстративным материалом, что способствует особенному росту визуального и познавательного уровня этого труда.
Все то, что представлено в словаре, т.е широкий спектр бытовой и хозайственной жизни грузинского народа, является фактическим доказительством его этнокультурных достижений, успехов или безуспешности в этой сфере. Ознакомление с собранным в труде материалом убеждает в том, что эта культура является многосторонней, значительной и заслуживающей особого внимания. Она до настоящего времени не била представленна столь полно и объемисто. Значение данного словаря во многом превосходит чисто научные интересы.
Особенно значительно его общеобразовательное значение. К трудам подобного рода интерес общества высок. акад. Роин Метревели.
![]() |
4 შესავალი - ქართული მატერიალური კულტურის ეთნოგრაფიული ლექსიკონი |
▲ზევით დაბრუნება |
შესავალი
ქართული მატერიალური კულტურის ეთნოგრაფიული ლექსიკონი ძირითადად ეყრდნობა ეროვნული ეთნოლოგიური სკოლის მიერ წლების განმავლობაში მიღწეულ შედეგს.
ლექსიკონის მოსამზადებელი სამუშაოები თავდაპირველად დაგეგმილ და შესრულებულ იქნა ს. ჯანაშიას სახელობის საქართველოს სახელმწიფო მუზეუმის ეთნოგრაფიის განყოფილებაში, საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის პრეზიდიუმის თანხმობით. პირველი ეტეპი მოიცავდა: მასალის შერჩევას, ტერმინების ნომენკლატურის განსაზღვრას, ვიზუალური მასალის მომზადებასა და ფორმატის ზოგადი ტიპის ჩამოყალიბებას, რაც წარმატებით იქნა განხორციელებული. საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიისა და განათლების სამინისტროს რეორგანიზაციის შემდგომ, საქართველოს ეროვნული მუზეუმის ეთნოგრაფიისა და ისტორიის დეპარტამენტში, უკვე არსებული მასალების საფუძველზე, 2006 წ. მომზადდა პროექტი და შეტანილ იქნა ახლად დაარსებული „საქართველოს სამეცნიერო ფონდის“ მიერ გამოცხადებულ კონკურსში. პროექტმა გაიმარჯვა და მასზე 2006 წ. 2 ოქტომბრიდან 2008 წ. 30 სექტემბრამდე ჯერ სამეცნიერო ფონდის (6 კვარტალი), ხოლო გაყოფის შემდგომ „რუსთაველის ფონდის“ (ორი კვარტალი) მეურვეობით მიმდინარეობდა მუშაობა.
ლექსიკონის შექმნა მოტივირებული იყო რეალურად არსებული ცვლილებებით, რასაც ადგილი აქვს ქართულ მატერიალურ კულტურაში. როგორც ცნობილია, მსოფლიო გლობალიზაციისა და ინტეგრაციის პროცესი დღის წესრიგში აყენებს ეთნოკულტურულ მემკვიდრეობის მიმართ პრობლემატურ დამოკიდებულებას. ქართული ეთნოკულტურა - ესაა უზარმაზარი შემოქმედებითი პროცესი, რომელიც იქმნებოდა საუკუნეთა განმავლობაში. ხალხის ფენაში შექმნილი ეს კულტურა არის განმსაზღვრელი საქართველოს როლისა და ადგილისა მსოფლიოს ხალხთა ცივილიზაციაში. თუ ქვეყანას აქვს პრეტენზია ითვლებოდეს დიდი კულტურული მემკვიდრეობის შემოქმედად ეს, უპირველეს ყოვლისა, უნდა დაადასტუროს ამ ქვეყნის მოსახლეობის სამეურნეო ცხოვრების განვლილმა გზამ, რომელიც უნდა აისახებოდეს მიწათმოქმედებაში ზოგადად და კერძოდ, ხორბლეულისა და ვაზის კულტურების სელექცია-შეჯვარებაში, ხელოსნურ წარმოებაში, საცხოვრისში, ტანსაცმელში, მუსიკალურსა და კვების კულტურაში, ხალხურ მედიცინაში და საერთოდ, საყოფაცხოვრებო ურთიერთობის თუნდაც არააშკარა მოდელების შემუშავებაში.
კვლევის თანამედროვე დონეზე, რომელსაც მიაღწია ქართულმა ეთნოლოგიურმა სკოლამ, დამაჯერებლადაა წარმოდგენილი ქართველი ხალხის ეთნოკულტურული მიღწევები, მაგრამ სავსებით ცხადად ჩანს, რომ სამყაროს განვითარების პროცესი, საფრთხეს უქმნის ტრადიციული დარგების განვითარებას. უფრო მეტიც, დღეისათვის ამ დარგთა უმეტესობამ ფუნქციონირება შეწყვიტა და მასთან დაკავშირებული საწარმოო ჩვევები და ტერმინოლოგიური ლექსიკა უფუნქციობის გამო გაღარიბდა. დარგობრივი ლექსიკა დღეს უკვე აღარ შეესაბამება თანამედროვე ეკონომიკური და კულტურული განვითარების დონეს. მიმდინარეობს ტერმინთა უნიფიკაციის პროცესი.
ერთადერთი, რასაც შეუძლია ამ უარყოფითი მოვლენების გარკვეული კომპენსაცია მოახდინოს და ისტორიული ქმნადობის დოკუმენტირება შეძლოს, ესაა ვრცელი ტერმინოლოგიური საცნობარო ლექსიკონი. ასეთი მოტივაცია და ორიენტირი იყო უმთავრესი, რომელიც წითელ ზოლად გასდევდა ლექსიკონის მუშაობის პროცესს. ლექსიკონში თავი მოიყარა მატერიალური კულტურის წრეში შემავალ ტერმინთა უდიდესმა უმრავლესობამ: დანიშნულების, მასალის, დამზადების წესის, გავრცელების არეალის, უტილიტალური დონისა და ნივთთან დაკავშირებული რწმენა-წარმოდგენების ასპექტების განხილვით (თუკი ასეთ არსებობს). ლექსიკონში უხვად იქნა გამოყენებული ქართული ლექსიკოგრაფიული დარგის მიღწევები, ს.ს ორბელინის „სიტყვის კონიდან“ დაწყებული ცალკეული კუთხის კილო-თქმათა ლექსიკონებამდე დამთავრებული. ასევე უნიკალური ნივთიერი და საილუსტრაციო მასალა, რომელმაც მუზეუმის ფონდებში შემოსვლა დაიწყო XIX საუკუნის უკანასკნელი მეოთხედიდან და მისი აქტიურობა არ შეწყვეტილა ვიდრე XX საუკუნის ოთხმოციან წლებამდე. ესაა როგორც ექსპონატები, ასევე მხატვრულ-დოკუმენტური ჩანახატები, შესრულებული გერმანელი, ფრანგი, ებრაელი, რუსი და ქართველი მხატვრების მიერ.
წინამდებარე ნაშრომი არ წარმოადგენს მკაცრად განსაზღვრული კლასიკური ტიპის ლექსიკონს. ჩემი, როგორც რედაქტორის მიზანი იყო, მასში შეგვეტანა ისეთი ტერმინებიც, რომლებიც შესაძლოა ცნება „მატერიალურს“ არ შეესაბამებოდეს, მაგრამ ისინი ეხმარებიან ამ ცნებასთან დაკავშირებული მოვლენებისა და საგნების უკეთ დახასიათებას. ლექსიკონში შევიტანეთ ზოგიერთი ისეთი უცხოური წარმოშობის ტერმინი და საგანი, რომელიც დროთა განმავლობაში შეითვისა ქართულმა ეთნოკულტურამ და თავის ნაწილად აქცია.
დიდი სურვილი მქონდა, ლექსიკონს დართვოდა ინგლისურ-ფრანგულ-რუსული შემოკლებული თარგმანი, მაგრამ სხვადასხვა მიზეზების გამო ეს ვერ მოხერხდა, თუმცა იმედს არ ვკარგავ, რომ მომავლისათვის ეს პრობლემაც დადებითად გადაწყდება, რასაც უდიდესი მნიშვნელობა ექნება ქართული ეთნოკულტურის პოპულარიზაციისათვის. ლექსიკონის მომზადებაზე მუშაობდა ს.ჯანაშიას სახელობის საქართველოს მუზეუმის ეთნოგრაფიის განყოფილების 18 თანამშრომელი და ერთი მოწვეული ეთნოლოგი. მასში შესულია 2086 ტერმინი.
„ქართული მატერიალური კულტურის ეთნოგრაფიული ლექსიკონი“ წარმოადგენს ამ ტიპის ნაშრომის შექმნის პირველ ცდას, ეს ვითარება არამცირედია საიმისოდ, რომ მას გარკვეული ნაკლი ჰქონდეს. ავტორები დიდი გულისხმიერებით მიიღებენ ყოველ არგუმენტირებულ შენიშვნას და გაითვალისწინებენ შემდგომი მუშაობისას.
ელდარ ნადირაძე
The project author and scientifi c director Einleitung
Das ethnographische Lexikon der georgischen materiellen Kultur? beruht sich auf den jahrelang gesammelten Forschungsergebnissen der georgischen ethnologischen Schule. Im Lexikon werden auf dem modernen Forchungsniveau die ethnokulturellen Leistungen des georgischen Volkes dargestellt.
Die Vorbereitungsarbeit fьr das Lexikon wurde an der ethnographischen Abteilung des Staatlichen Dschanaschia-Museums geplant und vollbracht. Auf der ersten Phase wurde das ganze Material gesammelt und sortiert, die terminologische Nomenklatur bestimmt und das visuelle Material vorbereitet. Ausserdem wurde die erste Fassung der Lexikonausstattung entworfen. ?
Zwischen den Jahren 2006-2008 wurde das Lexikon-Projekt von der Stiftung für Wissenschaftsförderung?von Georgien finanziell unterstützt.
Das Zusammenstellen des Lexikons wurde durch jene globalen Änderungen motiviert, die in der ganzen Welt der Fall sind: Die Prozesse der Globalisierung und globalen Integration. Diese Prozesse bilden Probleme bei der Schutz der ethnokulturellen Erbe. Das georgische Volk hat seine Ethnokultur im Laufe der vielen Jahrhunderte geschaff en. Die im Volk entstandene Ethnokultur verleiht Georgien die besondere Stellung innerhalb der Ethnokulturen und Zivilisation der anderen Völker der ganzen Welt.
Wenn das Volk und das Land den Anspruch darauf hat, sich als Schöpfer und Erbe der grossen Kultur zu fühlen und verstehen, dann soll das vor allem durch den von der Bevölkerung des Landes geschlagenen Weg ins wirtschaftliche Gebiet bewiesen werden. Dieser Weg soll in dem seit den jahrhunderten entwickelten Acker- und Weinstockanbaukultur, in der handwerklichen Herstellungskultur, in der Baukultur, Gewandkultur, Musik- und Kulinariekultur, in der Volksmedizin widergespiegelt werden. Das georgische Ethnokultur besitzt genau die jahrhunderte lange Traditionen des obengenanten. ?
Es ist aber auch klar, dass der Globalisierungsprozess der traditionellen wirtschaftlichen Zweigen mit Aussterben droht. Mehrheit dieser wirtschaftlichen Zweigen wurden schom eingestellt und die mit diesen Zweign verbundenen Herstellungsfähigkeiten und Fachbegriffe sind wegen der Funktionslosigkeit schon verlorengegangen. Es kommt der Prozess der terminologieschen Unifikation vor. Einziges, was diesen Verlust mehr oder weniger kompensieren kann, ist ein umfassendes Terminologie-Lexikon.?Genau dies war die Motivation während der Arbeit am Lexikon.?Im Lexikon wird die Terminologie aus allen wirtschaftlichen, landwirtschaftlichen Zweigen und dem alltäglichen Leben der georgischen ethnographischen Kultur zusammengesammelt.
Im Lexikon wurden auch die Leistungen der georgischen lexikographieschen Schule breit benutzt - das lexikologisches Material wurde sowohl aus dem bekannten „Georgischen Wцrterbuch“ („Sitkwis Kona“) von Sulchan-Saba Orbeliani, als auch aus den Wörterbüchern der georgischen Mundarten entnommen.
Im Lexikon wurde auch das seltsame anschauliche und sachliche Material benutzt, das ins Staatlichen Dschanaschia-Museum von XIX Jh. bis den 80-er Jahren des XX Jh.-s landeten. Das sind sowohl Exponate (40.000 Einheiten), als auch Skizzen und Zeichnungen, entworfen von den georgischen, deutschen, französischen, russischen und judischen Malern.
An der Vorbereitung des Lexikons haben 18 Mitarbeiter der ethnographischen Abteilung des Staatlichen Dschanaschia-Museums und ein eingeladener Ethnologe teilgenommen.
Das ethnographische Lexikon der georgischen materiellen Kultur? ist ein erstes Versuch auf diesem Gebiet und natürlich fern von jeglicher Vollkommenheit. Die Autoren werden jede argumentierte Bemerkung gern entgegennehmen und in den nächsten Lexikon-Aufl agen berücksichtigen
Autor und wissenschaftlicher Leiter des Projekts Eldar Nadiradze
Introduction
Le dictionnaire ethnologique de culture matérielle est basé essentiellement sur les résultats des recherches scientifi ques de l'école ethnologique nationale. ?
Les travaux préparatifs du dictionnaire ont été planifi és et réalisé dans la section ethnologique du musée national de Géorgie par accord du présidium de l'Académie Scientifi que de Géorgie. Première étape contenait: le chois des matériaux, la détermination des termes, la préparation des matériaux visuels et la formation du format général; tous ses travaux ont été réalisés avec succès. Après la réorganisation de l'Académie Scientifi - que de Géorgie et de Ministère d'Education, dans le département d'ethnologie et d'histoire du Musée National de Géorgie sur la base des matériaux déjа existée en 2006 le projet a été préparé et a été présenté au concours du „Fondation Scientifi que de Géorgie“, récemment fondé. Le projet a obtenu le financement et le groupe des chercheurs ont travaillé dès 2 octobre 2006 jusqu'à 30 septembre 2008 (6 trimestres) d'abord sous le patronage du Fond National et après la séparation sous le patronage du Fondation de Roustavéli (2 trimestres).
La création du dictionnaire a été motivée par des changements réels, qui ont lieu dans la culture matérielle de Géorgie. Comme il est connu, le processus de mondialisation et d'intégration actualise les problématiques du patrimoine ethnoculturel. L'ethnoculturel géorgienne c'est un processus créateur qui avait déroulé pendant des siècles. Cette culture, crée dans le milieu des peuples, est déterminante du rôle et du lieu de Géorgie dans la civilisation des peuples du monde. Si le pays a la prétention d'étre créateur du grand hèritage culturel, cela doit étre prouvé par le chemin passé de son peuple dans le domaine d'agriculture général et, en particulière, dans les sèlections et les hybridations des froments et du vigne, dans les entreprises artisanaux, dans les habitations, dans les vétements, dans les cultures musical et alimentaire, dans la médecine populaire et généralement dans l'élaboration des modéles, méme non évidents, des relations de la vie.
Au niveau des recherches modernes atteintes par l'école ethnologique géorgienne les succès ethnoculturaux sont bien présentes. Il est évident que le processus du développement mondial menace du développement du domaine traditionnel. En plus, la majeure partie de ces domaines ne fonctionne plus et des moeurs liées avec eux et la terminologie se sont appauvries sans fonctionnement. Le lexique de ces domaines ne corresponde plus aux niveaux du développement culturel et économique. Le processus d'unifi cation des terminologies a lieu. Une seule chose qui peut compenser cet événement négatif c'est le dictionnaire des terminologies. C'était la motivation majeure qui a accompagné le processus du travail sur ce dictionnaire.
La majeure partie des termes de la culture matérielle est réunie dans le dictionnaire avec l'étude des aspects liés avec des croyances, des objets, des niveaux utilitaires, des règles des préparations, des matériaux, des fonctions et des espaces des diff usions. Les données lexicographiques géorgiennes - dès le dictionnaire de S.S Orbéliani „Sitkvis kona“ jusqu'aux dictionnaires des diff érentes patois géorgiens, comme des objets et des illustrations faits par les peintres Allemands, Français, Juifs, conservés dans les fonds du musées - réunis dès deuxième moitié du XIX siècle jusqu'a des années 80 du XX siècle-sont abondement utilisées dans le dictionnaire.
Cet oeuvre n'est pas un dictionnaire au sens classique. Mon but, comme de rédacteur, était y mettre aussi les termes qui ne correspondent pas, tout а fait, а la notion „matérielle“ mais qui aident caractériser mieux des événements et des objets coïncidés avec cette notion. J'avais grand envie d'y ajouter la courte traduction franco-anglo-russe mais c'était impossible pour le moment donné; j'espère dans l'avenir résoudre ce problème aussi, car cela aura une grande importance pour la popularisation d'ethnoculture géorgienne.
18 personnes de la section ethnologique du Musé National de Géorgie et un ethnologue convié ont travaillé sur le dictionnaire. Dans le dictionnaire il y a 2086 termes.
„Le dictionnaire ethnologique de culture matérielle“ est le premier essais de créer un oeuvre de ce typelа, c'est pourquoi il est possible d'y trouver des défauts. Les auteurs seront reconnaissants de recevoir des remarques argumentés pour qu'ils les prenaient en considérations dans leurs futures travaux.
Auteur de projet et dirigeant scientifi que Eldar Nadiradze
Вступление
Этнографический словарь грузинской материальной культуры в основном опирается на итоги, достигнутые грузинской этнологической школой в течение многих лет.
Подготовительная работа над словарем первоначально была запланирована и выполнена в этнографическом отделе Музея Грузии им. С.Джанашиа, с согласия президиума Академии наук Грузии.
Первый этап работы включал: подбор материалнов, определение номенклатурных терминов, подготовку визуального материала, определение формата общего типа. Всё это успешко было выполнено.
После реорганизации Академии наук Грузии и Министерства просвещения, в Департаменте этнологии и истории Национального музея Грузии, на основе существующего материала, в 2006 году был подготовлен проект и представлен на конкурс, объявленный новооснованным „Грузинским научным фондам“.
Проект победил. Работа над ним протекала со 2 октября 2006 года по 30 сентября 2008г. Вначале (в течение шести кварталов) под патронажем „Научного фонда Грузии“, а после разъединения этой организации (в течение двух кварталов) - под патронажем „Фонда Руставели“.
Создание словаря было мотивировано реально существующими изменениями в грузинской материалньой культуре. Как известно, процесс мировой глобализации и интеграции на повестку дня ставит проблематичное отношение к этнокультурному наследию. Грузинская этнокультура, являясь результатом огромного творческого процесса, создавалась столетиями и является определителем места и роли Грузии в мировой цивилизации.
Если страна претендует на то, чтобы считаться саздателем большого культурного наследия, то прежде всего она должна это доказать историей хозяйстьвенного быта её народа. Это земледелие в общем и в частности, селекция зерновых культур и винограда, кустарное производство, жилье, одежда, музыка, культура питания, народная медицина, и вообще разработка не вполне явных моделей бытовых взаимоотношений.
Грузинской этнологической школой, на современном уровне исследования, вполне убедительно доказаны достижения этнокультуры грузинского народа. Однако, вполне ясно, что процесс развития мирового сообщества создает опасность для развития традиционных отраслей хозяйства, большинство которых в настоящее время прекратило функционирование. Вместе с тем утратили свое значение и связанные с ними, оставшиеся без функции, производственные навыки и лексика. Отраслевая лексика уже не соответствует современному уровню экономического и культурного развития. Идет процесс унификации терминов.
Единственное, что может воспрепятствовать этим отрицательным явлениям и внести определенную компенсацию в этом направлении, является обширный справочно- терминологический словарь. Подобная мотивация и ориентировка являются тем главным, что красной нитью проходила в процессе работы над указанным словарем.
В словарь вошла большая часть терминов, входящих в круг материальной культуры. это термины, обозначающие назначение предмета, материал, правила изготовления, ареал их распрстранения, уровень утилитарности, а также верования, предания, связанные с предметом (если таковое имеется). В словаре широко использованы достижения грузинской лексикографии, начиная со словаря С.С орбелиани „Ситквис кона“, кончая словарями диалектав отдельных частей Грузии. Наряду с этим использован уникальный вещественнный и иллюстративный материал, который начал поступать в фонды Музея еще с последней четверти XIX века. Активность в этом отношении не прекращалась до 80-ых годов XX века. В виде экспонатов собрано прибл.40000 единиц. Использованы также художественно-документальные зарисовки, выполненные немецкими, французскими, еврейскими, русскими и грузинскими художниками.
Над подготовкой словаря работало 18 сотрудников этнографического отдела муэея им. С. Джанашиа, а также один приглашенный этнолог. В словарь вошло 2086 терминов.
Этнографический словарь грузинской материальной культуры является первой попыткой подобного рода исследования. Не исключено, что в словаре могут быть определенные недостатки. Авторы с благодарностью примут всякое аргументированное замечание и учтут в дальнейшей работе.
Автор и научный руководитель проекта Ельдар Надирадзе
![]() |
5 შემოკლებანი - ქართული მატერიალური კულტურის ეთნოგრაფიული ლექსიკონი |
▲ზევით დაბრუნება |
შემოკლებანი
მსე - მასალები საქართველოს ეთნოგრაფიისათვის
ქკთსკ - ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა
მსმკი - მასალები საქართველოს მატერიალური კულტურის ისტორიისათვის
სსმმ - საქართველოს სახელმწიფო მუზეუმის „მოამბე“
ქსე - ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია
ენიმკ - ენის ისტორიისა და მატერიალური კულტურის „მოამბე“
მმ - მუზეუმის „მოამბე“
სემმ - საქართველოს ეროვნული მუზეუმის „მოამბე“
სმეელ - საქართველოს მართლმადიდებელი ეკლესიის ენციკლოპედიური ლექსიკონი
მსშხი - მასალები საქართველოს შინამრეწველობისა და ხელოსნობის ისტორიისათვის
ძმ - ძეგლის მეგობარი
იჯელ - ივანე ჯავახიშვილის ენციკლოპედიური ლექსიკონი
მქემკი - მასალები ქართველი ერის მატერიალური კულტურის ისტორიისათვის
დლ - დასურათებული ლექსიკონი
ქელ - ქართული ეთნოლოგიური ლექსიკონი
ქეგლ - ქართული ენის განმარტებითი ლექსიკონი
ძქეგლ - ძველი ქართული ენის განმარტებითი ლექსიკონი
![]() |
6 ქართული მატერიალური კულტურის ეთნოგრაფიული ლექსიკონი - ბ |
▲ზევით დაბრუნება |
![]() |
6.1 ბაბაგანი - ქართული მატერიალური კულტურის ეთნოგრაფიული ლექსიკონი |
▲ზევით დაბრუნება |
![]() |
6.2 ბაბთი - ქართული მატერიალური კულტურის ეთნოგრაფიული ლექსიკონი |
▲ზევით დაბრუნება |
![]() |
6.3 ბაბილო - ქართული მატერიალური კულტურის ეთნოგრაფიული ლექსიკონი |
▲ზევით დაბრუნება |
![]() |
6.4 ბაბუჯები (ახალც.) - ქართული მატერიალური კულტურის ეთნოგრაფიული ლექსიკონი |
▲ზევით დაბრუნება |
ლიტ.: ი. ნანობაშვილი, ტყავის დამუშავების ხალხური წესები საქართველოში, 1973.
ნ. ჯ.
![]() |
6.5 ბაგა - ქართული მატერიალური კულტურის ეთნოგრაფიული ლექსიკონი |
▲ზევით დაბრუნება |
![]() |
6.6 ბადაგი - ქართული მატერიალური კულტურის ეთნოგრაფიული ლექსიკონი |
▲ზევით დაბრუნება |
![]() |
6.7 ბადახში - ქართული მატერიალური კულტურის ეთნოგრაფიული ლექსიკონი |
▲ზევით დაბრუნება |
ლიტ.: ვ. ზუხბაია, ქვის კულტურა საქართველოში, 1965.
ე. ნ..
![]() |
6.8 ბადე - ქართული მატერიალური კულტურის ეთნოგრაფიული ლექსიკონი |
▲ზევით დაბრუნება |
![]() |
6.9 ბადია - ქართული მატერიალური კულტურის ეთნოგრაფიული ლექსიკონი |
▲ზევით დაბრუნება |
![]() |
6.10 ბადიმი - ქართული მატერიალური კულტურის ეთნოგრაფიული ლექსიკონი |
▲ზევით დაბრუნება |
![]() |
6.11 ბავრუკი - ქართული მატერიალური კულტურის ეთნოგრაფიული ლექსიკონი |
▲ზევით დაბრუნება |
ლიტ.: ქელ. 2009.
![]() |
6.12 ბაზაზი - ქართული მატერიალური კულტურის ეთნოგრაფიული ლექსიკონი |
▲ზევით დაბრუნება |
![]() |
6.13 ბაზაზხანა - ქართული მატერიალური კულტურის ეთნოგრაფიული ლექსიკონი |
▲ზევით დაბრუნება |
![]() |
6.14 ბაზანა//ბარდანი (თბ.) - ქართული მატერიალური კულტურის ეთნოგრაფიული ლექსიკონი |
▲ზევით დაბრუნება |
ლიტ.: ქელ. 2009.
![]() |
6.15 ბაზარი - ქართული მატერიალური კულტურის ეთნოგრაფიული ლექსიკონი |
▲ზევით დაბრუნება |
![]() |
6.16 ბაზმა - ქართული მატერიალური კულტურის ეთნოგრაფიული ლექსიკონი |
▲ზევით დაბრუნება |
![]() |
6.17 ბაზმაკი - ქართული მატერიალური კულტურის ეთნოგრაფიული ლექსიკონი |
▲ზევით დაბრუნება |
![]() |
6.18 ბაზო - ქართული მატერიალური კულტურის ეთნოგრაფიული ლექსიკონი |
▲ზევით დაბრუნება |
![]() |
6.19 ბაზუნა (თუშ.) - ქართული მატერიალური კულტურის ეთნოგრაფიული ლექსიკონი |
▲ზევით დაბრუნება |
![]() |
6.20 ბათმანი - ქართული მატერიალური კულტურის ეთნოგრაფიული ლექსიკონი |
▲ზევით დაბრუნება |
![]() |
6.21 ბათქაში - ქართული მატერიალური კულტურის ეთნოგრაფიული ლექსიკონი |
▲ზევით დაბრუნება |
![]() |
6.22 ბაირაღი - ქართული მატერიალური კულტურის ეთნოგრაფიული ლექსიკონი |
▲ზევით დაბრუნება |
ლიტ.: საქართველოს ეკლესიის კალენდარი 2005. .2004;
მართლმადიდებლის მცირე ლექსიკონი, .2002.
ხ. ც.
![]() |
6.23 ბაკანი//პინა - ქართული მატერიალური კულტურის ეთნოგრაფიული ლექსიკონი |
▲ზევით დაბრუნება |
![]() |
6.24 ბაკი - ქართული მატერიალური კულტურის ეთნოგრაფიული ლექსიკონი |
▲ზევით დაბრუნება |
![]() |
6.25 ბაკრუკი - ქართული მატერიალური კულტურის ეთნოგრაფიული ლექსიკონი |
▲ზევით დაბრუნება |
![]() |
6.26 ბალავარი//ბალავერი//საძირკველი - ქართული მატერიალური კულტურის ეთნოგრაფიული ლექსიკონი |
▲ზევით დაბრუნება |
![]() |
6.27 ბალარჯი - ქართული მატერიალური კულტურის ეთნოგრაფიული ლექსიკონი |
▲ზევით დაბრუნება |
![]() |
6.28 ბალთა - ქართული მატერიალური კულტურის ეთნოგრაფიული ლექსიკონი |
▲ზევით დაბრუნება |
![]() |
6.29 ბალიში - ქართული მატერიალური კულტურის ეთნოგრაფიული ლექსიკონი |
▲ზევით დაბრუნება |
ლიტ.: ი. ნანობაშვილი, ტყავის დამუშავების ხალხური წესები საქართველოში, 1973.
ნ. ჯ.
![]() |
6.30 ბალულა (მესხ.) - ქართული მატერიალური კულტურის ეთნოგრაფიული ლექსიკონი |
▲ზევით დაბრუნება |
![]() |
6.31 ბანდარი - ქართული მატერიალური კულტურის ეთნოგრაფიული ლექსიკონი |
▲ზევით დაბრუნება |
ლიტ.: ვ. ბარდაველიძე, სვანურ ხალხურ დღეობათა კალენდარი, ახალი წლის ციკლი, 1939. ლ. ბედუკიძე, სვანური ავეჯი, სსმმ. ტ. XXXVI-B, 1982.
ლ. ბ.

![]() |
6.32 ბანდი - ქართული მატერიალური კულტურის ეთნოგრაფიული ლექსიკონი |
▲ზევით დაბრუნება |
![]() |
6.33 ბანდული//ხუნჩა - ქართული მატერიალური კულტურის ეთნოგრაფიული ლექსიკონი |
▲ზევით დაბრუნება |
![]() |
6.34 ბანდული//ჯღანფეხი (ხევი) - ქართული მატერიალური კულტურის ეთნოგრაფიული ლექსიკონი |
▲ზევით დაბრუნება |
ლიტ.: ი. ნანობაშვილი, ტყავის დამუშავების ხალხური წესები საქართველოში, 1973.
ნ.ჯ.
![]() |
6.35 ბარა ქურისა - ქართული მატერიალური კულტურის ეთნოგრაფიული ლექსიკონი |
▲ზევით დაბრუნება |
ლიტ.: ს. ბედუკაძე, მოჭიქული ჭურჭლის წარმოებისათვის შიდა ქართლში. 1953.
მ. ზ.
![]() |
6.36 ბარამბა - ქართული მატერიალური კულტურის ეთნოგრაფიული ლექსიკონი |
▲ზევით დაბრუნება |
ლიტ.: ალ. ღლ. ქკთსკ, 1974.
![]() |
6.37 ბარბითი - ქართული მატერიალური კულტურის ეთნოგრაფიული ლექსიკონი |
▲ზევით დაბრუნება |
![]() |
6.38 ბარდანი//ბარდანა - ქართული მატერიალური კულტურის ეთნოგრაფიული ლექსიკონი |
▲ზევით დაბრუნება |
![]() |
6.39 ბართოხა - ქართული მატერიალური კულტურის ეთნოგრაფიული ლექსიკონი |
▲ზევით დაბრუნება |
![]() |
6.40 ბარი - ქართული მატერიალური კულტურის ეთნოგრაფიული ლექსიკონი |
▲ზევით დაბრუნება |
![]() |
6.41 ბარტყულა - ქართული მატერიალური კულტურის ეთნოგრაფიული ლექსიკონი |
▲ზევით დაბრუნება |
ლიტ.: სმეელ, 2007.
![]() |
6.42 ბარქაში - ქართული მატერიალური კულტურის ეთნოგრაფიული ლექსიკონი |
▲ზევით დაბრუნება |
![]() |
6.43 ბარძიმი - ქართული მატერიალური კულტურის ეთნოგრაფიული ლექსიკონი |
▲ზევით დაბრუნება |
![]() |
6.44 ბარჯგი//ბოძკინტი - ქართული მატერიალური კულტურის ეთნოგრაფიული ლექსიკონი |
▲ზევით დაბრუნება |
![]() |
6.45 ბარჯუკი (რაჭ.) - ქართული მატერიალური კულტურის ეთნოგრაფიული ლექსიკონი |
▲ზევით დაბრუნება |
ლიტ.: ალ. ღლონტი. ქკთსკ, 1974.
![]() |
6.46 ბასილა - ქართული მატერიალური კულტურის ეთნოგრაფიული ლექსიკონი |
▲ზევით დაბრუნება |
ლიტ.: გ. გოცირიძე, კვების ხალხური კულტურა და სუფრის ტრადიციები საქართველოში. 2007.
ე.ნ.
![]() |
6.47 ბასმა - ქართული მატერიალური კულტურის ეთნოგრაფიული ლექსიკონი |
▲ზევით დაბრუნება |
![]() |
6.48 ბაქანი - ქართული მატერიალური კულტურის ეთნოგრაფიული ლექსიკონი |
▲ზევით დაბრუნება |
![]() |
6.49 ბაქმაზი - ქართული მატერიალური კულტურის ეთნოგრაფიული ლექსიკონი |
▲ზევით დაბრუნება |
![]() |
6.50 ბაღი (სვ.) - ქართული მატერიალური კულტურის ეთნოგრაფიული ლექსიკონი |
▲ზევით დაბრუნება |
![]() |
6.51 ბაღდადი - ქართული მატერიალური კულტურის ეთნოგრაფიული ლექსიკონი |
▲ზევით დაბრუნება |
ლიტ.: მართლმადიდებლის მცირე ლექსიკონი. ლ. ბოჭორიშვილი, კახური ჩაცმა-დახურვა (ქალის ჩაცმულობა), ანალები, ტ.
I, 1947. ნ. გვათუა, ჩაცმულობის ისტორიიდან, ქალის ქართული ჩაცმულობა XIXს. და XXს. 1967.

ც. ბ. ხ. ც.
![]() |
6.52 ბაყალი - ქართული მატერიალური კულტურის ეთნოგრაფიული ლექსიკონი |
▲ზევით დაბრუნება |
![]() |
6.53 ბაშტე (თუშ.) - ქართული მატერიალური კულტურის ეთნოგრაფიული ლექსიკონი |
▲ზევით დაბრუნება |
![]() |
6.54 ბაჩაყურაი - ქართული მატერიალური კულტურის ეთნოგრაფიული ლექსიკონი |
▲ზევით დაბრუნება |
![]() |
6.55 ბაცანკალი//სასთუმალი//სართუმალი// ლათხურმა(სვ.)//ორთუმელი (სამეგრ.) - ქართული მატერიალური კულტურის ეთნოგრაფიული ლექსიკონი |
▲ზევით დაბრუნება |
ბაცანკალი//სასთუმალი//სართუმალი// ლათხურმა(სვ.)//ორთუმელი (სამეგრ.)
თავსადები ფიცარი, საწოლად განკუთვნილი სკამ-ლოგინების, ლოგინებისა თუ ტახტის აუცილებელი ატრიბუტი. თავსადები ფიცარი ორ სადგარზე დახრილად მიმაგრებულ დირეებში იყო ჩასმული, რომ თავსადებად მოსახერხებელი ყოფილიყო. ეთნოგრაფიული მასალა ბაცანკალს მხოლოდ შიშველ თავსადებად კი არ წარმოაჩენს, არამედ ცხადყოფს, რომ მასზე იდებოდა სასთუმლად გადახვეული ფარდაგი, ნაბადი, ბალიში. ბაცანკალად იგი ამ შემადგენელ ნაწილებთან ერთად აღიქმებოდა.
ამის საუკეთესო მაგალითს დღეს სვანური „ლათხურმაშ“-ი წარმოადგენს. ამ ტერმინით დღესაც ფიცრის თავსადებთან ერთად მასზე დადებული ნაბადი,ფარდაგი და სხვა იხსენიება.
![]() |
6.56 ბაცუკაი - ქართული მატერიალური კულტურის ეთნოგრაფიული ლექსიკონი |
▲ზევით დაბრუნება |
![]() |
6.57 ბაწარი - ქართული მატერიალური კულტურის ეთნოგრაფიული ლექსიკონი |
▲ზევით დაბრუნება |
ლიტ.: ა. ღლონტი, ქკთსკ. 1974.
გ. კ.
![]() |
6.58 ბაჭაჭყი - ქართული მატერიალური კულტურის ეთნოგრაფიული ლექსიკონი |
▲ზევით დაბრუნება |
![]() |
6.59 ბახრიპეწი (ხევს.)- ქართული მატერიალური კულტურის ეთნოგრაფიული ლექსიკონი |
▲ზევით დაბრუნება |
ბახრიპეწი (ხევს.) -
რქის ხელსაწყო, ცხენის აღკაზმულობის თასმების გამოსაკვანძი.
![]() |
6.60 ბებუთი - ქართული მატერიალური კულტურის ეთნოგრაფიული ლექსიკონი |
▲ზევით დაბრუნება |
ბებუთი
ირიბი დანა, ორპირად ლესული. მზადდებოდა გაშუალებითი დაფოლაფების წესით, რაც გულისხმობს რკინის ორ ნაჭერს შუა ფოლადის დაყოლებას, დატენვას. ბებუთი ხელჩართულ ბრძოლაში გამოიყენებოდა. ქართული ბებუთი გარკვეულ მსგავსებას ამჟღავნებს აღმოსავლურ ყამასთან.
ლიტ.: ნ. რეხვიაშვილი, ქართ. ხალხ. მეტალურგია, 1964. ა. გ.
![]() |
6.61 ბაჭული - ქართული მატერიალური კულტურის ეთნოგრაფიული ლექსიკონი |
▲ზევით დაბრუნება |
![]() |
6.62 ბახრიპეწი (ხევს.) - ქართული მატერიალური კულტურის ეთნოგრაფიული ლექსიკონი |
▲ზევით დაბრუნება |
![]() |
6.63 ბებუთი - ქართული მატერიალური კულტურის ეთნოგრაფიული ლექსიკონი |
▲ზევით დაბრუნება |
![]() |
6.64 ბეგთარი - ქართული მატერიალური კულტურის ეთნოგრაფიული ლექსიკონი |
▲ზევით დაბრუნება |
![]() |
6.65 ბედისკვერი - ქართული მატერიალური კულტურის ეთნოგრაფიული ლექსიკონი |
▲ზევით დაბრუნება |
ლიტ.: ალ. ჭინჭარაული, ხევსურულის თავისებურებანი, 1960, ს. მაკალათია, ფშავი, 1934.
ე.ნ.
![]() |
6.66 ბეკეში - ქართული მატერიალური კულტურის ეთნოგრაფიული ლექსიკონი |
▲ზევით დაბრუნება |
![]() |
6.67 ბელ-ბაღი (ჯავახ.) - ქართული მატერიალური კულტურის ეთნოგრაფიული ლექსიკონი |
▲ზევით დაბრუნება |
ლიტ.: ლ. ბარათაშვილი, მასალები XIX საუკუნის ქართული ხალხური
ტანსაცმლის ისტორიისათვის მესხეთ-ჯავახეთიდან, მსმკი, 1966.
ც. ბ
![]() |
6.68 ბელეში - ქართული მატერიალური კულტურის ეთნოგრაფიული ლექსიკონი |
▲ზევით დაბრუნება |
ლიტ.: გ. გასიტაშვილი, ხის დამუშავების ხალხური წესები, 1962.
გ. გ.
![]() |
6.69 ბელი - ქართული მატერიალური კულტურის ეთნოგრაფიული ლექსიკონი |
▲ზევით დაბრუნება |
![]() |
6.70 ბერა (ფშ.) - ქართული მატერიალური კულტურის ეთნოგრაფიული ლექსიკონი |
▲ზევით დაბრუნება |
ლიტ.: 1.Шамиладзе В.М., Хозяйственно-культурные и социально-экономические проблемы скотоводства Грузии, Тб., 1979.
თ. ცაგარეიშვილი, მესაქონლეობის ისტორიისათვის საქართველოში, 1987.
თ. გ.
![]() |
6.71 ბერილი//ბივრიტი - ქართული მატერიალური კულტურის ეთნოგრაფიული ლექსიკონი |
▲ზევით დაბრუნება |
ლიტ.: ვ. ზუხბაია, ქვის კულტურა საქ-ში, 1965.
ე. ნ.
![]() |
6.72 ბერკლი (რაჭა) - ქართული მატერიალური კულტურის ეთნოგრაფიული ლექსიკონი |
▲ზევით დაბრუნება |
ლიტ.: ალ. რობაქიძე, შრომის ორგანიზაციის ფორმები ძველი საქ-ოს სახალხო მეურნეობაში, ტ.I, 1941.
მ.ქ.
![]() |
6.73 ბერღარი//ბელღარა - ქართული მატერიალური კულტურის ეთნოგრაფიული ლექსიკონი |
▲ზევით დაბრუნება |
![]() |
6.74 ბეღელი - ქართული მატერიალური კულტურის ეთნოგრაფიული ლექსიკონი |
▲ზევით დაბრუნება |
ლიტ.: ჯ. რუხაძე, ხალხური აგრიკულტურა დასავლეთ საქართველოში, 1976.
ე. ნ.
![]() |
6.75 ბეღელ-ოთახი//ბეღლის ოთახი//ხულა - ქართული მატერიალური კულტურის ეთნოგრაფიული ლექსიკონი |
▲ზევით დაბრუნება |
ლიტ.: ივ. ჯავახიშვილი, მქემკი, I, 1964.
ლ. ბ.
![]() |
6.76 ბეყე - ქართული მატერიალური კულტურის ეთნოგრაფიული ლექსიკონი |
▲ზევით დაბრუნება |
![]() |
6.77 ბეჭედი - ქართული მატერიალური კულტურის ეთნოგრაფიული ლექსიკონი |
▲ზევით დაბრუნება |
![]() |
6.78 ბეჭი - ქართული მატერიალური კულტურის ეთნოგრაფიული ლექსიკონი |
▲ზევით დაბრუნება |
ლიტ.: მსშხი ტII, ნაწ. .II , 1982.
ლ. მ.
![]() |
6.79 ბიდალი (აჭარ.) - ქართული მატერიალური კულტურის ეთნოგრაფიული ლექსიკონი |
▲ზევით დაბრუნება |
![]() |
6.80 ბიზი - ქართული მატერიალური კულტურის ეთნოგრაფიული ლექსიკონი |
▲ზევით დაბრუნება |
![]() |
6.81 ბილაგი - ქართული მატერიალური კულტურის ეთნოგრაფიული ლექსიკონი |
▲ზევით დაბრუნება |
![]() |
6.82 ბისონი - ქართული მატერიალური კულტურის ეთნოგრაფიული ლექსიკონი |
▲ზევით დაბრუნება |
ლიტ: ს. ს. ორბელიანი. ლექსიკონი ქართული, 1991. მართლმადიდებლური მცირე ლექსიკონი, 2002 ნ. ჩოფიკაშვილი, ქართული კოსტიუმი, 1964.
ე.ნ.
![]() |
6.83 ბიქილა - ქართული მატერიალური კულტურის ეთნოგრაფიული ლექსიკონი |
▲ზევით დაბრუნება |
![]() |
6.84 ბიჩაღჩი - ქართული მატერიალური კულტურის ეთნოგრაფიული ლექსიკონი |
▲ზევით დაბრუნება |
ლიტ.: ი. გრიშაშვილი, ქალაქური ლექსიკონი, 1997.
![]() |
6.85 ბობოლა - ქართული მატერიალური კულტურის ეთნოგრაფიული ლექსიკონი |
▲ზევით დაბრუნება |
![]() |
6.86 ბობღანი - ქართული მატერიალური კულტურის ეთნოგრაფიული ლექსიკონი |
▲ზევით დაბრუნება |
![]() |
6.87 ბოზა - ქართული მატერიალური კულტურის ეთნოგრაფიული ლექსიკონი |
▲ზევით დაბრუნება |
![]() |
6.88 ბოზბაში - ქართული მატერიალური კულტურის ეთნოგრაფიული ლექსიკონი |
▲ზევით დაბრუნება |
![]() |
6.89 ბოკონი - ქართული მატერიალური კულტურის ეთნოგრაფიული ლექსიკონი |
▲ზევით დაბრუნება |
![]() |
6.90 ბოლოთრია - ქართული მატერიალური კულტურის ეთნოგრაფიული ლექსიკონი |
▲ზევით დაბრუნება |
ლიტ.: მ. გეგეშიძე, ქართული ხალხური ტრანსპორტი, 1956.
ე. ნ.
![]() |
6.91 ბომბარდერი - ქართული მატერიალური კულტურის ეთნოგრაფიული ლექსიკონი |
▲ზევით დაბრუნება |
![]() |
6.92 ბონდი - ქართული მატერიალური კულტურის ეთნოგრაფიული ლექსიკონი |
▲ზევით დაბრუნება |
ბონდი
- ბაგირზე დაკიდებული საცალფეხო ხიდი
![]() |
6.93 ბონდერი - ქართული მატერიალური კულტურის ეთნოგრაფიული ლექსიკონი |
▲ზევით დაბრუნება |
ბონდერი
კასრების მკეთებელი ხელოსანი. საქართველოში მეკასრეობა ფართოდ გავრცელებული ხელობის დარგი იყო. კასრი გამოიყენებოდა სხვადასხვა სამეურნეო დანიშ ულებისათვის, განსაკუთრებით
მეღვინეობაში.
ე. ნ.
![]() |
6.94 ბორა - ქართული მატერიალური კულტურის ეთნოგრაფიული ლექსიკონი |
▲ზევით დაბრუნება |
![]() |
6.95 ბორანი - ქართული მატერიალური კულტურის ეთნოგრაფიული ლექსიკონი |
▲ზევით დაბრუნება |
ბორანი
მდინარის ერთი ნაპირიდან მეორეზე გასასვლელი მორებისაგან შეკრული ტივი, მგზავრობის უსაფრთხოებისთვის ზოგიერთ შემთხვევაში მოაჯირი ჰქონდა მოვლებული. ბორანი მოძრაობს ბაგირის გასწვრივ, რომელიც მდინარის ორივე ნაპირსაა დამაგრებული. ბორნით გადააქვთ ტვირთი, გადაჰყავთ ადამიანები და ცხოველები. თბილისში არსებობდა რამდენიმე ბორანი, რომელიც ქალაქის ერთ ნაპირს მეორესთან აკავშირებდა.
![]() |
6.96 ბორანო (აჭ.) - ქართული მატერიალური კულტურის ეთნოგრაფიული ლექსიკონი |
▲ზევით დაბრუნება |
![]() |
6.97 ბორაყი (ხევს.) - ქართული მატერიალური კულტურის ეთნოგრაფიული ლექსიკონი |
▲ზევით დაბრუნება |
![]() |
6.98 ბორდა - ქართული მატერიალური კულტურის ეთნოგრაფიული ლექსიკონი |
▲ზევით დაბრუნება |
![]() |
6.99 ბორკილი - ქართული მატერიალური კულტურის ეთნოგრაფიული ლექსიკონი |
▲ზევით დაბრუნება |
ლიტ.: ი. ნანობაშვილი, ტყავის დამუშავების ხალხური წესები საქართველოში, 1973.
ნ. ჯ.
![]() |
6.100 ბორწკალი (ხევს.) - ქართული მატერიალური კულტურის ეთნოგრაფიული ლექსიკონი |
▲ზევით დაბრუნება |
![]() |
6.101 ბორჯომული//სურამული ცული - ქართული მატერიალური კულტურის ეთნოგრაფიული ლექსიკონი |
▲ზევით დაბრუნება |
ლიტ.: ნ. რეხვიაშვილი, მჭედლობა რაჭაში, 1954.
გ. გასიტაშვილი, ხის დამუშავების ხალხური წესები, 1962.
გ. გ.
![]() |
6.102 ბორჯღალა - ქართული მატერიალური კულტურის ეთნოგრაფიული ლექსიკონი |
▲ზევით დაბრუნება |
ბორჯღალა
ქართული ავეჯის დამახასიათებელი ელემენტი. ბორჯღალაში გამოხატულია ბრუნვის იდეა, იგი სათავეს იღებს ბოლოშეხრილი ჯვრებისა და სვასტიკის ჯგუფის გამოსახულებებიდან და განასახიერებს მარადიულ ტრიალს, კავკასიის არქეოლოგიურ მასალებში ბორჯღალით შემკული ნივთები შუა ბრინჯაოს ხანით თარიღდება. ერთი ასეთი საუკეთესო ბორჯღალა გამოსახულია ბორჯომის ხეობაში აღმოჩენილ ბრინჯაოს დისკოზე, რომელიც თარიღდება ძვ.წ.ა. XIII ს.-ით. ბორჯღალების უძველესი ნიმუშები ქართულ ეთნოგრაფიულ სინამდვილეში გვხვდება: დედაბოძზე, კერაზე, საოჯახო დგამ-ავეჯზე, ბუხარზე, სარიტუალო პურის საბეჭდავებზე და სხვა. შენიშნულია, რომ ბორჯღალა საერთო დეკორატიულ ორნამენტში გამოირჩევა დიდი მოცულობითა და მინიშნებით, რომ იგი განსაკუთრებული მნიშვნელობისაა. ბორჯღალას ფრთების რიცხვი დაკანონებული არაა. თანაბარზომიერი ფრთები გამოდიან ცენტრიდან ერთი მიმართულებით და წარმოსახავენ ტრიალს, ზოგჯერ ბორჯღალა ჩახატულია წრეში, რაც მას ასტრალურ სიმბოლიკასთან აკავშირებს, კერძოდ, წრე ძველ ხელოვნებაში გაიგებოდა მზისა და ცის მნიშვნელობით (მაგ., ქართულ სინამდვილეში ამის საუკეთესო გამოხატულებაა სიტყვა „ცარგვალი“). ბორჯღალაც ასეთ შემთხვევაში გაიგება ცისა და განსაკუთრებით მზის მნიშვნელობით და ამდენად, იგი ნათებისა და სიმხურვალის ასტრალურ ნიშანსაც წარმოადგენს, რომელიც გამუდმებით ტრიალებს თავისი ცენტრის გარშემო. ბორჯღალა არის უნივერსალური სიმბოლო, რომელიც კავკასიის გარდა გავრცელებულია მსოფლიოს მრავალ ხალხთა კულტურაში.

ლიტ.: ი. სურგულაძე, ქართული ხალხური ორნამენტის სიმბოლიკა, 1993.
თ. ნ.
![]() |
6.103 ბოსელი - ქართული მატერიალური კულტურის ეთნოგრაფიული ლექსიკონი |
▲ზევით დაბრუნება |

გ. გ.
![]() |
6.104 ბოყვი - ქართული მატერიალური კულტურის ეთნოგრაფიული ლექსიკონი |
▲ზევით დაბრუნება |
![]() |
6.105 ბოყვიჩა (ლეჩხ.) - ქართული მატერიალური კულტურის ეთნოგრაფიული ლექსიკონი |
▲ზევით დაბრუნება |
ლიტ.: ალ. ღლ. ქკთსკ, 1974.
![]() |
6.106 ბოყუნი (მეგრ.) - ქართული მატერიალური კულტურის ეთნოგრაფიული ლექსიკონი |
▲ზევით დაბრუნება |
ბოყუნი (მეგრ.)
გ.გ.
ხის ჭურჭელი, მაღალი და ძირჩადგმული. აქვს ხისავე ხუფი იხმარებოდა ყველის შესანახად. (საშუალო ბოყუნის სიმაღლე 70 -80 სმ., პირის დიამეტრი 40 სმ.)
![]() |
6.107 ბოღლიწო - ქართული მატერიალური კულტურის ეთნოგრაფიული ლექსიკონი |
▲ზევით დაბრუნება |
![]() |
6.108 ბოძალი - ქართული მატერიალური კულტურის ეთნოგრაფიული ლექსიკონი |
▲ზევით დაბრუნება |
ბოძალი
ორწვერა ისარი.
![]()
![]() |
6.109 ბოხჩა - ქართული მატერიალური კულტურის ეთნოგრაფიული ლექსიკონი |
▲ზევით დაბრუნება |
ბოხჩა
1. საყოფაცხოვრებო დანიშნულების ნივთი. ოთხკუთხა ფორმის ქსოვილი. კერავდნენ ან სადა ქსოვილისაგან, ან სხვადასხვა ფერის ნაკუწებისაგან. მასალად იყენებდნენ აბრეშუმს, ფარჩას, შალს, ყალამქარს, ქირმანშალს და იშვიათად ტყავს. ბოხჩის ზედაპირს ქარგავდნენ ოქრომკედით ან მულინეს ძაფებით. ამკობდნენ აგრეთვე მძივებითა და კილიტებით. ბოხჩა ქართულ ეთნოგრაფიულ ყოფაში თანამედროვე ჩანთის, ხელჩანთისა და საფულის (თეთრეულის, ტანსაცმლის და სხვა მცირე ზომის ნივთების, ფულის სატარებლად) ფუნქციას ასრულებდა. ზომის მიხედვით დასტურდება დიდი, საშუალო და მცირე მოცულობის ბოხჩები. ძველ ქართულ წერილობით წყაროებში ტერმინი „ბოხჩა” არ მოიხსენიება, მას მხოლოდ გვიანფეოდალური ხანის მზითვის წიგნებში ვხვდებით. სავარაუდოა, რომ ბოხჩა როგორც აბანოსათვის სახმარი ნივთი, XIX საუკუნის თბილისურ ყოფაში დამკვიდრდა და მისი ამგვარი დაწინაურება თბილისური აბანოების პოპულარობას უნდა უკავშირდებოდეს. ბოხჩას რიტუალური დანიშნულებაც ჰქონდა. მას
იყენებდნენ სარტყელად უსტაბაშის მიერ შეგირდის ხელოსნად დალოცვისას. ბოხჩას მაჰმადიანი მლოცველები მუხლსაფენადაც ხმარობდნენ.
ლიტ.: „საქართველოს სიძველენი“, ტ. I, III, 1910; ი. გრიშაშვილი, ძველი თბილისის ლიტერატურული ბოჰემა, 1986;
ი. ნანობაშვილი, ტყავის დამუშავების ხალხური წესები საქართველოში, 1973. გ.კ. ნ. ჯ.
![]() |
6.110 ბროლი - ქართული მატერიალური კულტურის ეთნოგრაფიული ლექსიკონი |
▲ზევით დაბრუნება |
ბროლი
წყლისფერი მინერალი, ბროლს, როგორც წესი, აწახნაგებდნენ, რაც განსაკუთრებულ სილამაზეს ანიჭებს და მის სხივთა ელვარებას კარგად გადმოსცემს. ბროლის დამუშავებით გამოირჩეოდნენ ჩინელები და ინდოელები. ევროპაში ანტიკური ხანიდან გამოიყენებენ ბროლის ჭურჭელს, ხშირად გვხვდება მეფეთა და დიდებულთა გვირგვინ-ტიარების მორთულობაში. ძველ ქართულში ბროლის შესატყვისი ტერმინებია: „ჭიქა“, „ქარწიბა“, „დამანა“,
„გველსალოკა“. საქართველოს არქეოლოგიაში ბროლით შემკული დიდი რაოდენობის ნივთებია აღმოჩენილი, რომელთა უმეტესობა ადგილობრივი საბადოების ბაზაზეა დამზადებული.
ლიტ.: ვ. ზუხბაია, ქვის კულტურა საქართველოში, 1965.
ე. ნ.
![]() |
6.111 ბუდარი - ქართული მატერიალური კულტურის ეთნოგრაფიული ლექსიკონი |
▲ზევით დაბრუნება |
ბუდარი
კურტანზე გადასაფარებელი ტყავი.
![]() |
6.112 ბუდნები - ქართული მატერიალური კულტურის ეთნოგრაფიული ლექსიკონი |
▲ზევით დაბრუნება |
![]() |
6.113 ბუდრუგანა - ქართული მატერიალური კულტურის ეთნოგრაფიული ლექსიკონი |
▲ზევით დაბრუნება |
ბუდრუგანა
წნელის ან ფიცრის მცირე ნაგებობაა. უმთავრესად კახეთში (ქიზ.) სოფლის მოშორებით, კალოებთან აგებდნენ. იყენებდნენ საცხოვრებლად კალოობის დროს რამდენიმე კვირით მინდვრად გასული ოჯახის წევრები, ასევე ანეულის ხვნაზე გუთნისდედა და მეხრეები, გვიან კი
საზამთროდ ჩამოსული მწყემსები.
ლიტ.: გ. ჯალაბაძე, დასურათებული ლექსიკონი, 2008.
![]() |
6.114 ბუზიკა - ქართული მატერიალური კულტურის ეთნოგრაფიული ლექსიკონი |
▲ზევით დაბრუნება |
ბუზიკა
პატარა გარმონი (დამახინჯებული რუსული „музыка“), რომელსაც ლხინში ქალები უკრავდნენ.
![]() |
6.115 ბუკი// ღოროტოტო (ქართლ.) // საყვირი (რაჭ.) // სანკერ (სვან.) ოყე (სამეგრ.) - ქართული მატერიალური კულტურის ეთნოგრაფიული ლექსიკონი |
▲ზევით დაბრუნება |
ბუკი // ღოროტოტო (ქართლ.) // საყვირი (რაჭ.) // სანკერ (სვან.) ოყე (სამეგრ.)
- თავის დროზე იგი როგორც სასიგნალო საკრავი თითქმის ყველა კუთხეში იყო გავრცელებული. ბუკი-სანკერ შემორჩენილი იყო უკანასკნელ ხანებამდე სვანეთში. ეს არის სპილენძის საყვირი, დაახლოებით 1,5- 2 მ. სიგრძისა, კონუსის ფორმის გაგანიერებული ბოლოთი. თავზე ჩასმულია (ჩადუღებულია) ჩასაბერი მუნდშტუკი. ბუკის მეგრული სახეობა ოყე ხისა იყო. ბუკი სამხედრო-სასიგნალო საკრავია. მშვიდობიანობის დროს ბუკით მოუხმობდნენ ხალხს (სოფელს, თემს) შესაკრებად. ბუკი არ წარმოადგენს სამუსიკო საკრავს. იგი გამოსცემს მხოლოდ ერთ ბგერას, მაგრამ სხვადასხვა რიტმული ფიგურაციით. აქვს მხოლოდ სასიგნალო და არა ესთეტიკური ფუნქცია. ქართული წერილობითი წყაროების მონაცემების მიხედვით, „ბუკი“ მოიხსენიება XI ს-დან. იყო სასიგნალო სახმაურებელი საკრავი, მაუწყებელი ლაშქრობის, ზეიმის, დარბაზობის, ნადირობის. ეთნოგრაფიული მასალების მიხედვით,
სამეგრელოში სააღდგომო ლიტანიას წინ ორი მებუკე მიუძღოდა. უკრავდნენ აგრეთვე ნათლისღების დღესასწაულეზე წყალკურთხევის ლიტანიობის დროსაც.
![]()
ლიტ.: ვ. ახობაძე, ქართული (სვანური) ხალხური სიმღერების კრებული, 1957. მ.შ.
![]() |
6.116 ბულული - ქართული მატერიალური კულტურის ეთნოგრაფიული ლექსიკონი |
▲ზევით დაბრუნება |
ბულული
გათიბული და გამხმარი ბალახის პატარა ზვინი, რომელსაც თივის გროვებისას აქა-იქ დააბულულებდნენ, რათა მერე დიდი ზვინი დადგან. მთაში (თუშ-ფშავ-ხევსურეთი, აჭარა, სვანეთი) და მთათა ფერდობებზე ასეთ ბულულებს დგამენ და ზამთარში თოვლზე დაცურებით ჩამოაქვთ ქვემოთ.
ე. ნ.
![]() |
6.117 ბუნაგი (ხევს.) - ქართული მატერიალური კულტურის ეთნოგრაფიული ლექსიკონი |
▲ზევით დაბრუნება |
ბუნაგი (ხევს.)
აქ: სამკურნალო წამლების შესანახი ცილინდრული ფორმის სპეციალური ჭურჭელი. ხარის რქისგან გაკეთებული. აქვს ჩადგმული ხის ძირი, საცობი და პატარა ხვრელი ფხვნილისგადმოსაყრელად.
ლიტ.: ნ. მინდაძე, ქართული ხალხური მედიცინა, 1981.
ე. ნ.
![]() |
6.118 ბუნი - ქართული მატერიალური კულტურის ეთნოგრაფიული ლექსიკონი |
▲ზევით დაბრუნება |
ბუნი
1. „შუბის ტარი“(საბა). ბუნი წარმოადგენს ხის ტარს, რომელიც სხვადასხვა ზომის არსებობდა. დღევანდელი ქართული ტერმინოლოგიური დატვირთვით შუბი ეწოდება ყველანაირ სატყორცნ-საძგერებელ იარაღს, ხოლო ფეოდალურ საქართველოში ასეთი ტიპის იარაღები ერთიანდებოდა „ლახუარის“ ქვეშ. „ლახვარნიცა განიყოფებიან: „ოროლი, გმური, სათხედი, გეონი, შუბი, ხიშტი, ზუფანი, ლიბანდაკი, ამათი განმასხვავებელი ნიშანი შუბის პირის ფორმის გარდა, მათ ბუნის ზომებშია მაგ. ოროლი, შუბი და გმური,
![]() |
6.119 ბუნგრძელია, სათხედი - ქართული მატერიალური კულტურის ეთნოგრაფიული ლექსიკონი |
▲ზევით დაბრუნება |
![]() |
6.120 ბუნიკი - ქართული მატერიალური კულტურის ეთნოგრაფიული ლექსიკონი |
▲ზევით დაბრუნება |
ბუნიკი
ბუნიკი წარმოადგენს მრგვალი ან ცილინდრის ფორმის ლითონს, რომელიც ქარქაშის (ხმლის, ხანჯლის, დანის და სხვ.) ბოლოზეა წამოცმული. ბუნიკი შეიძლება იყოს რკინის, თითბრის, ვერცხლის, განსაკუთრებულ შემთხვევაში ოქროსი. ქართული და კავკასიური ხანჯლის ბუნიკები, იშვიათი გამონაკლისის გარდა, ბოლოსკენ ვიწროა და გირჩის ფორმის ბურთულით ბოლოვდება.

![]() |
6.121 ბუჟღუნდი//ჭიაფერა - ქართული მატერიალური კულტურის ეთნოგრაფიული ლექსიკონი |
▲ზევით დაბრუნება |
![]() |
6.122 ბურღი - ქართული მატერიალური კულტურის ეთნოგრაფიული ლექსიკონი |
▲ზევით დაბრუნება |
![]() |
6.123 ბურჭული - ქართული მატერიალური კულტურის ეთნოგრაფიული ლექსიკონი |
▲ზევით დაბრუნება |
![]() |
6.124 ბუღლამა - ქართული მატერიალური კულტურის ეთნოგრაფიული ლექსიკონი |
▲ზევით დაბრუნება |
![]() |
6.125 ბუჭულა (იმერ.) - ქართული მატერიალური კულტურის ეთნოგრაფიული ლექსიკონი |
▲ზევით დაბრუნება |
![]() |
6.126 ბუხარი - ქართული მატერიალური კულტურის ეთნოგრაფიული ლექსიკონი |
▲ზევით დაბრუნება |
ბუხარი
საცხოვრებელი ნაგებობის გასათბობი საშუალება. გათბობის გარდა ბუხარი იქცა სახლის სამკაულად და ამიტომ მისი გაფორმება უფრო და უფრო დაიხვეწა. ქართულ სინამდვილეში ბუხრის მშენებლობის ხერხები და ფორმები შემოტანილია გარედან, მაგრამ საქართველოში არსებულმა ქვითხუროობის მდიდარმა ტრადიციებმა განაპირობა მისი გაფორმების ეროვნული სტილი.
ბუხრის მშენებლობა საქართველოში პროფესიული ხასიათის იყო. სპეციალობა „მებუხრე“ სწორედ ამ ნიადაგზე ჩამოყალიბდა. ბუხრის მშენებლობას გააჩნია საგანგებო წესები, რაც გამოიხატება როგორც შენების თავისებურებაში, ასევე საბუხრე მასალის სწორად შერჩევაში; ეს განსაკუთრებით ეხება ბუხრის იმ ნაწილების ქვას, სადაც ცეცხლი ინთება და საამისოდ შერჩეული უნდა იყოს ისეთი ჯიში, რომელიც ცეცხლგამძლეა. საბუხრე ქვა უნდა იყოს სუფთა - უტალო, უარტაშანო. მხოლოდ რკინის იარაღით მოჭრილი და არა აფეთქების გზით მოპოვებული, რადგან ასეთი ხერხი „ლახავს“, აზიანებს ქვის სტრუქტურას და მალე გამოვა მწყობრიდან. ბუხარს აქვს: ყვერბი// ტაფა - სადაც ცეცხლი ინთება, ფეხები, ზურგი, წინპირი, სასანთლე// თარო, ყელი, ქუდი//კალამი. ბუხრის ავკარგიანობისათვის უმთავრესია წინპირისა და ზურგის დაყენების ოსტატობა: წინპირის საკვამლე მხარე გულამოღებულია, ბუხრის ზურგი კი ოდნავ უკანაა გადაწეული, რაც ხელს უწყობს კვამლის დაუბრკოლებლივ მოძრაობას ქვემოდან ზევით. ბუხრის წინპირი, სასანთლე და ყელი კეთდება საუკეთესო თეთრი ქვით, რომელიც უნდა იყოს „რბილი“ თვისებისა, რაც აუცილებელი პირობაა მხატვრული სიუჟეტისა და ჩუქურთმების გამოხატვისათვის. ფეხებიანი ბუხრების გარდა საქართველოში გავრცელებული იყო კომპლექსური ბუხარი - რამდენიმე ოთახის გასათბობად და დაკიდებული ბუხარი - რომლის წინპირი ჩვეულებრივ ფეხებიან ბუხართან შედარებით გამოწეულია და იქმნება დიდი მოცულობა მძლავრი ცეცხლის დასანთებად. ასეთი ბუხრები ძირითადად სამეურნეო საქმიანობისთვის გამოიყენებოდა. საქართველოში, ბუხრების მშენებლობაში, სრულყოფილად გამოვლინდა ქვითხუროობის უძველესი ტრადიციები და ის მაგიურ აპოთროპეული დანიშნულების სიუჟეტები, რომლებიც ადრეულ ქართულ საცხოვრისში გამოხატული იყო კერასა და დედაბოძზე. ქართული ბუხრის შემკულობაში დიდი ადგილი უჭირავს კოსმოგონიურ გამოსახულებებს, ცხოველურ მოტივებსა და მცენარეულ ორნამენტს - განსაკუთრებით სიცოცხლის ხესა და მარადიულობის სიმბოლოებს - ნაირგვარ ბორჯღალებს, რომლებიც არცთუ იშვიათად ამკობენ ბუხრის „მუხლებსა“ და წინპირებს. რაც შეეხება ზოომორფულ მოტივს, საქართველოში არსებულ ბუხრებზე დასტურდება ლომის,
არჩვის, ირმისა, ფრინველის გამოსახულებანი. ყველაფერი ეს ქართველთა უძველესი რწმენა-წარმოდგენების დანაშრევს წარმოადგენს.
ლიტ.: ე. ნადირაძე, ხალხური ქვითხუროობა იმერეთში, 2001. ე. ნ.

![]() |
6.127 ბუხუა//ხვედა - ქართული მატერიალური კულტურის ეთნოგრაფიული ლექსიკონი |
▲ზევით დაბრუნება |
ბუხუა//ხვედა
კოჟრიანი ხისგან გამოთლილი, სანავე ხის ლურსმნების დასაჭედებელი ხის ურო.
![]() |
6.128 ბუჯერი - ქართული მატერიალური კულტურის ეთნოგრაფიული ლექსიკონი |
▲ზევით დაბრუნება |
ლიტ.: ა.კიკვიძე, შუა სახლი რაჭა-ლეჩხუმში, ენიმკის მოამბე, ტ. V-VI, 1940. ს. მაკალათია, მთის რაჭა, 1987
ლ. ბ.
![]() |
6.129 ბჭე - ქართული მატერიალური კულტურის ეთნოგრაფიული ლექსიკონი |
▲ზევით დაბრუნება |
![]() |
6.130 ბჭისკარი - ქართული მატერიალური კულტურის ეთნოგრაფიული ლექსიკონი |
▲ზევით დაბრუნება |