ყოფილი და ამჟამინდელი თავდაცვის მინისტრები წუხელ კანცელარიაში დაიბარეს.

6 იანვარს სახელმწიფო კანცელარიაში საქართველოს პრეზიდენტმა მიხეილ სააკაშვილმა გააკეთა განცხადება იმ დაპირისპირებასთან დაკავშირებით, რომელიც წარმოიშვა თავდაცვის ყოფილ და მოქმედ მინისტრებს - გიორგი ბარამიძესა და ირაკლი ოქრუაშვილს შორის. ქვეყნის პირველმა პირმა, კერძოდ, განაცხადა:

საკმარისია, სახლიდან გავსულიყავი რამდენიმე დღით, ჩემს მეგობრებთან უკრაინაში, რომ მარტო დარჩენილმა მთავრობის წევრებმა, დამიგულეს და გარეთ, დაუყოვნებლივ დაიწყეს კინკლაობა და ცელქობა.

უფრო სერიოზულად რომ ვთქვა, მინდა ყველამ გააცნობიეროს, რომ ჩვენ ვართ ხალხის მთავრობა. ჩვენ გვაქვს პასუხისმგებლობა არა ერთმანეთის, არა თუნდაც პრეზიდენტისა და პრემიერის წინაშე, არამედ ჩვენი ხალხის წინაშე. დღეს ჩვენს ხალხს სჭირდება ჩვენი ურთიერთშეთანხმებული, ზუსტი განრიგით მოქმედება. აქამდე ჩვენი წარმატება ყოველთვის ეფუძნებოდა ამ ერთიანობასა და გათვლილ მოქმედებებს.

თავდაცვის სამინისტროში რაც გაკეთდა ბოლო თვეებში და რაც არის გიორგი ბარამიძის დამსახურება. სწორედ ეს არის დღევანდელი ჩვენი არმია. როგორც ცა და დედამიწა, იმასთან, რაც იყო. მაგრამ არის პრობლემები, როგორც სხვა სფეროში, სადაც კეთდება საქმე - ორგანიზაციული ხასიათის. ჩვენ დღეს იმაზე კი არ უნდა ვმსჯელობდეთ, რომ რატომ ადრე არ გამოსწორდა ეს პრობლემები, არამედ იმაზე, რა უნდა გაკეთდეს იმისთვის, რომ სიტუაცია კიდევ უფრო უკეთესი იყოს, ვიდრე დღეს არის.

ირაკლი ოქრუაშვილს სწორედ ეს მანდატი აქვს. მე მისი დიდი იმედი მაქვს, რომ ამას გააკეთებს და იქნება ორიენტირებული მართლაც თანამედროვე ჯარის შექმნაზე. ჩვენ უკვე ჩავაცვით ჯარს, ვაჭმევთ, რაც ადრე არ იყო, ხუთჯერ უკეთესად აღვჭურვეთ, ვიდრე იყო. და თუკი ვინმე დღეს კიდევ ხმას იღებს, გამოიყენეთ კანონის მთელი ძალა, დეზერტირი და კანონის დამრღვევი უნდა იყოს იქ, სადაც უნდა იყოს - საბრალდებო სკამზე. ამაზე ყველა დავალება გაცემული მაქვს.

მაგრამ მართლაც არის უნიკალური პერსპექტივები, რომ საქართველოში ეს სტრუქტურა რაღაცას დაემსგავსოს. აქედან გამომდინარე, ჩვენ გვინდა, რომ გვქონდეს სრული ურთიერთქმედება და კოორდინაცია. პრესკონფერენციებით ლაპარაკი ნორმალურ მთავრობებში არ ხდება. ეს ხდებოდა ჩემი წინამორბედის მთავრობაში და ამიტომაც დაემხო თავზე ქვეყანა. მე ამის მოთმენას არ ვაპირებ. ორივე ჩემი მეგობრები, ახლობლები ხართ, ორივეს ძალიან გაფასებთ, მაგრამ არა მხოლოდ ამას უნდა დაესვას დღეს წერტილი. არამედ ზურაბ ჟვანიას უნდა ვთხოვო, თუ მომავალში რომელიმე მინისტრს გაუჩნდება ცდუნება - მთავრობის შიგნით ურთიერთობა ჯერ გაარკვიოს პრესკონფერენციებით და მერე საქმიან ვითარებაში, კარები ყველასათვის ღიაა, სადაც უნდა, იქ წავიდეს და მიხედოს თავის საქმეს.

საქართველოს მთავრობაში, ქვეყანაში, რომელიც უნდა დადგეს ფეხზე, რომელმაც ხალხს უნდა გაუკეთოს ის, რასაც ჩვენ დავპირდით და რისი გაკეთებაც უკვე დავიწყეთ, ხალხი, რომელიც აპირებს კინკლაობას, არაფერი არ ესაქმება. ეს არის ჩემი გადაწყვეტილება და უმკაცრესი მოთხოვნა. ან შეგვიძლია ერთად, კოორდინირებულად მუშაობა, ან ვისაც არ შეუძლია, პრობლემა არ არის. შეუცვლელი ადამიანები ქვეყანაში ნამდვილად აღარ არსებობენ, ჩვენ გვყავს ბევრი კარგი ახალი კადრი.

აწი, როცა სადმე წავალ, მსგავსი რამე არ განმეორდება. როცა აქა ვარ, მაშინ, აქამდე არ მომხდარა და, იმედია, არც ახლა მოხდება და ვაკეთოთ საქმე. ხალხი ჩვენგან საქმეს ელის.

დღეს წავიდეთ და ყველამ ერთად აღვნიშნოთ შობა, ვილოცოთ და დილას, როცა გავიღვიძებთ, ყველამ მივხედოთ ჩვენს ძალიან მნიშვნელოვან სფეროებს. აი, ეს არის ჩემი თქვენდამი რჩევა.

დასასრულ, საქართველოს პრეზიდენტმა ყველას მიულოცა შობის ბრწყინვალე დღესასწაული.

მიხეილ სააკაშვილი: „ხალხი ჩვენგან საქმეს ელის“ // საქართველოს რესპუბლიკა. - 2005. - 7 იანვარი. - N3-4 (5037). - 1 გვ.

იური სიმონიანი, „ნეზავისიმაია გაზეტა“, 12 იანვარი

დასრულდა მიხეილ სააკაშვილის პრეზიდენტობის პირველი წელი. „ნეზავისიმაია გაზეტასთვის“ მიცემულ ექსკლუზიურ ინტერვიუში საქართველოს 37 წლის პრეზიდენტმა პრიორიტეტული ამოცანა უწოდა რუსეთთან ურთიერთობის ნორმალიზაციას.

- გასული წლის თებერვალში რუსეთის ფედერაციის პრეზიდენტთან ვლადიმერ პუტინთან თქვენი პირველი შეხვედრა აღიქვეს, როგორც წინ გადადგმული ნაბიჯი რუსეთ-საქართველოს ურთიერთობაში. მაგრამ შემდეგ, ეს იმედები არ გამართლებულა. გამოდის, რომ პუტინმა არ ირწმუნა თქვენი? ან, იქნებ, ამის მიზეზი გახდა მოსკოვის მისამართით თქვენს მიერ გაკეთებული საკმაოდ მკვახე განცხადებები?

- სამწუხაროდ, ახლა რუსეთი აწყდება სერიოზულ სირთულეებს საერთაშორისო ასპარეზზე. ეს აშკარად ჩანს. მას გართულებული ურთიერთობა აქვს არა მარტო საქართველოსთან, არამედ მთელ დანარჩენ მსოფლიოსთანაც. მე არ ვიცი, თუ კონკრეტულად რამ გამოიწვია ეს. საქართველო ერთგვარად გახდა ამ პროცესების ნაწილი, თუმცა, ჩვენ არ გვსურს ვიყოთ რომელიმე რგოლი დასავლეთისა და რუსეთის დაპირისპირების ჯაჭვში, ან შევასრულოთ რაღაც პაიკის როლი გართულებულ ურთიერთობაში.

მე მინდა, რომ რუსმა პოლიტიკოსებმა ეს შეიგნონ. ჯერჯერობით ჩვენ ისინი ვერ დაგვირწმუნებია, რომ არა ვართ რაღაც დასავლური ძალების მომხრე, ქვეყანას კი, საკუთარი ინტერესებიდან გამომდინარე, სურს იქონიოს მეგობრული ურთიერთობა რუსეთთან. მაგრამ ჩვენ ამ ურთიერთობას სულ სხვაგვარად ვხედავთ.

ჩვენს ურთიერთობაში არსებული მრავალი პრობლემა ხელოვნურადაა შექმნილი. აფხაზეთსა და სამხრეთ ოსეთში რუსეთის ზოგიერთი ოფიციალური პირის მოქმედების გამო წარმოქმნილი გართულებების მიუხედავად, საქართველოში არ სუფევს მძაფრი ანტირუსული განწყობილება, ვითარების უკეთესობისკენ შემობრუნება კი სულაც არ არის ძნელი.

- იქნებ, ყველა ამ გაუგებრობის მიზეზი იყოს ის, რომ რუსეთში თქვენ აღგიქვამენ როგორც მეამბოხეს, მთელს პოსტსაბჭოურ სივრცეში რევოლუციური გარდაქმნების ინიციატორს?

- პირადული თვალსაზრისით, ვლადიმერ პუტინთან არანაირი პრობლემა არ მაქვს. მასთან შეხვედრების დროს თავს ძალზე კომფორტულად ვგრძნობ. ისევე, როგორც თანამეგობრობის სხვა სახელმწიფოთა მეთაურებთან შეხვედრისას. რა თქმა უნდა, ჩვენმა „ვარდების რევოლუციამ“ გარკვეული შიში აღუძრა ზოგიერთ პოლიტიკოსს თანამეგობრობაში, განსაკუთრებით მას შემდეგ, რაც მოხდა უკრაინაში. სინამდვილეში კი, უკრაინაში მოვლენათა ასეთი განვითარება ჩემთვის მოულოდნელი არ ყოფილა. მე კიევში ვსწავლობდი და ამ ქვეყანას საკმაოდ კარგად ვიცნობ... ყველა ოფიციალური შეხვედრის დროს აღვნიშნავდი, რომ დემოკრატიის შეჩერება შეუძლებელია. ჰოდა, ეს ასეც მოხდა. ამაში ბრალი არ მიუძღვის საქართველოს...

- რუსეთის ფედერაციის თავდაცვის სამინისტრო პრესაში პერიოდულად აქვეყნებს ინფორმაციებს პანკისის ხეობაში თითქოსდა შემორჩენილი მოთარეშეთა ბაზებისთვის წერტილოვანი დარტყმების მიყენების შესახებ. რას უნდა ნიშნავდეს ეს - თბილისისთვის „ნერვების მოშლის“ მორიგ მცდელობას, თუ მოსკოვს მართლაც აქვს იმის საფუძველი, რომ საქართველოს ეს რაიონი მიიჩნიოს პოტენციური საფრთხის კერად?

- ჩემი აზრით, ეს უკვე სასაცილოა. როცა გამოჩნდება ხოლმე ასეთი ინფორმაცია, ჩვენ ვუკავშირდებით რუსეთის ოფიციალურ პირებს, რომლებიც აცხადებენ, რომ ასეთი რამ მათ არ უთქვამთ. ნებისმიერმა რუსმა ოფიცერმა, რომელიც კი ნამყოფია პანკისის ხეობაში, ჩინებულად იცის, რომ იქ არაფერი საშიში არ ხდება. ეს რუსეთის ხელმძღვანელობამაც იცის. პანკისში ერთობლივი მოქმედების, ან სხვა საკითხების მოგვარებისთვის ხელოვნური დაბრკოლებები აღარ არსებობს. მზად ვართ ვითანამშრომლოთ ყველა საკითხში და ვთანამშრომლობთ კიდეც...

- რას სთავაზობს თბილისი მოსკოვს სახელმწიფოთაშორ რისი ურთიერთობის ნორმალიზაციის თვალსაზრისით? რუსეთის რომელი მოთხოვნები (ან წინადადებები) არის თქვენთვის, პრინციპში, მიუღებელი?

- ახლა ჩვენ ვმუშაობთ ყოვლისმომცველ ხელშეკრულებაზე. თებერვალში თბილისში ველოდებით რუსეთის საგარეო საქმეთა მინისტრის სერგეი ლავროვის ჩამოსვლას. ვფიქრობ, რომ ჩვენ შევძლებთ ამ ხელშეკრულების პარაფირებას. იმედი მაქვს, რომ პრეზიდენტ ვლადიმერ პუტინთან ერთად ასევე მოვახერხებთ მის ხელმოწერას უკვე მიმდინარე წელს. უკვე კარგა ხანია მსურს, რომ პუტინი ეწვიოს საქართველოს. იგი აქ მუდამ სასურველი სტუმარი იქნება.

რაც შეეხება თანამშრომლობას, შეიძლება ითქვას, რომ არსებობს ერთობლივ ანტიტერორისტულ საქმიანობასთან, საქართველოში რუსეთის სამხედრო ბაზების ბედის გადაწყვეტასთან დაკავშირებული საკითხების მთელი კომპლექსი. ჩვენ საერთო პოზიციები გვაქვს მრავალი საკითხის შესახებ საერთაშორისო ასპარეზზე, ეს საერთაშორისო უშიშროების საკითხებსაც ეხება. ჩვენ მთლიანად ვერ ვიყენებთ ეკონომიკური თანამშრომლობის პოტენციალს. ღმერთმა ინებოს, რომ საერთო პოზიცია გვქონდეს ჩვენ ასევე აფხაზეთისა და ოსეთის თაობაზეც. ბუნებით ოპტიმისტი ვარ და იმედი მაქვს, რომ რუსეთის პოლიტიკის ევოლუცია, რომელიც 2004 წელს ჩვენთვის არც თუ ისე სასიამოვნო მხარეს გადაიხარა, წელს სულ სხვა მიმართულებას აირჩევს. თუმცა, ეს მხოლოდ ჩვენზე არ არის დამოკიდებული. ჩვენ ვიმუშავებთ და ყველაფერს ვიღონებთ იმისთვის, რომ ჩვენი ურთიერთობა ნორმალური გახდეს.

- „ვარდების რევოლუციის“ შემდეგ ერთი წელი გავიდა. ყველა იმედი გამართლდა?

- ამ ერთი წლის განმავლობაში საქართველო სულ სხვა ქვეყანა გახდა. და ეს გამოიხატება არა მარტო ციფრებით, თუმცა, ბიუჯეტი სამჯერ და მეტად გაიზარდა, შეკეთებული გზების რაოდენობით და ა.შ. მთავარია, რომ შეიცვალა ადამიანების განწყობილება. ქვეყანაში დაიწყო ახალი პოზიტიური პროცესები. ჩვენ შევძელით მოგვეგვარებინა აჭარის პრობლემა, რაც ძალზე მნიშვნელოვანი იყო. საქართველო დაემსგავსა სახელმწიფოს, რასაც წინათ ვერ ვიტყოდით. ქვეყანაში ახლა ნამდვილად მტკიცდება სახელმწიფოებრიობის სისტემა. ეს ძალზე მნიშვნელოვანი პროცესია, რომელშიც ჩაბმული არიან არა მარტო ეთნიკური ქართველები, არამედ აქ მცხოვრები ყველა ეროვნების წარმომადგენლები.

- რეგულარულად ვრცელდება ხმები იმის თაობაზე, თითქოს გაუარესდა თქვენი ურთიერთობა „ვარდების რევოლუციაში“ ძირითად მოკავშირეებთან - ნინო ბურჯანაძესთან და ზურაბ ჟვანიასთან. რამდენად რეალურია საქართველოში ხელისუფლების გადანაწილება?

- განხეთქილების შესაძლებლობის შესახებ ლაპარაკი უკვე რევოლუციის დასრულებისთანავე დაიწყო. მაგრამ გავიდა ერთი წელი, ეს პროგნოზი კი არ გამართლებულა. უფრო მეტიც, ჩვენი ურთიერთობა არათუ გაუარესდა, არამედ პირიქით, გაუმჯობესდა კიდეც. ჩვენი პარტიები გაერთიანდა. ჩვენი თანამშრომლობა ახლა უფრო მჭიდროა, ვიდრე, წინათ იყო. საქართველომ ყველას უჩვენა გრძელვადიანი კოალიციის ჩინებული მაგალითი. ხშირად ხდება, როცა გარდამავალი პერიოდის დროს ასეთი კოალიციები მიზნის მიღწევისთანავე იშლება-ხოლმე. ჩვენი მიზანი კი, გაცილებით უფრო მეტი იყო, ვიდრე ხელისუფლების აღება. სწორედ ეს არის ჩვენი ურთიერთობის საიდუმლო - საერთო მიზანი: საქართველოს გაერთიანება, მისი ნორმალურ სახელმწიფოდ გადაქცევა ყველა თვალსაზრისით. თანაც, ჩვენ ჩინებული პირადი ურთიერთობა გვაქვს.

- საქართველოსთვის ყველაზე მტკივნეული პრობლემაა დაკარგული ტერიტორიები. მოლაპარაკება გაჭიანურდა როგორც სოხუმთან, ისე ცხინვალთან...

- ყოველგვარ მოთმინებას აქვს საზღვარი. ამ საკითხების ნებისმიერი გადაწყვეტა მხოლოდ პოლიტიკური უნდა იყოს. არ არსებობს წმინდა სამხედრო გადაწყვეტილებები. ეს ყველაზე ცუდი იქნება. ჩვენ ეს ჩინებულად გვაქვს შეგნებული და ამაზე ხმამაღლაც ვლაპარაკობთ. ბუნებრივია, ჩვენ ვაძლიერებთ შეიარაღებულ ძალებს, მაგრამ ეს არის საზოგადოებისა და სახელმწიფოს განმტკიცების პროცესის ერთ-ერთი შემადგენელი ნაწილი. მეორე მხრივ, შეგნებული გვაქვს, რომ თვით ყველაზე მძლავრი შეიარაღებული ძალებიც კი, არადა, საქართველოს ალბათ, არასდროს ეყოლება ზემძლავრი შეიარაღებული ძალები, ყველაზე პატარა პრობლემასაც კი ვერ გადაჭრიან. ამ ბოლო ხანებში დაისახა გარკვეული პროგრესი სამხრეთ ოსეთში, თუმცა, იქ ვითარება მაინც შორს დგას სასურველისგან. ჩვენთვის მნიშვნელოვანია არა მარტო დროებით დაკარგული ტერიტორიების, არამედ საქართველოში მცხოვრები ყველა ეროვნებათა წარმომადგენლების ინტეგრირება. მაგალითად, ქართულ არმიაში უკვე მსახურობენ სომხები, აზერბაიჯანელები, სხვა ეროვნებათა წარმომადგენლები. რაც წინათ არ ყოფილა. ჩვენ ვაპირებთ თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტთან დავაარსოთ სპეციალური სკოლა სხვადასხვა ეროვნული ჯგუფების წარმომადგენელთათვის, რათა ახალგაზრდობამ მიიღოს შესაბამისი განათლება და შეძლოს სრულფასოვანი მონაწილეობა ქვეყნის საზოგადოებრივ-პოლიტიკურ ცხოვრებასა და მართვაში. ჩვენ ვაპირებთ რეალურად განვამტკიცოთ საერთო-სახელმწიფოებრივი იდეოლოგია და არა - რაღაც „სტრატეგიული“ ან კუთხური. საქართველო პატარა ქვეყანაა. იგი შეიძლება იყოს ძლიერი, თუ მისი ყველა მოქალაქე შეიგნებს, რომ ქვეყნის წარმატება მათაც რაღაცას მოუტანს. ოსეთის კონფლიქტი ხელოვნურად არის გაღვივებული. მე იგი ძალზე რთულად არ მიმაჩნია. რუსეთს რომ გამოეჩინა კეთილი ნება ამ საკითხში, იგი კარგა ხნის მოგვარებული იქნებოდა. აფხაზეთში საქმე უფრო რთულადაა. მაგრამ იქაც მივაღწევდით სერიოზულ პროგრესს, რუსეთი ამით დაინტერესებული რომ ყოფილიყო.

- ამ ბოლო ხანებში საგრძნობლად შეიცვალა აფხაზეთის დამოკიდებულება მოსკოვის მიმართ. იყო შემთხვევები, როცა ზოგიერთებმა რუსეთის პასპორტების მიღებაზეც კი უარი განაცხადეს... ხომ არ ისარგებლებს თბილისი ამით, რათა მოაწესრიგოს ურთიერთობა აფხაზებთან?

- ჩვენ არ გვსურს რაიმეთი „ვისარგებლოთ“. რა თქმა უნდა, რუსეთის ოფიციალურმა წარმომადგენლებმა თავიანთი მოქმედებით ყველას დაანახეს პოლიტიკური ელიტის ნაწილის იმპერიული ინსტინქტები. ამან დიდად არ გაახარა აფხაზები, რომლებსაც წარსულში, შესაძლოა, რაღაც ილუზიები ამოძრავებდათ. როცა ჟირინოვსკი ცდილობს საქართველოს დაშინებას, ეს იმას როდი ნიშნავს, თითქოს იგი აფხაზი ხალხის მეგობარი იყოს. აფხაზების მიმართაც ჟირინოვსკი ისეთივე იმპერიალისტია, როგორც ქართველების მიმართ. აფხაზეთის საზოგადოებამ ეს თანდათანობით შეიგნო. ჩვენ არ გვსურს ომის დაწყება, მაგრამ აფხაზეთის საკითხი უნდა გადაწყდეს ფართო ავტონომიის ფარგლებში.

უახლოეს მომავალში, უკვე იანვარში, ჩვენ ოფიციალურ წინადადებებს წარვუდგენთ სოხუმსა და ცხინვალს. ჩვენ ბევრი რამის შეთავაზება შეგვიძლია. გულახდილად რომ გითხრათ, არ მაქვს იმის იმედი, რომ ამას დაუყოვნებლივ მოჰყვეს დადებითი რეაქცია თვითგამოცხადებული მთავრობების გავლენიანი მოხელეების მხრიდან, განსაკუთრებით - აფხაზეთში. მაგრამ ჩვენ დიდ იმედებს ვამყარებთ ჩვეულებრივი ადამიანების რეაქციაზე, რომლებსაც ჩინებულად აქვთ შეგნებული, რომ ასეთ ვაკუუმში, ხელოვნურად ალყაშემორტყმულ ციხე-სიმაგრეში, დიდხანს ცხოვრება არ შეიძლება. საჭიროა მორიგების მიღწევა. ამჟამად შექმნილი ვითარება, წამგებიანია ყველასთვის. მე არ შევცვლილვარ. კვლავ ძალზე მიყვარს ადამიანებთან ურთიერთობა. შესაძლოა, ჟურნალისტები უკვე შეეჩვივნენ ამას და აღარ სურთ ჩემთან ერთად იარონ საზოგადოებრივ ადგილებში, მეც დიდად არ მსიამოვნებს, ჩემს გვერდით მათი მუდმივი ყოფნა.

- საქართველოს კონსტიტუციის თანახმად, თქვენ პრეზიდენტად შეიძლება იყოთ მხოლოდ ორი ვადით. როგორ ფიქრობთ, რა საქმიანობას მოკიდებთ ხელს ცხრა წლის შემდეგ, როცა მოიხსნით პრეზიდენტის უფლებამოსილებას?

- სხვათა შორის, მთელი ამ ცხრა წლის განმავლობაშიც ვერ წარმომიდგენია ჩემი თავი პრეზიდენტად. უნდა გითხრათ, რომ პრეზიდენტობა არ არის ჩემთვის ყველაზე ხელსაყრელი პროფესია, თუმცა, ძალზე პასუხსაგებია. საერთოდ კი, მე და ჩემი მეგობრები ამაზე არ ვფიქრობთ. ჩვენი მთავარი საზრუნავია, გადავჭრათ ქვეყნის წინაშე არსებული პრობლემები და რაც მალე მოხდება მათი მოგვარება, მით უფრო მალე დასრულდება ჩვენი ხელისუფლებაში ყოფნის ვადა.

- თუ რაღაც გარკვეული მიზეზების გამო, საქართველო იმ დროისთვის ვერ გახდება ნორმალური სახელმწიფო, მაინც აქ დარჩებით საცხოვრებლად თუ რომელიმე სხვა ქვეყანაში დააპირებთ წასვლას?

- ჩემი აზრით, საქართველო ნამდვილად გახდება ყველა თვალსაზრისით ნორმალური სახელმწიფო, და ამაში დარწმუნებულიც კი ვარ. მთავარია, რომ არ მოხდეს რაიმე სტიქიური ან პოლიტიკური უბედურება. მე ვცადე, მეცხოვრა საზღვარგარეთ, მაგრამ ეს არ გამომივიდა. რა თქმა უნდა, საქართველოში დავრჩები.

მოამზადა სიმონ კილაძემ.

(იბეჭდება შემოკლებით)

„პრეზიდენტობა ჩემთვის ყველაზე მოხერხებული პროფესია არ არის“ / წყარო: იური სიმონიანი - ნეზავისიმაია გაზეტა // საქართველოს რესპუბლიკა. - 2005. - 13 იანვარი. - N8 (5041). - 1, 2 გვ.

ინა ობრაზცოვა, თბილისი-მოსკოვი, „არგუმენტი ი ფაქტი“

საქართველოს პრეზიდენტი მიხეილ სააკაშვილი, შეიძლება ითქვას, ღამის ცხოვრებას ეწევა. ღამის პირველ საათზე აქვს თათბირი „ძალოვანებთან“, სამ საათზე - რეიდი თბილისის აეროპორტში. პრეზიდენტს სურს პირადად შეამოწმოს, თუ როგორ ხორციელდება საპასპორტო კონტროლი. დილით კი - კვლავ სამუშაოზეა... მაგრამ ამის მიუხედავად, რეიტინგი ეცემა, სეპარატისტები კვლავ ურჩობენ, პენსიონერები შიმშილობენ, დივერსანტები ახორციელებენ თავდასხმებს ენერგეტიკულ ობიექტებზე, რუსეთი პანკისის ხეობის დაბომბვით იმუქრება.

- ბატონო პრეზიდენტო, კვლავ ხელმოუწერელია ძირითადი ხელშეკრულება საქართველოსა და რუსეთს შორის. მთავარი მიზეზი კი ის არის, რომ საქართველოს მხარე უარს აცხადებს შეიტანოს დოკუმენტში პუნქტი იმის შესახებ, რომ არ განალაგებს უცხო ქვეყნის სამხედრო ბაზებს თავის ტერიტორიაზე. თუ პრეზიდენტი სააკაშვილი გამუდმებით აცხადებს, რომ საქართველოში უცხო ბაზები არ იქნება, მაშ, რა უშლის ხელს ამის დაფიქსირებას ხელშეკრულებაში?

- მართლაც, ჩვენ ვაცხადებთ, რომ უცხო ქვეყნის ბაზებს არ განვალაგებთ საქართველოში, მაგრამ, სამართლებრივი თვალსაზრისით, ამის შეტანა რთულია ხელშეკრულებაში. ძნელია, გამოინახოს ფორმულირება იმისთვის, რომ ასეთი მოთხოვნა დაისვას, მაგრამ იგი არ ზღუდავდეს სუვერენიტეტს.

სხვა ქვეყნების სამხედრო ბაზები ნიშნავს დამოკიდებულებას ამ სახელმწიფოებზე. მე კი დარწმუნებული ვარ, რომ საქართველო შეძლებს ისეთი არმიის შექმნას, რომ არავისზე აღარ იყოს დამოკიდებული. ეს პროგრამა-მინიმუმი და ჩემი ოცნებაა.

- ახლა გასაგებია, თუ მთავრობის ბოლო რეორგანიზაცია რატომ ისახავდა მიზნად ძალოვან სამინისტროთა გაძლიერებას. და ეს მოხდა მას შემდეგვე, რაც შეერთებულმა შტატებმა განაცხადა, რომ შეუწყობს ხელს 2006 წლისთვის ნატოში საქართველოს მიღებას. ეს უბრალოდ დამთხვევაა?

- 2006 წლისთვის საქართველომ შეიძლება მიიღოს მხოლოდ გეგმა, ანუ ჩვენ წამოგვიყენებენ კონკრეტულ პირობებს ნატოში გაწევრიანებისთვის. და თუ ჩვენ მოვისურვებთ, დროთა განმავლობაში შევძლებთ ამის გაკეთებას. ძალოვან სტრუქტ ტურათა რეორგანიზაცია მხოლოდ ჩვენს საშინაო ამოცანებს უკავშირდება. ჩვენ გავხდით პირველი ქვეყანა დამოუკიდებელ სახელმწიფოთა თანამეგობრობაში, რომელმაც გააუქმა სახელმწიფო უშიშროების სამინისტრო. საქართველოში უშიშროებისთვის პასუხისმგებლობა დაეკისრება კონტრდაზვერვასა და დაზვერვის მცირერიცხოვან დეპარტამენტს, რომელშიც სულ 40 კაცი მუშაობს. მათი ამოცანა, ძირითადში, იქნება ანალიტიკა ღია წყაროების საფუძველზე, კერძოდ, პრესის მონიტორინგი.

- თავდაცვის მინისტრად დაინიშნა ყოფილი შინაგან საქმეთა მინისტრი ირაკლი ოქრუაშვილი, რომელიც უკვე გამოთქვამდა წინადადებას გამოყოფილი რეგიონების ძალის გამოყენებით დაბრუნების შესახებ. ხომ არ ნიშნავს ეს იმას, რომ მოლაპარაკებების პროცესმა ამოწურა თავისი შესაძლებლობები და საქართველო უფრო ქმედითი ნაბიჯის გადადგმას აპირებს? მით უმეტეს, რომ ნატოში არ იღებენ იმ ქვეყნებს, რომლებსაც ტერიტორიული პრობლემები აქვთ.

- ნატოს გენერალურმა მდივანმა, რომელიც ამ ცოტა ხნის წინათ იმყოფებოდა საქართველოში, პირდაპირ განაცხადა, რომ ჩვენს შემთხვევაში ტერიტორიული პრობლემა არ არის დაბრკოლება ამ ორგანიზაციასთან თანამშრომლობისთვის. მაგრამ საქართველოს არსად ოფიციალურად არ განუცხადებია, რომ სურს ნატოში შესვლა. ჩვენ დავადექით ჩრდილო-ატლანტიკურ ბლოკთან ინტეგრაციის გზას. ამავე გზას ადგას რუსეთიც.

ირაკლი თავდაცვის მინისტრად დავნიშნე, რადგან იგი კარგი ორგანიზატორი და სამეურნეო მუშაკია. მსურს, რომ ყოველმა თეთრმა მიაღწიოს ყოველ ჯარისკაცამდე. გაითვალისწინეთ, რომ ქართული არმია 15-ათასიანზე დიდი არასდროს არ იქნება.

- ამიტომ, „ტერიტორიული მთლიანობის აღდგენის“ გარდა, ახალი თავდაცვის მინისტრის ამოცანებში ისიც შედის, რომ მან მტკიცედ მოკიდოს ხელი რეზერვისტების მომზადებას...

- რეზერვისტები, ალბათ, ვერ მიიღებენ მონაწილეობას შეტევით ოპერაციებში. მათი გაწვრთნის ვადა სულ სამი კვირაა. ეს ის ძალაა, რომელიც ამოქმედდება მაშინ, თუ, ვინმე ეცდება რაღაც შეტაკებების გადმოტანას ჩვენს ტერიტორიაზე, ღმერთმა ნუ ქნას ეს. მაგრამ ეს იქნება არაორგანიზებული წინააღმდეგობა.

- რომელიც შეტევაში გადაიზრდება...

- ეს გამორიცხულია. ჩვენთვის ეს არის ქვეყნის საზოგადოებრივ ცხოვრებაში ადამიანების მონაწილეობის ერთ-ერთი ფორმა. ძალზე სასიამოვნო სიურპრიზი იყო ის, რომ საქართველოში აღმოჩნდა ამდენი ნამდვილი პატრიოტი, რომლებსაც სურთ, რომ ქვეყანას სარგებლობა მოუტანონ!

- თქვენ ახლა ლაპარაკობთ როგორც დამწყები ფიურერი. მაშინაც ყველაფერი იწყებოდა პატრიოტიზმით და საზოგადოების მილიტარიზმით.

- ასეთი შედარებებიღა მაკლდა! იცით, კაცთმოძულეობის გარდა, რა იყო მთავარი დამახასიათებელი ნიშანი ჰიტლერისთვის? მას სრულიად არ ჰქონდა იუმორის გრძნობა! ამასთან დაკავშირებით, მე ყველაფერი წესრიგში მაქვს. საქართველოში ნაციზმი ვერასდროს ვერ მოიკიდებს ფეხს. ქართველები ამისთვის მეტისმეტად მხიარული და კეთილმოსურნე ხალხია.

- საქართველოში ახლა არ არსებობს ძლიერი ოპოზიცია, მაგრამ შემცირებების შედეგად ძალზე ბევრი ადამიანი ჩამოაშორეს საქმეს. არ გაქვთ იმის შიში, რომ უკმაყოფილო ადამიანები, შესაძლოა, გაერთიანდნენ და თქვენც ისევე მოგექცნენ, როგორც თქვენ თავის დროზე შევარდნაძეს მოექეცით?

- ჩვენ შევამცირეთ თანამდებობების 40 პროცენტი, მაგრამ დარჩენილი თანამდებობების ნახევარზე მოვიდნენ ახალი ადამიანები. ასე რომ, რეალურად ჩვენ დავითხოვეთ ძველი თანამშრომლების 70 პროცენტი. ეს ის ხარკია, რომელსაც ჩვენ ვუხდით რეფორმებს. ახლა სულ მოსახლეზე გაანგარიშებით, ბიუროკრატია ჩვენთან ერთიორად უფრო ნაკლებია, ვიდრე რუსეთში. ადამიანები გაგებით ეკიდებიან შემცირებებს, რადგან ხედავენ შედეგს - კორუფციის დონემ იკლო.

- თუ ვიმსჯელებთ იმით, რომ კორუფციონერთა დაპატიმრებების დროს ხშირად მოქმედებენ სპეციალური დანიშნულების რაზმები და ვერტმფრენები, ეს ბრძოლა კი არა ნამდვილი ომია. როგორია ნადავლი?

- ეკონომიკური დანაშაულის ჩამდენ პირს ეკონომიკური სასჯელიც უნდა დაეკისროს. ასეთია ჩემი პოზიცია. როგორც მომახსენეს, 200 მილიონ დოლარზე მეტი დაუბრუნდა სახელმწიფო ხაზინას. მაგალითად, შევარდნაძის სიძემ ისეთი დავალიანება დააბრუნა, რომელიც გვეყო იმისთვის, რომ ორი თვის განმავლობაში ყველა პენსიონერისთვის დაგვერიგებინა პენსიები მთელი საქართველოს მასშტაბით. ის ფული, რომელიც რკინიგზის ხელმძღვანელმა გადაიხადა, მთლიანად მოხმარდა ხუთი სარკინიგზო სადგურის აღდგენას. საქართველოს საგზაო სამმართველოს უფროსის „შენატანი“ საკმარისი აღმოჩნდა იმისთვის, რომ შეგვეკეთებინა ყველა გზა თბილისის ცენტრში.

- მაგრამ ამ ფულის ჩარიცხვა ბიუჯეტში არ შეიძლება. ვინ ანაწილებს და აკონტროლებს ამ „შავ სალაროს“?

- არსებობენ სხვადასხვა საბიუჯეტო ფონდები. ყველაფერი გამჭვირვალეა. ხარჯებს აკონტროლებს მთავრობა. მაგალითად, ჩვენთან არიან პროკურორები, რომლებიც თვეში პრემიებისა და დანამატების სახით 10-10 ათას დოლარს იღებენ. წინათ ეს ადამიანები თვითონვე იხდიდნენ თავიანთი მივლინების ხარჯებს, ბენზინის ფულს. შემიძლია დაგარწმუნოთ, რომ სხვა ქვეყნებში პარტიზანული მოძრაობების მხარდასაჭერად ეს ფული არ იხარჯება.

- სად არის იმის გარანტია, რომ ამ ნიადაგზე არ აღმოცენდებიან „ახალი ტალღის“ კორუფციონერები?

- ხალხში არ დადის ხმები იმის თაობაზე, თითქოს ახალი მთავრობა კორუმპირებული იყოს.

- როგორია პრეზიდენტის ხელფასი?

- ჩემი წინამორბედი ოფიციალურად იღებდა 115 დოლარს. ჩემი ხელფასი 1,5 ათასი დოლარია. მაგრამ გაითვალისწინეთ, რომ მე სახელმწიფო უზრუნველყოფაზე ვარ.

- თქვენ ეს საკმარისად მიგაჩნიათ საიმისოდ, რომ არ გაგიჩნდეთ სახელმწიფო ხაზინით სარგებლობის სურვილი?

- ახლა მე არ მჭირდება სიბერისთვის ფულის დაგროვება. როგორც იურისტი, გაცილებით მეტ თანხებს გამოვიმუშავებ მაშინ, როცა ამოიწურება ჩემი საპრეზიდენტო ვადა.

- რამდენ ხანს აპირებთ პრეზიდენტობას?

- 2009 წლამდე. თეორიულად ათი წელიც არის შესაძლებელი, მაგრამ ტექნიკურად ეს ძალზე რთულია. უნდა გითხრათ, რომ პრეზიდენტობა არ არის ყველაზე მხიარული პროფესია. პრეზიდენტობის ვადას განვსაზღვრავ პროექტების მიხედვით. ჩემი ოცნებაა, გავალამაზო და კეთილმოვაწყო თბილისის ცენტრი. ამას დაახლოებით სამი წელი მაინც დასჭირდება. მსურს აგრეთვე ავტოსტრადის გაყვანა თბილისიდან ბათუმამდე.

- წინათ გითქვამთ, რომ პრეზიდენტის პოსტს არ დატოვებდით მანამ, სანამ საქართველოს დროშა არ აფრიალდებოდა სოხუმსა და ცხინვალში...

- ჩვენ არ ვაპირებთ შევურიგდეთ საქართველოს ტერიტორიული მთლიანობის დარღვევას. მაგრამ ყველაფერი მოხდება ძალადობის გარეშე, ბუნებრივი გზით. აღდგება ნდობა ეთნიკურ ჯგუფებს შორის, რუსეთსა და საქართველოს შორის. მე შევთავაზე საქართველოს, აფხაზეთისა და სამხრეთ ოსეთის არასამთავრობო ორგანიზაციებს, ერთობლივად მოემზადებინათ ფედერალური ურთიერთობის გეგმა. 21 იანვარს ვაპირებ მივმართო სამხრეთ ოსეთის ხალხს. არ მსურს ყველაფრის წინასწარ თქმა, მაგრამ ეს იქნება ვითარების მშვიდობიანი მოწესრიგების შესახებ გამოთქმული უპრეცედენტო წინადადება, რომელზეც, იმედი მაქვს, უარს არ იტყვიან.

- როგორი ურთიერთობა გაქვთ პუტინთან?

- როცა პირველად ჩავედი მასთან, გარკვეული სიფრთხილე და დაძაბულობა შეინიშნებოდა. მაგრამ საუბარი გაგრძელდა დაახლოებით ოთხ საათს, და თავი ძალზე კომფორტულად ვიგრძენი. ურთიერთობა დაიძაბა აჭარის მოვლენების შემდეგ. ვლადიმერ პუტინი ოქტომბერში რომ გვწვეოდა და ერთად რომ ჩავსულიყავით კახეთში რთველზე, ჩვენი ურთიერთობა გაცილებით უფრო თბილი იქნებოდა. როგორც დამოუკიდებელ სახელმწიფოთა თანამეგობრობის სხვა ქვეყნების პრეზიდენტებმა მირჩიეს, საჭიროა კონტაქტების გამოძებნა მის გარემომცველ პირებთანაც, სასურველია უფრო ხშირი საუბარი ტელეფონით, მეგობრული ურთიერთობის დამყარება. მაგრამ არ ვაპირებ ვინმეს ძალით მოვახვიო თავს მეგობრობა. კულუარული თამაშების როლი ჩემთვის შესაფერისი არ არის. ვფიქრობ, რომ ჩვენს ურთიერთობას რუსეთთან შეიძლება მოჰყვეს საკმაოდ მძიმე შედეგები, თუ ყველაფერი არ გაკეთდა ამ ურთიერთობის გაუმჯობესებისთვის.

აშკარად შეინიშნება, რომ ჩვენს საზოგადოებაში რუსული ენა აღარ არის პოპულარული. თანდათანობით მცირდება რუსული სკოლების რიცხვი. ქართველი ბავშვები არ მიდიან იქ სასწავლებლად. რატომ? იმიტომ, რომ ახლა გაცილებით უფრო რთულია ჩვენთვის მოხვედრა რუსეთში, ვიდრე, ვთქვათ, საფრანგეთში. მეგობრებისა და ნათესავებისთვის ტელეფონით დარეკვაც ძვირი ჯდება. ამით ჩვენი ქვეყანა ღარიბდება. მაგრამ არა იმ თვალსაზრისით, რომ ჩვენ უნდა ვივაჭროთ რუსეთის ბაზარზე. ეს ძალზე გამარტივებული მიდგომა იქნებოდა, თუმცა, არც უამისობაა. მთავარი ის არის, რომ ჩვენი სასიცოცხლო სივრცე ნელ-ნელა მცირდება.

- კარპატების დეკლარაციაში, რომელსაც ვიქტორ იუშჩენკოსთან ერთად მოაწერეთ ხელი, აღნიშნულია, რომ ევროპას ელის გათავისუფლების ახალი ტალღა. თქვენი აზრით, ევროპის კონტინენტზე რომელ ქვეყნებს სჭირდება „გათავისუფლება“?

- ვფიქრობ, რომ დემოკრატიზაციის პროცესი არასდროს არ არის სრულყოფილი და ყველა ქვეყანა, მათ შორის, ყოფილი საბჭოთა რესპუბლიკებიც, ივლიან დემოკრატიული რეფორმების გზით. ეს პროცესი არ არის დაკავშირებული რა (გაზეთში ტექსტი აკლია)

„რაზე ფიქრობს საქართველო?“ / წყარო: ინა ობრაზცოვა, თბილისი-მოსკოვი, „არგუმენტი ი ფაქტი“ // საქართველოს რესპუბლიკა. - 2005. - 21 იანვარი. - N15 (5048). - 1-2 გვ.

როგორც ვიტყობინებოდით, 24 იანვარს გვიან საღამოს საქართველოს პრეზიდენტმა მიხეილ სააკაშვილმა სახელმწიფო კანცელარიაში საგანგებო ბრიფინგი გამართა. ქვეყნის პირველმა პირმა ილაპარაკა იმ დადებით ძვრებზე, რომლებიც განხორციელდა საქართველოს პრეზიდენტის ინაუგურაციიდან განვლილ ერთ წელიწადში, ხაზგასმით აღნიშნა ახალი ხელისუფლების მიერ თავისი ხალხისადმი მიცემულ დაპირებათა შესრულების თაობაზე. ბრიფინგზე მიხეილ სააკაშვილმა, კერძოდ, განაცხადა:

ჩვენ დავიბრუნეთ აჭარა, გავაორმაგეთ პენსია, დავაბრუნეთ დავალიანებათა უმეტესი ნაწილი, მივიღეთ ახალი ლიბერალური საგადასახადო კოდექსი, აღვკვეთეთ კორუფცია, როგორც ვეუბნებოდით ხალხს და ვპირდებოდით, რომ შევქმნით არაკორუმპირებულ სახელმწიფო სამსახურს. ერთი სიტყვით, ჩვენ შევასრულეთ ყველა დაპირება.

როცა შარშან ხალხს ვეუბნებოდი, აი, ეს არის ჩვენი დაპირება-თქო, ამბობდნენ: ოღონდ ეს თქვენ შეასრულეთ და ყველა მოგცემთ ხმას, ყველა დაგიჭერთ მხარსო. ახლა, როცა ეს შესრულდა, ხალხი სვამს კითხვას, რატომ არ ვცხოვრობთ ჩვენ ბევრად უფრო უკეთესად. და მე მათი მშვენივრად მესმის. რა თქმა უნდა, 28 ლარი არ არის ის პენსია, რომლითაც შეიძლება არსებობა. ისიც ვიცი, რომ როცა ვეუბნებოდით, პენსიას გავაორმაგებთ, ეჩვენებოდათ, რომ ეს ძალიან ბევრია. წელს საქართველოში ფასებმა 5 %25-ით მოიმატა. ბუნებრივია, საუბარი იმაზე, რომ თუ რა უნდა ვიყიდოთ ამ 28 ლარით, სრულიად ლეგიტიმური საუბარია. თუმცა ისიც უნდა ითქვას, რომ, მაგალითად, სადმე საქართველოს მაღალმთიან სოფელში, ჩვეულებრივ ადგილებში ეს არის დამატებით პურის ყიდვის საშუალება, რაც ვიღაცას, ვისაც 2000 დოლარი აქვს, სასაცილოდ არ ჰყოფნის, მაგრამ ამ ადამიანებისთვის ეს ბევრს ნიშნავს.

ნოემბრისთვის ჩვენ ვაპირებთ სიღარიბის დაძლევის პროგრამის ამუშავებას. ის ხალხი, ვინც ყველაზე გაუბედურებულია, ვისაც არა ჰყავს მარჩენალი, ვისაც არა აქვს საშუალება, რომ ზამთარში შეშა იყიდოს, ვისაც არა აქვს გამოკვების საშუალება, დამატებით მიიღებს იმ თანხას, რომელიც აუცილებელია იმისათვის, რომ უკეთესად იცხოვროს.

გარდა ამისა, ჩვენ დამატებით ხელზე გავეცით შეღავათების ფული, რადგან, როგორც დღეს ტელევიზორში აჩვენეს სიუჟეტი, ადამიანი მიდიოდა თელასში და უარს ეუბნებოდნენ. მიდიოდა გამგეობაში და მას უარით ისტუმრებდნენ. ახლა მათ ამას ხელზე მივცემთ ფულად. ზოგს დაემატა 15-20 ლარი, ზოგიერთს - 25 ლარამდე და ამას პირდაპირ გადაიხდის, როგორც ნორმალურ ქვეყანაშია. ესეც, რა თქმა უნდა, მიღწევაა.

ამავე დროს, თქვენ იცით, რომ სტრასბურგში ვაპირებ ჩვენი ინიციატივის გაჟღერებას ყოფილ სამხრეთ ოსეთის ავტონომიურ ოლქთან, ცხინვალის რეგიონთან დაკავშირებით.

სხვათა შორის, დღეს მონიტორინგთან დაკავშირებით ევროსაბჭოში იყო მოხსენების განხილვა. მე ყოველთვის ცოტა გადაჭარბებულად მეჩვენებოდა ის ხმაური, რომელიც უკავშირდებოდა ამ მოხსენებას. გადაჭარბებულად იმიტომ, რომ ეს არის ჩვეულებრივი და ბევრი დემოკრატიისთვის მებრძოლი საპარლამენტო ორგანიზაცია. მას ყოველთვის უნდა მეტი დემოკრატია. ასე მუშაობს ეს ორგანიზაცია და მისი ფუნქცია მთელი ცხოვრება ასე იყო. თავისთავად ის, რომ იგი გვაძლევს რეკომენდაციებს, ამაში განსაკუთრებული არაფერი არ არის. დღეს საქართველოს დელეგაციის ყველა შესწორება ჩვეულებრივად გაიზიარეს, მათ შორის უმნიშვნელოვანესი - აჭარასთან მიმართებაში. ამ რეკომენდაციებში პრინციპში მე ყველაფერს ვეთანხმებოდი, გარდა იმისა, რომ ჩვენ ყველანი ერთ დღეს რომ ავორთქლდეთ, ის, რასაც ვუტოვებთ ჩვენს შვილებს, შვილიშვილებსა და შვილთაშვილებს, ეს არის აჭარის გადაწყვეტილი პრობლემა. ნამდვილად არ არის ეს არავის სარეკომენდაციო, როგორ უნდა იყოს აჭარის დამოკიდებულება დანარჩენ საქართველოსთან. ეს არის ის საკითხი, სადაც მე ამ რეკომენდაციებს არ ვეთანხმებოდი. კიდევ კარგი, რომ დღეს შეიცვალა ისე, რომ ეს გადახედული უნდა იქნეს მხოლოდ ზოგადად თვითმმართველობის საკითხების განვითარებასთან ერთად.

რეკომენდაციებში იყო მეორე საკითხი, რომ ევროპულ პარლამენტარებს ზოგადად არ მოსწონთ, რომ ხალხმა საქართველოს პარლამენტში აირჩია ცოტა ოპოზიციონერი. მაგრამ ჩაიწერა ისიც, რომ არჩევნები იყო პატიოსანი და სამართლიანი, რაც დემოკრატიის კრიტერიუმია. მე ვერც ჩემს ხალხს ვერ ვაიძულებდი და ნამდვილად არ ვთხოვდი იმას, რომ მას შემდეგ, რაც მაშინდელი მთელი ოპოზიცია შევარდნაძეს შეეკრა, მაინც და მაინც ისინი აერჩია პარლამენტში და ვერც პარლამენტში არსებული ოპოზიციის კლონირება შემიძლია რაიმენაირი სამედიცინო ან რაიმე სხვა მექანიზმებით. აქედან გამომდინარე, არის იმ რაოდენობის ოპოზიცია, რომელიც საქართველოს პარლამენტში არის. რა თქმა უნდა, ჩვეულებრივ ევროპულში ეს იწვევს გაკვირვებას - რატომ არის 20 თუ 25 კაცი. მაგრამ ნამდვილად არ მინდა, რომ მოხდეს ამ პროცესების ხელოვნურად ფორსირება. თავისთავად დროზე მოხდება ამ პოლიტიკური პროცესების ჩვეულებრივად დაწრეტა.

ისევე როგორც, მაგალითად, ევროპელს არ ესმის, რატომ უნდა გადაიხადოს ადამიანმა ფული და გავიდეს გარეთ... რადგან ევროპაში იპარავენ მაქსიმუმ ასი ათასს და ბიუჯეტები შედგება მრავალი მილიარდისგან. ჩვენთან იპარავდნენ უფრო მეტს, ვიდრე ჩვენ გვქონდა სახელმწიფო ბიუჯეტი. არავის არ ესმის, რანაირად შეიძლება პრეზიდენტმა გადაიხადოს იმდენი ფული, რომ ქვეყანამ გაისტუმროს სამი თვის საპენსიო დავალიანება. ასეთი რამ არ ხდება ბელგიაში, ჰოლანდიაში და ნორვეგიაში, მაგრამ ჩვენთან ზუსტად ეს სიტუაცია იყო.

ახლა სიტუაცია დაწყნარდა იმის გამო, რომ ჩვენ წესრიგი დავამყარეთ, გვაქვს დიდი ბიუჯეტი და თუკი იპარავენ, ძალიან ცოტას იპარავენ და იმათაც ვიჭერთ. ახლა გადავალთ ზუსტად ევროპულ პრაქტიკაზე: ყველა დამნაშავეს ჩასვამენ და იგი პასუხისმგებლობას იკისრებს იმ დოზით, რამდენადაც იკისრებს. არის ასეთი კონკრეტული შემთხვევა: ყოფილმა შინაგან საქმეთა მინისტრმა ნარჩემაშვილმა, რომელიც როცა შევარდნაძის მინისტრი გახდა, ძალიან პრესტიჟული იურისტი იყო და რეალურად შევარდნაძის რეჟიმმა ჩააგდო იმ პირობებში, რომ დაიწყო მოპარვა და ქურდობა, ჩასვეს ციხეში და მან გადაიხადა მილიონ ლარზე მეტი. ახლა, რა სჯობია, ნარჩემაშვილი შემდეგი ათი წელი მჯდარიყო ციხეში, თუ ქუთაისში, მაგალითად, ამ ფულით, როგორც გეგმავს ადგილობრივი გუბერნატორი, ახალგაზრდობისთვის გაკეთდეს ახალი სპორტული დარბაზი. ვფიქრობ, ამაზე პასუხი სრულიად ნათელია. საშიში დამნაშავე, რა თქმა უნდა, არანაირ ფულად გარეთ არ უნდა გავიდეს. მაგრამ ის ხალხი, ვინც იმ მთავრობამ ჩააყენა ისეთ სიტუაციაში, რომ ასე გაბანდიტდა და გაყაჩაღდა, უნდა ჩამოვაშოროთ სახელმწიფო სამსახურს, მაგრამ უნდა მოვატანინოთ უკან ფული და ჩვენ ეს შევასრულოთ.

ახლა, რაც შეეხება ყოფილი სამხრეთ ოსეთის ოლქთან დაკავშირებულ საკითხებს. ჩვენ უნდა გვესმოდეს, რომ საქართველო ყოველდღიურად ძლიერდება. ყოველგვარი პროვოკაციები (როგორიც არის პოლიციელის დაკავება, რომელსაც დღეს გამოუშვებენ, მაგრამ მე არ გამოვრიცხავ, რომ ეს პროვოკაციები გაგრძელდეს) არის მიმართული იქითკენ, რომ როგორმე საქართველო ჩაითრიონ სისხლისმღვრელ კონფლიქტში. ვინც იცის და ეს იცის მთელმა ჩვენმა ხალხმა, ვისაც ოდნავი ინფორმაცია აქვს, ჩვენ ყოველდღიურად ვძლიერდებით, ყოველდღიურად ჩვენი სახელმწიფო სტრუქტურები ძლიერდება, ჩვენი ბიუჯეტი იზრდება, საქართველოში შემოდის ინვესტიციები. ამ დღეებში და ამ კვირებში ძალიან სერიოზული ინვესტორების მიერ საქართველოს ეკონომიკაში ძალიან ბევრი ფული ჩაიდო. აქ რუსების გარდა ბევრი სხვაც არის. ჩვენ გვაქვს წინადადებები შვეიცარიული, ავსტრალიური და სხვადასხვა ფირმებიდან და არის ნამდვილი ალალი შეჯიბრი იმისათვის, ვინ გაიმარჯვებს და ვინ უფრო მეტს გადაიხდის. ისინი საოცარ თანხებს იხდიან. პრივატიზაციაში ჩვენ უკვე ვიღებთ დაახლოებით 10-ჯერ მეტს დარჩენილ 10 პროცენტში, ვიდრე წინა მთავრობამ აიღო დანარჩენ 90 პროცენტში მთლიანად. თბილისში ერთი რეზიდენციის გაყიდვის შედეგად, რომლის ფული ჰყოფნის იმას, რომ კონკრეტული სკოლები გავარემონტოთ და ასევე აშენდეს ახალი კანცელარია, უფრო მეტია, ვიდრე თბილისის ყველა შენობის, ყველა ცენტრალური მიწის გაყიდვის შედეგად შემოვიდა წინა 10 წლის განმავლობაში.

ამ სიტუაციაში, როგორც კი საქართველოში ვინმე ახლა შეძლებს შეიარაღებული კონფლიქტის ინსპირირებას, ეს ნიშნავს, რომ შეჩერდეს საქართველოს ეკონომიკური განვითარება. ეს ჩემთვის სრულიად მიუღებელია. ამიტომ ჩვენ ყველაფერი უნდა ვცადოთ.

როდესაც ვლაპარაკობთ ცხინვალის რეგიონზე, ჩვენ ზუსტად უნდა ვთქვათ: რა უნდა გავაკეთოთ იმისათვის, რომ ცხინვალის რეგიონი მშვიდობიანად დაბრუნდეს საქართველოში. ეს არის ის, რომ ადგილობრივ მოსახლეობას, ეთნიკურ ოსებს ჰქონდეთ ყველა გარანტია იმისა, რომ მათ ექნებათ თვითმმართველობა და მათი ენის, კულტურული და საგანმანათლებლო უფლებები, მათი ეკონომიკური კეთილდღეობა უზრუნველყოფილი იქნება ქართული სახელმწიფოს ფარგლებში. რა თქმა უნდა, ამისათვის მათ უნდა ჰქონდეთ გარკვეული სტატუსი, რათა ეს უფლებები დაცული იყოს. მაგრამ ეს ფასი იმაში არის გადახდილი, რომ მათ აღიარონ, რომ ისინი არიან საქართველოს ნაწილი, აღიარონ რომ საქართველო უნდა აკონტროლებდეს საქართველო-რუსეთის საზღვარს, აღიარონ, რომ საქართველოს კანონები ვრცელდება საქართველოს მთელ ტერიტორიაზე, მათ შორის, ამ რეგიონის ტერიტორიაზე.

აი, ამას ვთავაზობთ დღეს ჩვენს ოსურ მოსახლეობას.

რა თქმა უნდა, ატყდება გარკვეული ლაპარაკი, რას ნიშნავს სტატუსის მიცემა, ეს ხომ არ არის საქართველოს დაშლისკენ გადადგმული ნაბიჯი?

ეს არის საქართველოს მშვიდობიანი გაერთიანების შემოთავაზება, რაც ყველაზე საუკეთესოა, რომელიც შეიძლება ჩვენს ხალხს გაუკეთო.

მე არა ვარ მომხრე საქართველოს ფედერალიზაციის ისეთი გეგმისა, რომელიც ითვალისწინებს საქართველოს მხარეებად დაყოფას, ვთქვათ, იმერეთის ფედერალური მხარე, კახეთის, ქართლის ან სამეგრელოს ფედერალური მხარეები. ეს ჩემთვის მიუღებელია და ამ გაგებით ყოველგვარი ფედერალიზმის წინ ნააღმდეგი ვარ. რადგან ჩვენ უნდა შევქმნათ ქვეყანა და მერე ვიფიქროთ მის დაშლაზე და არა პირიქით - თავიდანვე დავშალოთ, რომ ვერასოდეს ვერ ავაწყოთ.

მაგრამ, როდესაც საქმე ეხება აფხაზეთსა და ცხინვალის რეგიონს, ჩვენ უნდა გვესმოდეს, რომ ეს არის ის, რაც უნდა გავაკეთოთ იმისათვის, რომ იქ წესრიგი აღდგეს, მშვიდობიანი გზით აღდგეს მშვიდობა და მთელმა მსოფლიომ ამაში მხარი დაგვიჭიროს.

ამიტომ მე მინდა ჩვენი საზოგადოების მხარდაჭერა. მე მინდა, ყველას ესმოდეს, რომ სანამ მე პირში სული მიდგას, ვერავინ საქართველოს ვერ დაშლის.

მე მინდა ჩვენ გვესმოდეს: ახლა ხშირად არის დავა იმის შესახებ, რა სტატუსი უნდა ჰქონდეს აფხაზეთს და, მე, მართალი გითხრათ, მოვისმინე რამდენიმე ძალიან უთავმოყვარეო განცხადებაც იმის თაობაზე, რომ თურმე ჩვენ უარი უნდა ვთქვათ იმაზე, რომ აფხაზეთი საქართველოს სრულუფლებიანი ნაწილი იყოს და რაღაც სახით გაურკვეველ კონფედერაციულ ურთიერთობაზე უნდა წავიდეთ. მე ამას არასოდეს არ მივიღებ. მე ვუსმენ ყველას. მე მყავს ხუთი-ექვსი-შვიდი სხვადასხვა მრჩეველთა საბჭო. ყველას მოვუსმენ, ყველას რაღაცას გავითვალისწინებ, მაგრამ საბოლოო ანგარიშით ამ სისულელეს მე არ გავაკეთებ.

მაგრამ, ამავე დროს, ჩვენ უნდა შევძლოთ ყველა შესაძლო საშუალების გამოყენება. იცით, რომ საქართველოში არის ახალი პატრიოტული სული. არის ის, რომ რეზერვისტთა ბანაკებში არის ადამიანების რიგი და მართლა ქედს ვიხრი ამ ხალხის წინ ნაშე, არის ის, რომ ზაფხულში ჩვენ ვაკეთებთ ახალგაზრდულ დასასვენებელ პატრიოტთა ბანაკებს, სადაც უკვე რამდენიმე ასეული ადამიანია ჩაწერილი..

აი, ამას წინათ კოდორში, რომ გადაწყვიტეს, რომ ისევ უნდა დაგვაშანტაჟონ, როგორც ადრე, შევარდნაძე რომ აგზავნიდა მირცხულავას, მოელაპარაკე იქ რომელიღაც ბანდიტებს, რომ ფულს გადავუხდით, ოღონდ არ ჩამოაგდონ მავთულები, ჩვენ ვუთხარით, რომ ამ გარანტიებზე არ წავალთ და მაინც ესროლეს. შემდეგ როცა დაინახეს, რომ არ ვეხუმრებით, გავაგზავნეთ იქ სპეციალური დანიშნულების რაზმი და კოდორელები, უბრალო სვანი მოსახლეობა დასისხლიანებული ხელებით (ჩვეულებრივ ამ აღდგენას უნდა რამდენიმე დღე, თუ კვირები არა) თოვლში, ყინვაში დადიოდა და ეხმარებოდა თბილისიდან ჩასულ ოსტატებს და ეხვეწებოდა, მოგვაშორეთ აქედან ეს ბანდიტებიო. აი, ასეთი ხალხი გაჩნდა საქართველოში.

ამიტომ, როცა საუბრობენ იმაზე, რომ რატომ უნდა გადავიღოთ ფილმი დავით აღმაშენებელზე და სახელმწიფომ რატომ უნდა დააფინანსოს იგი. რომ დააფინანსოს სახელმწიფომ, რა? ჩვენ რომ გადავწყვიტოთ, რომ ვაფინანსებთ ფილმს დავით აღმაშენებელზე, რა არის აქ ასეთი ცოდვა, თუ არა ხარ მართლა ძალიან დაკომპლექსებული და ძალიან გაურკვეველი. რა არის ცოდვა იმაში, რომ სახელმწიფო საკუთარი ისტორიის პროპაგანდას ეწევა? რომელ სახელმწიფოში ითვლება ეს სირცხვილად? რომელ სახელმწიფოსთან უნდა ვიხადოთ ამისათვის ბოდიში? ნუთუ საერთოდ მოგვიშალა რუსეთის იმპერიამ ამ ორი საუკუნის განმავლობაში პატრიოტიზმის და საკუთარი სამშობლოს სიყვარულის ყველანაირი განცდა? რატომ უნდა იმართლებდეს თავს ის ხალხი (იმ ხალხს ნამდვილად ფული არ უთხოვია, მაგრამ თუ გვექნება, ამის ფულიც უნდა მივცეთ)? გამოვაცხადოთ კონკურსი, ვინც უკეთეს სცენარს დაწერს, ვინც უკეთეს რეჟისორს შემოგვთავაზებს, არავისზე მონოპოლია არა გვაქვს გამოცხადებული. რა არის ცუდი იმაში, რომ საქართველო უწევდეს პროპაგანდას თავის ისტორიას?

გაიძახიან, საქართველოს ხელისუფლება მთელი წელიწადი პიარით იყო დაკავებულიო. ჯერ ერთი, პიარი ჩვენ არ გამოგვდის, იმიტომ, რომ, თქვენც კარგად იცით, ხელისუფლების მიმართ ყველა გაზეთსა და სატელევიზიო არხში კრიტიკა არის. ეს ჩვეულებრივია. ვერ გეტყვით, რომ ამას მივესალმები, მაგრამ ამას ვიღებ, რომ ასეა.

ჩემი პიარი ის კი არ არის, რომ რაღაცა ვთქვა, რა გავაკეთეთ. ჩემი პიარი არის ის, რომ ჩოლოქზე აღარ დგას პოსტი. ჩათვალეთ, რომ ეს არის პიარი, რომ იქ ქართველები აღარ ჩხრეკენ ქართველებს. ჩემი პიარი არის ის, რომ ჩვენ ქობულეთში დავაგეთ გზები. ჩემი პიარი იქნება ბორჯომის პარკი, რომელსაც ზაფხულში გავაკეთებთ. ჩემი პიარი იქნება თბილისში გაზაფხულზე დაწყებული გზების გაკეთება. ორ წელიწადში ყველა ძირითადი გზა გაკეთდება და ქალაქს ვეღარ იცნობთ. ჩემი პიარი იქნება ის, რომ ქუთაისში წელს ყველა გზა გაკეთდება, მათ შორის (მე არ დამვიწყებია ჩემი საარჩევნო დაპირებები) ავანგარდის, ავტოქარხნის დასახლებებში, სადაც ხალხს დავპირდი და, შემეძლება იქ ჩავიდე და ვუთხრა ხალხს, რომ აი, მე გაგიკეთეთ. ჩემი პიარი იქნება ის, რომ აპრილში, როგორც კი დათბება, სამეგრელოში დაიწყება ყველა ძირითადი გზის გაკეთება, ზუგდიდში გაკეთდება შიდა გზები. ჩემი პიარი არის ის, რომ საქართველოში იქმნება არმია და დღეს უკვე 4-5-ჯერ უკეთ არის აღჭურვილი, ვიდრე ერთი წლის წინათ და ზოგ შემთხვევ ვაში 10-ჯერ უკეთესად სხვადასხვა კატეგორიებში აღჭურვისა და პირადი შემადგენლობის მომზადებით. ჩემი პიარი არის ის, რომ გაჩნდა პოლიცია, რომელსაც ხალხი ენდობა. რომ იძახიან, რა გაკეთდა საქართველოშიო, გაკეთდა ის, რომ ადამიანი სახელმწიფო აპარატს აღარ უყურებს, როგორც მტერს, ენდობა, უღიმის პოლიციას. ზაფხულში ვამბობდი, რომ გამოვლენ პოლიციელები და ბავშვებს მათ დანახვაზე გაეღიმებათ. დღეს ბავშვებს მათ დანახვაზე ეღიმებათ.

რა თქმა უნდა, ჩვენ ყველაფერი იდეალურად არა გვაქვს, ჩვენ ჯერ კიდევ ძალიან ღარიბი ქვეყანა ვართ, მაგრამ, უპირველეს ყოვლისა, ჩვენ შევქმენით არაკორუმპირებული, წესიერი, ნდობით აღჭურვილი სახელმწიფო აპარატი, ჩვენ მივიღეთ მეტ-ნაკლებად ნორმალური კანონები და წელს ვიწყებთ ინფრასტრუქტურის დიდ აღმშენებლობებს. წელს უნდა დაიწყოს ეკონომიკაში გარღვევა. და რეალურად მოგვცეს პირველი წლის შედეგები. აი, ეს არის ის, რაც დავთესეთ და ახლა უნდა მოგვცეს მოსავალი. დარწმუნებული ვარ, ამ მოსავალს ჩვენ წელს აუცილებლად ყველანი ერთად მივიღებთ.

შემდეგ საქართველოს პრეზიდენტმა უპასუხა ჟურნალისტთა შეკითხვებს. ტელეკომპანია „რუსთავის 2“-ის კორესპონდენტის შეკითხვაზე, - დადგა თუ არა დრო და აქვს თუ არა ამის სურვილი, რომ გაიმართოს მისი შეხვედრა სერგეი ბაღაფშთან, მიხეილ სააკაშვილმა უპასუხა:

აფხაზეთზე ჩემთვის ყველაფერი ძალიან გარკვეულია. ის უთავმოყვარეო განცხადებები კი არა, რომ ჩვენ რაღაცები უნდა დავთმოთ. ჩვენ აფხაზეთში დასათმობი არაფერი არა გვაქვს. აფხაზეთიდან გამოდევნეს მთელი ქართული მოსახლეობა. ჩვენ გვყავს ხალხი, რომელსაც ჩამოართვეს სახლები, მანქანები და იმ სახლებში ახლა ცხოვრობენ ადამიანები, რომელთაც ამის არანაირი უფლება არა აქვთ. ეს სახლები რუსეთიდან ვიღაც ადამიანებმა იყიდეს, როცა ამის არანაირი უფლება არ ჰქონდათ. მე არ ვაპირებ მივიღო ისეთი პოზა, რომ არაფერი არ მომხდარა, მოდი, ახლა მეგობრები ვართ, დავსხდეთ და ვილაპარაკოთ და ყველაფერი კარგად იქნება.

რა თქმა უნდა, უპირველეს ყოვლისა, აფხაზეთის ამ ჯგუფმა (ჯგუფია და არა ხელისუფლება, ხელისუფლებას ირჩევს ხალხი და, სამწუხაროდ, იქ ხალხს, აფხაზებსაც კი არ მისცეს თავის ხელისუფლების არჩევის საშუალება, ვინც მათ საჭიროდ მიაჩნდათ) უნდა აღიაროს, რომ ყველა ქართველს, და არა მარტო ქართველს, რუსს, ესტონელს, უკრაინელს, და სხვებს აფხაზეთში დაბრუნების უფლება აქვთ. ეს არის ჩემი მთავარი პირობა ყველანაირი სერიოზული კომპრომისებისა და ყველანაირი სერიოზული განხილვისა.

ჩვენ მზად ვართ, რომ აფხაზეთის სტატუსი ძალიან კარგად განვიხილოთ. მაგრამ ის განცხადებები, რომ შეეგუონ ახლა ქართველები, რომ ვერასოდეს ვერ დაბრუნდებიან, შეეგუონ იმას, რომ კაცობრიობის წინაშე ჩადენილი იქნა ეთნიკური წმენდის სახით და შეეგუონ იმას, რომ ეს არასოდეს არ გამოსწორდება, იმიტომ რომ ისტორიამ ასე განკარგა.

ისტორიამ ასე არ განკარგა და ჩვენ არასოდეს შევეგუებით ადამიანის უფლებების ასეთ ფართომასშტაბიან დარღვევას. საქართველოს ხელისუფლება ყველაფერს გააკეთებს იმისათვის, რომ (ისინი საუბრობენ იმაზე, რომ არ დაბრუნდებიან საქართველოში, მე არ მინდა, რომ ისინი დაბრუნდნენ საქართველოში, მე არც ერთ სეპარატისტს საქართველოში დასაბრუნებლად არ ვეპატიჟები) ჩვენ დავბრუნდეთ აფხაზეთში. და ჩვენ აუცილებლად დავბრუნდებით აფხაზეთში. ამაზე ნურავის ნურანაირი ილუზია ნუ ექნება. ნუ ექნება ილუზია ნურც იმას, ვინც იქ ქონებას ყიდულობს და ფიქრობს, რომ მას დაიკანონებს, ნუ ექნება ილუზია ბევრ ზოგიერთ ჩვენს მართლა უსუსურ და უსახურ ადამიანს, რომელიც თბილისში ეწევა იმის პროპაგანდას, რომ მაინც არაფერი არ გვეშველება, ამაზე მე და ჩემი მეგობრები 24 საათი ვმუშაობთ.

ჩვენ პარლამენტში მოვიყვანეთ ბევრი ნორმალური ხალხი. ახლა კირკიტაძეზე რომ ატეხეს ერთი ამბავი, როდესმე გახსოვთ, რომ პარლამენტის წევრს რაიმეზე ბოდიში მოეხადოს? პოზაში რომ ჩადგებოდნენ წინა პარლამენტში და ამბობდნენ? ჩვენ ყველაფერში მართალი ვართო. ეს კაცი მოვიდა და 18 წლის ბიჭს - დაცვის წევრს, რომელიც, შეიძლება ეუხეშა კიდევაც, მაგრამ სწორად ეუხეშა, ჩამოართვა ხელი და თქვა: ეს ბიჭი იყო მართალი და ყველა უნდა მოიქცეს ისე, როგორც სოფლიდან ან ჯარში გაწვეული ბიჭი. მე როგორც პარლამენტის წევრმა (და იგი მართლა ძალიან წესიერი, უმრავლესობის ერთ-ერთი ლიდერი არის) ამ ბიჭს ყველამ უნდა მივბაძოთ.

როდის იყო ასეთ რამეს აკეთებდა ხელისუფლების რომელიმე წარმომადგენელი? ეს ხომ კულტურული რევოლუციაა, ეს ხომ კულტურული შოკია იმასთან შედარებით, რაც იყო საქართველოში. ჩვენ ხომ ჯერ კიდევ ვერ ვაცნობიერებთ, რა ხალხი იჯდა ამ შენობაში - მამალაძე, სარიშვილი და ასე შემდეგ და ასე შემდეგ, არ მინდა ნამდვილად ძველი დავიწყებული წინაპრების აჩრდილები შევაწუხო. მაგრამ, რა თქმა უნდა, ხალხი ყველაფერს ეჩვევა და მე მესმის, რომ ეს უკვე აღარ უკვირს. დღეს კოშმარულ სიზმარში რომ წარმოვიდგინოთ, რომ დღეს მამალაძე გამოცხადდეს და სადმე აქ დაჯდეს, წარმოიდგინეთ, რა მდგომარეობაში აღმოჩნდებოდა საქართველო. სხვათა შორის, ისინი ყველა ჰყავთ ერთ-ერთ მეზობელ ქვეყანაში, სადაც დენდროპარკში და (არავის არ ვაშინებ ამით) ყველას ნელ-ნელა ამწიფებენ, რომ ისევ ხელახლა დარგონ ქართულ ნიადაგში. ამის საშუალებას მათ ჩვენ ნამდვილად არ მივცემთ და ვფიქრობ, ამაზე ყველანი ვთანხმდებით.

ტელეკომპანია „იმედის“ კორესპონდენტის შეკითხვის პასუხად, თუ რა ბერკეტი იქნება გამოყენებული ცხინვალის რეგიონის სტატუსის მისანიჭებლად, საქართველოს პრეზიდენტმა განაცხადა:

მე არაფერი დასამალი არა მაქვს. ჩვენ ვლაპარაკობთ პოლიტიკურ სტატუსზე. მაგრამ ბერკეტი აქ არის ერთი. ჩვენ ვეუბნებით ოსებს, რომ ჩვენ ვაძლევთ ყველაფერ იმას, რაც გინდათ. თქვენ არასოდეს არ გინდოდათ დამოუკიდებლობა, თქვენ გინდოდათ თქვენი უფლებების დაცვა საქართველოს ტერიტორიაზე. საქართველოს სახელმწიფო თავისი კომპეტენციებით, თავისი სპეციფიკური ეკონომიკური პაკეტებით ამას ყველაფერს გაძლევთ. მაგრამ მთავარი ბერკეტი იმისა, რომ სამხრეთ ოსეთის ყოფილი ავტონომიური ოლქის მოსახლეობა დაბრუნდება და აღიარებს საქართველოს სუვერენიტეტს, არის ძლიერი ქართული სახელმწიფო. ჩვენი ძლიერება ყოველდღე იზრდება და დრო ჩვენზე მუშაობს.

ამავე დროს ჩვენ ოსებს ვეუბნებით: იმისათვის, რომ თქვენ იყოთ დაცული და ჩვენ რაიმე ისეთი გადაწყვეტილება არ მივიღოთ, რაც არ მოგეწონებათ, გექნებათ კვოტა საქართველოს პარლამენტში, იქნებით წარმოდგენილი სასამართლო ორგანოებში. ჩვენ ვლაპარაკობთ ჩვენი მოსახლეობის ერთ მნიშვნელოვან პროცენტზე, მე მინდა, რომ ეს ხალხი დაბრუნდეს ჩვენს შემადგენლობაში, ისევე როგორც მათი უმეტესობა არის ჩვენ შემადგენლობაში და თავს აღიქვამს საქართველოს მოქალაქედ.

ჩვენ ვეუბნებით, რომ მზად ვართ ყველა გარანტია მოგცეთ იმისთვის, რომ თქვენ არასდროს არავის არ დაგჩაგრავთ, მაგ გრამ არ დაგჩაგრავთ საქართველოში. თუ ჩვენ შევთანხმდებით და ამის შემდეგ კიდევ ვინმე დაიწყებს საუბარს, რომ როკის გვირაბის გამტარ პუნქტს აღარ ჰქვია საქართველო-რუსეთის საზღვარი, რომ თუ ვინმე ოდესმე კიდევ ხელს აღმართავს საქართველოს სახელმწიფო დროშაზე და დაწვავს, ეს ხელები ამ დამწველებს ძალიან სერიოზულად დაუმოკლდებათ.

დანარჩენი უნდა გვესმოდეს, რომ ჩვენ უნდა წავიდეთ კომპრომისებზე. კომპრომისები ეს არის საქართველოს ტერიტორიული მთლიანობის აღდგენის ფასი. საქართველოს ტერიტორიული მთლიანობა შესაძლებელია მშვიდობიანად აღდგეს, თუ იქნება სერიოზული საერთაშორისო ძალისხმევა და ჩვენ ყველანი ერთიანი ვიქნებით. თუ დაინახავენ სისუსტეს, რა თქმა უნდა, ისინი ამაზე არ წამოვლენ.

ჟურნალისტთა შეკითხვები მრავალფეროვანი იყო. ისინი შეეხებოდა საქართველოში განხორციელებულ პრივატიზაციას, ქვეყნის ტერიტორიულ მოწყობას, ყველა იმ აქტუალურ საკითხს, რომლებიც დღეს საქართველოს ხელისუფლების ყურადღების ცენტრშია.

მიხეილ სააკაშვილი: საქართველოს ტერიტორიული მთლიანობა შესაძლებელია მშვიდობიანად აღდგეს, თუ იქნება სერიოზული საერთაშორისო ძალისხმევა და ჩვენ ყველანი ერთიანი ვიქნებით. // საქართველოს რესპუბლიკა. - 2005. - 26 იანვარი. - N19 (5052). - 1-2 გვ.

პატივცემულო პრეზიდენტო, პატივცემულო გენერალურო მდივანო, ასამბლეის პატივცემულო წევრებო!

მსურს მივესალმო და მადლობა მოვახსენო ევროსაბჭოს საპარლამენტო ასამბლეას იმისათვის, რომ შესაძლებლობა მომეცა ამ ორგანიზაციისათვის მიმემართა.

მთელი ისტორიის განმავლობაში, ევროსაბჭოს ასამბლეა საქართველოს დემოკრატიის განვითარებაში და ადამიანის უფლებების დაცვის საქმეში დიდ დახმარებას უწევდა.

მაშინაც კი, როდესაც ადამიანის თავისუფლებას საფრთხე დაემუქრა, ასამბლეას საქართველო უყურადღებოდ არ მიუტოვებია, პირიქით, ის ყოველთვის ჩვენი პარტნიორი იყო და ესმოდა, რომ საქართველოში ძირეული ცვლილებების განხორციელების დღე ოდესმე დადგებოდა.

მე ამაყი ვარ, რომ ერთი წლის წინათ, ეს დღე, ბოლოს და ბოლოს, დადგა.

მოხარული ვარ, რომ ჩვენი ერთობლივი ძალისხმევის შედეგად, ასამბლეა დაგვეხმარა მუდმივად დაგვემკვიდრებინა ადგილი ევროპელი ერების დიდ ოჯახში.

ამ დიდი ტრიბუნიდან, ვისურვებდი, რომ საპარლამენტო ასამბლეა საქართველოსთვის არამარტო დემოკრატიისა და ადამიანის უფლებების დამცველი, არამედ ჩვენს ქვეყანაში ხანგრძლივი მშვიდობის დამკვიდრების გარანტი იყოს.

ამიტომაც გადავწყვიტეთ, რომ ჩვენი სამშვიდობო ინიციატივა პირველად ამ დარბაზში გაგვეხმოვანებინა.

დღეს საქართველო ის ქვეყანაა, სადაც ძირეული გარდაქმნები მიმდინარეობს.

ეს გარდაქმნები, უწინარეს ყოვლისა, იმის გაცნობიერებას მოითხოვს, თუ ვინ ვართ ჩვენ და იმისთვის არის საჭირო, რომ უკეთ ვიცოდეთ, რისი აშენება გვსურს.

ეს გარდაქმნები ჩვენივე სისუსტეებისა და სიძლიერის გულწრფელად შეფასებას მოითხოვს, მაგრამ, ამავე დროს, შესაძლოა, მტკივნეული რეალობის წინაშეც აღმოვჩნდეთ.

ეს ის გარდაქმნებია, რომლებსაც შედეგები მოჰყვება.

ერთი წლის წინათ, ქართველი ხალხი თავისუფლების დასაცავად გამოვიდა, მაგრამ, იმავდროულად, ისინი თავიანთ მომავალსაც იცავდნენ.

იმ მომავალს, რომელიც ყალბ დაპირებებზე, საყოველთაო უძლურებასა და სახელმწიფოს დეზინტეგრაციაზე აგებული აღარ იქნება, როგორც ეს საქართველოს ახლო წარსულში იყო.

იმ მომავალს, რომელიც განცალკევების პოლიტიკაზე, სახელმწიფოს მიერ სანქცირებულ ქურდობასა და საზოგადოების სოციალურად ღარიბი ფენის უგულებელყოფაზე არ იქნება დამყარებული.

ხმებმა, რომლებმაც მშვიდობიან ვარდების რევოლუციას უნიკალური ძალა მიანიჭა, ის ხმებია, რომლებიც დღეს საქართველოს წარმატებისკენ მოუწოდებს.

დღეს წარმატება დემოკრატიის ახალი წესების, პრინციპების დანერგვას და დაპირებების შესრულებას ნიშნავს.

თუკი ვარდების რევოლუციის მუხტი ჯერ კიდევ განაგრძობს არსებობას, ეს თავისუფლების გამოძახილია, რომელიც კიდევ ერთხელ გვახსენებს, თუ რაოდენ დიდი ისტორიული შესაძლებლობა მოგვეცა და რამდენად დიდი პასუხისმგებლობა გვაკისრია.

ეს ხმა არამარტო საქართველოდან, არამედ უკრაინიდანაც გვესმის.

ბატონი ვიქტორ იუშჩენკოს გამარჯვება ამის ნათელი მაგალითია.

ვარდების რევოლუცია ჩემი სიცოცხლის ერთ-ერთ ყველაზე მნიშვნელოვან მომენტად მიმაჩნია, მაგრამ კიევში დამოუკიდებლობის მოედანზე დგომა, ასევე ძალზე მნიშვნელოვანი მოვლენა იყო ჩემს ცხოვრებაში.

შემიძლია ვთქვა, რომ გარკვეული მოლოდინისა და სირთულის მიუხედავად, კიევშიც რევოლუციამ გაიმარჯვა და ეს იმას ნიშნავს, რომ საქართველო, ამ მხრივ, აღარ არის უნიკალური ქვეყანა.

მიხარია, რომ უკრაინელ ხალხსაც შეუძლია იზეიმოს თავისუფლება.

ჩვენ სხვა ქვეყნებისთვის და დადებითი საინტეგრაციო პროცესების განვითარებისთვის უნივერსალური მაგალითი ვართ.

ეს გვავალდებულებს, რომ დღევანდელი და მომავალი თაობებისთვის აყვავებული, სამართლებრივი და უფრო მშვიდობიანი ქვეყნები ავაშენოთ.

თუმცა დღეს, ჩემი აქ მოსვლის მიზანი რევოლუციის შემდგომი საქართველოს ქება არ არის.

ჩემი მიზანია კიდევ ერთხელ დავადასტურო, რომ ნება, რომელიც შარშან საქართველომ გამოხატა - აეშენებინა სტაბილური, თანამედროვე და ევროპული დემოკრატია, ურყევია.

საქართველომ უკვე მნიშვნელოვან წარმატებებს მიაღწია და დღევანდელი სამშვიდობო ინიციატივა კიდევ ერთი წინგად დადგმული ნაბიჯია იმ გზაზე, რომლის გასავლელად თქვენი თანადგომა გვჭირდება.

ძალა, რომელიც ჩვენს ყველაზე სათუთ ღირებულებებს ემყარება, ჩვენს მისწრაფებებს რეალობად აქცევს.

ეს მისწრაფებები კი, საერთო მიზნებს ასახავს.

დემოკრატიისკენ სწრაფვა ჩვენს რაობასაც გამოხატავს.

საქართველო ყოველთვის ტოლერანტობით, მრავალფეროვნებით გამოირჩეოდა, ჩვენს ქვეყანაში უყვართ ცოცხალი, ღია დებატები და რაც მთავარია, პატივს სცემენ თავისუფლებასა და ადამიანის ღირსებას.

საქართველო არის დემოკრატიის მაგალითი, რადგან მისი ეროვნული თვითშეგნება დემოკრატიის ტრადიციებს ეფუძნება.

ვარდების რევოლუციის მთავარი მიღწევა არის ის, რომ ჩვენ საკუთარი ღირსება დავიბრუნეთ, რაც დემოკრატიისკენ ჩვენი სწრაფვის საფუძველია.

ხანდახან ამის გასახსენებლად რევოლუციაა საჭირო.

მჯერა, რომ გასულ წელს, სკეპტიკოსთა გასაოცრად, წარმატებების მიღწევაში, სწორედ ეს დაგვეხმარა.

ჩვენი სიმტკიციდან და სამართლიანობიდან გამომდინარე, პოლიციაში კორუფციის შემცირება, ფულის გათეთრების წინააღმდეგ ბრძოლა და რელიგიური შეუწყნარებლობის აღმოფხვრა შევძელით.

ჩვენი ანგარიშვალდებულებისა და ორგანიზებულობის შედეგად, გავასამმაგეთ სახელმწიფო ბიუჯეტი, გავაორმაგეთ პენსია და გავისტუმრეთ ათწლიანი დავალიანებები.

გამჭვირვალეობიდან და მიუკერძოებლობიდან გამომდინარე, ჩვენს რეგიონში პირველი საზოგადოებრივი ტელევიზია დავაფუძნეთ, რომელიც სახელმწიფო კონტროლისგან და ცენზურისგან თავისუფალია.

ჩვენ ვართ სამართლიანები და საქმეს პასუხისმგებლობით ვეკიდებით, აქედან გამომდინარე, აჭარის მშვიდობიანი დაბრუნება შევძელით და ახალი გზების მშენებლობისთვის თანხა გამოვყავით, რაც ჯავახეთის მსგავს მოშორებულ რეგიონებს ცენტრთან დაკავშირებას გაუადვილებს.

ეს მიღწევები ქართველი ხალხის საერთო ნებასა და მოთხოვნებს ასახავს.

ეს პოლიტიკური არჩევანი ნათლად წარმოაჩენს, თუ როგორ შენდება ქართული სახელმწიფო - საქართველოს ყველა მოქალაქის აზრის გათვალისწინებითა და მონაწილეობით.

ვაშენებთ სახელმწიფოს, რომელიც უარყოფს ეთნიკური ნიშნით დაყოფის... და უნდობლობის პოლიტიკას.

ვაშენებთ სახელმწიფოს, რომლისთვისაც კანონის უზენაესობა და მიუკერძოებლობა მმართველობის უმთავრესი პრინციპებია.

ვაშენებთ სახელმწიფოს, რომლის ძლიერება მის ათასწლოვან მრავალფეროვან კულტურასა და საერთო ღირებულებებს ემყარება.

ეს ჩემი პოლიტიკური მანდატისა და მშვიდობის საფუძველია.

ერის აღორძინება, წარსულში დაშვებული შეცდომების გაცნობიერებისა და დავიწყებულ უსამართლობათა გამოსწორების გამბედაობას მოითხოვს.

სამწუხაროდ, კონფლიქტებით მიყენებული ჭრილობები მსოფლიოს ბევრ ქვეყანაში დღემდე მწვავედ იგრძნობა, რაც უამრავი ადამიანის პოტენციალსა და ღირსებას ამცირებს.

ჩემმა სამშობლომ იმაზე მეტი ტანჯვა გამოიარა, ვიდრე მას სისხლისღვრითა და ნგრევით მიადგა.

კონფლიქტებმა, რომლებმაც ქვეყანა დაანაწევრა, ჩვენს გულს იმდენად დიდი ტკივილი მიაყენა, რომ ამის სიტყვით გადმოცემაც კი ძნელია.

გული მიკვდება, როდესაც ვხედავ, თუ რა პირობებში ცხოვრობს ოსი და აფხაზი ხალხი.

ზოგი ამას „გაყინულ კონფლიქტს“ უწოდებს.

ეს სიტყვები ვერ გადმოსცემენ იმ გაყინული და მშიერი ხალხის მდგომარეობას, რომელთა სიცოცხლე ნადგურდება, რადგან ჩვენ ამ კონფლიქტების მოგვარებას ვერ ვახერხებთ.

ერთი წლის წინათ, მაშინ, როდესაც პრეზიდენტი გავხდი, პირობა დავდე, რომ საქართველოს მშვიდობიანი გზით გაერთიანებაზე ვიზრუნებდი.

მე ვთქვი, რომ პირველი ნაბიჯი ამის განსახორციელებლად, ძლიერი სახელმწიფოს ჩამოყალიბება უნდა ყოფილიყო.

ჩვენი ძალისხმევა, მიდგომა და შედეგები უფრო მრავლისმთქმელია, ვიდრე ჩემი დღევანდელი სიტყვები.

მაშინ, როდესაც ეს პირობა დავდე, ხალხს აღვუთქვი, რომ საქართველოს გაერთიანებისას ჩვენს ქვეყანაში მცხოვრები ყველა იმ ნატანჯი ადამიანის ღირსებას, კულტურასა და ფუნდამენტურ უფლებებს დავიცავდი.

ყველას აქვს მშვიდობიან ქვეყანაში ღირსეული ცხოვრების, კარგი განათლების მიღებისა და ჯანსაღი ოჯახის შექმნის უფლება.

კონფლიქტები, ძალადობა და სიხარბე ყოველივე ამას შეუძლებელს ხდის.

ჩვენ უკეთესად და ბეჯითად უნდა ვიმუშაოთ.

ჩვენ ვემახსოვრებით, როგორც თაობა, რომელსაც მშვიდობის დასამყარებლად და შესანარჩუნებლად სიმამაცე ეყო.

დღეს თქვენს წინაშე იმისთვის ვდგავარ, რომ ცხინვალის რეგიონში, რომელიც ზოგადად, სამხრეთ ოსეთის სახელით არის ცნობილი, მშვიდობის დამყარების ჩემეული ხედვა გაგიზიაროთ.

ეს არის პატარა, მაგრამ მნიშვნელოვანი კუთხე, რომელიც გარე სამყარომ დიდი ხანია დაივიწყა და მივიწყებულია საკუთარ სახლშიც.

ცხინვალის რეგიონთან დაკავშირებულ სირთულეებზე და საჭიროებებზე საუბრისას, აფხაზეთსაც ვგულისხმობ და საქართველოს თითოეულ მოქალაქეს მივმართავ.

ვინაიდან ჩვენ საერთო ისტორია, მიწა და მომავალი გვაქვს, ჩვენი საზოგადოებები ერთობლივი ძალებით უნდა ავაღორძინოთ და გავაერთიანოთ, რადგან არცერთ ბავშვს ომის შიში არ ჰქონდეს.

საქართველოს ხელისუფლების სახელით, წარმოგიდგენთ ცხინვალის რეგიონის (სამხრეთ ოსეთის) სამშვიდობო ინიციატივას. მშვიდობიანი და გაერთიანებული საქართველოს ჩვენეული ხედვა, უპირველეს ყოვლისა, იმ სურვილისა და უფლების პატივისცემას ემყარება, რასაც ცხინვალის რეგიონის ავტონომია ეწოდება.

თუ საბჭოთა კავშირის დროს ცხინვალის რეგიონი მცირე ავტონომიის უფლებით სარგებლობდა, ამ გეგმის მიხედვით, მას ბევრად უფრო ფართო ავტონომია ექნება.

ფაქტობრივად, უფრო დიდი, ვიდრე თვით ჩრდილოეთ ოსეთის ავტონომიურ რესპუბლიკას აქვს.

უფრო კონკრეტულად რომ ვთქვათ, ჩვენი გეგმა ცხინვალის რეგიონს ავტონომიის კონსტიტუციურ გარანტიას აძლევს, რაც ადგილობრივი თვითმმართველობის, აღმასრულებელი შტოსა და პარლამენტის თავისუფალი და პირდაპირი არჩევის უფლებას გულისხმობს.

ცხინვალის რეგიონის პარლამენტი კონტროლს განახორციელებს კულტურის, განათლების, სოციალური და ეკონომიკური პოლიტიკის, საზოგადოებრივი წესრიგის, ადგილობრივი თვითმმართველობისა და გარემოს დაცვის საკითხებზე.

ამავე დროს, ცხინვალის რეგიონის მოსახლეობას სახელმწიფო სტრუქტურებში ხმის უფლება ექნებათ, რის კონსტიტუციურ გარანტიასაც ეს გეგმა იძლევა.

სახელმწიფო სტრუქტურებში - საქართველოს პარლამენტში, სასამართლოსა და საკონსტიტუციო სასამართლოში მათ წარმომადგენლები ეყოლებათ.

იმისათვის, რომ საქართველო ძლიერი იყოს, თბილისში და ცხინვალში ერთად მუშაობა უნდა ვისწავლოთ.

ჩვენი გეგმა ამისთვის აუცილებელ ინსტიტუციონალურ საფუძველს ქმნის.

ამ სამშვიდობო ინიციატივაში ოსების უნიკალური ისტორია, მათი მდიდარი კულტურა, ტრადიცია და ენა აისახება.

ეს გეგმა ოსური ენისთვის სტატუსის მინიჭებას ითვალისწინებს, რაც განათლების სისტემის დეცენტრალიზაციითა და ბიუჯეტიდან გამოყოფილი თანხებით განხორციელდება.

ეთნიკური და ენობრივი მრავალფეროვნება, ისტორია და ტრადიციები საქართველოს კულტურას გამონაკლისად აქცევს, ჩვენი გეგმა კი, სწორედ ამ სიმდიდრის დაცვასა და ხელშეწყობას გულისხმობს.

მშვიდობის შენარჩუნებას ვერ შევძლებთ, თუ ხალხი მშიერი, დაუსაქმებელი იქნება, არ შეექმნება საყოფაცხოვრებო პირობები და რაც ყველაზე მნიშვნელოვანია, არ ექნება თვითრეალიზაციის საშუალება და იმედი.

ცხინვალის რეგიონის მოსახლეობა ეკონომიკურ კეთილდღეობასა და სტაბილურობას იმსახურებს, რაც, ამჟამად, დანარჩენ საქართველოს აქვს.

ისინი იმასაც იმსახურებენ, რომ საქართველოში ჩადებული ინვესტიციებისაგან და ჩვენს ხელთ არსებული უამრავი შესაძლებლობისაგან სარგებლობა მიიღონ.

ამ გეგმის თანახმად, ეკონომიკისა და ინფრასტრუქტურის რეაბილიტაციისთვის, სახელმწიფო ბიუჯეტიდან თანხა გამოიყოფა.

ჩვენ ცხინვალის რეგიონს დახმარების ხელს გავუწვდით, რათა საერთაშორისო თანამეგობრობამ ეკონომიკის ასაღორძინებელი პროექტები დააფინანსოს.

ჩვენ მათ მცირე და საშუალო ბიზნესის განვითარებისთვის პირობებს შევუქმნით, რაც მოსახლეობას სტაბილური სამუშაო ადგილებით უზრუნველყოფს.

ჩვენ შეგვიძლია, რომ მათ თავისუფალი ეკონომიკური ზონის შექმნის იდეა შევთავაზოთ და რუსეთის საზღვრის გადალახვის პროცედურა გავამარტივოთ.

რაც ყველაზე მნიშვნელოვანია, ცხინვალის რეგიონის ხელისუფლების წარმომადგენლებს ეკონომიკური პოლიტიკის განსაზღვრისა და კონტროლის უფლება ექნებათ, რათა მათი არჩევანი რეგიონის საჭიროებებს, ინტერესებსა და პრიორიტეტებს პასუხობდეს.

საქართველოსთან ერთად ცხინვალის რეგიონიც აყვავდება.

მშვიდობის დასამყარებლად აუცილებელი სიმამაცე ჩვენგან წარსულში ჩადენილ დანაშაულთა და დაშვებულ შეცდომათა გაცნობიერებას მოითხოვს.

სამწუხაროდ, ასეთი ფაქტი ბევრია.

ეს გეგმა ქონების რესტიტუციის შესახებ კანონის მიღებას მოითხოვს, რაც 1990-92 წლებში მიმდინარე კონფლიქტის დროს დაზარალებულებისთვის კომპენსაციების გაცემის საშუალებას მოგვცემს.

მთავრობა მზად არის სახელმწიფოსგან მზრუნველობამოკლებულ ადამიანებს საპენსიო დავალიანება გადაუხადოს, რომელიც დღევანდელ განაკვეთზე ნაკლები არ იქნება.

წარსულში დაშვებული შეცდომების გამოსასწორებლად, ეს ინიციატივა სპეციალური კომისიის შექმნის საშუალებას იძლევა, რომელიც ქონებრივ პრობლემებთან დაკავშირებულ საკითხებს მოაგვარებს და მოსახლეობის მიმართ ჩადენილ დანაშაულთა გამოძიებაზე იმუშავებს.

როგორი მძიმეც არ უნდა იყოს წარსულის დავიწყება, სამართლიანობისა და ღირსების შენარჩუნება უნდა შევძლოთ.

ეს ინიციატივა იძულებით გადაადგილებული ყველა პირისთვის დაბრუნების უფლების გარანტი იქნება.

სახელმწიფოს ნება კი, ფინანსურად დაეხმაროს მათ, კიდევ უფრო გაამყარებს ამ უფლებას.

მშვიდობისკენ მიმავალი გზა მოკლე და ადვილი არ იქნება.

ამ რეალობის გათვალისწინებით, ეს ინიციატივა კონფლიქტის მოგვარების გარდამავალი პერიოდის სამწლიან ეტაპს გულისხმობს.

ამ ხნის განმავლობაში, საერთაშორისო ორგანიზაციების ზედამხედველობით, ქართულ-ოსური პოლიციის შერეული ჯგუფები უნდა შეიქმნას, რომლებიც სამოქალაქო წესრიგს და თავისუფალ გადაადგილებას უზრუნველყოფენ.

ამ პერიოდში ცხინვალის შეიარაღებული ძალები საქართველოს ერთიან შეიარაღებულ ძალას შეუერთდება.

ეს არის პერიოდი, როდესაც ნდობა შიშს შეცვლის, ხოლო იმედი ეჭვს დაამარცხებს.

ეს არის პერიოდი, როდესაც მშვიდობის ნაყოფს და განახლებულ კეთილდღეობას ყველა შეიგრძნობს.

მშვიდობისათვის ბრძოლა სამართლიანი და კეთილშობილური საქმეა, მაგრამ ჩვენ მარტო ამის მიღწევას ვერ შევძლებთ.

თუ წარმატება გვიწერია, ეს იმას ნიშნავს, რომ საერთაშორისო ინსტიტუტებმა უფრო აქტიური და თვალსაჩინო როლი უნდა შეასრულონ.

ევროსაბჭომ მომრიგებლის ფუნქცია უნდა იტვირთოს.

ეუთომ მშვიდობის მონიტორინგი უნდა განახორციელოს.

ევროკავშირი მშვიდობის გარანტი უნდა გახდეს.

ამერიკის შეერთებული შტატები მშვიდობის მხარდამჭერი უნდა იყოს და რუსეთის ფედერაციამ მშვიდობის დასამყარებლად კონსტრუქციული პარტნიორის როლი უნდა შეასრულოს, რასაც მივესალმებით კიდეც.

იმისათვის, რომ მმართველობის ინსტიტუტები და ნდობა აღვადგინოთ, ცხინვალისა და საქართველოს სხვა რეგიონების მოსახლეობას თქვენი დახმარება სჭირდება.

მე მჯერა, რომ ეს ინიციატივა მშვიდობის დასამყარებლად განახლებულ პლატფორმას ქმნის და კეთილ ნებას გამოხატავს.

ამ ინიციატივის კომპონენტები იმას ადასტურებენ, რომ საქართველოს დემოკრატიული ხელისუფლება ცხინვალის რეგიონის ხალხს ახალ მომავალს სთავაზობს.

ეს იმას ნიშნავს, რომ ჩვენ გადაწყვეტილება მშვიდობის სასარგებლოდ მივიღეთ.

ეს იმას ნიშნავს, რომ ჩვენ ძალზედ რთული, მაგრამ აუცილებელი გადაწყვეტილება მივიღეთ.

ჩვენს მიერ შემოთავაზებული ინიციატივა კონფლიქტის სამართლიანი მოგვარებისთვის მყარ საფუძველს ქმნის.

ჩვენ გვესმის, რომ დეტალების შემუშავებას დრო სჭირდება.

ეს მოქნილობას, კომპრომისს და ყველა მხარის კეთილ ნებას მოითხოვს.

ჩვენ იმ მწარე რეალობასაც ვაცნობიერებთ, რომ მშვიდობა ზოგჯერ ყველას ინტერესს არ წარმოადგენს.

ამიტომ, ჩვენ მზად უნდა ვიყოთ გამოწვევებისთვის, ამ პროცესებისთვის მიმართულების შეცვლის მცდელობებისთვის, რისკისთვის, რომელიც ძნელი გადაწყვეტილების მიღებას მოჰყვება.

საქართველო მზად არის ამ რისკის გასაწევად.

დღეს საქართველო პირველ ნაბიჯს დგამს.

დღეს მე ვაცხადებ, რომ დადგა დრო, ეს მომაკვდინებელი კონფლიქტები წარსულს ჩავაბაროთ.

დადგა დრო, რომ ხალხს შორის განხეთქილებას ბოლო მოეღოს.

დადგა დრო, რომ სიღატაკეს, უიმედობასა და სასოწარკვეთას ბოლო მოვუღოთ.

დადგა დრო, რომ ყველა, ვისაც ეს კონფლიქტი შეეხო, მშვიდობის ჭეშმარიტი დამცველი გახდეს და არასტაბილურობას, არაჯანსაღ და გაყინულ მდგომარეობას ხელი აღარ შეუწყოს.

მე ვიმედოვნებ, რომ ცხინვალის რეგიონის მოსახლეობა და საერთაშორისო თანამეგობრობის ყველა პასუხისმგებელი ერი, რომელსაც ჩვენც მივეკუთვნებით, გაერთიანდება და აქტიურ მხარდაჭერას გაგვიწევს.

ასე რომ, ეს და მსგავსი სხვა კონფლიქტები სამუდამოდ წარსულს უნდა ჩაბარდეს.

ეხლა სწორედ ამის დროა.

საქართველოს პრეზიდენტის მიხეილ სააკაშვილის საჯარო გამოსვლა ევროპის საბჭოს საპარლამენტო ასამბლეაზე // საქართველოს პრეზიდენტის ადმინისტრაციის პრესსამსახური / 26 იანვარი, 2005. - ხელმისაწვდომობის რეჟიმი: http://www.saakashviliarchive.info/ge/PressOffice/News/SpeechesAndStatements?p=2775&i=1

ბი-ბი-სი-ს რუსული სამსახური (დიდი ბრიტანეთი),
25 იანვარი.

საქართველოს პრეზიდენტმა მიხეილ სააკაშვილმა ინტერვიუ მისცა ბი-ბი-სის რუსული სამსახურის კორესპონდენტს დანილ გალპეროვიჩს სტრასბურგში, ევროპის საბჭოს საპარლამენტო ასამბლეის სესიის დროს. საქართველოს პრეზიდენტი შეეხო იმას, თუ როგორ ესახება მას თბილისის ურთიერთობა მოსკოვთან და კიევთან.

ბი-ბი-სი: მრავალი თქვენი კოლეგა, მათ შორის ქართველი პარლამენტარებიც, ამბობენ, რომ საქართველოში შესაძლებელი იქნება მშვიდობიანი ვითარების დამყარება, თუ რუსეთი არ შეუშლის ამას ხელს...

მიხეილ სააკაშვილი: მე მუდამ მიმაჩნდა, რომ რუსეთი თუ დაიკავებდა კონსტრუქციულ, ან თუნდაც ნეიტრალურ პოზიციას იმ საკითხებზე, რომლებიც ჩვენს წინაშეა წამოჭრილი - იგულისხმება ტერიტორიული მთლიანობის საკითხები, უფრო სწორ რად კი, ორ რეგიონთან - აფხაზეთთან და სამხრეთ ოსეთთან დაკავშირებული პრობლემები - ჩვენ მათ უკვე კარგა ხნის წინ მოვაგვარებდით.

მაგრამ, რა თქმა უნდა, ქვეყანა ვითარდება და ჩვენთვის მხოლოდ ამ პრობლემების მოგვარება როდია უმთავრესი. გასულ წელს საქართველოში დაფიქსირდა 12-პროცენტიანი ზრდა, 3,5-ჯერ გაიზარდა ქვეყნის ბიუჯეტი. ჩვენ მივაღწიეთ იმას, რომ ახლა გაცილებით მტკიცეა სტაბილურობა და მომავლის რწმენა.

რაც შეეხება ამ საკითხებს, მიმაჩნია, რომ ისინი მაინც გადაწყდება - ზოგიერთი იმ ნაციონალისტურ-იმპერიალისტური ძალების წყალობით თუ მათი სურვილის წინააღმდეგ, რომლებიც ფიქრობენ, რომ საქართველოში სიმშვიდის დამყარებით მათი ღირსება შეილახება. საქართველოში კი ნამდვილად დამყარდება სიმშვიდე და თანაც უკვე ახლა შეინიშნება ეს, ასე რომ, ამაში ჩვენ პრობლემებს ვერ ვხედავთ.

ბი-ბი-სი: საქართველო ხომ რუსეთის ძველი მოკავშირეა. ამ კავშირის თაობაზე ათასგვარი მოსაზრება არსებობს, მაგრამ მაინც...

მიხეილ სააკაშვილი: ბუნებრივია, ჩვენ კარგად გვაქვს შეგნებული, თუ რაოდენ დიდი მნიშვნელობა ენიჭება რუსეთს საქართველოსთვის, იგი ძალზე მნიშვნელოვანია, როგორც პარტნიორი, როგორც მეგობარი და მეზობელი.

მაგრამ, ხელშეკრულებები, რა თქმა უნდა ორმხრივ კომპრომისს უნდა ეფუძნებოდეს. კომპრომისი არ გახლავთ ქუჩა ცალმხრივი მოძრაობით. ეს არის ორმხრივი მოძრაობა, ორმხრივი დამოკიდებულება და ჩვენ იმედი გვაქვს, რომ მივაღწევთ ამ თვალსაზრისით ურთიერთგაგებას.

ბი-ბი-სი: ახლა ბევრს ლაპარაკობენ „კიევ-თბილისის ღერძზე“. თუ შეიძლება ითქვას, რომ იგი უკვე შეიქმნა?

მიხეილ სააკაშვილი: ეს, რა თქმა უნდა, წარმოუდგენელი იქნება ძველი, კლასიკური გეოპოლიტიკური კავშირების ჩარჩოებში, მაგრამ, ბუნებრივია, არსებობს გარკვეული ემოციები უკრაინელ და ქართველს ხალხს შორის.

მე ვმეგობრობ უკრაინის ახალ პრეზიდენტთან. ჩემი აზრით, ეს არა რაღაც გეოპოლიტიკური ღერძია, არამედ დემოკრატიების კავშირი.

სინამდვილეში, საქართველოს და უკრაინას მართავენ ამ ქვეყნების ხალხები. და სხვა სახელმწიფოებმაც, რომლებსაც ურთიერთობა აქვთ ამ ქვეყნებთან, უნდა შეიგნონ, რომ მათ ურთიერთობა აქვთ არა მთავრობასთან, რომელიც შეიძლება დაიყოლიონ, მოისყიდონ, დააშინონ, არამედ მთელ ხალხთან, რომელსაც აქვს თავისი ინტერესები, საკუთარი შეხედულებები და ბოლომდე ეცდება მათ დაცვასა და განხორციელებას.

მიხეილ სააკაშვილი: „რუსეთს ჩვენთვის ძალზე დიდი მნიშვნელობა ენიჭება“ / წყარო: ბი-ბი-სი-ს რუსული სამსახური (დიდი ბრიტანეთი) // საქართველოს რესპუბლიკა. - 2005. - 27 იანვარი. - N20 (5053). - 1 გვ.

საქართველოს პრეზიდენტმა მიხეილ სააკაშვილმა გორში განხორციელებულ ტერაქტთან დაკავშირებით აღნიშნა:

- დღეს გორში დატრიალდა ტრაგედია, დაიღუპნენ უდანაშაულო ადამიანები. ჩვენ მომხდარს ერთმნიშვნელოვნად განვიხილავთ როგორც პოლიტიკური მიმართულების მქონე ტერორისტულ აქტს, რომელსაც აქვს ძალიან შორს მიმავალი მიზნები. საქართველოში მიდის ძალიან საინტერესო და მნიშვნელოვანი პროცესები. ქართულმა რევოლუციამ გამოიწვია გლობალური პროცესების სულ სხვანაირად წარმართვა. ახლა მე ვიყავი დავოსში, სადაც კიდევ ერთხელ დადასტურდა, რამხელა წინსვლა აქვს საქართველოს რეპუტაციის, საერთაშორისო ავტორიტეტისა და საერთაშორისო მხარდაჭერის კუთხით. ქართულმა რევოლუციამ გამოიწვია ის, რომ გათავისუფლების პროცესები გაგრძელდა სხვა ქვეყნებსა და სხვა რეგიონებში. ჩვენ ბოლო თვეებში დავამტკიცეთ, რომ ყველანაირი ხელისშეშლის მიუხედავად, სასაზღვრო ბლოკადების, შინააშლილობის გამოწვევის მცდელობების მიუხედავად, საქართველო დაშლილი, გაუბედურებული ქვეყნიდან, რაც ერთი წლის წინათ იყო (ვისაც მახსოვრობა აქვს, ყველა გაიხსენებს, რა მდგომარეობაში ვიყავით ჩვენ ერთ წელიწადზე ცოტა ხნის წინათ), გახდა სახელმწიფო. სახელმწიფო, რომელსაც აქვს თავისი სამსახურები, რომელსაც გაუჩნდა პირველად შეიარაღებული ძალები, გაუჩნდა ნორმალური პოლიცია, ამჟამად ჩვენ ვაკონტროლებთ სიტუაციას. ამ პერიოდში შემოვიერთეთ ასევე აჭარა, შევძელით წესრიგის დამყარება და მსხვილმასშტაბიანი კრიმინალური ბანდების განიარაღება. ძალიან აეწვათ კუჭი ზოგიერთებს, რომელთაც ეს ყველაზე საშინელ სიზმარშიც კი ვერ წარმოედგინათ.

მე მინდა, ვთქვა, - ის, რაც დღეს გორში მოხდა, არის იმ ძალების მიერ პროვოცირებული, რომელთაც ძალიან არ უნდათ, რომ საქართველო განვითარდეს და გაძლიერდეს.

მე მინდა, ჩემმა თანამოქალაქეებმა ყურადღებით მომისმინონ: ჩვენ ყოველდღე ვძლიერდებით, ჩვენ ყოველდღე ჩვენს სახელმწიფო სტრუქტურებს განვამტკიცებთ, ყოველდღე რაღაც ახალი პოზიტიური არის ქართული სახელმწიფოს მშენებლობაში და ეს ცვლილებები გარდაუვლად მიგვიყვანს იქამდე, რომ ჩვენ შევძლებთ ქვეყნის იმ დონემდე გაძლიერებას, როცა შესაძლებელი გახდება ქვეყნის ტერიტორიული მთლიანობის, რაც მე ძალიან მსურს, მშვიდობიანი გზით აღდგენა. მაგრამ ეს ასევე იცის ჩვენმა მტერმა, რომელიც ყველაფერს გააკეთებს იმისთვის, რომ საქართველო ამ დონემდე არ განვითარდეს. მან იცის, რომ დრო ჩვენზე მუშაობს. მე მინდა, რომ ჩვენ ყველამ გავიგოთ: იმ ხალხს, ვისაც არ უნდა მშვიდობა, არავითარ შემთხვევაში არ უნდა მივცეთ საშუალება, რომ თავზე მოგვახვიოს თავისი დროის გრაფიკი, თავზე მოგვახვიოს თავისი მოქმედების გეგმა და გადაგვადგმევინოს, ყოველ შემთხვევაში დროზე ადრე, რაიმე მკვეთრი ნაბიჯი, რითაც გამოიწვევს ჩვენთვის გარდაუვალ სიძნელეებს. ასევე უნდა გვესმოდეს, რომ ჩვენ არ უნდა მივცეთ საშუალება მშვიდობის მტრებსა და მოწინააღმდეგეებს ჩაშალონ სამშვიდობო პროცესი და ხელი შეგვიშალონ დაწყებული სამშვიდობო პროცესის მოგვარებაში, რადგან ამ სამშვიდობო პროცესს აქვს დიდი საერთაშორისო მხარდაჭერა და თქვენ, მგონი, ამაში ამ დღეებში ყველანი დარწმუნდით.

ასეთ დროს, როცა ამგვარი უბედურება ხდება, ყველა ერი იცდება იმით, თუ რა რეაქცია აქვს. თუ ჩვენ დავიწყებთ წუწუნს, რაც ჩვენსა და მშვიდობის მტრებს სურთ, თუ ჩვენ მათი შეგვეშინდება, თუ ჩვენ დავიწყებთ ურთიერთგადაბრალებას, ურთიერთდადანაშაულებას, ურთიერთდაჭმას, ეს არის ზუსტად ის, რაც უნდათ ამ ტერაქტების ორგანიზატორებს, და მაშინ ჩვენ ვერ გავექცევით შემდგომ ესკალაციას. და თუ ჩვენ მოვიქცევით ისე, როგორც ასეთ სიტუაციაში იქცევიან ცივილიზებული, დემოკრატიული ერები - გამოვიჩენთ სრულ კონსოლიდაციას, სრულ ერთიანობას, მაშინ ვაჩვენებთ იმ ხალხს, ვისაც უნდა საქართველოში სიტუაციის აფეთქება და ჩვენი პროგრესის შეჩერება, რომ ჩვენ ამის საშუალებას არ მივცემთ, რომ ჩვენ ვართ ერთიანი ერი, ერთ მუშტად შეკრული მრავალეროვანი ხალხი და საზოგადოება, რომელიც ყველაფერს გააკეთებს იმისათვის, რომ საქართველოს ეკონომიკა განვითარდეს, საქართველოს სიძლიერე განმტკიცდეს, საქართველოს ყველა სახელმწიფო სტრუქტურა დაემსგავსოს იმას, რაც აქვს ყველა განვითარებულ ქვეყანას და საქართველოს დამარცხება პრაქტიკულად შეუძლებელი გახდეს და საქართველოში არეულობის შემოტანა ვერავინ შეძლოს.

მე მგონი, დღეს ეს ყველა ჩვენგანის არჩევანია. ამიტომ მე მინდა მოვუწოდო საზოგადოების ყველა წევრს, ყველა პოლიტიკურ ძალას, გამოიჩინოს ერთიანობა ამ ხალხის ქმედებების წინაშე. დავანახოთ მათ, რომ ჩვენი დაშინება შეუძლებელია, საქართველო მუხლებზე აღარასდროს დადგება, ჩვენ ვეღარავინ დაგვაჩოქებს და ვერასოდეს ვერ დაგვაბრუნებენ 92-93 წლებში. ისინი ვერასოდეს ვერ შეძლებენ შეაჩერონ საქართველოში მშვიდობის პროცესი. საქართველო გახდება წარმატებული ქვეყანა, საქართველოში გაგრძელდება ინვესტიციების შემოსვლა, საქართველოში გაგრძელდება ეკონომიკური ზრდა, საქართველოში გაგრძელდება ჩვენი სახელმწიფოებრივი სტრუქტურების გაძლიერება, რაც ყველასთვის თვალსაჩინოა.

და მაშინ, თუ ჩვენ ყველაფერს ამას გავაკეთებთ ისე, როგორც ეს ჩვენს გეგმებშია, გამოვიჩენთ მოთმინებას, სიმტკიცეს, თანამიმდევრული ნაბიჯების გადადგმის უნარს, ისინი ჩვენ ვერ დაგვამარცხებენ და მე ვიცი, რომ მათი მიზნები ვერ შესრულდება. მაგრამ მინდა თქვენგან მხარდაჭერა და გაგება იმ საკითხების გადაწყვეტაში, რომლებიც უკავშირდება ჩვენი ანტიტერორისტული ბრძოლის, ანტიტერორისტული სტრუქტურების, ანტიტერორისტული საკანონმდებლო ბაზის და მთლიანად საზოგადოების გაფრთხილებისა და კონსოლიდაციისაკენ მიმართულ ყველა საჭირო ნაბიჯს.

„ჩვენ ვეღარავინ დაგვაჩოქებს“, - განაცხადა გუშინ გამართული ეროვნული უშიშროების საბჭოს შემდეგ პრეზიდენტმა, რომელმაც განხორციელებული ტერაქტის შედეგად დაღუპულთა ოჯახებს სამძიმარი გამოუცხადა. // საქართველოს რესპუბლიკა. - 2005. - 2 თებერვალი. - N25 (5058). - 1-2 გვ.

დღეს მე ძალიან მიმძიმს ლაპარაკი.

როგორც უკვე ყველამ იცით, გუშინ ღამით, ზურაბ ჟვანია დაიღუპა, მასთან ერთად დაიღუპა ჩვენი თანამშრომელი რაულ უსუპოვი.

ეს ძალიან დიდი დარტყმაა ჩვენი ქვეყნისათვის და პირადად ჩემთვის, როგორც პრეზიდენტისთვის და როგორც ადამიანისთვის.

საქართველომ დიდი პატრიოტი დაკარგა, რომლის მთელი ცხოვრება ჩვენი ქვეყნის თავგადაკლულ და უანგარო სამსახურს ეძღვნებოდა.

მე დავკარგე ყველაზე ახლო მეგობარი, რომელიც გამაჩნდა, ყველაზე სანდო მრჩეველი, ყველაზე დიდი მოკავშირე.

ეხლა, ჩემი და სანდრას, ჩემი ოჯახის, თითოეული თქვენგანის ფიქრები არის ზურაბის ოჯახთან, მის მეუღლე ნინოსთან, დედასთან - ქალბატონ რემასთან და მის სამ უმშვენიერეს, ულამაზეს შვილთან.

ჩემთვის, ჩვენთვის, ყველასათვის ამ მძიმე წუთებში, მინდა მოგიწოდოთ სიმტკიცისკენ და გამძლეობისკენ, რადგან საქართველოს ხელისუფლებისთვის ამ რთულ პერიოდში, ჩვენთვის არ არსებობს უფრო დიდი სამსახური, მაღალი მოვალეობა, ვიდრე ჩვენი ქვეყნისა და ხალხის სამსახურია.

ამას მიუძღვნა მთელი ცხოვრება ზურაბ ჟვანიამ და ეს ჩვენი ყველაზე წმინდათა წმინდა მოვალეობაა.

რაც არ უნდა გაგვიჭირდეს, ბოლომდე დავრჩეთ ჩვენი ქვეყნის სამსახურში და ბოლომდე მივუძღვნათ ჩვენი მოღვაწეობა, საქმიანობის ყოველი წუთი ჩვენს ქვეყანას - საქართველოს.

მე მინდა მივუსამძიმრო ორივე ოჯახს, თითოეულ ჩვენგანს, მინდა კიდევ ერთხელ გისურვოთ სიმტკიცე, მთელ საქართველოს ვუსურვო სიმტკიცე და მინდა, მე მისურვოთ სიმტკიცე, რადგან ჩვენ ეხლა ყველაზე მეტად სწორედ ეს გვჭირდება.

ჩვენი საქმე უნდა გაგრძელდეს.

მინდა ყველას გვესმოდეს, რომ ერთმანეთს უნდა გავუფრთხილდეთ.

ცხოვრება ისეთია, როგორიც დავინახეთ და ყველას ერთმანეთის გვერდით დგომა გვმართებს.

მინდა წუთიერი დუმილით პატივი მივაგოთ ჩვენს თანამებრძოლთა ხსოვნას...

ეხლა ყველაზე მეტად ნუგეში მის ოჯახს სჭირდება, გთხოვთ შემომიერთდეთ.

საქართველოს პრეზიდენტის მიხეილ სააკაშვილის განცხადება საგანგებოდ გამართულ მთავრობის სხდომაზე // საქართველოს პრეზიდენტის ადმინისტრაციის პრესსამსახურის ვებგვერდი / 3 თებერვალი, 2005. - ხელმისაწვდომობის რეჟიმი: http://www.saakashviliarchive.info/ge/PressOffice/News/SpeechesAndStatements?p=2774&i=1

საქართველოს პრეზიდენტის მიხეილ სააკაშვილის სიტყვა

თქვენო უწმინდესობავ!

ქალბატონო რემა, ჩემო ნინო, ჩემო საყვარელო ბავშვებო!

ნამდვილად არ ვგეგმავდი და ვერც წარმომედგინა, რომ აქ, ამ სიტუაციაში მომიხდებოდა თქვენს წინაშე დგომა. ჩვენთვის, ყველასთვის ეს ბოლო ოთხი დღე დიდი ცხოვრებისეული გამოცდა არის. პრაქტიკულად, ჩვენს უმრავლესობას არასდროს არ ჰქონია მსგავსი ადამიანის დაკარგვის ასეთი გამოცდილება. მინდა ვთქვა, რომ, რა თქმა უნდა, ყველა თავისებურად ვეგუებით და თავისებურად ვიტანთ ამ ყველაფერს, რაც თავს დაგვატყდა.

არც ერთი ადამიანი ამ ქვეყნიდან ასე უაზროდ არ უნდა მიდიოდეს. მაგრამ მე ძალიან ცოტას ვიცნობ ისეთ ადამიანს, რომელმაც ისე აზრიანად იცხოვრა, როგორც ჩვენმა მეგობარმა ზურაბ ჟვანიამ.

დღეს აქ არიან მთელი მსოფლიოდან ჩამოსული ჩვენი მეგობრები, ვინც ყველა საქმე მიატოვა. ბევრად მეტს უნდოდა ჩამოსვლა. თქვენ ნახეთ, რომ წაიკითხეს პრეზიდენტ ბუშისა და ლეგენდარული ვაცლავ ჰაველის წერილები. ამ ბოლო დღეებში ასეთი ასობით წერილი მივიღე. ამ წერილების წაკითხვისას, უბრალოდ, მინდა რომ ყველანი დავფიქრდეთ, თუ რა წერია მათში. ყველანი ხედავთ, როგორი დაფასებულია ზურაბ ჟვანია, ყველანი ხედავთ, ამ დღეებში როგორ გამოდიან ტელევიზიით, აქებენ, ადიდებენ, ხოტბას ასხამენ. და განა აუცილებელია, რომ ადამიანი წავიდეს ამ ქვეყნიდან, რათა იგი დავაფასოთ? როდის ვისწავლით ცოცხალი ადამიანების დაფასებას, ცოცხალი ადამიანების ღირსების დაცვას? როდის ვისწავლით იმის დაფასებასა და ცნობას, რაც გვაქვს და როდის არ იქნება ჩვენი ქვეყნის ვექტორი მუდმივად წარსულისკენ მიმართული?

ეს არის ის კითხვა, რომელსაც საქართველოში მცხოვრებმა თითოეულმა ადამიანმა უნდა უპასუხოს. მიუხედავად პესიმიზმისა, მიუხედავად ნიჰილიზმისა, მიუხედავად ცინიზმისა, მე და ჩვენ ყველამ ხომ გადავიტანეთ ეს წლები, როცა ყველა იძახდა, „არაფერი არ გამოვა, ესენიც ისეთები არიან, ამათ ყველაფერი ჩაუფლავდებათ“. ამათ ჯინაზე და ყველა ცინიკოსის ჯინაზე საქართველო, როგორც სახელმწიფო, შედგა. და ეს გააკეთა, უპირველეს ყოვლისა (და ეს ჩვენ ყველამ ერთად გავაკეთეთ) ზურაბ ჟვანიას მცდელობამ. ამ გზას უკვე ვერავინ ვეღარსაიდან ამოშლის.

მინდა, უბრალოდ, ყველას ვუთხრა, ჩვენს მეგობრებს ვუთ თხრა: ნუ გეშინიათ, რადგან, ყველაზე მეტი, რისიც უნდა გვეშინოდეს ამ უბედურების შემდეგ, ეს თვითონ შიშია.

მინდა ვუთხრა ყველას, ვინც გვისმენს: თუ გვინდა, ვისწავლოთ გამარჯვება, უნდა ვიცოდეთ ტრაგედიის ჟამს გაერთიანება. უნდა შეგვეძლოს ყველაფრის გადატანა გამარჯვებაში გაერთიანებისთვის. ამ დღეებში ყველას დავანახეთ, რომ შეგვიძლია გაერთიანება ტრაგედიაში. ესე იგი, ჩვენს საერთო გამარჯვებაშიც შეგვეძლება გაერთიანება.

ასევე მინდა ვუთხრა საქართველოს არაკეთილმოსურნეებსაც: ნურაფრის იმედი ნუ გექნებათ, ნურანაირი ილუზიები ნუ გექნ ნებათ. ზურაბ ჟვანია აღარ არის, მაგრამ ყველანი ჯერჯერობით ცოცხლები ვართ. და თუ ვინმეს აქვს ილუზია, რომ შესაძლებელი იქნება იმ საქმის შერყევა, იმისთვის ფუძის, ძირის გამოთხრა, რომელიც ყველამ ერთად დავიწყეთ, იმ თაობამ დაიწყო, რომელიც სწორედ ზურაბის მცდელობით მოვიდა, ძალიან ტყუილად აქვს ამის იმედი. ჩვენ ამის საშუალებას არ მოგცემთ ჟვანიას გამო, ყველა ჩვენგანის გამო, მისი შვილების გამო, ყველა ჩვენი შვილის გულისთვის და ყველა ჩვენი შვილის საკეთილდღეოდ.

საქართველო გახდება ძლიერი ქვეყანა. ეს არის ასევე ჩემი პირადი მოვალეობა და ყველა ჩვენგანის მოვალეობა ჩვენი მომავლის, ჩვენი მეგობრის ზურაბ ჟვანიას წინაშე.

ძალიან ცოტას ვიცნობ ისეთ ადამიანს, რომელმაც ისე აზრიანად იცხოვრა, როგორც ჩვენმა მეგობარმა ზურაბ ჟვანიამ / საქართველოს პრეზიდენტის მიხეილ სააკაშვილის სიტყვა // საქართველოს რესპუბლიკა. - 2005. - 8 თებერვალი. - N30 (5063). - 1 გვ.

ქალბატონო ნინო, თქვენო უწმინდესობავ, პატივცემულო საკონსტიტუციო სასამართლოს თავმჯდომარევ, უზენაესი სასამართლოს თავმჯდომარევ, პატივცემულო პარლამენტის წევრებო, პატივცემულო საზოგადოებავ!

ამ დღეებში, ბატონი ზურაბ ჟვანიას პიროვნებაზე ჩვენ ბევრი ვისაუბრეთ.

არ მინდა რაიმე გავიმეორო, უბრალოდ, მინდა გითხრათ, რომ დღეს, სხდომას ბატონი ზურაბის დედა - ქალბატონი რემა და მეუღლე - ქალბატონი ნინო ესწრებიან.

მინდა, რომ მათ, პატარა ლიზას, ბუსას და ანას ყველანი ერთად მივესალმოთ.

დაახლოებით ერთი წელი გავიდა მას შემდეგ, რაც საქართველომ თავისუფლებისთვის არჩევანი გააკეთა და ქართველმა ერმა დაკარგული და წართმეული სამშობლოს დასაბრუნებლად, ქვეყნის ახალი კურსი, რთული და ამბიციური გზა განსაზღვრა.

ერთ წელზე ცოტა მეტი დრო გავიდა მას შემდეგ, რაც მე, როგორც საქართველოს პრეზიდენტმა ქვეყნისა და ხალხის წინ ნაშე ფიცი დავდე.

დრო გავიდა მას შემდეგაც, რაც ამ დარბაზში, თქვენი სახით, პირველი პარლამენტი შემოვიდა და მე, როგორც რამდენიმე მოწვევის პარლამენტის წევრმა ნამდვილად შემიძლია ვთქვა, რომ ეს არის ყველაზე საუკეთესო იმ პარლამენტთაგან, რომელიც ამ დარბაზში ოდესმე მინახავს.

ერთი წლის გადმოსახედიდან, სანამ ჩვენს მიღწევებსა და გეგმებზე ვისაუბრებთ, მე გთავაზობთ გავიხსენოთ, თუ რა იყო საქართველო ერთი წლის წინათ.

საქართველო არშემდგარი, დეზინტეგრირებული, ღირსებაშელახული და სრულიად დემორალიზებული სახელმწიფო იყო.

ეს იყო ქვეყანა, რომელსაც დაკარგული ჰქონდა სახელმწიფოებრიობის ყველა ატრიბუტი, ბატონობდა კორუფცია, დაუსჯელობა და უკანონობა, სადაც რიგით მოქალაქეებს ყოველ ნაბიჯზე ატყუებდნენ და ფულს სძალავდნენ.

იყო ქვეყანა, რომელსაც არ გააჩნდა ბიუჯეტი და არ სრულდებოდა მოქალაქეთა წინაშე აღებული არცერთი სოციალური ვალდებულება, ქვეყანა, სადაც ადამიანის უფლებები ფეხქვეშ ითელებოდა.

საქართველო თავდაცვისუუნარო ქვეყანა იყო - არცერთი ტანკი გამართული არ იყო და ერთსაათიანი ბრძოლისთვის საჭირო ტყვია-წამალიც კი არ გვქონდა, გვყავდა რამდენიმე თვის უჭმელი ჯარი.

გვქონდა ქვეყანა, რომელშიც კლანები, ფაშები და ფეოდალები თარეშობდნენ.

დღეს, ამ დარბაზში აჭარის მინისტრთა საბჭოს თავმჯდომარე და სხვა ხელმძღვანელები იმყოფებიან.

ერთი წლის წინათ კი, აჭარას სეპარატისტი ფეოდალი მართავდა, რომელიც დედაქალაქში პრინციპულად არ ჩამოდიოდა და საქართველოს პრეზიდენტი მასთან სამათხოვროდ დადიოდა.

საქართველო იყო ქვეყანა, რომელსაც საერთაშორისო ავტორიტეტი შელახული, ორიენტირი კი, დაკარგული ჰქონდა, არ გააჩნდა ეროვნული იდეოლოგია და პატივს აღარავინ სცემდა.

დაკარგული ჰქონდა იმის უნარიც, რომ მიზანი ჰქონოდა.

ეს იყო ქვეყანა, რომელიც ღირსეულ შვილებს ყოველდღიურად კარგავდა და ხალხს ერთიანობის განცდა აღარ გააჩნდა, რომლის მოქალაქეთა მთავარი ოცნება სამშობლოდან სხვა ქვეყნებში გაქცევა და თავის შეფარება იყო.

ეს არის ის, რასაც ჩვენ ყველანი ერთი წლის გადმოსახედიდან ვხედავთ და აი, რა შეძლო ქართველმა ხალხმა ერთ წელიწადში.

ერთი წელი, პრინციპში, ისტორიისთვის არაფერია.

რა თქმა უნდა, თვითკმაყოფილების უფლება არ გვაქვს, არც იმის უფლება გვაქვს, რომ მხოლოდ მიღწევებზე ვისაუბროთ.

გასული წელი მხოლოდ დასაწყისია, მაგრამ ეხლა მთავარია დავსვათ კითხვა, თუ რა გზა გავიარეთ ამ დროის განმავ ვლობაში.

დღეს საქართველო არის სახელმწიფო.

როდესაც გვეკითხებიან, რა არის თქვენი მთავარი მიღწევა, უნდა ვუპასუხოთ, რომ ჩვენი მთავარი მონაპოვარი სწორედ ეს არის - პირველად თანამედროვე ისტორიაში საქართველო ნამდვილი სახელმწიფო გახდა.

ამას მიანიშნებს წლის საბიუჯეტო წარმატებები - მისი სამმაგი ზრდა, შემოსავლების მობილიზაცია, კონტრაბანდის გადაკეტვა, ახალი საგადასახადო კოდექსი, ფინანსური ამნისტია, ყველა საერთაშორისო ორგანიზაციასთან მიღწეული წარმატება.

საქართველო, ამ მხრივ, სანიმუშო ქვეყანა გახდა და ყველა პროგრამა სამაგალითოდ მუშაობს.

წარმატების ეს ფაქტები, რა თქმა უნდა, მნიშვნელოვანია, მაგრამ უფრო მნიშვნელოვანია იმის განსაზღვრა, თუ რას ნიშნავს ეს ჩვენი ყოველდღიური ცხოვრებისათვის.

ეს ნიშნავს იმას, რომ ჩვენ შევძელით ათწლეულების განმავლობაში დაგროვილი საპენსიო და სახელფასო დავალიანებების გასტუმრება.

ეს არის ის, რომ შევასრულეთ ჩვენ დაპირება პენსიების გაორმაგების შესახებ.

ეს იმასაც ნიშნავს, რომ ხელფასებსა და პენსიებს დროულად გავცემთ და ამას ყველა უკვე შევეჩვიეთ.

პირველად ქვეყნის ისტორიაში, სახელმწიფო მოხელეებმა ხელფასზე ცხოვრება მოახერხეს და ეს ფიზიკურად შესაძლებელი გახდა.

ეს არის შესრულებული სოციალური ვალდებულებები და მინდა ვთქვა, რომ ხელფასების გაზრდის პროცესი სხვა დარგებშიც დავიწყეთ.

ყოველივე ამას კონკრეტული გმირები ჰყავს, ის ხალხი, ვინც ყველაფრის შემოქმედი თავად არის.

მე მსურს, რომ ეს ხალხი ჩამოვთვალოთ და ახალ ორგანოზე - ფინანსურ პოლიციაზე ვისაუბრო.

იმ პერიოდში, როდესაც ყველა ამ ორგანოს ლანძღავდა და ამბობდა, რომ კონტრაბანდისტებთან ბრძოლა გაუმართლებელი ნაბიჯია, მისთვის უნდა მიგვეცა უფლება, რომ ამ გზით - ყველა პენსიონერისა და გაჭირვებული ადამიანის ხარჯზე ეარსება, ფინანსურ პოლიციას, არც ცეცხლის ქვეშ და არც კონტრაბანდისტების შემოტევების დროს, ერთი წუთითაც არ დაუხევია უკან, არ დაუხევია არც მაშინ, როდესაც ათეულობით მანქანა აფეთქდა, განადგურდა და დაიწვა, რამდენიმე ათეული თანამშრომელი დაიჭრა.

თავის მოვალეობას ეს ხალხი დღესაც ღირსეულად ასრულებს.

მინდა მივესალმო ქვემო ქართლის ფინანსური პოლიციის ოპერატიული დეპარტამენტის უფროსს ბატონ დავით ქარსელაძეს, რომელიც დარბაზში ჩვენთან ერთად იმყოფება.

მან და მისმა მეგობრებმა რამდენიმე კვირის განმავლობაში, დაახლოებით, სამი მილიონი ლარი აკრიფეს, რომელიც პენსიონერებს, გაჭირვებულებსა და ქვეყნის აღმშენებლობის საქმეს მოხმარდება.

ბატონო დავით, გაწეული სამუშაოსთვის დიდი მადლობა მინდა გითხრათ.

ჩვენ მოვახერხეთ მთავარი ამოცანის გადაწყვეტა - აჭარის ტერიტორიაზე ქართული სახელმწიფოს კონტროლის აღდგენა.

ამ საკითხთან დაკავშირებით, წინა მთავრობის ერთ-ერთ მოხელეს ეს წარმოუდგენლად მიაჩნდა და ამას მეუბნებოდა კიდეც.

ეს ჩვენც შეუძლებელი გვეგონა, თუმცა მოვახერხეთ.

ეს მოახერხა არა რომელიმე კონკრეტულმა პოლიტიკოსმა, ან თუნდაც ყველამ ერთად, არამედ ჩვეულებრივმა აჭარლებმა, რომლებსაც სისხლსა და ხორცში ჰქონდათ გამჯდარი ის, რომ ვერავინ ვეღარასდროს ააფეთქებდა დანარჩენ საქართველოსთან დამაკავშირებელ ხიდებს.

თქვენ, ალბათ, გახსოვთ ის კადრები - ორი სრულიად დაუცველი ადამიანი, რომლებსაც კბილებამდე შეიარაღებული „ბაბუინები“ სცემდნენ, ესროდნენ, სხვათა შორის, არაერთხელ გაიხსნა ცეცხლი და ემუქრებოდნენ, რომ თავისი ხელისუფლებისა და შემოსავლების გამო, ყველაფერზე წავიდოდნენ.

ეს ორი ადამიანი ახალი ქართული ეროვნული დროშით ხელში, წყლის ჭავლის ქვეშ იდგა და ერთი წუთითაც არ დაუხევიათ უკან.

მინდა მივესალმო ალექსანდრე იაკოვენკოსა და ომარ ჯიჯავაძეს, რომლებიც ჩვენთან ბათუმიდან ჩამოვიდნენ.

ესენი საქართველოს ნამდვილი გმირები არიან.

მინდა ჩვენს სამართალდამცავებზე ვისაუბრო, რომელიც ხალხს ძალიან შეუყვარდა.

არავის ეგონა, რომ საქართველოში და მთელ პოსტსაბჭოთა სივრცეში პოლიცია ნდობით აღიჭურვებოდა და ხალხს შეუყვარდებოდა.

პოლიციის მიმართ ასეთი დამოკიდებულება მხოლოდ ამერიკული ან სხვა ფილმების შედეგი გვეგონა და ვერასოდეს ვიფიქრებდით, რომ ეს რეალურად გახდებოდა შესაძლებელი.

მე მინდა მივესალმო ამ ხალხს, საპატრულო პოლიციის თითოეულ თანამშრომელს.

ჩვენთან ერთად მათი წარმომადგენელი დავით ტაბუცაძე იმყოფება.

იგი უშიშრად, მარტო გაეკიდა კბილებამდე შეიარაღებულ ხუთ ბანდიტს, რომლებიც ირანის მოქალაქეს დაესხნენ თავს და დააკავა.

რამდენიმე დღის წინათ, ამ ადამიანმა ოცდაერთი წლის გოგონა გადაარჩინა, რომელიც მტკვარში თავს იხრჩობდა.

იგი დაუფიქრებლად გადახტა მტკვარში და საკუთარი სიცოცხლის რისკის ფასად გოგონა წყლიდან ამოიყვანა.

მინდა მივესალმო ბატონ შამილ ქორთოშაძეს, რომელიც სვანეთში აფრასიძეების ბანდის წინააღმდეგ განხორციელებული განმათავისუფლებელი ოპერაციის გმირია.

წლების განმავლობაში ყველა სამართალდამცველი ამბობდა, რომ მათი განადგურება შეუძლებელი იყო, შემორიგება კი ათასჯერ მაინც სცადეს.

ეს ბანდა იტაცებდა ხალხს, მათ ათასობით ადამიანს გამოძალეს ფული და ათეულობით ადამიანი დახოცეს.

ბატონმა შამილმა სვანეთში სპეციალური დანიშნულების რაზმი გადასვა, თუმცა ყუმბარმტყორცნიდან პირველივე გასროლით მისი ვერტმფრენის ერთი ძრავი მწყობრიდან გამოიყვანეს.

წესით, ვერტმფრენი უნდა გაჩერებულიყო, მაგრამ მან ქუთაისიდან სვანეთში კიდევ რამდენიმე რეისი გააკეთა, ახალი ძალები ჩამოიყვანა, რომლებმაც აფრასიძეების ბანდა მთლიანად გაანადგურეს.

შამილ ქორთოშაძეს უკან ერთი წუთითაც არ დაუხევია.

მინდა ორიოდე სიტყვა კვლავ საპატრულო პოლიციაზე ვთქვა - მთელი ეს სისტემა, ჩვენი განსაკუთრებული სიამაყის ობიექტია.

ამ სტრუქტურის ერთ-ერთი ხელმძღვანელი მომიყვა ისტორიას, რომელშიც, იმედი მაქვს, გადაჭარბებული არაფერია.

იმისათვის, რომ პოლიციელებმა ქრთამი არ აიღონ, შესამოწმებლად, ხშირად, დარღვევების ინსცენირებას ვახდენთ.

საინტერესოა, როგორ რეაგირებს, საქართველოს სხვადასხვა რეგიონების საზოგადოება, ამ ფაქტთან დაკავშირებით.

მაგალითად იმერეთში როდესაც მოძრაობის წესების უხეშად დამრღვევმა საპატრულო პოლიციის წარმომადგენელს ქრთამი შესთავაზა, მან უარი თავაზიანად უთხრა და დააჯარიმა.

ხაშურში მსგავს სიტუაციაში, მოძრაობის წესების დამრღვევი დააპატიმრეს, მანქანა ჩამოართვეს, საჯარიმო სადგომზე გადაიყვანეს და ორმაგად დააჯარიმეს, გორში კი, მანქანიდან გადმოათრიეს და კარგადაც წაუთაქეს.

რა თქმა უნდა, მსგავს საქციელს, ყველაზე კეთილშობილური მიზნით ჩადენილსაც კი, არ მივესალმებით.

მინდა განათლების სისტემის მუშაკებზეც ვისაუბრო.

აქ იმყოფებიან პედაგოგები ივლიტა ლობჟანიძე და გელა თავაძე.

ივლიტა სულხან-საბა ორბელიანის სახელობის პედაგოგიური უნივერსიტეტის ასპირანტია.

ორივე საქართველო-სომხეთის საზღვარზე მდებარე აზერბაიჯანელებით დასახლებულ ერთ-ერთ სოფელში ქართულ ენასა და ლიტერატურას ასწავლის.

ივლიტა აღსაზრდელებს ბევრ საინტერესო ინფორმაციას აწვდის, მაგალითად, იგი მეორე-მესამე კლასელებს თრიალეთის თასზე ესაუბრა და მისი ფოტო აჩვენა.

ბავშვებმა დაუყოვნებლივ მოითხოვეს სახელმწიფო მუზეუმის დათვალიერება და ამის შესახებ ბატონ დავით ლორთქიფანიძეს უკვე შევუთანხმდით.

ივლიტამ საახალწლო მოსალოცი ჩამომიტანა, რომელიც ბავშვებმა იმდენად დიდი სითბოთი და გრძნობით დაწერეს, რომ მართლაც მოხიბლული ვარ.

ასეთი ენთუზიასტები, მოხალისეები და ახალი საქართველოს ნამდვილი გმირები, დღეს უკვე ასობით და ათასობით გვყავს.

მინდა, რომ მათ მადლობა ვუთხრათ იმისათვის, რომ ისინი ამას აკეთებენ.

პირველად თანამედროვე ისტორიაში, არცთუ დიდი, მაგრამ მოდერნიზირებული შეიარაღებული ძალები ყალიბდება.

ერის შესაკვრელად და ეროვნული სიამაყისთვის, ეს ძალიან მნიშვნელოვანია.

ეს არის შეიარაღებული ძალები, რომლებიც არამარტო საქართველოში მზადდება, ყოველ დღე ძლიერდება და მათი მოდერნიზაცია ხდება, არამედ ის შეიარაღებული ძალებია, რომლებიც საერთაშორისო ოპერაციებში მონაწილეობს.

ნურავინ დასვამს კითხვას, თუ რატომ ვართ ჩვენ იქ.

საქართველო უნდა იყოს ამ პროცესების მონაწილე, რადგან ჩვენმა ქვეყანამ, მშვიდობიანი გზით, ტერიტორიული მთლიანობა უნდა აღადგინოს.

ჩვენ ჩვეულებრივ მდგომარეობაში მყოფი ქვეყანა არ ვართ.

ჩვენ ვართ ქვეყანა, რომელსაც მშვიდობიანი პროცესების განსახორციელებლად, დღეს, როგორც არასდროს, საერთაშორ რისო მხარდაჭერა და რესპექტაბელურობა სჭირდება.

მშვიდობის მოსაპოვებლად უმნიშვნელოვანესია, რომ ქვეყანა ძლიერი იყოს.

ჯარი მისი შემადგენელი ნაწილია.

ზაფხულში, ანტიკონტრაბანდული ოპერაციის დროს, ჩვენი 16 საუკეთესო ჯარისკაცი დაიღუპა.

აქ იმყოფება ამერიკული პროგრამის მიხედვით კრწანისის პოლიგონზე გაწვრთნილი პირველი ქალი ინსტრუქტორი - ქალბატონი ია.

აქვე იმყოფებიან ერაყიდან ჩამოსული ჩვენი ჯარისკაცები, რომლებსაც მინდა ფეხზე წამოვუდგეთ.

მთელ საქართველოში და თქვენს შორისაც არიან რეზერვისტები.

ეს სრულიად განსაკუთრებული ფენომენია.

ეს არის ხალხი, რომელმაც საკუთარი სამშობლოსა და მისი მომავლის წინაშე პასუხისმგებლობა იგრძნო.

ეს ხალხი ჩვენი საზოგადოების საუკეთესო ნაწილია.

პირველად საქართველოს ისტორიაში, პარლამენტარებმა ჯარში სამსახური დაიწყეს.

ეს იმ საქართველოში ხდება, სადაც პარლამენტარი კი არა, მისი ბიძაშვილი და შორეული ნათესავიც კი ვერ მოხვდებოდნენ ჯარში - ეს სისტემურად შეუძლებელი იყო.

ამ დარბაზში არიან ჩვენი მეგობრები, რომლებმაც რეზერვში სამსახურის დროს, სხვებთან ერთად, ბორჯომ-ხარაგაულის ტყე-პარკში გაჩენილი ხანძარი ჩააქრეს.

როდესაც ვამბობ, რომ ეს არის ქართული საზოგადოების საუკეთესო ნაწილი, ერთ-ერთი ელჩი შემედავა და მართალიც იყო, რადგან ნინო ანანიაშვილიც ერთ-ერთი ასეთივე დიდი ქართველი პატრიოტია.

მინდა ვისაუბრო ჩვენს ეკონომიკურ გეგმებზე.

დავიწყეთ ჩვენი ქონების პრივატიზაცია და უნდა გვესმოდეს რისთვის ხდება ეს.

ეს არ არის ქონების გასაღების პროცესი, პირიქით, ჩვენ გვაქვს ქონება, რომელშიც ფული უნდა ჩაიდოს.

დღეს, საპრივატიზაციო პროცესები ადრინდელისგან სრულიად განსხვავდება ე.წ. საპრივატიზაციო პროგრამები.

აქამდე ეს პროგრამები იმას გულისხმობდა, რომ ობიექტი უფასოდ გადაეცემოდათ და ოცი წლის შემდეგ ოც მილიონს ჩადებდნენ.

ფული ეხლავე უნდა ჩაიდოს იმისათვის, რომ ხვალ მისი ამოღება შესაძლებელი გახდეს.

ხალხი უნდა დაასაქმონ და ობიექტები ამუშავდეს, იმის სათვის, რომ შემოსავალი გაგვიჩნდეს, რაც ფრიად მომგებიანი იქნება.

მომავალი ჩვენვე უნდა შევიქმნათ.

ჩვენი მთავრობის ყველაზე დიდი პრობლემა ენერგომომარაგებას შეეხება.

თბილისსა და ბათუმს ელექტროენერგია 24 საათის განმავლობაში მიეწოდება, მაგრამ საქართველოს დანარჩენ რეგიონებში ამასთან დაკავშირებით უამრავი პრობლემაა.

ეს ის სფეროა, რომელშიც ინვესტიციები უნდა ჩაიდოს.

ფული ენერგეტიკისთვისაც და ჯანდაცვის სფეროსთვისაც გვჭირდება.

აუცილებელია ახალი საავადმყოფოების აშენება, რადგან ჩვენ სამედიცინო სკოლას ვკარგავთ, რომელიც, პრაქტიკულად, განადგურების პირასაა მისული.

ასევე აუცილებელია განათლების სფეროს დაფინანსება.

ჩვენ ახალ სკოლებს ვქმნით.

ქუთაისში სამთავრობო კადრებისთვის ახალი ადმინისტრაციული სკოლა ყალიბდება, სადაც ეროვნულ უმცირესობათა წარმომადგენლები ისწავლიან.

ძალიან მნიშვნელოვანია ამ სკოლის და ჩვენი უნივერსიტეტ ტების, მეცნიერების დაფინანსება.

ეს თავდაცვის სფეროსაც ეხება.

ქვეყანა საჯირითო ადგილი აღარ უნდა იყოს, ეს ყველაფერი ფული ღირს.

საქართველოს არ აქვს ნავთობი, ჩვენი მთავარი სიმდიდრე ხალხია.

ხალხმა ამ საწარმოებში უნდა დაიწყოს მუშაობა, რომლებსაც რეალური მფლობელები უნდა ჰყავდეს.

მინდა ვთქვა, რომ ამ წლის მანძილზე ბევრი რამ განვახორციელეთ.

ეს ხალხი მართლაც საქართველოს სიამაყეს წარმოადგენს, მაგრამ ის ამ სიამაყის მხოლოდ ნაწილია.

ახალ საქართველოში, რომელშიც ეროვნული ღირსების გრძნობა, გამარჯვების რწმენა და ერთიანობის განცდა დავიბრუნეთ, დღეს ყველას ერთი მიზანი გვაქვს - ეს ერთიანი ძლიერი სახელმწიფოს ჩამოყალიბებაა.

ჩვენ შევქმენით იდეოლოგია, რომ საქართველოს არა პრეზიდენტი, პარლამენტის თავმჯდომარე, დეპუტატები და მთავრობის წევრები, არამედ თითოეული მოქალაქე თავისი რწმენითა და ცნობიერებით აშენებს.

საქართველოს ამაყი და პატრიოტი ქართველები აშენებენ.

ჩვენ ვიბრუნებთ საქართველოს და საქართველო, თავის მხრივ, საკუთარ მოქალაქეებს იბრუნებს.

ბოლო თორმეტი წლის განმავლობაში, წლევანდელი წელი იყო პირველი, როდესაც ქვეყნიდან გასული ადამიანების რიცხვი შემოსულთა რაოდენობაზე უფრო ნაკლები იყო.

ეს უზარმაზარი შემობრუნების დასაწყისია.

საზღვარგარეთ მცხოვრები ათასობით ქართველი ბინებს თბილისში ყიდულობს.

ჩვენ ორმაგი მოქალაქეობა შემოვიღეთ და ათიათასობით ადამიანმა, არამარტო მათ, ვინც ბოლო წლებში დატოვეს საქართველო, არამედ მათაც, ვინც საუკუნეების განმავლობაში მოწყვეტილნი არიან თავიანთ ქვეყანას, საქართველოს საკონსულოებს მიმართეს და მოქალაქეობის დაბრუნებას ითხოვენ.

ქალბატონი ნინო ანანიაშვილი ამის მხოლოდ ერთ-ერთი, მაგრამ ნათელი მაგალითია.

ჩვენს გვერდით არის სამგზის ოლიმპიური ჩემპიონი კახი კახიაშვილი, რომელიც ქვეყნიდან იმიტომ კი არ წავიდა, რომ სამშობლო არ უყვარს, არამედ იმიტომ, რომ იგი საქართველოს არ სჭირდებოდა.

მინდა გამოვაცხადო, რომ საქართველოს კონსტიტუციით მინიჭებული უფლებით, მე-12 მუხლის საფუძველზე, კახი კახიაშვილს, ამჟამად საბერძნეთის მოქალაქეს, საქართველოს მოქალაქეობას ვუბრუნებ და ამას აქვე ვაწერ ხელს.

ქართული პასპორტი მას აქვე გადაეცემა.

ეს არის ჩვენი ერთი წლის მიღწევები.

დარწმუნებული ვარ, რომ ეს ჯერ კიდევ დასაწყისია.

მე ვსვამ კითხვას, არის თუ არა ეს საკმარისი; - რა თქმა უნდა, არა.

კმაყოფილების გრძნობა ჩვენთვის უცხო უნდა იყოს.

ძირითადი მიზნები განსახორციელებელია და დიდი სირთულეების გადალახვა მოგვიწევს.

ჩვენ შევძელით პენსიების გაორმაგება და სახელფასო სფეროში წესრიგის დამყარება.

ჩვენ ჯერ ვერ შევძელით პედაგოგებისათვის და განათლების მუშაკებისათვის ხელფასების გაზრდა, რასაც წელს აუცილებლად გავაკეთებთ.

ენერგეტიკის სფეროში არსებული კორუფცია და განუკითხაობა აღმოვფხვერით, მაგრამ ზოგიერთ რაიონებში, განსაკუთრებით იმერეთსა და სამეგრელოში, ეს სერიოზულ, მოუგვარებელ პრობლემად რჩება.

სახელმწიფო სფეროში სტრუქტურული რეორგანიზაცია მოვახდინეთ, ხალხი შევამცირეთ - ეს გარდაუვალი იყო, მაგრამ ჩვენ ჯერ ვერ მოვახერხეთ კერძო სექტორში ახალი სამუშაო ადგილების შექმნა.

საქართველომ თითქმის უიმედო კრიზისიდან გამოსვლა შეძლო, მაგრამ ეკონომიკის თვალსაზრისით, ჯერ ვერ შევძელით ევროპული ტიპის ქვეყნად გარდაქმნა.

რა ამოცანები დგას ჩვენს წინაშე - ეს არის სამუშაო ადგილები, რომლებსაც მექანიკურად ვერ შევქმნით, ანუ ჩვენ ის დარგები უნდა განვავითაროთ, სადაც ყველაზე მეტი სამუშაო ადგილები შეიძლება იყოს.

აუცილებელია ტურიზმის განვითარება, სოფლის მეურნეობის პროდუქციის გადამუშავება და სხვა ბაზრებზე გასვლა.

ასევე ბიზნეს-ინვესტიციების ხელშეწყობა არა მხოლოდ თბილისში, არამედ საქართველოს სხვა რეგიონებში.

უნდა განვითარდეს ინფრასტრუქტურა.

იმისათვის რომ ბიზნესი განვითარდეს, მთავრობამ, უწინარესად, ინფრასტრუქტურაში უნდა ჩადოს ფული და გზები, ხიდები, წყალმომარაგების სისტემები უნდა შეკეთდეს, ასევე ენერგოსისტემაში არსებული პრობლემები უნდა დავძლიოთ.

ძალზე მნიშვნელოვანია, რომ განათლების რეფორმა ბოლომდე მივიყვანოთ.

უფლება არ გვაქვს უკან დავიხიოთ და შანტაჟს წამოვეგოთ, ვინაიდან ჩვენი შვილებისა და შვილიშვილების მომავალი სწორ რედ ამ სფეროს განვითარებაზეა დამოკიდებული.

ეს არის ის, რაც საქართველოს განვითარებულ ქვეყნად გრძელვადიანად აქცევს.

როდესაც სასამართლო რეფორმის განხორციელება პირველად დავიწყეთ, ის სწორ პრინციპებს ეფუძნებოდა, მაგრამ არ შეიძლება ჭაობში მშრალი ადგილი იყოს და ამას არც პროკურ რატურის და არც პოლიციის რეფორმა არ მოყვა.

ამიტომაც სასამართლო რეფორმის დისკრედიტირება მოხდა.

მივესალმები პარლამენტის იურიდიული კომიტეტის ძალისხმევას.

მართალია, საოცრებას ვერ მოვახდენთ, მაგრამ სასამართლოს დამოუკიდებლობის მიღწევა ისე არ ხდება, როგორც ეს მოსამართლეებს ესმით.

ეს არ არის დამოუკიდებლობა სინდისისაგან და კანონისაგან, ეს არის დამოუკიდებლობა წნეხისაგან.

საზოგადოების წინაშე ეს უზარმაზარი პასუხისმგებლობაა, რაც სასამართლო სფეროში მომუშავეთაგან 90 პროცენტს აღარ გააჩნია.

თუ ჩვენ გვინდა რაიმეს მივაღწიოთ, ამ სფეროს უნდა მივხედოთ.

მინდა მადლობა ვუთხრა ბატონ კოტე კემულარიას, რომელმაც სერიოზული ცვლილებების განხორციელება დაიწყო და ამას, ალბათ, ახალ თანამდებობაზეც გააგრძელებს.

რაც შეხება თვითმართველობის რეფორმას, ჩემი წინამორბედისგან განსხვავებით, ვაღიარებ - მე არ ვარ მზად იმისათვის, რომ ცენტრიდან ყველა მმართველი ორგანო დავაკომპლექტო, ეს შეუძლებელია.

ვინც ეს სცადა, ყველამ ცუდად დაამთავრა.

რა თქმა უნდა, გამგებლები და მერი შესაბამისი საარჩევნო სისტემის მიხედვით უნდა აირჩიონ, ამის განხორციელებას კი, მომავალი წლიდან შევძლებთ.

მადლობელი ვარ ვანო ხუხუნაიშვილის კომისიის, მან ამ მიმართულებით ძალიან ბევრი გააკეთა.

მადლობელი ვარ ივლიანე ხაინდრავასი, რომელსაც რეგიონების საკანონმდებლო ორგანოს შექმნასთან და გუბერნატორების კონტროლთან დაკავშირებით, ძალზე საინტერესო წინადადებები აქვს, რაც შეუწყობს საქართველოში სუბსიდიალების პრინციპის დანერგვას.

პარლამენტის შემცირება 150 კაცამდე.

მე საუბარი მქონდა ფრაქციათა წარმომადგენლებთან და ყველას მადლობელი ვარ, ვინც ამას მხარი დაუჭირა.

ქართული პარლამენტარიზმისათვის ეს არის ტესტი.

2 მილიონ 300 ათასმა ადამიანმა გამოხატა საკუთარი პოზიცია იმის თაობაზე, რომ პარლამენტში 150 კაცზე მეტი არ უნდა იყოს.

ის, ვინც ამის წინააღმდეგი იქნება, ამ ხალხს სახეში შეაფურთხებს.

არცერთ დემოკრატიულ ქვეყანაში ამას ხალხი არ პატიობს.

ბალანსი უნდა დავიცვათ - დარჩეს 50 მაჟორიტარი და იყოს პროპორციული სისტემა.

რა თქმა უნდა, ჩვენ ზედა პალატის შექმნაზე უნდა ვიფიქროთ, როგორც ეს დემოკრატიულ სახელმწიფოებშია, რადგან პარლამენტი დაბალანსების პრინციპს ეფუძნება.

ეს იქნება გამოცდა: ვართ თუ არა კორპორატიული პარლამენტი, თუ გავხდით გაურკვეველი სახის სახალხო ორგანო.

ვართ თუ არა ისეთი პარლამენტი, რომელიც თავის ამომრჩეველს უსმენს, და იმაზე კი არ ფიქრობს, რომ ოთხი წელი ვერავინ ვერ შეეხება, არამედ იმაზე, რომ 4 წლის შემდეგ ისევ უნდა დაბრუნდეს თავის ამომრჩეველთან.

მე მართლაც აღფრთოვანებული ვარ ჩვენი პარლამენტით, ეს პირველი საკანონმდებლო ორგანოა, სადაც აბსოლუტური რეკორდი დაფიქსირდა - პარლამენტარებს ერთმანეთი არ უცემიათ.

ეს არის დემოკრატიის საოცარი მიღწევა.

აქ არიან დაცვის თანამშრომელი ძებისაშვილი და პარლამენტარი დავით კირკიტაძე.

ეს ორი კაცი ჩვენი დროის სახალხო გმირია.

ამ ბიჭმა მოახერხა ძალიან ავტორიტეტულ პარლამენტარს შეკამათებოდა და გაეჩერებინა, რასაც სხვები ვერ ბედავენ.

დათო კირკიტაძე, რომელიც ჩემი ახლო მეგობარია, წინა პარლამენტარებისაგან განსხვავებით, მოტრიალდა და თქვა, ეს კაცი მართალია და ბოდიშს ვიხდი, კანონის წინაშე ყველანი თან ნასწორი ვართ და სამართლიანი შენიშვნისას ყოველთვის უკან დავიხევ.

ეს ახალი ტიპის პოლიტიკაა.

ძალიან დიდი მადლობა ორივეს.

რაც შეეხება საგარეო პოლიტიკას.

საქართველო სულ სხვა ქვეყანა, დანარჩენი მსოფლიოსათვის განსაკუთრებულად მიმზიდველი გახდა.

ძალიან ცოტა ქვეყანა ვიცი, რომელიც ასეთ ინტერესს იმსახურებს, ამაში, ვფიქრობ, გაზვიადებული არაფერია.

ჩვენ ინტერესს ვიმსახურებთ არა იმისათვის, რომ საქართველოს ლიდერმა სადმე რამე დაანგრია - ეს არ არის კარგი რეკლამა, არა იმის გამო, რომ ჩვენ დერეფანი ვართ, ან იმისათვის, რომ საოცრება ჩავიდინეთ, არა - ჩვენ საინტერესო ქვეყანა ვართ.

რუსეთის დუმაში, რამდენიმე წამყვანი კომიტეტის ხელმძღვანელს კითხეს: რა არის გასული წლის მთავარი მოვლენა; მათ ქართული რეფორმები დაასახელეს.

თქვენ ნახეთ რა მოხდა უკრაინაში.

აქედან გამომდინარე, ეს ქვეყანა საქართველოს ჭეშმარიტი მეგობარია

უკრაინაში ხალხმა იუშენკოს და ტიმოშენკოს მთავრობა აირჩიეს.

ჩვენს სამეზობლოსთან - სომხეთთან, აზერბაიჯანთან, თურქეთთან ურთიერთობებს უნდა გავუფრთხილდეთ.

ჩვენს მეზობელ რუსეთთანაც გვაქვს პრობლემები, რომლებიც უნდა მოვაგვაროთ, მაგრამ კომპრომისი ორმხრივი უნდა იყოს.

ორივე მხარე თანაბრად უნდა წავიდეს კომპრომისებზე, ამასთან დაკავშირებით კი, უნდა მოვილაპარაკოთ.

მე მზად ვარ ხელახლა ჩავიდე მოსკოვში, შევხვდე პრეზიდენტ პუტინს, ხელახლა გავუწოდო მეგობრობის ხელი, რომელიც, მიუხედავად იმისა, რომ მაშინ საზოგადოება ამ ფაქტს ძალიან კარგად შეხვდა, პრაქტიკულად, ჰაერში გაწვდილი დარჩა.

ძალიან მომეწონა კობა დავითაშვილის გამოსვლა, თუმცა, უნდა აღვნიშნო, რომ მე ძალიან ბევრი რამ, რასაც ბატონი კობა აკეთებს, არ მომწონს.

მაგრამ ეს სწორი გადაწყვეტილება იყო.

მისი თქმით, არის გარკვეული პრინციპები, რაზეც ყველა პოლიტიკური პარტია უნდა შეთანხმდეს და არ შეიძლება, რომ ადამიანმა თავზე ხელი აიღოს.

ჩვენ უნდა ჩამოვყალიბდეთ ამ პრინციპებზე.

კერძოდ, ეს არის საქართველოს ევროპული ორიენტაცია, უცხოური ბაზები არ უნდა იყოს განლაგებული საქართველოს ტერიტორიაზე.

ყველა სხვა პარტია, რომელიც განაცხადებს, რომ საქართველოს ევროპული ორიენტაცია არ უნდა ჰქონდეს, რომ ჩვენს ტერიტორიაზე უცხოური ბაზები უნდა იყოს და ქვეყნის განვითარების საქმეში უცხოელები უკანონო გზით უნდა ჩაერიონ, ასეთი პარტიები დაუყონებლივ უნდა გამოცხადდნენ უკანონოდ.

ლიტვაში ყველა პარტია, რომლებიც მუდმივად ქიშპობდნენ, ერთ დღეს გაერთიანდა და არჩევნებში გამარჯვება მოიპოვა.

მათ მოახერხეს საპარლამენტო უმრავლესობის შექმნა, რადგან ლიტვის დამოუკიდებლობა მათთვის მთავარი აღმოჩნდა.

იმ პარტიამ კი, რომელმაც ხელისუფლების ხელში ჩასაგდებად ასობით მილიონი დოლარი დახარჯა, ვერაფერი გააწყო და გარეთ აღმოჩნდა.

დამოუკიდებლობის გადასარჩენად, ჩვენც ასე უნდა ვისწავლოთ მუშაობა.

უნდა ვისწავლოთ თანამშრომლობა სხვადასხვა ეროვნულ ჯგუფებთან, ქართულ სახელმწიფოს არამარტო ისინი უნდა სცემდნენ პატივს.

აზერბაიჯანელებმა, რომლებსაც ქართულს ივლიტა და გელა ასწავლიან, უნდა იცოდნენ, რომ როდესაც ისინი ქართული სახელმწიფოებრიობის ნაწილი გახდებიან, თანამდებობებზე დაინიშნებიან და მათ ისეთივე ხელფასები და უფლებები ექნებათ, როგორიც საქართველოს სხვა ნებისმიერ მოქალაქეს.

მაშინ ისინი არამარტო ისწავლიან ენას, არამარტო არსად გაქცევას არ მოინდომებენ, არამედ იმსახურებენ ქართულ ჯარში, საქართველოს დასაცავად სისხლს დაღვრიან და ქართული სახელმწიფოს განუყოფელი ნაწილი იქნებიან.

ჩვენ ბევრი მითი დავამსხვრიეთ, რამდენი წელია ამბობენ, რომ ახალქალაქში ჩასვლა საშიშია.

ეს მხარეც საქართველოს ჩვეულებრივი ნაწილია, სადაც ისევე უყვართ ჩვენი დროშა, ჩვენი ჰიმნი, როგორც სხვაგან და შეურაცხყოფილნი არიან იმით, რომ დღემდე ასეთი დამოკიდებულება იყო.

ჩვენ უნდა გვესმოდეს, რომ ესენი ჩვენი აზერბაიჯანელები არიან, ეს ხალხი კულტურის, მეცნიერების სფეროში მოღვაწეობს და ქართული საზოგადოების განუყოფელი ნაწილია.

ამიტომ ჩვენ ადმინისტრაციულ სკოლას ვქმნით.

ეს ხალხი უნდა მოვამზადოთ და მათგან საუკეთესოები ამოვარჩიოთ, რათა მომავალში მათაც შეეძლოთ საბაჟოზე, პარლამენტის აპარატში და სამინისტროებში მუშაობა.

ძალიან მინდოდა, რომ დღეს ალიკ კოზაევი ყოფილიყო აქ.

იგი ცხინვალიდან არის და არასამთავრობო ორგანიზაციების აქტივისტია, რომელმაც ცხინვალის რეგიონიდან საკუთარი რისკის ფასად, ზაფხულში, დაახლოებით, 800 ბავშვი ჩამოიყვანა.

ეს იმისათვის გააკეთა, რომ ქართულ და ადგილობრივ ოსურ მოსახლეობას შორის არსებული მტრობის კედელი მეგობრობისა და ძმობის ხიდით შეიცვალოს.

დღეს, ეს კაცი საქართველოს ტერიტორიაზე, ცხინვალის რეგიონის დილეგში ზის.

ეს ჩვენი სირცხვილია, ეს არის თანამეგობრობის სირცხვილი, რადგან ის ამაზე დუმს და მიაჩნია, რომ ეს ჩვეულებრივი კონფლიქტების ასპექტებია.

დღეს, ყველამ ერთად ტაში დავუკრათ ალიკ კოზაევს და მისი გათავისუფლება მოვითხოვოთ.

რა ვისწავლეთ გასულ წელს; ჩვენ ვისწავლეთ, რომ საქართველო შეიძლება იყოს ფუნქციონირებადი, ძლიერი ინსტიტუტების მქონე სახელმწიფო.

ჩვენ ვისწავლეთ, რომ ჩვენი ერის ძალა მისი უნიკალური ისტორიული გამოცდილებიდან და მრავალეთნიკურობიდან მომდინარეობს.

ჩვენი ძალა ჩვენს მრავალფეროვნებაში, ტოლერანტურობასა და ერთიანობაშია.

ჩვენი დიდი კულტურიდან ვისწავლეთ, რომ ძალა ერთობაშია, ეს ყველაზე უკეთ დავით აღმაშენებელმა გვასწავლა.

საქართველო ძლიერი მაშინ იყო, როდესაც იგი ერთნაირად ეკუთვნოდა მის თითოეულ შვილს და მისი ხელისუფლება ყველას ერთდროულად აღიარებდა და ანგარიშს უწევდა.

საქართველო ძლიერი მაშინ იყო, როდესაც ყველა რელიგიას ერთდროულად სცემდა პატივს, თუმცა საქართველოში განსაკუთრებულ, მთავარ როლს ყოველთვის მართლმადიდებლობა ასრულებდა.

ყოველგვარი მცდელობა, შეირყეს ქართული მართლმადიდებელი ერთიანობა, ყოველგვარი თავდასხმა საქართველოს პატრიარქზე, ყოვლად მიუღებელი და გაუმართლებელი პოლიტიკური ქმედებაა.

პოლიტიკაში გარკვეული თამაშის წესები არსებობს, რომელთა უგულვებელყოფა არ შეიძლება.

ეკლესიის შიგნით რაიმე ინტრიგების ხარჯზე პოლიტიკური ქულების დაწერა, საქმე არ არის.

ჩვენი ეკლესიის ერთიანობა და მისი განსაკუთრებული როლი ქვეყნისთვის ყველაზე გადამწყვეტ მომენტებშია მთავარი.

ამ დარბაზში ადგილი, სადაც მისი უწმინდესობა ზის, შარშან 22 ნოემბერს თავისუფალი იყო, ეს პოლიტიკაში მონაწილეობა კი არა, არამედ არმონაწილეობის ხარჯზე სამოქალაქო გმირობა იყო.

ჩვენ ვისწავლეთ, ქართულ სიმბოლიკის პატივისცემა.

საქართველოში არცერთი ბავშვი არ იყო, რომელმაც საქართველოს ჰიმნი იცოდა.

დღეს კი, არ არის არცერთი ბავშვი, რომელმაც ახალი ქართული ჰიმნი არ იცის.

როდესაც ბავშვები მხედავენ, ჰიმნის სიმღერა უნდებათ, ეს არის პატარების მონაწილეობა სახელმწიფოს შენებაში.

ზურაბ ჟვანია სიამაყით მიყვებოდა, თუ როგორი სიამოვნებით მღერიან მისი შვილები საქართველოს ჰიმნს, მათ არ შეუძლიათ რეზერვისტებად წასვლა, პარლამენტში კენჭისყრა, მაგრამ მათ კარგად სწავლა და ჰიმნის სიმღერა შეუძლიათ.

ჩვენ ვისწავლეთ, რომ დემოკრატია და სტაბილურობა ქვეყანაში ერთდროულად უნდა არსებობდეს, თურმე შეიძლება წესიერი მთავრობა გვყავდეს.

ის, რომ ყოფილი საბჭოთა კავშირის ქვეყნებიდან, ჩვენთან ყველაზე სუფთა მთავრობაა, ყველა აღიარებს.

განსაკუთრებით, მას შემდეგ, რაც წინა მთავრობის წევრებმა მოპარული თანხის ნაწილი უკან მოიტანეს, ზოგიერთი ისევ არის დაპატიმრების კანდიდატი, მათ შენობებს ვუშენებთ.

მოვიდა განსაკუთრებული ხალხი, რაც დასაფასებელია.

პრემიერ-მინისტრის პოსტზე ზურაბ ნოღაიდელი ერთადერთი ნიშნით წარმოვადგინეთ - თუკი რაიმეში წარმატება გვქონდა, ეს, უპირველესად, პენსიებისა და ხელფასების დროულად გაცემას, გაზრდილ შემოსავალს ეხება, რაც ფინანსთა სამინისტროს დამსახურებაა.

როდესაც ადამიანი ასე მუშაობს, იგი აუცილებლად უნდა დაწინაურდეს.

ეს არის ჩვეულებრივი პრინციპი.

მეორე - მთავრობა ძლიერდება იმით, რომ უზენაესი სასამართლოს თავმჯდომარე ხდება იუსტიციის მინისტრი.

რა თქმა უნდა, გადაჯგუფებები მოსალოდნელია, რადგან ამ მეთოდმა გაამართლა.

ოქრუაშვილი ყველაზე კარგი თავდაცვის მინისტრია, რომელიც ოდესმე გვყოლია.

ბარამიძე იყო კარგი შინაგან საქმეთა მინისტრი, მაგრამ შემდეგ, ოქრუაშვილის სახით, უკეთესი მოვიდა, ოქრუაშვილზე უკეთესი მინისტრი კი, მოვიდა მერაბიშვილის სახით, ოქრუაშვილი იყო კარგი პროკურორი, მაგრამ უკეთესია ადეიშვილი, ასე რომ, გადაჯგუფების არ უნდა გვეშინოს.

ჩვენი კადრების საუკეთესო ნაწილი პარლამენტშია.

მადლობელი ვარ იმ მუშაობისათვის, რაც თქვენ გაწიეთ.

ნახეთ, როგორ მუშაობენ მაჟორიტარები - ბორჯომში გრიგალაშვილის მუშაობის შედეგს მალე დავინახავთ, უკვე ბევრი რამ გაკეთდა: ნახეთ, როგორ მუშაობს აკაკი ბობოხიძე შედარებით ღარიბ რაიონში: როგორ მუშაობს დმანისში კახა ოქრიაშვილი - ამ გაუბედურებულ რაიონს პატრონი გაუჩნდა.

კარგად მუშაობენ პარლამენტის კომიტეტები - საბიუჯეტო კომიტეტმა მართლაც უიმედო პირობებში, სრულიად ახალი სახის კოდექსი შექმნა.

ჩვენ ეფექტიანი ხელისუფლება შევქმენით.

ამ ხელისუფლების დამსახურებაა, რომ ჩვენ შეგვიძლია მოულოდნელ რყევებს, ტერაქტებს, ტრაგედიებს გავუძლოთ, მაინც ძლიერები დავრჩეთ და ოპერატიულად ვიმუშავოთ.

ჩვენ მდგომარეობაში მყოფ ქვეყანას სხვა ალტერნატივა არ აქვს: ქვეყანას, რომელსაც დასაბრუნებელი აქვს ყველაზე თვალწარმტაცი ადგილი, მას კი ძლიერი და აგრესიული ძალები ეწინააღმდეგებიან: ქვეყანას, რომელმაც ძალა უნდა იპოვნოს, რათა თავის პრობლემა გადაჭრას.

წინააღმდეგ შემთხვევაში, მაშტაბურ განვითარებას ვერ განვაგრძობთ.

ჩვენ საქართველოს დაცვა და ჩვენი შვილების უკეთესი მომავლის უზრუნველსაყოფად ბრძოლა უნდა ვისწავლოთ.

ეს არ მოხდება მანამ, სანამ თითოეული ჩვენთაგანი მუშაობას არ ისწავლის, ქვეყანას არ მოვუვლით და ჩვენი ქვეყნის მომავლის წინაშე პასუხისმგებლობას არ ავიღებთ.

ღმერთი იყოს ჩვენი ქვეყნის მფარველი, დიდება საქართველოს!

საქართველოს პრეზიდენტი მიხეილ სააკაშვილი პარლამენტში წლის საანგარიშო მოხსენებით გამოვიდა // საქართველოს პრეზიდენტის ადმინისტრაციის პრესსამსახურის ვებგვერდი / 10 თებერვალი, 2005. - ხელმისაწვდომობის რეჟიმი: http://www.saakashviliarchive.info/ge/PressOffice/Documents/AnnualReports?p=4950&i=1

მსურს თითოეულ თქვენგანს, უნივერსიტეტის დიდ საბჭოს და ქალბატონ რუსუდანს დიდი მადლობა მოვახსენო.

მიუხედავად იმ ზემოქმედებისა, რომელიც ძალიან ღირსეულ ხალხზე საკმაოდ უხეში ფორმით ხორციელდებოდა, თქვენ დაამტკიცეთ, რომ არავითარ შანტაჟს არ დაექვემდებარებით.

ნახეთ, რომ საჯარო გამოსვლებისგან თავს მაქსიმალურად ვიკავებდი.

ბევრი ადამიანი, რომელიც უნივერსიტეტში სწავლის დროს კარგი აკადემიური მოსწრებით არ გამოირჩეოდა, უნივერსიტეტის საქმეების განკარგვის დიდი სურვილი გაუჩნდა.

უნივერსიტეტმა მათ სათანადო პასუხი გასცა.

სწორედ ეს არის მნიშვნელოვანი.

მთავრობას ხალხთან მჭიდრო კონტაქტი უნდა ჰქონდეს და დიალოგი მუდმივად უნდა გამართოს.

თქვენ საზოგადოების საუკეთესო წარმომადგენლები ხართ.

ჩვენი მთავარი უპირატესობა ხალხია, მისი განათლება და ინტელექტის დონე.

თქვენ ახალი მთავრობის ძირითად ორიენტირს განასახიერებთ.

ჩვენ მოკლე და გრძელვადიანი გეგმები გვაქვს, რაზეც მთავრობა დღეს მუშაობს.

ორ-სამ თვეში გზების მშენებლობა უნდა დავიწყოთ და ეკონომიკური განვითარების პროცესი მზარდი უნდა გავხადოთ.

ჩვენი გრძელვადიანი გეგმა საქართველოს განვითარებულ, თანამედროვე და წარმატებულ ქვეყნად ჩამოყალიბებაა.

ამ მიზანს მოკლე ვადებში ვერ მივაღწევთ.

ჩვენ გვაქვს საშუალოვადიანი გეგმები, რაც ენერგეტიკის სფეროს რეაბილიტაციას გულისხმობს.

იმისათვის, რომ საქართველოს ეკონომიკა ამუშავდეს, ქვეყანას ენერგეტიკა სჭირდება.

ენერგეტიკის ასაღორძინებლად კი, 2-3 წლიანი სერიოზული მუშაობაა აუცილებელი.

ყოველივე ამის კომბინაცია ქმნის იმას, რასაც საქართველოს განვითარება ეწოდება.

უნდა გავიაზროთ, თუ რა ხდება დღეს საქართველოში.

ვამბობთ და ეს ასეც არის - ჩვენ უზარმაზარი ისტორიული ტრადიცია გვაქვს.

ჩვენი სახელმწიფოებრიობის ბევრად უფრო ძველი ტრადიცია გვაქვს, ვიდრე ზოგიერთ განვითარებულ და წარმატებულ ქვეყანას;

მაგრამ სახელმწიფოს განვითარების თანამედროვე ტრადიცია - მთავარი, რითიც პოლიტიკა განისაზღვრება, არ გვაქვს.

პრაქტიკულად, ნანგრევებიდან ახალ ქვეყანას, თანამედროვე სახელმწიფოებრიობას ვაშენებთ.

როდესაც მიმდინარე პრობლემებზე, ხალხის გაჭირვებაზე ვსაუბრობთ, გვავიწყდება, რომ ერთი წლის განმავლობაში ახალი სახელმწიფოსთვის ჩარჩოს შექმნა და ნგრევის შეჩერება შევძელით.

ქვეყნის განვითარება შეუძლებელია, თუ სახელმწიფო აპარატი არ ფუნქციონირებს.

ჩვენ არამარტო ახალი გერბის და დროშის შექმნა (რაც, რა თქმა უნდა, მხოლოდ ატრიბუტია), არამედ ახალი სახელმწიფო ინსტიტუტების ჩამოყალიბებაც შევძელით.

შევქმენით ახალი პოლიცია, თუმცა არავის სჯეროდა, რომ ამ ქვეყანაში არაკორუმპირებული, არსებითად განსხვავებული პოლიციის სტრუქტურის ჩამოყალიბება შესაძლებელი იქნებოდა.

საფუძველი ჩავუყარეთ ახალ არმიას.

გაგვიჩნდა ახალი სახელმწიფო მოხელეები, რომლებსაც ხელფასით თავის რჩენა შეუძლიათ.

ეს არის მთავარი, რაც სახელმწიფო აპარატს არასახელმწიფო მოღვაწისგან განასხვავებს.

ჩვენ გვყავდა მინისტრები, რომელთა ხელფასი 50 დოლარს შეადგენდა, მაგრამ 3-სართულიანი სახლები ჰქონდათ.

დღეს გვყავს თანამდებობის პირები, რომლებსაც მაღალი ხელფასი აქვთ, მაგრამ 3-ოთახიანი ბინის შესაძენად გრძელვადიანი კრედიტის აღება მოუწევთ.

ამის საშუალება დღეს მათ ნამდვილად აქვთ.

ეს არის არსებითი განსხვავება ძველ და ახალ ხელისუფლებას შორის.

როდესაც ხელისუფლებაში მოვედით, კარგად მახსოვს, რამდენს ლაპარაკობდნენ, რომ ჩვენ პოპულისტები ვართ და მხოლოდ იმას გავაკეთებდით, რაც პოპულარულია.

თუ დააკვირდით, ბევრი ძალიან არაპოპულარული საქმეებიც ვაკეთეთ - ქუჩის მოვაჭრეების განაწყენებით დაწყებული და სახელმწიფო აპარატის შემცირებით დამთავრებული.

რატომ მცირდება სახელმწიფო აპარატი? - იმიტომ, რომ თბილისში, სადაც მილიონიანი მოსახლეობაა, შეუძლებელია 3 ათას კაციანი მმართველობითი აპარატის არსებობა.

ეს იმას ნიშნავს, რომ, დაახლოებით, 300 კაცზე ერთი მმართველი მოდის.

ჩვენ, რა თქმა უნდა, პიროვნულ პოპულარობას არ ვეძებდით.

ჩვენი მთავრობა და ხელისუფლება პიროვნული რეიტინგისა და პოპულარობის მოპოვებას არ ცდილობდა, მაგრამ ბოლო ერთი წლის განმავლობაში იმას მივაღწიეთ, რომ სახელმწიფო ინსტიტუტების მიმართ ნდობა გაიზარდა.

ჩვენში პოლიციას საზოგადოების მხოლოდ 6 პროცენტი ენდობოდა, ეხლა კი, ამ ადამიანების რაოდენობა 90 პროცენტს აღემატება.

პროკურატურას ჩვენთან მოსახლეობის 7 პროცენტი ენდობოდა, გამოკითხვების მიხედვით კი, დღეს ეს რიცხვი ათჯერ გაიზარდა.

ჩვენთან ინსტიტუტებს, როგორიცაა სამინისტროები, ორგანიზაციები და პრეზიდენტის ინსტიტუტი (ხაზგასმით აღვნიშნავ ინსტიტუტს და არა პიროვნულად პრეზიდენტს), დღეს გაცილებით უფრო ბევრი ადამიანი ენდობა, ვიდრე თუნდაც რამდენიმე თვის წინათ.

სწორედ ეს არის სახელმწიფო.

ხალხი სახელმწიფო ინსტიტუტებს უნდა ენდობოდეს და მიაჩნდეს, რომ ისინი საზოგადოების აზრს გამოხატავს.

ამავე დროს, ძველი საბჭოთა სტერეოტიპების გადალახვა გვიწევს.

ეს არამარტო ქუთაისის, ან თბილისის წყალგაყვანილობის დაძველებული მილები და დანგრეული ინფრასტრუქტურაა - 12 წლის განმავლობაში საქართველოში ახალი გზა არ აშენებულა და ინფრასტრუქტურის არცერთი პროექტი არ განხორციელებულა.

უპირველეს ყოვლისა, ეს არის მენტალიტეტი.

საქართველო საბჭოთა სტანდარტების მიხედვით, საკმაოდ მდიდარი ქვეყანა იყო.

მონოპოლია გვქონდა ციტრუსებსა და ღვინოზე, ტურიზმსა და მინერალურ წყლებზე.

მთლიანობაში ეს ძალიან ბევრი ფულია.

ეს ფული დიდი შრომის გარეშე მოდიოდა.

თუმცა, როგორც კი ბაზარზე გავედით და დამოუკიდებლობა მოვიპოვეთ, ეს მონოპოლია დაიმსხვრა.

ინერცია იმისა, რომ ვიღაცამ უნდა გვაჭამოს, ღვინისა და ციტრუსების გასაღების ბაზრის ძებნა არ გვჭირდება, ტურისტი თავისთავად უნდა ჩამოვიდეს და საამისოდ რეკლამა აუცილებელი არ არის, მაინც არსებობს.

ეს ინერცია ჩვენი განვითარების მთავარი შემაფერხებელი ფაქტორია.

ხალხი სახელმწიფოსაგან ჯერ კიდევ ელის იმას, რისი მოცემაც მას არ შეუძლია.

სახელმწიფოს არ შეუძლია თავისი მოსახლეობის ასე უბრალოდ გამოკვება და ამას ყველანი უნდა შევეგუოთ, რადგან ეს ჩვეულებრივი საბაზრო ურთიერთობებია.

ამავე დროს, სახელმწიფომ თავისი მთავარი ფუნქცია არ უნდა დაივიწყოს.

ნებისმიერ განვითარებულ ქვეყანაშიც კი, განათლებისა და კულტურის სფეროები ინვესტიციების გარეშე ვერ განვითარდება და საბაზრო ეკონომიკას ვერ მოერგებიან.

ასე რომ, სახელმწიფომ უნდა მოიხსნას ის ფუნქციები, რაც მისი არ არის, მაგრამ კონცენტრირება უნდა მოახდინოს იმაზე, რაც უდავოდ მისია.

სტერეოტიპები, რომლებიც პოლიტიკურ სისტემას ეხება, ყველამ ერთად უნდა დავანგრიოთ.

მაგალითისათვის პარლამენტის დებატები ავიღოთ, უკმაყოფილება გამოითქვა იმის თაობაზე, რომ პრეზიდენტს გამოსვლისას მკვეთრი ტონი ჰქონდა.

ბოდიშს ვიხდი, მაგრამ დემოკრატია ის კი არ არის, რომ მარტო ერთმა ადამიანმა ილაპარაკოს და დაბეჩავებულმა ხელის სუფლებამ ხმაც არ ამოიღოს.

ასეთი ხელისუფლება ხომ გვყავდა?

ტოტალიტარულ სახელმწიფოებზე ტკბილმოუბარი და გემრიელი ხელისუფლება არ არსებობს, მაგრამ ეს დემოკრატია არ არის.

დემოკრატია არის ის, როდესაც ნებისმიერს შეუძლია საკუთარი აზრის გამოთქმა, მათ შორის, ყველაზე რადიკალსაც კი, მაგრამ, საბოლოოდ, ხალხი გადაწყვეტს ვინ მართალია და ვინ მტყუანი.

სწორედ ეს არის ნამდვილი დემოკრატია.

სვამენ კითხვას, თუ რას ჰგავს საქართველოს მთავრობა, სადაც ერთი განსხვავებული აზრიც კი არ არსებობს და ამის პროპაგანდას ახდენენ.

მე კი კითხვას ასე ვსვამ: რას ჰგავს ის მთავრობა, რომელსაც განსხვავებული აზრი აქვს და რომელ ნორმალურ, დემოკრატიულ ქვეყანაშია ისეთი მთავრობა, სადაც 50 განსხვავებული აზრი და პოზიცია ფიგურირებს.

არ მოსწონთ ისიც, რომ არსებობს საპარლამენტო უმრავლესობა და მონების ჯგუფს უწოდებენ, რადგან ისინი ერთი მიმ მართულებით აზროვნებენ.

ამ უმრავლესობას ის შიდა დისციპლინა აქვს, რომელიც დემოკრატიას სჭირდება.

ხანგრძლივი კამათის შედეგად მიღებულ გადაწყვეტილებებში ჩვენ ერთიანი ვართ და კერძო ინტერესს არ გავატარებთ.

ეს არის ნამდვილი დემოკრატიული სისტემა.

ამავე დროს, რა თქმა უნდა, არის სამოქალაქო საზოგადოება და თავისუფალი პრესა, რომელიც ჩვენი მთავარი მონაპოვარია.

ხალხი ყველა სატელევიზიო არხით გამოდის და ამბობს, რომ მათ სიტყვის თავისუფლება არა აქვთ.

ეს ჩვეულებრივი რამ არის და ესეც არსებული სტერეოტიპია.

დემოკრატია და დებატები არის ის, რაც საქართველოს განავითარებს, ჭეშმარიტება კი, ყველა კამათში დაიბადება.

დებატებსა და ცხარე დისკუსიებში უნდა შევძლოთ ჭეშმარიტების დანახვა, რომლის არსი საზოგადოების წინსვლაშია.

ყველა მთავრობა, რომელიც დისკუსიების ხელოვნურად შეზღუდვას შეეცდება, აუცილებლად დამარცხდება.

ჩვენი ძალა იმაშია, რომ დისკუსიებისა და დებატების არ გვეშინია, ამიტომაც ვართ დღეს თქვენს წინაშე.

შეგვიძლია სხვა სტერეოტიპებზეც ვისაუბროთ.

მაგალითად, გუშინ ქუთაისში რეზერვისტები ჩავიდნენ.

ყველამ ვიცით, რომ ქუთაისის პრობლემა რეზერვისტთა ჩასვლით არ გადაწყდება - ამას ინფრასტრუქტურის პროექტების განხორციელება სჭირდება, რადგან წყლის საკითხი ერთხელ და სამუდამოდ ქუთაისშიც და სხვა ქალაქებშიც გადაწყდეს.

ამისთვის აუცილებელია მილიარდობით დოლარის ინვესტიციები და, რა თქმა უნდა, ეს არც დღეს მოხდება და არც ხვალ.

მთავარი ამ ღონისძიებაში ის იყო, რომ ასობით ადამიანმა, განსაკუთრებული ანაზღაურების გარეშე, ოჯახებში წყალი მიიტანა და საზოგადოების სასარგებლოდ იშრომა.

რეზერვისტთა ბანაკებში ოცი ათასამდე ადამიანი რიგში დგას, რათა ყოველ დილას 6 საათზე ადგეს, 5 კილომეტრი 20-გრადუსიან ყინვაში ირბინოს და სხვა დაბრკოლებები გადალახოს.

შემდეგ კი, როდესაც საჭირო გახდება, ბორჯომ-ხარაგაულის ტყე-პარკში გაჩენილ ხანძარს ჩააქრობს და ქუთაისის მოსახლეობას წყლით მოამარაგებს.

ეს არის ერთი მენტალიტეტი - „საქართველო უნდა ავაშენო მე“.

საქართველოს ვერ ააშენებს ვერც სააკაშვილი, ვერც ნოღაიდელი, ვერც ლომაია, საქართველო ყველამ ერთად უნდა ავაშენოთ.

ეს ძალიან მნიშვნელოვანი მენტალიტეტია.

რამდენიმე დღის წინათ ერთმა დამსახურებულმა 75 წლის ადამიანმა წერილი მომწერა: „გთხოვთ, წამიყვანოთ რეზერვისტთა ბანაკში, ნუ გაქვთ ასაკობრივი შეზღუდვა. შემიძლია ყველაფრის კეთება“.

ამავე დროს, ტელევიზიით აჩვენებდნენ 22 წლის ბიჭს, რომელიც პარლამენტში პრეზიდენტის გამოსვლაზე კომენტარს აკეთებდა: „ისევ დაპირებები და დაპირებები...“

ეს ბიჭი ნაადრევად არის დაბერებული.

ოცდაორი წლის ხარ, მთელი ცხოვრება წინ გაქვს, ჯანი გერჩის და გადაადგილება შეგიძლია, ალბათ რაღაც გატაცებაც გაქვს, მოდი, შენ ააშენე ეს ქვეყანა.

ჯერ ერთი, არცერთი დაპირება ჩემს გამოსვლაში არ ყოფილა, ჩვენ ყველაფერი ერთობლივი ძალებით უნდა გავაკეთოთ.

თუ ამის მოსმენა არ გინდა, არავინ გავალდებულებს, მაგრამ შენ ააშენე ეს ქვეყანა, იშრომე და შენ იყავი მისი შემ მოქმედი.

მაგალითად, პარლამენტში ოპოზიციური ჯგუფი გამოდის და ამბობს, რომ არ მოსწონს წარწერა საპატრულო პოლიციის მანქანებზე.

აიღეთ საღებავი, ფუნჯი, შეარჩიეთ ფერი, გინდა გადაღებეთ და გინდა მოხატეთ, მე რაც შემეძლო, დავაწერე.

ეხლა ცოტა თქვენც იშრომეთ, თუ ასე კარგად იცით, რა როგორ უნდა იყოს.

ეს არის მთავარი, რაც საქართველოში უნდა დაინერგოს.

ჩვენ უნდა დავამტკიცოთ, რომ ქმედითი საზოგადოება ვართ, რომელიც მის ნაცვლად, ვინმეს მიერ ამა თუ იმ საკითხის გადაწ წყვეტას არ ელოდება.

რა თქმა უნდა, ჩვენ გვყავს უმწეოები, რომლებსაც უფრო მეტი ყურადღება სჭირდებათ.

გუშინ, როდესაც წყალი მეთორმეტე სართულზე აჰქონდათ, ესეც მათ მიმართ გამოჩენილი ყურადღების მაგალითი იყო.

მაგრამ ეს გამონაკლისია.

მთლიანობაში საზოგადოებას შეუძლია, რომ საკუთარ ბედზე თავად იზრუნოს.

როდესაც ჩვენ საზოგადოებაზე ვსაუბრობთ, უნდა გვესმოდეს, რომ ის ეთნიკურად ჭრელია და მასში სხვადასხვა ეროვნების წარმომადგენლები ცხოვრობენ.

ჩვენ უნდა შევძლოთ მათი თვალით დავინახოთ ის, რაც წინა წლებში საქართველოში მოხდა.

ყოველივე ამის დანახვა ოსის და აფხაზის თვალით უნდა შევძლოთ.

ჩვენ ასევე ისიც უნდა შევძლოთ, რომ ყველა აზერბაიჯანელი და სომეხი თავს ამ საზოგადოების ნაწილად მიიჩნევდეს.

ამ ადამიანებისთვის სპეციალურ ადმინისტრაციულ სკოლას ვქმნით, რათა სახელმწიფო აპარატში მათი ინტეგრაცია მოხდეს.

ეს იმას არ ნიშნავს, რომ ჩვენ საქართველოს ტერიტორიაზე ბანდიტების თარეშზე თანხმობას ვაცხადებთ.

არასოდეს შევეგუები იმას, რომ ვინმემ საქართველოს ტერიტორიის ხელყოფა მოახდინოს.

იმისათვის, რომ ტერიტორიული მთლიანობის აღდგენა მშვიდობიანი გზით მოხდეს, მშვიდობაზე არამარტო უნდა ვისაუბროთ, არამედ უნდა გვჯეროდეს, რომ ეს შესაძლებელია.

ეს ძალიან მნიშვნელოვანი ფაქტორია და სწორედ ეს იყო ჩემი სამშვიდობო გეგმა, რომელიც სტრასბურგში წარვადგინე.

უნდა გავიაზროთ, თუ რისთვის კეთდება ყოველივე ეს.

ჩვენ გვყავს მთავრობის წევრები, მაგალითად, ვერავინ ვერ ეტყვის ზინაიდა ბესტაევას, რომ მან საქართველოთი არ უნდა იამაყოს, რადგან ეს მისი სამშობლოა, ისევე, როგორც ვერავინ ეტყვის მას, რომ მან არ უნდა იამაყოს თავისი ოსობით, რადგან ეს მისი იდენტურობაა.

ეს ის ოსია, რომელიც საქართველოთი ამაყობს და ჩვენ გვყავს აზერბაიჯანელები, სომხები, რომლებიც საქართველოთი ამაყობენ და დარწმუნებული ვარ, რომ ბევრად მეტი აფხაზი გვეყოლება, რომელიც იამაყებს, რომ იგი საქართველოს ნაწილია.

ეს ჩვენი სიმდიდრეა და არა სისუსტე.

ჩვენ ეს ხალხი სწორედ ასე უნდა აღვიქვათ.

ეს მეორე საკითხია, რაც სტერეოტიპების ნგრევას შეეხება.

ჩვენ დიდი გეგმები გვაქვს.

პირველი წელი სახელმწიფო აპარატის ინფრასტრუქტურის შექმნას დავუთმეთ.

მეორე წელი კი, განათლების სისტემაში, სახელმწიფო ადმინისტრაციასა და ადგილობრივ მმართველობაში სერიოზული რეფორმების განხორციელებას დაეთმობა.

სრული ადგილობრივი დემოკრატიის შექმნა მერების და გუბერნატორების დონეზე უნდა მოხდეს, რაც ძალიან მნიშვნელოვანია, რადგან ყველა მერი და გუბერნატორი, პირდაპირი თუ არაპირდაპირი წესით, არჩეული და არა დანიშნული უნდა იყოს.

ეს სულაც არ ნიშნავს იმას, რომ მმართველობითი ფუნქციები საქართველოს ხელისუფლებას არ ექნება, რადგან ამის გარეშე ქვეყნის მართვა წარმოუდგენელია.

ეს მორიგი რეფორმაა.

ჩვენ ინფრასტრუქტურის დიდ მშენებლობას ვიწყებთ.

როგორც კი დათბება, საქართველოში ტექნიკა შემოვა, ასფალტის დაგება და მშენებლობები დაიწყება, რათა ქვეყანაში ბიზნესის განვითარებისთვის საჭირო ინფრასტრუქტურა შეიქმნას.

როგორც კი ახალი საგადასახადო კოდექსი გვექნება, ვერცერთი სახელმწიფო ორგანო მეწარმეს ცუდად ვეღარ შეეხება.

თქვენ ფხა და მარიფათი უნდა გამოიჩინოთ, ყველა სტუდენტი უნდა ფიქრობდეს, რომ კერძო სექტორში წავიდეს, რა თქმა უნდა, საუკეთესო ნაწილი სახელმწიფო სტრუქტურებში უნდა დასაქმდეს.

ეს ძალიან მნიშვნელოვანია, რადგან ეკონომიკას კერძო სექტორი ქმნის.

კერძო სექტორის საშუალებით, პროდუქციის სოფლიდან გასატანად, სახელმწიფოს გზების დაგება შეუძლია, ჩვენს ბიზნ ნესს კი, დღეს ამის ფული არა აქვს.

ჩვენ შეგვიძლია მოველაპარაკოთ სხვა სახელმწიფოებს, რომ შეღავათიანი ტარიფები დავაწესოთ, რაზეც უკვე ვმუშაობთ.

თქვენ არცერთი სახელმწიფო ორგანო ცუდად არ შეგეხებათ, დანარჩენი კი, უკვე ადამიანების გადასაწყვეტია.

ისევ ვუბრუნდები ძველ თემას - საზოგადოებამ თავისი ბედი თავად უნდა განაგოს და ეკონომიკა შექმნას, ისევე, როგორც მე არმიისა და პოლიციის შექმნა შემიძლია.

რაც შეეხება განათლების სისტემას - განათლების რეფორმის განხორციელება, უპირველეს ყოვლისა, ამ სფეროში ინვესტიციების ჩადებას ითვალისწინებს და ჩვენ ამაზეც სერიოზულად ვმუშაობთ.

ფულის გარეშე ხარისხიანი განათლების მიღება წარმოუდგენელია.

სამ-ოთხ წელიწადში ყველა ქართული სკოლის კომპიუტერიზაცია და ინტერნეტში ჩართვა უნდა მოხდეს.

ეს არის კახა ლომაიას პროგრამა და პირველი ქართული ანბანის პრეზენტაციაც გაიმართა.

ეს, დაახლოებით, 40 მილიონი დოლარი ჯდება და ამ თანხას აუცილებლად გამოვყოფთ, მაგრამ ფული უნივერსიტეტებს და ინსტიტუტებსაც სჭირდებათ.

მაგალითად, ავიღოთ „ბაქტერიოფაგი“ - მსოფლიო რანგის კვლევითი ინსტიტუტი, რომლის ანალოგი არ მოიძებნება.

ის დღეს მიტოვებული და გაუბედურებულია.

ჩვენ ასეთი საგანძური გვქვს და პრაქტიკულად, მას სრულად ვერ ვიყენებთ.

ამის მსგავსი, პოტენციურად ძალზე მნიშვნელოვანი და გამოუყენებელი სამეცნიერო ცენტრის მაგალითი, ბევრი გვაქვს.

ამას განსაკუთრებული ყურადღება სჭირდება.

და ბოლოს, მინდა გითხრათ - ეს მთავრობა პარლამენტმა უნდა დაამტკიცოს.

მანამდე, სანამ მას პარლამენტში საბოლოოდ „შეახრამუნებენ“, ყველაზე გემრიელი ლუკმა თქვენ, სტუდენტებსა და პროფესორ-მასწავლებლებს უნდა გერგოთ.

მინდა, რომ მათ ყველა კითხვა დაუსვათ და ყველანაირი პირობა დაადებინოთ, რომელთა შესრულებასაც თავად მოვითხოვ.

პარლამენტთან ძალიან ადვილია საერთო ენის გამონახვა, რადგან ისინი მაინც პოლიტიკოსები არიან, მაგრამ მათ უნდა იცოდნენ, რომ თუ კარგად ვერ იმუშავებენ, სტუდენტებს ვერ მოელაპარაკებიან.

მთავრობა აქ სრული შემადგენლობით არის წარმოდგენილი და თუ თქვენ მოიწონებთ, მაშინ ხუთშაბათს მათ პარლამენტიც დაამტკიცებს.

წინააღმდეგ შემთხვევაში, მისი შემადგენლობის გამოცვლაზე სერიოზულად ვიფიქრებ.

მთელი ძალაუფლება თქვენ - საქართველოს სტუდენტობასა და ახალგაზრდობას გადმოგეცემათ.

დიდი მადლობა.

საქართველოს პრეზიდენტის საჯარო გამოსვლა ივანე ჯავახიშვილის სახელობის თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტში // საქართველოს პრეზიდენტის ადმინისტრაციის პრესსამსახურის ოფიციალური ვებგვერდი / 16 თებერვალი, 2005. - ხელმისაწვდომობის რეჟიმი: http://www.saakashviliarchive.info/ge/PressOffice/News/SpeechesAndStatements?p=2773&i=1

გუშინ, იმასთან დაკავშირებით, რომ საქართველოს პარლამენტმა მნიშვნელოვანი გადაწყვეტილება მიიღო მომავალი არჩევნებისთვის პარლამენტართა რიცხვის 150-ით განსაზღვრის შესახებ, საქართველოს პრეზიდენტმა საგანგებო განცხადება გააკეთა:

„ჩვენ პარლამენტში საკონსტიტუციო შესწორება შევიტანეთ პარლამენტართა რაოდენობის 235 კაციდან 150 კაცამდე შემცირებაზე. ეს შესწორება ეფუძნებოდა ქართველი ხალხის ნებას, რომელიც მან გამოხატა შარშანწინდელი რეფერენდუმის დროს და დღეს ძალიან მიხარია, რომ საქართველოს პარლამენტმა, მისმა უკლებლივ ყველა პოლიტიკურმა ჯგუფმა და ყველა პოლიტიკურმა ფრაქციამ მხარი დაუჭირა დეპუტატთა რაოდენობის შემცირებას, რომ საქართველოს, მომდევნო არჩევნების შემდეგ, უკვე 150-წევრიანი პარლამენტი ეყოლება.

მე მიმაჩნია, რომ ეს არის ქართული დემოკრატიის, ქართული პარლამენტარიზმის ძალიან მნიშვნელოვანი გამარჯვება, ეს „ვარდების რევოლუციის“ ერთ-ერთი მთავარი მონაპოვარია. საქართველოს გაუჩნდა პარლამენტი, რომელიც უსმენს საკუთარ ხალხს, რომელსაც შეუძლია დადგეს საკუთარ პიროვნულ, კორპორაციულ, პარტიულ ინტერესებზე მაღლა და გააკეთოს ის, რაც ხალხმა მოინდომა, რაც ხალხმა უთხრა. ეს არის პირველი პარლამენტი, რომელიც სწორედ ასე იქცევა. რა თქმა უნდა, ჩვენ ვაპირებთ საქართველოს კონსტიტუციის შემდგომი დემოკრატიული დახვეწის გაგრძელებას - გასატარებელია სხვა რეფორმებიც. მაგრამ ის, რომ პარლამენტმა დღეს პირველი მოსმენით შეძლო (დარწმუნებული ვარ, რომ მეორე და მესამე მოსმენითაც დაუჭერს მხარს) მართლაც ისტორიული გადაწყვეტილების მიღება, ნამდვილად მოსალოცია და მინდა მადლობა ვუთხრა ჩვენს ხალხს. ეს მისი გამარჯვებაა! ასევე მადლობა ვუთხრა თითოეულ პარლამენტარს, ვინც მხარი დაუჭირა ამ მნიშვნელოვან, ფუნდამენტურ კონსტიტუციურ ცვლილებას“.

ეს „ვარდების რევოლუციის“ ერთ-ერთი მთავარი მონაპოვარია // საქართველოს რესპუბლიკა. - 2005. - 18 თებერვალი. - N39 (5072). - 1 გვ.

მინდა უზენაესი სასამართლოს თავმჯდომარის თანამდებობაზე კოტე კუბლაშვილის კანდიდატურა წარმოგიდგინოთ.

ეს კანდიდატურა პარლამენტის თავმჯდომარესთან და იურიდიულ კომიტეტთან გამართული კონსულტაციების შედეგად შევარჩიეთ.

ამ საკითხთან დაკავშირებით, რჩევა ბატონ კოტე კემულარიასაც ვთხოვეთ.

ჩვენს მიერ კადრების შერჩევის პრინციპი სამი სიტყვით გამოიხატება: პატრიოტიზმი, კომპეტენტურობა და პატიოსნება.

კოტე კუბლაშვილი სამივე კრიტერიუმს იდეალურად შეესაბამება.

იგი ერთ-ერთი ყველაზე ახალგაზრდა ქართველი მეცნიერებათა დოქტორია, რომელმაც სადოქტორო დისერტაცია ფედერალიზმის საკითხებზე, 27 წლის ასაკში გერმანიაში დაიცვა.

იგი პოლიტიკურად ანგაჟირებული არასოდეს ყოფილა, რაც ძალზე მნიშვნელოვანია. ვფიქრობ, რომ იმ პირობებში, როდესაც ხალხი სხვადასხვა სტრუქტურებში (პოლიციაში, პროკურატურაში, სახელმწიფო აპარატში) მიმდინარე რეფორმებით კმაყოფილია - ჩვენ, ძირითადად, კორუფციისაგან უკლებლივ ყველა რგოლის გაწმენდა მოვახერხეთ, დაგვრჩა ერთი ყველაზე სუსტი ადგილი, რომელზეც საჩივრები ყველაზე მეტი რაოდენობით მოდის.

ეს არის საქართველოს სასამართლო.

საქართველოს ხელისუფლება არ აპირებს სასამართლოს საქმიანობაში ჩარევას.

მე დავსჯი ყველას, ვინც ამ ორგანოს საქმიანობაში უკანონოდ ჩაერევა, მაგრამ ყველა მოსამართლეს უნდა ახსოვდეს, რომ მოსამართლე არ არის კანონი.

საქართველოში კანონი უნდა კანონობდეს და არა მოსამართლე.

სამართლიანობა ფულზე არ უნდა იყიდებოდეს და ჩვენ უზრუნველვყოფთ, რომ ეს ასე იყოს.

ხელისუფლების სხვა შტოებისგან სასამართლო ნამდვილად დამოუკიდებელი იქნება, მაგრამ ბოლომდე დამოკიდებული იქნება კანონზე.

ბატონი კოტეს კანდიდატურას პარლამენტში მომავალ კვირას წარვადგენთ და ვფიქრობ, რომ საკანონმდებლო ორგანო მას ამ თანამდებობაზე დაამტკიცებს კიდეც.

საქართველოს პრეზიდენტმა მიხეილ სააკაშვილმა უზენაესი სასამართლოს თავმჯდომარის თანამდებობაზე კოტე კუბლაშვილი წარადგინა // საქართველოს პრეზიდენტის ადმინისტრაციის პრესსამსახურის ოფიციალური ვებგვერდი / 19 თებერვალი, 2005. - ხელმისაწვდომობის რეჟიმი: http://www.saakashviliarchive.info/ge/PressOffice/News/SpeechesAndStatements?p=2772&i=1

მოგესალმებით ყველას.

ნამდვილად უჩვეულოა, რომ რამდენიმე თვეში უზენაესი სასამართლოს თავმჯდომარის წარდგენა მეორედ ხდება.

ასეა, როდესაც თანამდებობაზე აქტიური პოლიტიკოსი მოდის, რადგან მათ თანამდებობების ცვლა ახასიათებთ.

კოტე კუბლაშვილი პოლიტიკოსი არასოდეს ყოფილა.

არც პარტიულ ან პოლიტიკურ საკითხებში ყოფილა ჩართული, თუმცა, თავისთავად, ეს ადამიანისათვის მინუსი არ არის.

იგი თავისი ტემპერამენტით, ხასიათით, ზნეობრივი და პროფესიული თვისებებით მოსამართლის და, მათ შორის, უზენაესი სასამართლოს თავმჯდომარის თანამდებობას იდეალურად შეე ესაბამება.

ჩვენ შევეჩვიეთ, რომ საქართველოში ბევრი რამ ადვილად წყდება.

დღეს, პარლამენტმა 85 დეპუტატით შემცირების თაობაზე საკონსტიტუციო ცვლილება მიიღო.

ეს ის ამოცანაა, რომელიც აქამდე საქართველოს ვერცერთმა მთავრობამ ვერ გადაწყვიტა.

ჩვენ საკითხებს ხელის ერთი მოსმით ვწყვეტთ, იმიტომ, რომ ხალხის ხელისუფლება ვართ.

ის, რისი შეცვლაც ვერ წარმოგვედგინა, ორ თვეში მთლიანად შეიცვალა - სრულიად ახალი პოლიცია ჩამოყალიბდა, ახალი სახელმწიფო სამსახური შეიქმნა, საზოგადოებასა და ხელისუფლებას შორის ახალი ურთიერთობა წარმოიშვა.

ასევე, საკანონმდებლო ცვლილებები განხორციელდა.

მე ერთი წლის განმავლობაში პირადი პოპულარობის მოსახვეჭად არ მიმუშავია.

ჩვენ ყველაფერი გავაკეთეთ იმისათვის, რომ ნდობა სახელმწიფო ინსტიტუტების მიმართ, განუზომლად ამაღლებულიყო და ეს ინსტიტუტები საზოგადოებაში ყველაზე ავტორიტეტული გამხდარიყო.

მაშინ, როდესაც 1999-2001 წლებში სასამართლო რეფორმა განვახორციელეთ, მას ძალიან დიდი რეკლამა გავუკეთეთ და სწორად დავაკომპლექტეთ, სასამართლო თავისი ნდობის მიხედვით, საზოგადოებაში ყველაზე ავტორიტეტული ორგანო იყო.

ბევრი ჩვენგანი ამ პროცესების მონაწილე იყო.

მაშინ ეს ორგანო ბევრად უსწრებდა პოლიციას, პროკურატურას, პარლამენტსა და პრეზიდენტის ინსტიტუტს.

დღეს კი, პირიქითაა და ამას ნებისმიერი გამოკითხვა მოწმობს.

ყველა უნდა დავფიქრდეთ, თუ რატომ ხდება ასე.

არა იმიტომ, რომ ვიღაც სასამართლოს ლანძღავს, დარწმუნებული ვარ ლანძღვას არც პრეზიდენტის ინსტიტუტს აკლებენ, არც პოლიციასა და პროკურატურას.

პოლიციას საზოგადოების მხოლოდ 6 პროცენტი ენდობოდა, ეხლა კი ეს მაჩვენებელი 95 პროცენტს შეადგენს.

პოპულარობის ხარისხი გაიზარდა.

პოლიციაში პროფესიონალი და ამაყი ხალხი მოვიდა.

პროკურატურაშიც იგივე ხდება და ბევრი თქვენგანი სწორედ ამ სისტემებიდან არის მოსული.

პროკურორებს გაუჩნდათ სურვილი, რომ საზოგადოებასთან სხვაგვარი დამოკიდებულება ქონდეთ.

ყველა უნდა დავფიქრდეთ იმაზე, თუ რატომ შეიქმნა პრობლემები სასამართლო სისტემაში და ეს თითოეულმა მოსამართლემ საკუთარ თავს უნდა ჰკითხოს.

ჩვენ, რა თქმა უნდა, კანომდებლობის რეფორმირების გზით მივდივართ და ახალ ინსტიტუტებს ვაყალიბებთ.

ძალიან კარგად ვიცით, თუ როგორ მუშაობს სისხლის სამართლის სისტემა საქართველოში.

ადრე, ქურდის „გაფუჭება“ თუ უნდოდათ, მისთვის ნარკოტიკი უნდა ჩაედოთ და თავიდან ასე იშორებდნენ.

ეხლა ყველამ კარგად იცის, რომ მტკიცებულების შექმნა ხელოვნურად აღარ შეიძლება.

გამონაკლისები თუ კიდევ არიან, ძალიან გთხოვთ მწვავე რეაქცია გქონდეთ.

თქვენ იცით, რომ საქართველოში ყველა მოქალაქის დაბრუნებას მივესალმებით.

ასევე იცით, რომ საქართველოში დაბრუნდნენ ცნობილი მოცეკვავეები, მომღერლები, მეცნიერები, სპორტსმენები, უბრალო ადამიანები და ბიზნესმენები.

გაიგეს რა ეს კანონიერმა ქურდებმა და გაიხარეს რა, რომ საქართველოში ხელისუფლება ხელოვნურად ასეთ მტკიცებულებებს აღარ ქმნის, მათაც დაბრუნება დაიწყეს.

ჩემი და ჩემი ხელისუფლების მთავარი დამსახურება ის არის, რომ ეს ხალხი საქართველოდან გავაძევეთ და მათ დაბრუნებას ჩვენ არ მივესალმებით.

აქედან გამომდინარე, კანონმდებლობაში ცვლილებები შეგვაქვს.

ეს კი საშუალებას მოგცემთ, რომ ქურდულ შეკრებებში და გარჩევებში ნებისმიერი მონაწილეობა, ოფიციალურად, კანონის მიერ იყოს კრიმინალიზებული და დასჯილი.

საქართველოს პარლამენტში ამ ცვლილებს განსახილველად შემდეგ კვირას შევიტანთ.

ჩვენ გარიგებით სამართალზეც ვლაპარაკობთ.

საქართველოში გარიგებითი სამართალი მუშაობს, თუმცა ეს ბევრი ევროპელი ექსპერტის გაკვირვებას იწვევს.

ადამიანი ფულს ოფიციალურად იხდის და შემდეგ იგი სასჯელს, პრაქტიკულად, პირობით იხდის.

ევროპელისათვის, სადაც შეიძლება პოლიტიკოსებმა, ასობით მილიარდიანი ბიუჯეტის პირობებში, ასობით ათასი მოიპარონ, ეს გაუგებარია, ჩვენთვის კი, ცდუნება დიდი იყო.

ჩვენ გვყავდა ისეთი თანამდებობის პირები, რომლებმაც თავისუფლების სანაცვლოდ სერიოზული თანხა გადაიხადეს.

ერთ-ერთმა იმდენი გადაიხადა, რომ პენსიონრებს სამი თვის დავალიანება გავუსტუმრეთ.

ჩვენი არჩევანი დღესავით ნათელი იყო.

მალე კოდექსში ცვლილებებს შევიტანთ, იმედია, ეს ერთ თვეში განხორციელდება, ჩვენ ნორმალურ სასამართლო სისტემაზე გადავალთ და ჩადენილი დანაშაულისთვის სასჯელს ყველა კანონის შესაბამისად მოიხდის.

ეს მეორე რეფორმაა, რომელსაც უახლოეს პერიოდში განვახორციელებთ.

ჩვენ კორუფციასთან სერიოზულ ბრძოლას ვაგრძელებთ და ნურავის ნუ ექნება იმის იმედი, რომ ეს ბრძოლა ოდნავ მაინც შესუსტდება.

საზოგადოებაში არის ხალხი, რომლებსაც ჰგონიათ, რომ მე რაღაცეებს ვერ ვამჩნევ.

ტყუილად გგონიათ, რომ რამე მავიწყდება.

ისიც ტყუილად გგონიათ, რომ სახელმწიფოს ვინმეს დავაკარგვინებთ.

ათი წელი რომ გავიდეს მაინც მემახსოვრება, თუ როგორ იქცეოდა თითოეული მოქალაქე ქვეყნისთვის გადამწყვეტ მომენტებში, იმიტომ რომ მე, ჩემს მეგობრებთან და საზოგადოების საუკეთესო ნაწილთან ერთად, ამ ქვეყნისათვის სიცოცხლე მაქვს გადადებული.

თქვენ იცით, რომ არცერთ თქვენგანთან არცერთ საქმესთან დაკავშირებით არ დამირეკავს და ამის გაკეთებას არც ვაპირებ.

დღეს აქ, თქვენ იღებთ მოსამართლეს, უზენაესი სასამართლოს თავმჯდომარეს, რომელიც ჩემთვის სამართლიანობისა და წესიერების განსახიერებაა.

ბევრი მოსამართლე, რომელიც ამ სისტემაში მუშაობს, ძალიან ღირსეული, მნიშვნელოვანი თვისებების მატარებელია, რისთვისაც თითოეული თქვენგანის მადლიერი ვარ.

თქვენ ძალიან კარგად იცით, რომ ჩემი ცხოვრების მთავარი პრინციპი კანონის უზენაესობაა და ამის მისაღწევად ყველაფერს გავაკეთებ.

მაშინ, როდესაც აღარ იქნება სააკაშვილი (ეს ცვლა ჩვეულებრივად, ბევრად უფრო გვიან მოხდება და არა იმ დროს როგორც ეს ბევრს ჰგონია), თანამდებობაზე აღარ იქნება თითოეული თქვენგანი (თუმცა სიცოცხლეს დიდხანს ვაპირებთ), ჩვენი შექმნილი ინსტიტუტები და კანონები, ასევე, ავტომატურ რეჟიმში გადასული წესიერება, პატიოსნება და სამართლიანობის განცდა დარჩება.

ეს არის ჩემი ამბიცია, ჩვენ ახალ ქვეყანას ვქმნით.

ერთ წელიწადში სასწაული მოვახდინეთ.

პარლამენტართა რაოდენობის შემცირება ერთ-ერთი ასეთი სასწაულთაგანია.

ეს, ჩემი და თქვენი დამსახურება კი არა, ჩვენი ხალხის მიერ მოხდენილი რევოლუციის პირდაპირი შედეგია.

კიდევ ერთხელ მინდა მოგესალმოთ.

ათი წელი სასამართლოში მოსვლას აღარ ვაპირებ, თუ, რა თქმა უნდა, სასამართლოს გარეთ (შიგნით აღარ შემოვალ) ხალხთან ერთად მოსვლას არ მაიძულებთ.

არ მინდა ჩათვალოთ, რომ სასამართლოს საქმეებში ჩარევას ვაპირებ, მაგრამ გთხოვთ, ობიექტურობის, სამართლიანობისა და საზოგადოებასთან სოლიდარობის გრძნობას ნურცერთი წუთით ნუ დაკარგავთ.

საბოლოოდ ჩვენ, ჩვენი შვილები და შვილიშვილები ამ საზოგადოების ნაწილი ვართ და ეს არაფერზე გაიცვლება.

კიდევ ერთხელ გთხოვთ, რომ უზენაეს მოსამართლეს მხარი დაუჭიროთ.

დიდი მადლობა.

საქართველოს პრეზიდენტმა მიხეილ სააკაშვილმა კოტე კუბლაშვილი უზენაეს სასამართლოში წარადგინა // საქართველოს პრეზიდენტის ადმინისტრაციის პრესსამსახურის ოფიციალური ვებგვერდი / 23 თებერვალი, 2005. - ხელმისაწვდომობის რეჟიმი: http://www.saakashviliarchive.info/ge/PressOffice/News/SpeechesAndStatements?p=27

ჩვენ მთავრობის საგანგებო სხდომა იმიტომ მოვიწვიეთ, რომ ქვეყნის უმეტეს რეგიონში ენერგეტიკული კრიზისია შექ მნილი.

ჩვენ საზოგადოებას ფუჭი დაპირებები არ უნდა მივცეთ, როგორც ეს წლების განმავლობაში ხდებოდა.

ენერგეტიკული კრიზისი ჩვენ არ დაგვიწყია, მაგრამ ჩვენ უნდა დავამთავროთ, ასევე უნდა შევიმუშავოთ ზუსტი პროგრამა, რომ საქართველოში ეს პრობლემა საბოლოოდ მოგვარდეს.

ამის შესახებ ზურაბ ნოღაიდელს უკვე ვესაუბრე.

მარტო ის, რომ თბილისი და ბათუმი განათებულია, ხოლო საქართველოს სხვა რეგიონები ჩაბნელებული, ეს სერიოზულ მიღწევად არ უნდა ჩაითვალოს.

ჩვენ ახალი ობიექტების მშენებლობა უნდა დავიწყოთ და თითოეულ ოჯახს, მთელ საზოგადოებას უნდა ვუთხრათ, თუ როდის გამოვა საქართველო წყვდიადიდან.

ენერგეტიკული კრიზისის დაძლევის გარეშე, ეკონომიკის განვითარება და ქვეყნისთვის სასიკეთო პერსპექტივების განხორციელება შეუძლებელი იქნება.

უახლოეს მომავალში, საქართველოს მთავრობის მთავარი ამოცანა ენერგეტიკული კრიზისის მოგვარება იქნება.

დღევანდელი მთავრობის სხდომა სწორედ ამ საკითხს ეძღვნება და ჩვენ ენერგეტიკის მინისტრის მოხსენებასაც მოვ ვისმენთ.

მე მივესალმები, რომ სხდომას პარლამენტარი გიორგი ნაცვლიშვილი და სხვა დეპუტატები ესწრებიან.

მინდა ყურადღება გავამახვილო პარლამენტის მიერ მიღებულ გადაწყვეტილებაზე დეპუტატთა რაოდენობის 150-მდე შემ მცირების შესახებ, რაც წინა ხელისუფლებამ ვერ მოახერხა.

ჩვენი მიღწევა არის ის, რომ უკვე ძალიან კარგი იუსტიციის მინისტრი, ვიცე-პრემიერი და ასევე ძალიან კარგი უზენაესი სასამართლოს თავმჯდომარე გვყავს.

დღეიდან უზენაეს სასამართლოს ორი საუკეთესო მოსამართლე ეყოლება, მათი კანდიდატურები პარლამენტმა დაამტკიცა.

ეს ხალხი პოლიტიკური ნიშნით არ შეირჩა, ჩვენი ძირითადი კრიტერიუმი წესიერება და პატიოსნება იყო.

მოხიბლული ვარ, რომ ცხარე დებატების მიუხედავად, პარლამენტი ქვეყნისთვის მნიშვნელოვანი რეფორმების განხორ რციელების საკითხს პასუხისმგებლობით ეკიდება.

მთავრობას ჰყავს პრესსპიკერი ქალბატონი ლეილა ავიძბა და გთხოვთ, მასთან ერთად მოამზადოთ საინფორმაციო ფურცელი, რომელიც თითოეულ ქართულ ოჯახში დარიგდება და საზოგადოების წევრებს არსებულ ვითარებას განუმარტავს.

ჩვენ წინა ხელისუფლებისაგან განსხვავებით, ხალხთან საუბარი და სიმართლის თქმა უნდა შევძლოთ.

ფაქტია, რომ სისტემა მთლიანად დანგრეულია, ორმოცდაათ მილიონიანი კრედიტი, რომელიც საქართველომ მიიღო, საკმარისი იყო ხუდონჰესის ასაშენებლად, რაც პრობლემას მთლიანად მოაგვარებდა, მაგრამ ეს თანხა არამიზნობრივად დაიხარჯა.

ამასთან ერთად, მეზობელი ქვეყნების ვალიც დაგვემატა.

ფინანსთა მინისტრს ვთხოვ, რომ ეს საკითხი დეტალურად შეისწავლოს.

ჩემი პრეზიდენტობის ერთი წლის თავზე გავარკვიე, რომ ქვეყანას დამატებითი ვალები აქვს.

ეს აღმაშფოთებელი ფაქტია, რადგან ქვეყანაში კრედიტის სახით მიღებული თანხები პრობლემების მოგვარებაზე არ დახარჯულა.

თუ ვიღაცის ოფშორულ ანგარიშებზეა საუბარი შვეიცარიაში, ან რომელიმე სხვა ქვეყანაში, მაშინ სისხლის სამართლის საქმე უნდა აღიძრას, ეს შესაბამისმა ორგანოებმა უნდა გამოიძიონ.

სიმართლე, რომელიც მთავრობამ ხალხს დაუმალა ძალიან მარტივია - არსებული სიმძლავრეებით საქართველოს მთლიანად განათება ფაქტობრივად შეუძლებელია.

ჩვენ საქართველო აპრიორულად იმისათვის გავწირეთ, რომ წლების განმავლობაში ქვეყანაში ენერგოდეფიციტი ყოფილიყო.

ხალხს საბოლოოდ უნდა ვუხრათ, რომ საქართველოში არსებული ჰესები, თბოელექტროსადგურები, ასევე იმპორტის შესაძლებელი ხაზები საკმარისი არ არის იმისათვის, რომ თითოეული ქართული ოჯახი ელექტროენერგიით უზრუნველყოფილი იყოს.

ეს არის ის, რაც ყველამ უნდა იცოდეს.

აქედან გამომდინარე, ჩვენ ახალი სიმძლავრეები და ხაზები გვჭირდება, რათა მთელი საქართველო დამოკიდებული არ იყოს ერთ მავთულზე და იმ ადამიანთა ნება-სურვილზე, რომლებსაც ხაზის დაზიანება იარაღის გამოყენებით შეუძლიათ.

ჩვენი მთავარი ამოცანაა ახალი თბოელექტროსადგურების მშენებლობა, ვინაიდან ჰესების რეკონსტრუქციას ვერ შევძლებთ.

ხუდონჰესის ინვესტორიც რომ გამოჩნდეს, მის დასრულებას 5-6 წელი მაინც დასჭირდება, საზოგადოება კი, ამდენს ვერ მოითმენს.

მანამდე საქართველოს გაზმომარაგების ალტერნატიული წყაროები და მის შესაძენად აუცილებელი თანხა არ ჰქონდა.

როგორც უკვე აღვნიშნე, თანხები არამიზნობრივად დაიხარჯა.

ჩვენთვის აუცილებელ თანხებს პრივატიზაციიდან მივიღებთ, რაც საქართველოს განვითარების გრძელვადიან პროგრამას მოხმარდება. პრივატიზაციიდან მიღებული ფული ენერგეტიკის რეაბილიტაციაზე დაიხარჯება.

ჩვენ დაახლოებით 150 მილიონი დოლარის ინვესტიცია გვჭირდება.

მსურს, რომ მოლაპარაკებები გაზოტურბინების თაობაზე, გამჭვირვალე იყოს.

მსოფლიოში სულ ხუთი-ექვსი მწარმოებელია.

თუ ვინმე უკეთეს პირობებს შემოგვთავაზებს, ხელშეკრულებას მასთან გავაფორმებთ.

მშენებლობა არაუგვიანეს აპრილის ბოლოს უნდა დავიწყოთ.

მთელმა საქართველომ უნდა იცოდეს, რომ ამის შედეგად, თითოეულ ოჯახს 24 საათიანი ენერგომომარაგება ექნება.

რასაც ჩვენ ავაშენებთ, საკმარისი მხოლოდ ბინების გასანათებლად იქნება, ეკონომიკის განვითარებისათვის კი, აუცილებელია ახალი ხაზების მშენებლობა.

ისრაელი ჩვენთვის პატარა ქვეყანაა, რომლის ენერგო საწარმოები 4-ჯერ მეტ ელექტროენერგიას მოიხმარს, რაც იმას ნიშნავს, რომ მისი ეკონომიკა მაღალგანვითარებულია.

ჩვენთვის ახალი ხაზების ასაშენებლად მეტად მნიშვნელოვანია რუსეთის, აზერბაიჯანის, თურქეთის, სომხეთის, შუა აზიისა და ირანის ინტერესების გათვალისწინება.

ჩვენი ენერგეტიკის დამოუკიდებლობა მეტად მნიშვნელოვანია.

ჩემთვის გაუგებარია გაზსადენის გაყიდვასთან დაკავშირებული აჟიოტაჟი. მინდა ყველამ იცოდეს, რომ საქართველოს მთავრობა ისეთს არაფერს გააკეთებს, რაც მას მონოპოლიებზე დამოკიდებულს გახდის.

ჩვენ ყველა კომერციულ წინადადებას განვიხილავთ.

საქართველოს ინტერესებიდან და მისი ენერგეტიკული დამოუკიდებლობიდან გამომდინარე, ჩვენი დაშანტაჟება ვერავინ უნდა შეძლოს.

დღეს სეპარატისტებს ენგურიდან 200 მეგავატზე მეტი ელექტროენერგია რომ არ მიჰქონდეთ და ხელისუფლება გალის რაიონს მაინც რომ აკონტროლებდეს, საქართველოში ენერგოდეფიციტი აღარ იქნებოდა.

მე არავის ვემუქრები, რადგან ჩვენ მშვიდობიანი განზრახვები გვაქვს,

ასევე არავის ვურჩევ, რომ დენთან დაკავშირებით, პროვოკაციები და შანტაჟი მოაწყოს, რადგან ეს საქართველოსათვის სასიცოცხლო მნიშვნელობის საკითხია.

ყველამ იცოდეს, რომ დამნაშავე სათანადოდ აგებს პასუხს.

მე ნამდვილად ვაფასებ იმას, რომ ენერგეტიკის სამინისტროში კორუფცია აღარ არის.

ამიერიდან, შრომის შეფასება თქვენს მიერვე შესრულებული სამუშაოს მიხედვით მოხდება

ის, რომ ადამიანი არ იპარავს, საკმარისი არ არის იმისათვის, რომ თანამდებობაზე დარჩეს.

ის, ვინც იპარავს, მირცხულავას მსგავსად, სასჯელს იხდის.

პარლამენტში შეგვაქვს კანონი, რომლის თანახმადაც, ფულის გადახდისა და ზარალის ანაზღაურების შემთხვევაშიც კი, დამნაშავე სასჯელს ვერ აიცილებს.

ყველამ გაიგო, რომ მთავრობა აღარ იპარავს, მაგრამ ჩვენ გვჭირდება ისეთი ხელისუფლება, რომელიც საქმესაც აკეთებს.

ენერგეტიკა ჩვენი მთავრობის მუშაობის შეფასების მთავარი კრიტერიუმია.

ჩვენ წელს ინფრასტრუქტურის გაუმჯობესებას და გზების მშენებლობას ვიწყებთ.

სამი კომპონენტი - ინფრასტრუქტურა, ენერგეტიკა და პატიოსანი მთავრობა საქართველოს ეკონომიკას ააღორძინებს.

არცერთ ქვეყანაში მთავრობას ეკონომიკის ამუშავება არ შეუძლია, მაგრამ კარგი კანონების პირობებში, მან ქვეყნის ეკონომიკური სტაბილურობისათვის ნიადაგი უნდა მოამზადოს.

ტურისტულ ობიექტებთან დაკავშირებით, ძალიან საინტერესო პროექტები არსებობს აჭარაში, ბორჯომსა და ბაკურიანში.

პროექტების ზრდასთან ერთად, ელექტროენერგიაზე მოთხოვნილება გაიზრდება.

ხალხს მხოლოდ და მხოლოდ სიმართლე უნდა ვუთხრათ და თუ გაუარესება იქნება, ესეც არ უნდა დავუმალოთ.

ჩვენი მთავარი კაპიტალი საზოგადოების ნდობის მოპოვებაა.

უმჯობესია ვუთხრათ, რომ თანხის გადაუხდელობის შემთხვევაში, ელექტროენერგია არ მიეწოდებათ, ვიდრე ფუჭი დაპირებები მივცეთ. ტარიფის შესანარჩუნებლად ყველაფერი უნდა გავაკეთოთ.

როგორც საზოგადოებას უნდა გვესმოდეს, რომ ეს ჩვენი გადასახდელია.

ჩვენი არ გვაქვს ნავთობი, გაზი და არც მემკვიდრეობით დარჩენილი დიდი რაოდენობის თანხა, პირიქით, ყველაფერი გაძარცვულია.

ჩვენ ვართ საზოგადოება, რომელმაც საკუთარი თავი უნდა შეინახოს.

ბოლოს და ბოლოს, ჩვენ სიმართლის აღიარება შევძელით და პრობლემის მოგვარების კონკრეტული ვადა დავასახელეთ, რაზეც პასუხს ყველა ერთად ვაგებთ.

ბატონ ზურაბს ვთხოვ, რომ ეს საკითხი პირადად მკაცრად გააკონტროლოს. ენერგეტიკა საქართველოში უნდა მოწესრიგდეს, ქვეყანა უნდა განათდეს.

ჩვენს მიერ დასახელებული ვადის გასვლის შემდეგ, საქართველოში არცერთი ჩაბნელებული სახლი არ უნდა იყოს.

ამის მიღწევა შესაძლებელია, გაუმჯობესება კი, ყოველ კვარტალში უნდა იგრძნობოდეს.

გთხოვთ ყველას, რომ მაქსიმალური საჯაროობის პირობებში, მოლაპარაკება ყველა მიმართულებით დაიწყოს, ტელევიზიისა და პრესის საშუალებით განმარტებები გაკეთდეს, რათა საზოგადოებასთან ინფორმაციის მუდმივი გაცვლა-გამოცვლა მოხდეს.

ჩვენ ამ ხალხის მიერ არჩეული მთავრობა ვართ.

მან უნდა იცოდეს, თუ რას ვაკეთებთ ქვეყანაში არსებული პრობლემების შესამსუბუქებლად.

საქართველოს პრეზიდენტმა მიხეილ სააკაშვილმა ქვეყანაში შექმნილი ენერგეტიკული კრიზისის გამო, მთავრობის საგანგებო სხდომაზე განცხადება გააკეთა // საქართველოს პრეზიდენტის ადმინისტრაციის პრესსამსახურის ოფიციალური ვებგვერდი / 25 თებერვალი, 2005. - ხელმისაწვდომობის რეჟიმი: http://www.saakashviliarchive.info/ge/PressOffice/News/SpeechesAndStatements?p=2770&i=1

ჩვენ ძალიან ვამაყობთ, რომ საქართველოში არის ბევრი დამოუკიდებელი, თავისუფალი და პროფესიონალური ტელეკომპანია.

დღეს აქ გვესწრებიან აჭარის, თრიალეთის, ოდიშის, ფოთის, ბორჯომის, გურიის, ქუთაისის, მცხეთა-თიანეთის, ქვემო ქართლისა და თელავის ტელეკომპანიათა წარმომადგენლები.

მე აქ შემთხვევით არ მომიწვევიხართ.

ჩემთვის ძალიან მნიშვნელოვანია, როგორც პრეზიდენტმა, თანამოქალაქემ და ადამიანმა მივმართო იმ ხალხს, რომელიც საქართველოს სხვადასხვა რეგიონში ცხოვრობს.

მინდა მათ ვუთხრა, რომ ძალიან კარგად ვიცი, თუ რა გასაჭირი აქვს ხალხს რეგიონებში, სოფლებსა და ქალაქებში.

ამ ეტაპზე ყველაზე დიდი პრობლემა უმუშევრობაა და აქედან გამომდინარე, დასაქმება ჩვენი მთავარი ამოცანაა, ასევეა ელექტროენერგიის დეფიციტი.

მსურს ყველას ვუთხრა, რომ მზად გვაქვს 18 თვიანი პროგრამა და მინდა მოგცეთ სიტყვა, რომ ამ 18 თვის თავზე გაუმჯობესება დაიწყება, ელექტროენერგიის პრობლემა უნდა მოიხსნას.

ეს ჩემი მკაცრი დავალებაა და ჩვენ ამაზე ყოველდღიურად ვმუშაობთ.

რისი გაკეთება შეუძლია მთავრობას?

მთავრობას საწარმოების ძველი გადასახადებისგან გათავისუფლება შეუძლია და ჩვენ ეს გავაკეთეთ.

მას შეუძლია დაეხმაროს მცირე ბიზნესს და მე მზად ვარ, რომ მცირე ბიზნესის ყოველი ახალი საწარმოს გახსნას დავესწრო.

10 სამუშაო ადგილიც რომ შეიქმნას, მთავრობამ ამას მხარი უნდა დაუჭიროს. ხელისუფლებას შეუძლია გზების მშენებლობა, რადგან გლეხი პროდუქტს ქმნის და მას ნორმალური გზა სჭირდება, რომ ის ბაზარზე გაიტანოს.

საქართველოში არ დარჩება არც ერთი რაიონი, სადაც ეს პრობლემა არ მოგვარდება.

ამჟამად ჩვენი მიმდინარე პრობლემა მიწის საგაზაფხულო სამუშაოებია.

მივიღე გადაწყვეტილება და პრემიერ-მინისტრსაც დავავალე, რომ 10 დღის განმავლობაში გემებით, მატარებლებითა და სხვა სატრანსპორტო საშუალებებით დიზელის საწვავი შემოვიტანოთ და 20 ლიტრი თითოეულ ოჯახს უსასყიდლოდ დავურიგოთ.

ასეთი რამ საქართველოში არ მომხდარა.

მანამდე ამის საშუალება არ გვქონდა, ახლა კი, პრივატიზაციიდან შემოსული თანხით ამას განვახორციელებთ.

20 ლიტრი ბევრი არ არის, მაგრამ საკმარისია იმისათვის, რომ გლეხმა თუნდაც ნახევარი ჰექტარი მიწა კარგად დაამუშავოს, განსაკუთრებით იმ პირობებში, როდესაც საწვავი ძვირი ღირს.

ყველა გუბერნატორსა და გამგებელს ვავალებ - ერთი ლიტრიც რომ დაიკარგოს და უსამართლოდ რომ გადანაწილდეს, პასუხი უმკაცრესად მოეთხოვებათ.

ამას პირადად გავაკონტროლებ.

ეს, რა თქმა უნდა, ერთდროულად არ განხორციელდება.

საწვავი ჯერ ქართლსა და კახეთში დარიგდება, შემდეგ სამეგრელოში, სამცხე-ჯავახეთში, სვანეთში, რაჭა-ლეჩხუმსა და იმერეთში.

კარგად ვიცი, თუ რა გაჭირვებაში ცხოვრობს ხალხი, მესმის, რომ გაორმაგებული პენსია, გასტუმრებული დავალიანება და თუნდაც ის, რომ ქუჩაში პოლიცია ხალხს ფულს აღარ ართმევს, არ არის საკმარისი იმისათვის, რომ ცხოვრება მკვეთრად გაუმჯ ჯობესდეს.

მთავრობამ ერთ წელიწადში, პრაქტიკულად, შეუძლებელი მოახერხა.

არავის სჯეროდა, რომ ამის განხორციელება შესაძლებელი იქნებოდა.

ვიცი, რომ ხალხი სამართლიანად ჩივის, მაგრამ ჩვენ გვაქვს დრო, რომ შექმნილი სიტუაციიდან ყველა ერთად გამოვიდეთ.

ვაპირებ, რომ ჩემი პრეზიდენტობის ვადაში ენერგეტიკული პრობლემა მოვაგვაროთ.

საქართველოში არ იქნება არც ერთი სახლი, რომელსაც ელექტროენერგია არ მიეწოდება.

ვფიქრობ, რომ ეს წელი და მომავალი წლის პირველი ნახევარი გადამწყვეტი იქნება.

მსურს, რომ ქვეყანაში გზების, ანუ ინფრასტრუქტურის პრობლემა საბოლოოდ მოგვარდეს.

საქართველოში არ დარჩება ადგილი, საიდანაც პროდუქციის გატანა და გადაადგილება ძნელი იქნება.

სახელმწიფო სექტორში დასაქმებულ ადამიანებს ხელფასი განსაზღვრულ მინიმუმზე მეტი უნდა ჰქონდეთ - 80 პროცენტს უკვე ასე აქვს და მსურს, რომ დანარჩენ 20 პროცენტსაც, მაგალითად, პედაგოგებსაც მსგავსი ხელფასი ჰქონდეთ.

თუ ჩვენ ერთმანეთს ვენდობით და დავინახავთ იმასაც, რომ მთავრობა კარგად მუშაობს და არ იპარავს, თუ ჩვენ უფრო მეტს მოვითმენთ, მაშინ ფეხზე დადგომასაც შევძლებთ.

მაგრამ თუ ჩვენ ვიტყვით, რომ არაფერს აზრი არა აქვს, უფრო მეტს ველით (რა თქმა უნდა, ყოველთვის უფრო მეტს ველით) და ეს ხელისუფლებაც ვერაფერს აკეთებს, მაშინ ვფიქრობ, რომ შანსი არ გვაქვს.

მაგრამ მე თქვენი საღი აზრისა და გონიერების იმედი მაქვს, იმისი, რისიც ყოველთვის გვშველოდა, როგორც ერსა და ქვეყანას.

შემიძლია ვთქვა, რომ ბუნებრივი სიძნელეების მიუხედავად, მაინც ოპტიმისტურად ვარ განწყობილი.

საქართველოს პრეზიდენტი მიხეილ სააკაშვილი რეგიონალური ტელეკომპანიების წარმომადგენლებს შეხვდა // საქართველოს პრეზიდენტის ადმინისტრაციის პრესსამსახურის ოფიციალური ვებგვერდი / 13 მარტი, 2005. - ხელმისაწვდომობის რეჟიმი: http://www.saakashviliarchive.info/ge/PressOffice/News/SpeechesAndStatements?p=2768&i=1

მე შეგკრიბეთ, რათა იმ გამოძიებაზე გვესაუბრა, რომელიც ბოლო დღეების განმავლობაში ჩემი დავალებით მიმდინარეობს.

ვფიქრობ, რომ ქართლში კონტრაბანდასთან დაკავშირებით საგანგაშო ვითარებაა შექმნილი. პროკურატურამ სასამარ რთლოს სანქციით მოპოვებული უტყუარი მასალები წარმოადგინა.

მე არ ვარ სასამართლო, რომ საბოლოო დასკვნები გავაკეთო, მაგრამ ამ მასალების მიხედვით, რომლებიც სხვადასხვა მხრიდან მოვიდა ჩემამდე, ირკვევა, რომ ცხინვალის რეგიონში შიდა ქართლის პოლიციის მთელი ხელმძღვანელობა (ვიმეორებ, ამ მასალებიდან გამომდინარე და პროკურატურის მტკიცებით), სეპარატისტებთან ერთად, კონტრაბანდული ტვირთის გადაზიდვით არის დაკავებული და ასევე სხვა დანაშაულებრივ საქმიანობასაც ეწევა.

ცხინვალის რეგიონში ჩვენ 16 ბიჭი დაგვეღუპა. დაგვეღუპა იმის გამო, რომ იქ კონტრაბანდული არხები გადაეკეტათ.

ბოლო კვირების განმავლობაში რაიონის პოლიციის უფროსები და სხვა ხელმძღვანელები, პირდაპირ ან ირიბად, მონაწილეობენ კონტრაბანდული არხების კვლავ აღსადგენად, რის წინააღმდეგ ბრძოლასაც ჩვენი ჯარისკაცები შეეწირნენ. ეს კი იმას ნიშნავს, რომ პენსიონერი ვეღარ მიიღებს პენსიას, ვეღარ დავაგებთ გზებს, ვეღარ შევქმნით სახელმწიფო სტრუქტურებს და ყველაფერი წყალში ჩაგვეყრება.

უფრო მეტად საგანგაშოა ის, რომ დამნაშავეები თავად გადმოდიან შეტევაზე და ჩვენს დაშანტაჟებას ცდილობენ. როგორც ჩანს, შეიქმნა კლანი, პოლიციური „გორული მაფია“. არ ვიცი, რა სახელი შეიძლება დაერქვას იმას, რასაც ისინი სჩადიან.

ვერავინ ეღირსება, რომ სააკაშვილის ხელისუფლება გაიხრწნას!

ჩვენ შევარდნაძის დროინდელი პოლიციის რამდენიმე უფროსი დავტოვეთ და მათ მუშაობის შანსი მივეცით, რადგან ჩვენ პროფესიონალები გვჭირდებოდა. თუმცა, თუ ვინმეს ჰგონია, რომ ჩვენ თვალები, ყურები და ინფორმაცია არ გვაქვს, ძალიან ცდება.

დღეს დილას ქარელის რაიონის პოლიციის უფროსი და მისი მოადგილეები დააპატიმრეს. სეპარატისტებთან ერთობლივი, ფართომასშტაბიანი კონტრაბანდის ფაქტებზე აღძრულია სისხლის სამართლის საქმე. ისინი იმ სეპარატისტებთან ერთად მოქმედებდნენ, რომლებმაც ზაფხულში ჩვენი მოქალაქეები, საქართველოს შეიარაღებული ძალების ჯარისკაცები დაგვიხოცეს. ეს ხალხი იმ სეპარატისტებთან ერთად დააკავეს, ვის წინააღმდეგაც ჩვენი სახელმწიფო და ჯარისკაცები იბრძოდნენ.

რაღაზე უნდა ვილაპარაკოთ, თუ სახელმწიფო სტრუქტურებში ასეთი ხალხი კიდევ არსებობს?!

მე გთხოვთ, ყველა მტკიცებულება უმაღლეს დონეზე შეისწავლოთ.

გთხოვთ, ხელშეუხებელი არც ერთი ხელმძღვანელი მუშაკი არ დარჩეს - მათი საქმიანობის საბოლოო გარკვევამდე ამ რეგიონის მთელი სამხარეო პოლიციის ხელმძღვანელობა, ყველა რაიონის პოლიციის უფროსი გადაყენებულია. შექმენით სამინისტროს სპეციალური ჯგუფი, რომელიც არსებულ გზებს კონტროლზე აიყვანს.

შეცვალეთ სპეციალური რაზმის ხელმძღვანელობა, შეარჩიეთ ყველაზე წესიერი ხალხი, მივცეთ მათ კიდევ უფრო მეტი ხელფასი და ეს ბუდე ერთხელ და სამუდამოდ მოვშალოთ.

ვავალებ მხარის გუბერნატორს, რომლის წესიერებაში ეჭვი არ მეპარება, სრული კოორდინაცია გაუწიოს ყოველივე ამას, რათა კლანური სიტუაცია გამოვრიცხოთ. გამოძიების მიმდინარეობას პირადად მე ვუხელმძღვანელებ.

ასევე გთხოვთ, რომ ეს მასალები პრესას გააცნოთ.

დანარჩენს სამართალი დაადგენს.

ნამდვილად არ ვაპირებ, რომ დამნაშავედ ვინმე წინასწარ გამოვაცხადო - ეს სახელმწიფო ორგანოების გასარკვევი და დასადგენია.

ხელისუფლების დაჭაობების ყოველგვარ მცდელობას ძირში აღვკვეთთ.

ზოგიერთებს რაღაცები ძალიან მალე დაავიწყდა.

როგორ მოხდა, რომ ჩვენი პოლიციის სტრუქტურებში მუშაობდა ხალხი, რომელსაც კრიმინალური მენტალიტეტი აქვს?

თუ ვინმე კიდევ გყავთ ასეთი, გავალებთ, რომ სტრუქტურები მათგან გაწმინდოთ. დაამყარეთ წესრიგი პოსტზე და უკანონო ქმედების ყველა მცდელობა ძირშივე ჩაახშეთ. ქვეყნის პრემიერს ვთხოვ, რომ, ფინანსთა სამინისტროსთან ერთად, სხვა ღონისძიებები განახორციელოს.

მიმაჩნია, რომ საჭიროა გუბერნატორს, პრემიერსა და პროკურატურას შორის კოორდინაცია, ამ საქმის გამოძიება, წინა წლებში მომხდარი მსგავსი ფაქტების ანალიზი და არსებული კავშირების ბოლომდე გახსნა.

როგორც ჩანს, ჩვენს ზოგიერთ პოლკოვნიკს, გენერალს, თუ სხვა ჩინოსანსა და ერგნეთის ბაზრის მესვეურებს შორის განსხვავება პრაქტიკულად აღარ არსებობს.

ლაპარაკია ხალხზე, რომელსაც საქართველოს შეიარაღებული ძალების ჯარისკაცების სისხლში აქვს ხელი გასვრილი. ეს ადამიანები, ხელისუფლების თვალწინ, საქართველოს ადგილობრივი პოლიციის რეალური პატრონები გახდნენ.

დაშალეთ ეს მაფია და მათ პასუხი ბოლომდე აგებინეთ.

ყველამ იცოდეს, რომ საქართველოში არსებობდა ზაზა დამენია და არსებობენ ასეთი ქართველებიც - ცოცხლები, ჯანმრთელები, რომლებიც ქართული პოლიციის ფორმას ჯერ კიდევ ატარებენ.

საქართველოს პრეზიდენტის ადმინისტრაციის მასმედიასთან და საზოგადოებასთან
ურთიერთობის სამსახურისაზოგადოებასთან სამსახური

საქართველოს პრეზიდენტის საგანგებო განცხადება / უშიშროების საბჭოს წევრების მონაწილეობით გამართულ ოპერატიულ თათბირზე // 24 საათი. - 2005. - 14 მარტი. - № 57 - A1, A3 გვ.

როგორც ვიტყობინებოდით, 29 მარტს საქართველოს პრეზიდენტმა მიხეილ სააკაშვილმა სახელმწიფო კანცელარიაში გვიან საღამოს ჟურნალისტებისთვის ბრიფინგი გამართა. ქვეყნის პირველმა პირმა განსაკუთრებული ყურადღება მიაპყრო თანამედროვე საქართველოს ადგილსა და როლს საერთაშორისო ასპარეზზე.

- ახლა უკვე პირველად, ბევრი ფაქტორის გათვალისწინებით, იმის გამო, რომ არსებობს ტელევიზია, არსებობს საერთაშ შორისო კონტაქტები, ჩვენ გავხდით არა მხოლოდ მომლოდინე იმისა, თუ როდის გაირღვევა ჩვენს გარშემო, ვთქვათ, იმპერიული სივრცე, რომელიც არსებობდა, არამედ ვართ შემოქმედი იმ პროცესებისა, რომელიც ქმნის საქართველოს გარშემო სრულიად სხვა საერთაშორისო გარემოცვას, - განაცხადა მიხეილ სააკაშვილმა და ხაზგასმით გამოჰყო საქართველოსა და უკრაინის ურთიერთობა. სულ რამდენიმე დღის წინათ ამ ქვეყანასთან საქართველომ ძალიან ბევრ სფეროში მნიშვნელოვან შეთანხმებებს მიაღწია, კერძოდ, ენერგეტიკის, ტრანსპორტირების, სამხედრო-ტექნიკური თანამშრომლობის სფეროებში.

იმ მოვლენებთან დაკავშირებით, რომლებიც მიმდინარეობს პოსტსაბჭოთა სივრცის სხვა ქვეყნებში, ამჯერად მოლდოვაში, საქართველოს პრეზიდენტმა აღნიშნა, რომ კიშინიოვში მისი შეხვედრების შედეგად - ჯერ მოლდოვის პრეზიდენტთან, ვორონინთან, შემდეგ კი ოპოზიციის ლიდერთან, მოხერხდა ის, რომ მოლაპარაკების მაგიდას პოზიცია და ოპოზიცია ერთად მიუსხდნენ და არჩევნების შემდეგ ეს გადამწყვეტი იყო.

შემდეგ ოპოზიციის ლიდერი, ბატონი როშკა ჩამოვიდა თბილისში, გაიმართა საუბარი მიხეილ სააკაშვილთან.

- პრაქტიკულად, ჩვენ შევძელით ასევე ხელი შეგვეწყო იმაში (მე არ გადავაჭარბებდი ჩვენი როლის შეფასებას), რომ ამ ქვეყანაში შექმნილიყო ევროპული ორიენტაციის ხელის სუფლება. ერთი სიტყვით, საქართველო თვითონ ქმნის თავის გარშემო სრულიად ახალ საერთაშორისო რეალობას, - განაცხადა საქართველოს პრეზიდენტმა.

ქვეყნის პირველმა პირმა აღნიშნა, რომ მას დღეს ჰქონდა სატელევიზიო ჩართვა საფრანგეთის ტელევიზიის ერთ-ერთ ყველაზე პოპულარულ გადაცემაში, რომელშიც მონაწილეობდნენ საფრანგეთის ბევრი ცნობილი პოლიტოლოგი, ყოფილი საბჭოთა კავშირის პრეზიდენტი მიხეილ გორბაჩოვი და საფრანგეთის ყოფილი პრეზიდენტი ჟისკარ დესტენი, რომელიც ამბობდა, რომ საქართველო არ უნდა იყოს ევროკავშირის წევრი. იგი ამჟამად ევროკავშირის კონსტიტუციის კომისიის თავმჯდომარეა. როგორც მიხეილ სააკაშვილმა განაცხადა, საფრანგეთის ყოფილი პრეზიდენტის ამ აზრს არ დაეთანხმა იქ შეკრებილი მთელი აუდიტორია.

- მე მოვიყვანე ცნობილი ფრანგი მოაზროვნის პოლ ვალერის კრიტერიუმები, თუ რა არის ევროპელობა. ეს არის ბერძნულ ცივილიზაციასთან ნათესაობა, მეორე - ეს არის ქრისტიანული რელიგია (თუმცა მე ასევე მომხრე ვარ იქ თურქეთის შეერთებისა) და მესამე - დემოკრატიული სისტემა, - თქვა საქართველოს პრეზიდენტმა და დასძინა, რომ საფრანგეთში ამ გადაცემამ ჩაატარა გამოკითხვა. გამოკითხულთა 50 პროცენტმა განაცხადა, რომ უკრაინა აუცილებლად უნდა შეუერთდეს ევროპის კავშირს. სამი წლის წინათ ფრანგების მარტო ხუთი პროცენტი ამბობდა, რომ საქართველო უნდა იყოს რაიმე სახის ევროპის ნაწილი. დღეს ფრანგების 45 პროცენტმა თქვა, რომ საქართველო უნდა იყოს ევროპის კავშირის ნაწილი. გამოკითხვის მიხედვით შემდეგ მოდიოდა თურქეთი, რომელიც ბევრად უფრო დიდი ქვეყანაა და უკვე რეალურად დგას ევროკავშირში გაწევრების გზაზე, მაგრამ მას ნაკლები პროცენტი ჰქონდა. რუსეთს 33-34 პროცენტი ჰქონდა, ბევრად ნაკლები, ვიდრე საქართველოს. ფრანგების 52 პროცენტი აღიარებდა, რომ რუსეთი არც ერთ შემთხვევაში არ უნდა იყოს ევროპული ქვეყნის არანაირი წევრი. მიხეილ სააკაშვილის თქმით, საფრანგეთი არის ქვეყანა, სადაც რუსეთის მიმართ არსებობს ტრადიციული სიმპათიები.

- ის, რომ საქართველომ ასეთ მოკლე დროში ასეთ გარღვევას მიაღწია ამ ორ წელიწადში, ყოველი მეორე ფრანგი ამბობს, რომ, რა თქმა უნდა, საქართველო უნდა იყოს ყველა ევროპული ინსტიტუტის წევრი, ჩვენ გვგონია, რომ ეს სხვათა შორის ხდება. ეს არის ძალიან დიდი შრომის და ძალიან დიდი გარდაქმნების ნაწილი, რომელიც ჩვენს ქვეყანაში ხორციელდება. მე მინდა, უბრალოდ, ყველამ გავითავისოთ: დღეს ისტორია ჩვენზე მუშაობს. თუ ჩვენ რაღაც საოცარი სისულელე არ გავაკეთეთ, თვალსა და ხელს შუა იცვლება რეალობა. ის, რომ ბაღაფში თვითონ გვთავაზობს მოლაპარაკებას და არა - პირიქით, ადრე რომ იყო ხვეწნა, მოდი, დავჯდეთ, მოვილაპარაკოთო. მან თვითონ გამოიჩინა ინიციატივა, რომ მზად ვარ, დავჯდე და ვილაპარაკო საქართველოს ხელისუფლებასთანო. ყველა ხედავს, საით უბერავს ქარი და საით მიდის ტენდენცია. ამიტომ მიმაჩნია, რომ ჩვენი ხელისუფლების და სახელმწიფოს საერთაშორისო კონტაქტები, გამომდინარე ამ რეალობიდან, რაც საქართველოს გარშემო შეიქმნა, ძალიან მნიშვნელოვანია. საქართველო გახდა უპრეცედენტოდ მნიშვნელოვანი ქვეყანა. მე ამით ყოველთვის ვამაყობ. როცა ახალ წელს კიევში გამოვდიოდი მილიონი ადამიანის წინაშე, როგორი რეაქცია იყო საქართველოს მიმართ, თქვენ ყველამ ნახეთ, როგორი რეაქცია აქვთ უკვე საფრანგეთში საქართველოს მიმართ დღევანდელი გამოკითხვიდან გამომდინარე, - განაცხადა საქართველოს პრეზიდენტმა.

ბრიფინგზე მიხეილ სააკაშვილმა ვრცელი ადგილი დაუთმო საქართველოში ამერიკის შეერთებული შტატების პრეზიდენტის ჯორჯ ბუშის მომავალ ვიზიტს.

ასეთი რამ, ასეთი რეალობები, რაც ახლა იქმნება საქართველოს გარშემო, ყველაზე უფრო ოპტიმისტურ სიზმარშიც არ შეიძლება დაგვსიზმრებოდა. სულ ცოტა ხნის წინათ, - თქვა ქვეყნის პირველმა პირმა, - პრეზიდენტმა ბუშმა განაცხადა, რომ მე მოვდივარ საქართველოში (და იგი რუსეთის გარდა არასოდეს არ ყოფილა არც ერთ პოსტსაბჭოთა ქვეყანაში) იმისთვის, რომ მხარი დავუჭირო იქ მიმდინარე ისტორიულ რეფორმას და დავეხმარო ქართველებს კონფლიქტების მშვიდობიანად მოგვარებაში. ეს ნიშნავს, რომ ეს კონფლიქტები და, ყველაფერი, რაც აქ ხდება, ეს აღარ არის მხოლოდ ჩვენი და, ვთქვათ, ერთ-ერთი ჩვენი მეზობლის საქმე, ეს არის ზოგადად მსოფლიოს ყველაზე გავლენიანი სახელმწიფოს ხელმძღვანელის პირადი ინტერესის საკითხი. ეს არის იმდენად მნიშვნელოვანი მხარდაჭერის ჟესტი, რომ ჩვენ, რა თქმა უნდა, კარგად გვმართებს ამის გამოყენება და გააზრება. ძალიან მნიშვნელოვანია, რომ ამ დახვედრისთვის კარგად მოვემზადოთ. იგი აპირებს, გამოვიდეს სიტყვით, აქ შეხვდეს ძალიან ბევრ ადამიანს.

როგორც მოგახსენეთ, საფრანგეთში გამოკითხული ყოველი მეორე ფრანგი ამბობს, რომ საქართველო უნდა გახდეს ევროკავშირის წევრი. სულ ცოტა ხნის წინათ კონცეფცია ძალიან მარტივი იყო: რუსეთი არის ევროპული ქვეყანა, დანარჩენი მისი მეზობლები, ასე თუ ისე, იმყოფებიან ველურ მდგომარეობაში და ისევ სჯობია, იქ წესრიგი ჩრდილოეთმა დაამყაროსო. დღეს რუსეთისადმი ყველაზე უფრო მეგობრულად განწყობილი ქვეყანა ამბობს, რომ საქართველო უფრო მეტად არის ევროპული, ვიდრე რუსეთი. მე ნამდვილად არ ვარ არც კულტურულად, არც შინაგანად ანტირუსულად განწყობილი, უბრალოდ, ეს არის რეალობა. ჩვენ გადავაბიჯეთ რაღაც ზღვარს და ყველაფერი უნდა გავაკეთოთ, რომ იმის უკან აღარასოდეს აღარ დავბრუნდეთ, - ხაზგასმით აღნიშნა საქართველოს პრეზიდენტმა.

მან დასძინა, რომ ხვალ აზერბაიჯანთან დაიწყება ენერგეტიკული პროექტების, ტრანზიტის ხაზების განხილვა. როგორც მიხეილ სააკაშვილმა თქვა, ძალიან მნიშვნელოვანია, რომ ჩვენთან შემოვიდნენ ყაზახური ბანკები, ფულს აბანდებენ თბილისის ინფრასტრუქტურის განვითარებისთვის.

შემდეგ საქართველოს პრეზიდენტმა უპასუხა ჟურნალისტთა შეკითხვებს: კერძოდ, „რუსთავი 2“-ის ჟურნალისტის შეკითხვასთან დაკავშირებით, რომელიც ამ დღეებში ოპოზიციის გააქტიურებას ეხებოდა, მათ გამონათქვამს „ხელისუფლების დემონტაჟის შესახებ“, ქვეყნის პირველმა პირმა აღნიშნა, რომ ოპოზიცია ყველა ქვეყანაში მუდმივად აქტიურია, უბრალოდ, ჩვენთან ეს აქტივობა ქრონიკული ხასიათისაა და ამიტომ შედარებით არაეფექტიანია. საერთოდ, ოპოზიცია აქტიურდება არჩევნების მოახლოებისას. საქართველოში უახლოესი ადგილობრივი თვითმმართველობის არჩევნები გაიმართება მომავალი წლის შემოდგომაზე, - თქვა მიხეილ სააკაშვილმა, - და ყველანაირი ლაპარაკი იმის თაობაზე, რომ მანამდე მოხდება რაიმეს დემონტაჟი, ზედმეტია. ალბათ ვინმეს ვეშლები შევარდნაძეში ან კიდევ ვიღაცაში, შეიძლება, მაგალითად, აკაევში. საქართველო არის დემოკრატიული ქვეყანა, მას აქვს დემოკრატიული ინსტიტუტები და მასში იმართება დემოკრატიული არჩევნები, - ხაზგასმით განაცხადა საქართველოს პრეზიდენტმა.

მიხეილ სააკაშვილის თქმით, საქართველოში პარლამენტის არჩევნები გაიმართება 2008 წელს, პრეზიდენტის არჩევნები კი 2009 წელს.

- ვისაც მანამდე უნდა საქართველოში რაიმეს დემონტაჟი და დანგრევა, ის ხალხი სცდება კონსტიტუციის საზღვარს. ჩვენი მოძრაობა პარლამენტის არჩევნების დროს ლეგიტიმური სწორედ იმით იყო, რომ ხელისუფლება გასცდა კონსტიტუციის ფარგლებს, მან დაარღვია თამაშის წესები და ამგვარად ჩვენ ვიყავით მართლები, როცა ეს გავაკეთეთ. ამიტომ აღიარა ეს მთელმა მსოფლიომ. ყველა შემთხვევაში ჩვენ დავიცავთ ქართულ დემოკრატიას გარედან შემოტევებისგან. ვიცი, რომ ბევრი ხალხია გარეთაც და შიგნითაც, რომელთაც არ უნდათ საქართველოში სიმშვიდე, ჩვენ ვართ ძალიან სტაბილური, ძლიერი სისტემა. ჩვენი სახელმწიფო აპარატი უკვე არსებობს, საქართველო შედგა, როგორც სახელმწიფო, - თქვა საქართველოს პრეზიდენტმა.

- ჩვენი ამოცანაა საქართველოს გაერთიანება. ჩვენ ამ ამოცანას შევასრულებთ, - ხაზგასმით აღნიშნა მიხეილ სააკაშვილმა.

ჟურნალისტების შეკითხვების პასუხად ქვეყნის პირველმა პირმა ილაპარაკა ენერგეტიკის, დასაქმების, მცირე ბიზნესის განვითარების საკითხებზე და, კერძოდ, აღნიშნა, რომ საქართველოში ენერგეტიკული პრობლემა მომავალ წელს საბოლოოდ მოგვარდება.

- მე მშვენივრად ვიცი, როგორი პრობლემები აქვს ხალხს, მე მშვენივრად ვიცი, რამდენი უსამართლობაა ჯერ კიდევ განსაკუთრებით ქვედა დონეზე, მე მშვენივრად ვიცი, რას ნიშნავს, როცა ქვეყნის თითქმის ნახევარზე მეტი არის ჩაბნელებული და ეს ჩაბნელება უკვე ქრონიკული ხასიათისაა. მაგრამ ჩვენ, როგორც ერს, უნდა გვესმოდეს, რომ მართლაც ვართ ისტორიული ცვლილებების პერიოდში. ჩვენ ვართ მთავრობა, რომელმაც გაისტუმრა დავალიანებების უმეტესი ნაწილი. მაგალითად, ერთმა ჩემმა ნათესავმა აიღო სამეცნიერო გრანტი - სამი ათას ლარამდე (წინა თვეების დავალიანება), როგორც საჩუქარი. სახელმწიფომ მას დაუბრუნა სამი ათასი ლარი - წინა მთავრობის დავალიანება. ჩვენ ვართ მთავრობა, რომელიც ყოველ წელიწადს ბავშვების რაღაც კატეგორიას უფასოდ მისცემს წიგნებს, ყოველ წელიწადს ყველა სოფლის მოსახლეს დაეხმარება დიზელის საწვავით, ყოველ წელიწადს გაზრდის პენსიებს. ეს არის ჩემი დაპირება ჩვენი ხალხისადმი, - განაცხადა მიხეილ სააკაშვილმა.

საქართველოს პრეზიდენტი ბრიფინგზე კიდევ დაუბრუნდა ჩვენს ქვეყანაში ამერიკის შეერთებული შტატების პრეზიდენტის ჯორჯ ბუშის ვიზიტის თემას და ხაზგასმით აღნიშნა, რომ ბუში საქართველოში ჩამოდის იმისთვის, რომ მხარი დაუჭიროს ისტორიულ რეფორმას, დაეხმაროს საქართველოს კონფლიქტების მშვიდობიანად მოგვარებაში. ეს იყო მისი ოფიციალური განცხადება. შემდეგ მიხეილ სააკაშვილმა თქვა: ეს არის ნათელი სიგნალი თითოეული ქართველისთვის, რომ მსოფლიოს ყველაზე გავლენიანი, ყველაზე ძლიერი ქვეყანა მთლიანად დგას საქართველოს მხარეზე. რაც შეეხება რუსეთს, ჩვენ გვსურს რუსეთთან კარგი ურთიერთობა, მაგრამ ისეთი, რომელიც იმპერიული ურთიერთობა არ იქნება. მე მოხიბლული ვარ, როგორ უჭირავს თავი უკრაინის პრეზიდენტს ვიქტორ იუშჩენკოს რუსეთთან მიმართებაში. იგი მეგობრულად არის განწყობილი და ეს არის თანასწორთა ურთიერთობა. ჩვენც ასევე, გარდა იმისა, რომ მე და იუშჩენკო ახლო მეგობრები ვართ, ჩვენი პოლიტიკური პლატფორმა მთლიანად ემთხვევა ერთმანეთს. ჩვენ გვინდა პატივისცემა, მაგრამ ორმხრივი: რუსეთის მხრიდან ჩვენდამი და ჩვენი მხრიდან რუსეთისადმი. ცალ კარში თამაში ხანდახან მოხდება, ეს გარდაუვალია. ლავროვმა რამდენჯერმე თქვა, რომ ჩვენ შეჩვეული ვართ, რომ უკრაინა და საქართველო პირდაპირ აღარ არიან ამ გავლენის სფეროში. რამდენჯერმე თქვა, რაც ადრე წარმოუდგენელი იყო. ჩვენ გვაქვს შიდა კონფლიქტები. ჩვენთვის მთავარი თემა აფხაზეთია. ეს თეორია, - სადაც გინდათ, იქ წადით და აფხაზეთი ჩვენ დაგვიტოვეთ, არ გამოვა, რადგან ისტორიის ბორბალს უკან ვერ დააბრუნებთ. ყველა ხედავს, როგორია ტენდენცია, ხედავს, საით მიდის მიმართულება. ამიტომ, როცა აფხაზეთზე ვლაპარაკობთ, მე მივიღე ბაღაფშის წინადადება შეხვედრაზე და მეც მივეცი ამ შეხვედრის თანხმობა უნდა გვესმოდეს, რომ იქიდან 300 ათასი კაცია დევნილი, მათ შორის არიან არა მარტო ქართველები, არამედ ესტონელი, უკრაინელი, სხვა ეროვნების წარმომადგენლები. ყველა უნდა დაბრუნდეს. ეს არის საქართველოს ნაწილი, - განაცხადა მიხეილ სააკაშვილმა და თქვა, რომ ჩვენ გვჭირდება მოთმინება, ერთი-ორი წელი ძალიან ინტენსიური, ძალიან მნიშვნელოვანი მუშაობა და ჩვენ ნამდვილად შევძლებთ, რომ საქართველო იყოს ქვეყანა, სადაც შუქი არ ქრება, სადაც საზღვრები დაცული იქნება, სადაც ყველა ხვდება, თუ ბოლომდე არა, რომ თუ კონფლიქტი გადაწყვეტილი არ არის, ყველა მოდის დიალოგზე, რადგან ამას ალტერნატივა არა აქვს.

- აქამდე ჩვენ, როგორც ქვეყანა, ვიყავით ფაქტი, ახლა საქართველო არის ფაქტორი მთელ პოსტსაბჭოთა სივრცესა და მთელ ევროპაში, - თქვა საქართველოს პრეზიდენტმა და დასძინა, რომ, რა თქმა უნდა, სიძნელეები იქნება, ჩვენ ყველანი უნდა შევეჩვიოთ თანასწორ ურთიერთობას. რა თქმა უნდა, ყველა ხედავს, რომ არის სერიოზული გაუმჯობესება, ეს არის ძალიან შორს იმისგან, რაც უნდა იყოს საქართველო, მაგრამ ჩვენ მიზნამდე მივალთ.

მიხეილ სააკაშვილმა ვრცლად ილაპარაკა ცხინვალთან დაკავშირებით კონკრეტულ გეგმაზე, რომელიც ოსურ ენაზე საქართველოს პრეზიდენტის ინტერნეტ-საიტზეა გამოქვეყნებული. ამას მოჰყვა ძალიან დადებითი გამოხმაურება - თითქმის 99 პროცენტი - ეს უკვე წინგადადგმული ნაბიჯია, - განაცხადა ქვეყნის პირველმა პირმა. - რაც შეეხება აფხაზეთს: გალის რაიონის მცხოვრებლებს - ქართველებს არ აძლევენ საშუალებას, რომ სკოლებში ქართულ ენაზე ისწავლონ. ჩვენ ვაყენებთ საკითხს, რომელზეც პრინციპული თანხმობა არის, რომ იქ გაიხსნას გაეროს ოფისი, რომელიც დაიცავს ადგილობრივი მოსახლეობის უფლებებს, იქ აღარ იქნება ბანდიტიზმი, გაეროს ეგიდით შეიქმნება შერეული პოლიცია. უნდა დაიწყოს აფხაზეთიდან წასული ადამიანების დაბრუნება, მათ შორის, თავად აფხაზებისაც. ყველა უნდა დაბრუნდეს და ეს უფლება ყველას მიერ უნდა იყოს აღიარებული. როცა მოხდება ნდობის აღდგენა, ხალხის დაბრუნება, გარკვეული ეკონომიკური პროექტების განხორციელება, შემდეგ ძალიან სერიოზული ლაპარაკი დაიწყება აფხაზეთის სტატუსზე, ისე, რომ აფხაზების უფლებები ბოლომდე გარანტირებული იყოს.

- ჩვენ, როგორც სახელმწიფო, დღითი დღე ვძლიერდებით, ძლიერდება ჩვენი დემოკრატიული ინსტიტუტები. ყველა სახელმწიფოში ყოველთვის არის ხალხი, რომელსაც უნდა ამ სახელმწიფოს დემონტაჟი და სწორედ ეს არის დემოკრატიის სიძლიერე, - აღნიშნა ქვეყნის პირველმა პირმა და დასძინა, რომ მიუხედავად აზრთა სხვადასხვაობისა, ჩვენ, საბოლოო ანგარიშით, შევძლებთ კონსენსუსის მიღწევას, მათ შორის, კონსენსუსს აფხაზეთთან.

- ჩვენი სიძლიერე მრავალეროვნულობაა. ჩვენი აზერბაიჯანელები, ჩვენი სომხები, ჩვენი რუსები, ჩვენი ოსები, ჩვენი აფხაზები, - ეს რა თქმა უნდა, ჩვენი მოსახლეობაა და მათ უნდა იგრძნონ, რომ ისინი ჩვენი სახელმწიფოს ნაწილი არიან. ამას წყალი არ გაუვა, - ხაზგასმით განაცხადა საქართველოს პრეზიდენტმა.

ჟურნალისტთა შეკითხვები ფართო სპექტრს მოიცავდა. ქვეყნის პირველმა პირმა ილაპარაკა ყირგიზეთში მიმდინარე მოვლენებზე, უკრაინელ ჟურნალისტ გია ღონღაძეზე, საქართველოდან უცხოეთში წასულ ქართველ ემიგრანტებზე, ქვეყნის აღმშენებლობით პროცესზე, ქართულ ჯარზე, პოლიციის საქმიანობაზე, სხვა მნიშვნელოვან და აქტუალურ საკითხებზე.

მიხეილ სააკაშვილი: „ჩვენ, როგორც ერს, უნდა გვესმოდეს, რომ მართლაც ვართ ისტორიული ცვლილებების პერიოდში“ // საქართველოს რესპუბლიკა. - 2005. - 31 მარტი. - N74 (5107). - 1, 2 გვ.

საქართველოს პრეზიდენტმა მიხეილ სააკაშვილმა სახელმწიფო კანცელარიაში ბრიფინგი გამართა

მოგესალმებით თქვენ და თქვენს ტელემაყურებელს.

ხვალ ყაზახეთში ჩემი დღენახევრიანი ვიზიტი იწყება და ბუნ ნებრივია, რომ ძალიან ბევრი ადამიანი სვამს კითხვას - როდ დესაც ქვეყანაში ეკონომიკური სიდუხჭირე და ენერგოკრიზისია, რატომ მოგზაურობს პრეზიდენტი ასე ხშირად და რატომ ხვდება ამდენ ლიდერს?

თუ კარგად დავაკვირდებით, დავინახავთ, რომ საქართველ ლოს მხოლოდ საერთაშორისო პოლიტიკით შეუძლია თავის დაცვა და მდგომარეობის გაუმჯობესება.

ისტორიულადაც ასე იყო - დავით აღმაშენებლის, გიორგი ბრწყინვალეს დროს და სხვა ეპოქებშიც საქართველომ წარმ მატებას მხოლოდ იმიტომ მიაღწია, რომ მის გარშემო ხელსაყრ რელი საერთაშორისო ვითარება შეიქმნა.

დავით აღმაშენებელს თბილისის დასაბრუნებლად რამდენ ნიმე ათწლეული დასჭირდა, ხოლო ხარკის გადახდის შეწყვეტა 15 წლის შემდეგ შეძლო.

იმ პერიოდში საქართველოს ირგვლივ არსებობდა იმპერიე ები, რომლებიც გარკვეული დროის მანძილზე სუსტდებოდნენ და გონიერი მმართველები ამას ქვეყნისთვის სასიკეთოდ იყენ ნებდნენ.

საქართველო ყოველთვის თავისი ისტორიის პასიური შემქ ქმნელი იყო, რადგან იმპერიათა დასუსტების ხელსაყრელ მომ მენტს ელოდებოდა.

ეხლა კი, პირველად, იმის გათვალისწინებით, რომ უკვე არსებობს ტელევიზია და საერთაშორისო კონტაქტები, ჩვენ აღარ ველოდებით ირგვლივ არსებული იმპერიული სივრცის გარღვევას.

ჩვენ თავად ვართ შემოქმედი იმ პროცესებისა, რომლებიც საქართველოს გარშემო სრულიად განსხვავებულ ისტორიულ რეალობას ქმნიან.

გასათვალისწინებელია ჩვენი ურთიერთობები უკრაინასთან, რომელთანაც ენერგეტიკის, სატრანზიტო გადაზიდვებისა და სამხედრო-ტექნიკური თანამშრომლობის სფეროში ძალიან მნიშვნელოვან შეთანხმებებს მივაღწიეთ.

აქვე იგულისხმება პოსტსაბჭოთა სივრცის ქვეყნებში, მაგალითად, მოლდოვაში მიმდინარე მოვლენები.

პრეზიდენტ ვორონინს და მათი ოპოზიციის ლიდერს მოლდოვაში შევხვდი.

ჩვენ ერთ მაგიდასთან მათი დასმა მოვახერხეთ, რასაც გადამწყვეტი მნიშვნელობა ჰქონდა, რადგან ვორონინს ოპოზიციის ხმები საპრეზიდენტო არჩევნებზე გასამარჯვებლად სჭირდებოდა.

ოპოზიციის ლიდერს იური როშკას თბილისშიც შევხვდი.

ჩვენ ხელი შევუწყვეთ, რომ მოლდოვაში ევროპული ორიენტაციის ხელისუფლება ჩამოყალიბებულიყო.

საქართველო თავის ირგვლივ სრულიად ახალ ისტორიულ რეალობას თავად ქმნის.

დღეს სატელევიზიო ჩართვა მქონდა საფრანგეთის ერთ-ერთ ყველაზე პოპულარულ გადაცემაში - აუდიტორიაში ისხდნენ ფრანგი პოლიტოლოგები, მიხეილ გორბაჩოვი და საფრანგეთის ყოფილი პრეზიდენტი ჟისკარ დესტენი, რომელიც ამბობდა, რომ საქართველო ევროკავშირის წევრი არ უნდა გახდეს.

იგი ამჟამად ევროკავშირის კონსტიტუციის კომიტეტის თავმჯდომარეა.

მას მთელი აუდიტორია არ დაეთანხმა.

მე მოვიყვანე ცნობილი ფრანგი მოაზროვნის პოლ ვალერის სიტყვები იმის შესახებ, თუ რა არის ევროპელობა - ეს არის ბერძნულ ცივილიზაციასთან ნათესაობა, ქრისტიანობა (თუმცა მომხრე ვარ, რომ ევროპაში თურქეთიც იგულისხმებოდეს) და მესამე - დემოკრატიული სისტემა.

საინტერესოა ის, რომ ამ გადაცემის ავტორების ინიციატივით საფრანგეთში გამოკითხვა ჩატარდა.

როგორც ცნობილია, ევროკავშირში არის ისეთი ხალხი, რომელსაც ახალი წევრების შემოერთება არ უნდა და ფრანგი პოლიტიკოსები, ჰოლადიელებისგან, ჩეხებისგან, პოლონელებისგან და ბალტიის ქვეყნებისგან განსხვავებით, ამ მხრივ სიფრთხილეს იჩენენ.

გამოკითხულთა 50 პროცენტმა განაცხადა, რომ უკრაინა ევროპის კავშირის წევრი უნდა გახდეს.

სამი წლის წინ ფრანგების მხოლოდ ხუთი პროცენტი ამბობდა, რომ საქართველო ევროპის ნაწილი უნდა იყოს.

დღეს კი, ფრანგების 45 პროცენტი ამბობს, რომ საქართველო ევროკავშირში უნდა გაერთიანდეს.

ამ გამოკითხვის შედეგების თანახმად, ჩვენს შემდეგ მოდის თურქეთი, რომელიც ევროპის კავშირის წევრობის რეალური კანდიდატია.

ბევრად ნაკლები 33-34 პროცენტი რუსეთმა მიიღო და ამ დროს კი, ფრანგების 52 პროცენტი ამბობს, რომ რუსეთი არც ერთი ევროპული გაერთიანების წევრი არ უნდა იყოს.

ეს ჩემი პირადი აზრი არ არის.

საფრანგეთი ის ქვეყანაა, სადაც ტრადიციულად რუსეთის მიმართ სიმპატიით არიან განწყობილი.

ის, რომ საქართველომ ხანმოკლე პერიოდში ასეთ წარმატებებს მიაღწია, ეს ძალიან დიდი შრომისა და განხორციელებული გარდაქმნების შედეგია.

მინდა, რომ ყველამ გავითავისოთ - ისტორია ჩვენს სასარგებლოდ მუშაობს, რეალობა ჩვენს თვალწინ იცვლება, სერგეი ბაგაფში თავად გვთავაზობს მოლაპარაკებას, მან წარსულის გამოცდილებიდან განსხვავებით, ინიციატივა თავად გამოიჩინა.

საერთაშორისო ტენდენციებს ყველა ვხედავთ.

მიმაჩნია, რომ ჩვენი ხელისუფლების საერთაშორისო კონ ნტაქტები, არსებული რეალობიდან გამომდინარე, უაღრესად მნიშვნელოვანია.

საქართველო უპრეცედენტოდ მნიშვნელოვანი ქვეყანა გახდა.

ყოველთვის ვამაყობ იმით, თუ როგორი რეაქცია აქვთ საქართველოზე უკრაინაში, მაგალითად ახალ წელს კიევში დამოუკიდებლობის მოედანზე ჩემი გამოსვლა შემიძლია მოვიყვანო.

თავად ხედავთ, ამ გამოკითხვიდან გამომდინარე, როგორი დამოკიდებულება აქვთ საფრანგეთში საქართველოს მიმართ.

ჩვენ კიდევ ბოლომდე ვერ ვიაზრებთ, თუ რას ნიშნავს პრეზიდენტ ბუშის ჩამოსვლა საქართველოში.

იგი რუსეთის გარდა, არც ერთ პოსტსაბჭოთა ქვეყანაში არ ყოფილა.

მან განაცხადა - მე საქართველოში ჩავდივარ, რათა მხარი დავუჭირო იქ მიმდინარე ისტორიულ რეფორმებს და დავეხმარო ქართველ ხალხს კონფლიქტების მშვიდობიანად მოგვარ რებაში.

ის იმას ნიშნავს, რომ კონფლიქტები და აქ მიმდინარე პროცესები აღარ არის მხოლოდ საქართველოს და ჩვენი ერთ-ერთი მეზობლის გადასაწყვეტი საქმე.

ეს არის მსოფლიოს ყველაზე გავლენიანი სახელმწიფოს პირადი ინტერესის საკითხი.

ეს მხარდაჭერის იმდენად მნიშვნელოვანი გამოხატულებაა, რომ ყოველივე კარგად უნდა გავიაზროთ.

ამ ვიზიტისთვის შესაბამისად უნდა მოვემზადოთ, ის ძალიან ბევრ ადამიანთან გეგმავს შეხვედრას.

დასავლეთის ქვეყნების ლიდერები ფიქრობდნენ, რომ რუსეთი ევროპული ქვეყანაა და უმჯობესი იქნება, რომ მეზობელ ქვეყნებში წესრიგი თავად დაამყაროს.

ასეთი რეალობა იყო წარსულში.

დღეს კი, რუსეთის მიმართ ყველაზე კეთილგანწყობილი სახელმწიფო ამბობს, რომ საქართველო უფრო მეტად არის ევროპული ქვეყანა, ვიდრე თავად რუსეთი.

მე შინაგანად ნამდვილად არა ვარ ანტირუსულად განწყობილი.

ჩვენ რაღაც ზღვარს უკვე გადავაბიჯეთ და უნდა შევეცადოთ, რომ უკან აღარასოდეს დავბრუნდეთ.

ეს არის ზოგადად ის, რაც საერთაშორისო პოლიტიკას შეე ეხება.

ხვალ ყაზახეთის პრეზიდენტთან ენერგეტიკული პროექტების განხილვას დავიწყებთ და სატრანზიტო ხაზების შესახებ ვიმსჯელებთ, ასევე ძალიან მნიშვნელოვანია, რომ ყაზახური ბანკები საქართველოში, კერძოდ, თბილისის ინფრასტრუქტურაში ინვესტიციების ჩადებას აპირებენ.

ასე რომ, ვფიქრობ, ეს ფუნდამენტური გარღვევებია.

საქართველოს პრეზიდენტმა მიხეილ სააკაშვილმა სახელმწიფო კანცელარიაში ბრიფინგი გამართა // საქართველოს პრეზიდენტის ადმინისტრაციის მასმედიასთან და საზოგადოებასთან ურთიერთობის სამსახური / 1 აპრილი, 2005. - ხელმისაწვდომობის რეჟიმი: http://www.saakashviliarchive.info/ge/PressOffice/News/SpeechesAndStatements?p=2436&i=1

მოგესალმებით ყველას.

უპირველეს ყოვლისა, მინდა იმ ცვლილებებზე ვისაუბრო, რომლებიც ახლახან განხორციელდა.

სამეგრელოს გუბერნატორი გიგი უგულავა პრეზიდენტის ადმინისტრაციის უფროსად გადმოვიყვანეთ.

მე ძალიან კმაყოფილი ვარ გიგის მუშაობით სამეგრელოში, უპირველეს ყოვლისა, ხალხია კმაყოფილი, იგი ძალიან კარგი გუბერნატორი იყო.

მას, როგორც პრეზიდენტის ადმინისტრაციის უფროსს, არა მხოლოდ აპარატის მუშაობის ხელმძღვანელობა, არამედ მთავრობასთან ადგილობრივი მმართველობისა და გუბერნატორთა საქმიანობის კოორდინაცია ევალება.

ბუნებრივია, რომ მან სამეგრელო-ზემო სვანეთზე კვლავ უნდა იზრუნოს და აქტიური პოლიტიკა უნდა გაატაროს.

რუსეთში საქართველოს ელჩად ირაკლი ჩუბინიშვილი დაინიშნა და ალბათ მის კანდიდატურას პარლამენტი დაამტკიცებს.

ჩვენ ამით იმის ჩვენება გვინდა, რომ რუსეთთან კარგ ურთიერთობებს დიდ მნიშვნელობას ვანიჭებთ.

როგორც იცით, ამ ურთიერთობებში სერიოზული პრობლემებია.

ერთის მხრივ, საქართველოს ავტორიტეტი მთელ მსოფლიო ოში და პოსტსაბჭოთა სივრცეში ძალიან მაღალია.

გუშინწინ მოლდოვას ახლადარჩეული პრეზიდენტის ვლადიმერ ვორონინის ინაუგურაცია გაიმართა, რომელზეც მან განაცხადა, რომ მოლდოვის დემოკრატიის აფრებს ქართული, ევროპული რევოლუციის ნიავმა დაბერა.

ჩვენ ბოლომდე ვერ ვაცნობიერებთ, თუ რა დიდი მნიშვნელობა აქვს საქართველოს მთელი მსოფლიოსთვის.

გუშინ ერთ-ერთ რუსულ არხზე რამდენიმე რუსი პოლიტიკოსი საქართველოს ხელისუფლების დამხობისკენ მოუწოდებდა.

იმედია, ეს არ არის რუსეთის ხელისუფლების ოფიციალური პოზიცია, მაგრამ მიმაჩნია, რომ დასაფიქრებელია და საერთო ინტერესებიდან გამომდინარე, ასეთი კლიმატი ჩვენს ურთიერთობებში უნდა შეიცვალოს.

ირაკლი ჩუბინიშვილს სწორედ ეს ფუნქცია ეკისრება.

ამავე დროს მინდა გითხრათ, რომ საკადრო პოლიტიკა შედარებით სტაბილური გახდა.

ხშირი საკადრო ცვლილებები არც მისასალმებელია და არც გამართლებული.

მათ კარგად მუშაობა მოეთხოვებათ.

ჩვენ დღეს ეკონომიკურ ბლოკთან და პარლამენტის იურიდიულ კომიტეტთან კონსულტაციების შედეგად ახალი კანონპრ როექტი წარმოვადგინეთ.

მთავრობის სხდომაზე ამ კომიტეტიდან ნიკა გვარამია იმყოფება, რომელიც მთელ კომიტეტთან ერთად ძალიან ეფექტურად მუშაობს.

ჩვენ პარლამენტში კანონპროექტი უნდა გავიტანოთ, რომელიც ლიცენზიებისა და ნებართვების გაცემის წესის გამარტივებას და გაუქმებას ეხება.

პარლამენტში ანტიბიუროკრატიული კანონპროექტი შეგვაქვს, რომლის მთავარი არხი ძალიან მარტივია - საქართველოში რევოლუცია ხალხმა მოახდინა და ვინაიდან რევოლუციამდე საქართველოში ხალხისთვის კანონებსა და წესებს ბიუროკრატია ადგენდა, ამჟამად ბიუროკრატიისთვის და სამოხელეო აპარატისთვის ხალხი შეიმუშავებს კანონებს.

აქამდე ბიუროკრატია ისეთ წესებს ადგენდა, რომელიც მას აწყობდა.

ბიუროკრატს უნდა გადაეწყვიტა ნებართვის გაცემა, ხალხი კი ემუდარებოდა და ევედრებოდა.

ახლა ხალხი გაუგზავნის შეტყობინებას, რომ იწყებს ახალ ბიზნესს, ხსნის ფირმას, შემოაქვს ან გააქვს პროდუქტი, ბიუროკრატი კი, თუ ჩათვლის საჭიროდ, მივა და კანონით გათვალისწინებულ ქმედებებს განახორციელებს, თუ არა, მაშინ ავტომატურად ჩაითვლება, რომ ადამიანს ამა თუ იმ საქმიანობისთვის ნებართვა უკვე აქვს...

სასწორების გამოყენებისთვის აუცილებელია ლიცენზია.

თუნდაც ღვინის და კვების პროდუქტების გამოშვებას სამოცდაათზე მეტი ქველიცენზია სჭირდება.

მაგალითად, ღვინის სხვადასხვა სახეობისთვის განსხვავებული ლიცენზიებია საჭირო.

ეს ყველაფერი უნდა გაუქმდეს, ღვინის ფალსიფიკაცია ამით არ შეჩერებულა.

ჩვენ ფალსიფიკაციასთან ბრძოლა პროდუქციის გამოშვების შემდეგ უნდა გავაძლიეროთ.

ჯერ ადამიანს პროდუქციის შექმნის საშუალება უნდა მივცეთ, ხარისხი კი მხოლოდ ამის შემდეგ უნდა მოვითხოვოთ.

ამჟამად საწარმოთა რეგისტრაცია სასამართლოში ხდება.

ერთი საწარმოს რეგისტრაციისთვის ადამიანი რამდენიმე ადგილზე უნდა მივიდეს.

იმის ნაცვლად, რომ საქართველოში ბიზნესის დაწყება უმოკლეს დროში გახდეს შესაძლებელი, ხშირ შემთხვევაში ამისთვის 2-3 თვეა საჭირო.

ეს დრო უკვე წარსულს ჩაბარდა.

“საქსტანდარტი“ ხალხის წვალების იარაღი გახდა.

ეს დაწესებულება უქმდება და მის ფუნქციებს შესაბამისი სამინისტროები შეასრულებენ.

მსოფლიოს მთელ რიგ ქვეყნებში ევროკავშირის პირდაპირი სტანდარტის წესები არსებობს და ჩვენ შეგვიძლია ისინი გამოვიყენოთ.

ამისთვის არ არის საჭირო ცალკე სამსახური, რომლის მთავარი დანიშნულება ხშირ შემთხვევაში ხალხის წვალებაა.

არსებობს კვების პროდუქტების ხარისხის შემოწმების ინსპექცია, რომლის მოხელე ადგენს, თუ რამდენად შეესაბამება ესა თუ ის პროდუქტი სახელმწიფო სტანდარტებს.

ეს ჩვენი გადასაწყვეტი არ არის.

თუ სახელმწიფო ამას ადგენს, ეს იმას ნიშნავს, რომ ის, პრაქტიკულად, კლავს ბიზნესის იდეას.

ყველანაირი სანიტარული კონტროლი, სკოლების, ბაზრებისა და საბავშვო ბაღების გარდა, მთლიანად უქმდება.

სისუფთავის შემოწმება სახელმწიფოს პრეროგატივა არ არის.

ამას თავად მომხმარებელი და მესაკუთრე გააკეთებს.

ამ ეტაპზე საწარმოების სავალდებულო ხანძარსაწინააღმდეგო დაზღვევა და კონტროლიც უქმდება.

ნებართვები უქმდება საქალაქთაშორისო ტრანსპორტზეც და ნებისმიერ ადამიანს დიდ მანძილზე მგზავრების გადაყვანის საშუალება ექნება.

თბილისში ამის განხორციელება ძნელია, მაგრამ ქალაქებს შორის გადაადგილება სახელმწიფოს საქმე არ არის.

გადასახადების დროულად გადახდა აუცილებელია, მაგრამ წინასწარი შემოწმებები და ნებართვების გაცემა საჭირო არ არის.

ასევე უქმდება წინასარეისო სამედიცინო შემოწმება, რომ მელიც არც არსებობდა. უქმდება საავტომობილო საგზაო ბარათის ინსტიტუტიც და ჩვენი მოსახლეობის წამების კიდევ ერთი იარაღი - ფიტოსანიტარული კონტროლი, ასევე მოსაკრებელი.

გზებზე ფიტოსანიტარული სამსახურის ინსპექტორების მიერ ტრანსპორტის გაჩერება, შემოწმება და სერთიფიკატების გაცემა უნდა აიკრძალოს.

უნდა არსებობდეს მხოლოდ ერთჯერადი შემოწმება საზღვარზე.

ერთი სიტყვით, საქართველოში კიდევ ერთი რევოლუცია უნდა მოვახდინოთ, რომელიც ბიუროკრატიის წინააღმდეგ იქნება მიმართული.

ჩვენ გვჭირდება დაცული, მაღალანაზღაურებადი, საკუთარ შესაძლებლობებში დარწმუნებული სამოხელეო აპარატი, რომელიც არ იფიქრებს იმას, რომ ახალი უფროსის მოსვლასთან ერთად სამსახურიდან დაითხოვენ, მის ნაცვლად კი უფროსის კლასელებსა და ნათესავ-მეგობრებს მიიღებენ.

მეორეს მხრივ კი, ჩვენ ისეთი ბიუროკრატიული აპარატი გვჭირდება, რომელიც ხალხზე იზრუნებს და მუდმივად არ აგრძნობინებს, რომ ის თანამდებობით მასზე მაღლა დგას.

ძველი ინსტიტუტები უნდა მოისპოს, თუ გვინდა, რომ საქართველო თანამედროვე ქვეყანა გახდეს.

ჩვენ ამისთვის მზად ვართ.

კორუფცია უკვე მინიმუმამდეა დაყვანილი, მაგრამ მისი უფრო მახინჯი ფორმები გაჩნდა, რაც ბიუროკრატიას უკავშირდება.

ეს თვეების მანძილზე ხალხის წვალებაში გამოიხატება.

ახლა ამ ტვირთისგან ხალხსაც და სამოხელეო აპარატსაც გავათავისუფლებთ, რომელმაც თავისი უშუალო ფუნქციები უნდა შეასრულოს.

ეს ცვლილებები სამინისტროთა ქვედა რგოლებისთვის წინასწარ რომ გაგვეცნო, ისინი ყველანაირად შეეცდებოდნენ ჩვენს დარწმუნებას, რომ ამა თუ იმ სამსახურის არსებობა აუცილებელია.

ეს კანონპროექტი უკვე მზადაა, ახლა კი საჭიროა ქვედა რგოლების დარწმუნება, რომ ამ ცვლილებების მიღება აუცილებელია.

ტექდათვალიერების შეჩერების შემდეგ ავარიების რაოდენობა არ გაიზარდა, რადგან ეს არანაირ კავშირში არ იყო უსაფრთხოებასთან.

გარწმუნებთ, რომ თუ სანიტარული ინსპექცია კვების ობიექტს არ გააკონტროლებს, იქ მოწამლული ადამიანების რაოდენობა არ გაიზრდება, პირიქით, შეიძლება მოიკლოს კიდეც.

ინსპექტორთა მიზანი არა ობიექტის შემოწმება, არამედ ზედმეტი თანხის აღებაა.

იგივე შეიძლება ითქვას ხანძარსაწინააღმდეგო სამსახურზეც.

აქედან გამომდინარე, ჩვენ ყველა უნდა დავარწმუნოთ, რომ ამის განხორციელება აუცილებელია.

„ჩვენ კიდევ ერთი რევოლუცია უნდა მოვახდინოთ, რომელიც ბიუროკრატიის წინააღმდეგ იქნება მიმართული“, - განაცხადა მიხეილ სააკაშვილმა // საქართველოს პრეზიდენტის ადმინისტრაციის პრესსამსახურის ოფიციალური ვებგვერდი / 14 აპრილი, 2005. - ხელმისაწვდომობის რეჟიმი: http://www.saakashviliarchive.info/ge/PressOffice/News/SpeechesAndStatements?p=2767&i=1

მოგესალმებით ყველას!

მე მოხიბლული ვარ იმით, რომ სტუდენტებმა ამ საღამოს გამონახეს დრო და იმის ნაცვლად, რომ რომელიმე დისკოთეკაზე წასულიყვნენ, საქართველოს პრეზიდენტის მოსასმენად მოვიდნენ.

ჩემთვის დიდი პატივია თქვენს წინაშე გამოსვლა.

თქვენ ძალიან საინტერესო დროში ცხოვრობთ. მინდა გითხრათ უნივერსიტეტში, კერძოდ კი იურიდიულ ფაკულტეტზე ძალიან საინტერესო განლაგებაა.

მე როცა პარლამენტის იურიდიულ კომიტეტში ვმუშაობდი, პირველი, რასაც ვაკეთებდით, იყო ის, რომ პირველ სექტემბერს ამ ფაკულტეტის სტუდენტები პარლამენტში მოგვყავდა. ისინი იყვნენ იდეალისტები, კარგ ხასიათზე მყოფნი, მომავლის იმედით. მესამე-მეოთხე კურსზე კი მე მათთან იურიდიულ რეფორმებზე ლექციების წასაკითხად მივდიოდი და მხვდებოდა უკვე სხვა შემადგენლობა, ამ ბავშვებს ვეღარ ვცნობდი, იყვნენ ცინიკურები, ამბობდნენ, რომ ამ რეფორმებს არანაირი მნიშვნელობა არ აქვს. ეს იყო იდეოლოგია, რომელიც მკვიდრდებოდა 90 წლების დროს, ეს იყო ძველი კომუნისტური იდეოლოგიის გაგრძელება. ახლა კი მოვიდა ახალი თაობა, თვითონ ხელმძღვან ნელობა, ახალი დეკანი, გაჩნდა ახალი სულისკვეთება.

ჩვენთვის მნიშვნელოვანია, რომ გადავლახოთ თაობრივი კონფლიქტი - ათ წლამდე ბავშვები და საზოგადოების დანარჩენი ნაწილი.

გუშინ მე ვიყავი ბორჯომში, სადაც ქალაქს ვათავისუფლებთ ძველი ნანგრევებისაგან და ვაშენებთ ახალ პარკს. გვინდა, რომ ბორჯომი გახდეს ევროპული კურორტი.

ახლა ჩვენ გვყავს სხვანაირი ბავშვები, რომლებიც სკოლაში 9 საათზე მიდიან, აღმართავენ დროშას და მღერიან ჰიმნს. ამ ბავშვებს უყვართ ხუთჯვრიანი დროშა. მათ იციან, რომ მე რომ ჩამოვედი აქ, ვარ საქართველოს პრეზიდენტი. ამ ბავშვებს მთელი ცხოვრება დაამახსოვრდებათ, რომ პრეზიდენტს ხელი ჩამოართვეს და ყვავილი მისცეს. მათ სჯერათ, რომ ეს არის მათი ქვეყანა და საჭიროა მისი პატივისცემა. ასეთი ბავშვები არ არიან მარტო ქართველები.

სამი წლის წინ ჩვენ ვიყავით ახალქალაქში, სადაც ნინოწმინდის რაიონში შოთა რუსთაველის სახელობის სომხურ სკოლაში 9 წლის გოგონამ საქართველოს ჰიმნი ზეპირად წაიკითხა. ის, რა თქმა უნდა, არის სომეხი, თუმცა არის საქართველოს მოქალაქე. ჩვენ უნდა გავთავისუფლდეთ ათასგვარი სტერეოტიპისაგან.

დღეს ტელევიზიით ვნახე, თუ რა აჟიოტაჟია ატეხილი იმაზე, თუ რა ფერად იღებება ქალაქი. თურმე ამაზე საშინელება არაფერი არ მომხდარა. საქართველოში ბოლო 12 წლის განმავლობაში არაფერი არ მომხდარა, არავინ არაფერს არ აკეთებდა, არ ღებავდა და არავინ არ წუწუნებდა. ყველანი ვისხედით ჭაობში და ვიყავით ძალიან ბედნიერები. საკმარისი გახდა, რომ ვიღაცამ საქმის კეთება დაიწყო, ყველა დაირაზმა იქითკენ, რომ თურმე „ეს არ შეიძლება“ - ასეთი მიდგომა დამამცირებელია, ეს არის ქალაქის განადგურება.

ვარაზისხევზე ბოლო რამდენიმე დღეა, ყვითელი განათებაა.

ჩემი ხელისუფლებაში მოსვლის დროს თბილისში ასე განათებული იყო მხოლოდ 9 პროცენტი.

ასეთი განათებული საქართველო მომავალი წლის ბოლოს იქნება 100 პროცენტით.

მე ერთი რამე მესმის, რომ დანგრეულს და განადგურებულს ჯობია, როცა რაღაცა კეთდება.

14 წლის განმავლობაში არსად არ დაგებულა გზა. ჩვენ შევძელით 30 მილიონი ლარის გზა დაგვეგო. მარტო წელს და მომავალ წელს უნდა დავაგოთ 600 მილიონი ლარის გზა.

ტელევიზიით ვნახე, რამდენიმე ინტელექტუალი ადამიანი მსჯელობდა. მათი თქმით, თურმე არაფერს არ ნიშნავს ის, რომ საქართველოში აღარ არსებობს მექრთამე პოლიციელი, მიმდინარეობს განათლების, ჯარის, პოლიციის რეფორმა, არაფერს არ ნიშნავს ის, რომ სახელმწიფოში ებრძვიან კორუფციას, იგება გზები - მაინც არ მოგვწონს არაფერი.

ამ იდეოლოგიით ჩვენ ახალ სახელმწიფოს ვერ ავაშენებთ და ვერ დავეწევით მოწინავე ქვეყნებს. ამ იდეოლოგიით ჩვენ ვერ გავზრდით ბიუჯეტს, ვერ მოვიზიდავთ ინვესტიციებს და ვერ აღვადგენთ საქართველოს ტერიტორიულ მთლიანობას.

ახლა საუბარია იმაზე, რომ გზები თურმე იმიტომ კეთდება და იმიტომ იღებება ქალაქი, რომ ბუში უნდა ჩამოვიდეს. საინტერესოა, ბუში თან წაიღებს ამ გზებს და შეღებილ სახლებს? რას იტყვის ის ხალხი მაშინ, როცა გზების მშენებლობა გაგრძელდება ბუშის წასვლის შემდეგაც? მე მეორედ მოსვლამდე ვაპირებ გზების გაკეთებას.

მე მინდა, რომ ასეთი ადამიანები ჩვენ ყველამ ერთად დავსვათ ადგილზე.

სახელმწიფომ ბოლო წლების განმავლობაში ბევრი ფუნქცია აღიდგინა. ჩვენ ვაკეთებთ ბანაკებს. აქ წასვლის სურვილი უკვე 50 000 ადამიანს აქვს. რეზერვისტთა ბანაკში ჩაწერილია რამოდენიმე ასეული ადამიანი. მიუხედავად პროპაგანდისა, ამ ადამიანებს სურვილი აქვთ.

ჩვენ საქართველოში დემოკრატიას ვქმნით არა იმისათვის, რომ ვიღაცას ვასიამოვნოთ. ჩვენ უნდა გვესმოდეს, რომ დემოკრატია არის ის, რომ საზოგადოებრივ დებატებში იბადება ჭეშმარიტება.

მოქალაქეობრივი პოზიცია ყველამ უნდა გამოხატოს. მაგალითად, დათო ახალაია არის იურიდიული ფაკულტეტის სტუდენტი, ასევე არის საგანგებო გამომძიებელი. ამ კაცმა რამდენიმე ათეული მებაჟე დააკავა. ეს არის ადამიანი, რომელმაც იცის, რომ სწორედ მან უნდა გააუმჯობესოს სიტუაცია სახელმწიფოში.

ჩვენ უკვე მივედით იმ დონეზე, რომ კორუმპირებულ მოხელეებს ფული არ უნდა გამოვართვათ, კორუმპირებულების ადგილი ციხეშია, ამას ჩვენ ვაშენებთ. ბოლო 340 ათასი, რომელიც პროკურატურის ანგარიშზე დარჩა, მე დღეს ვაცხადებ, რომ ამ ფულით იურიდიული ფაკულტეტის 10 სტუდენტი წავა საზღვარგარეთ. ეს მოხდება იმ ადამიანების ფულებით, ვინც მხოლოდ საკუთარ შვილებს ასწავლიდა საზღვარგარეთ, თვითონ კი ფულს იპარავდა.

მე მინდა ყველამ გავაცნობიეროთ, რამდენი ფუნქცია დაიბრუნა სახელმწიფომ. 1992 წელს გავხდით დამოუკიდებლები, 1991 წლის შემდეგ საქართველოში სასწრაფო არ ყოფილა უფასო - დღეს საქართველოში სასწრაფო, მშობიარობა არის უფასო; გლეხს ურიგდება მიწა და საწვავი, რაც გლეხისათვის ყველაფერია.

ჩვენ საავადმყოფოებსაც ვაფინანსებთ, მაგალითად, ონკოლოგიური ცენტრის დაფინანსება ხუთჯერ გავზარდეთ, რაც ძალიან სჭირდება იმ ხალხს, რომელიც იქ წევს.

როცა ადამიანები ამბობენ, რატომ უნდა ვუთხრათ საპატრულო პოლიციას მადლობა იმისათვის, რომ ის არ იღებს ქრთამს, ბოლო 80 წლის განმავლობაში იგი იღებდა ქრთამს. დღეს კი ამაყობს იმით, რომ ის პოლიციელია, რა თქმა უნდა, უნდა ვუთხრათ მადლობა და ვისაუბროთ მათ გმირობაზე. თუ გმირი მარტო პარლამენტარია, რომელიც ყელს მოიღერებს მიკროფონთან, მაშინ ასეთ საზოგადოებაში ყველაფერი წესრიგში არ არის.

როდესაც ვიღაცა გარიგებს ჭკუას, თითქოს ის არის ერის მამა, ამ დროს ელემენტარულია ის, რომ მან რაღაცა უნდა გააკეთოს, უნდა დაამტკიცოს, რომ აქვს თავგანწირვის უნარი, არის ყველაზე მცოდნე, ამის შემდეგ შეუძლია ილაპარაკოს მთელი ერის სახელით.

მე მინდა გვესმოდეს, რა ისტორიულ მომენტშია საქართველო. 200 წელიწადია საქართველოში არის რუსეთის ჯარი. ჩვენ შეგვიძლია წელს მივაღწიოთ იმას, რომ საქართველო რუსეთის ჯარმა დატოვოს. ეს არ არის მარტო სიტყვები, არამედ რეალურია. ჩვენ უნდა გვესმოდეს, რა მნიშვნელობა აქვს იმას, როცა მოლდოვეთის პრეზიდენტი თავის ინაუგურაციის დღეს გამოსვლაში მოსახლეობას ეუბნება, რომ მოლდოვაში ყველაფერი შემოატრიალა ქართულმა დემოკრატიულმა რევოლუციამ.

ყირგიზეთში გამოდის აკაევი და ამბობს, რომ სააკაშვილი არის კრიმინალებთან შეკრული და საქართველო არ არის დამოუკიდებელი ქვეყანა. მეორე დღეს აკაევი აღარ არის თავის თანამდებობაზე.

ტელევიზიით ლუკაშენკო გამოვიდა და საუბრობს ჩვენზე. ძალიან კარგი ქვეყანაა ბელორუსია, ძალიან გთხოვთ, გაემგზავროთ და გაეცნოთ იქაურ ახალგაზრდულ კულტურას და მოძრაობას.

მთელი არსი ამისა არის საქართველო, რომელიც იყო პასიური მომლოდინის პირობებში, როდის დაინგრეოდა დიდი იმპერ რიები, რომ გავმართულიყავით წელში. უცებ საქართველო მიხვდა, რომ ინტერნეტის, ინფორმაციის გაცვლის და ტელევიზიის პირობებში მას თვითონ შეუძლია შექმნას რეალობა, მოარყიოს ის ყველაფერი, რითაც ჩიტს, რომელსაც აფხაზეთი ორი კლანჭით უჭირავს, გააგდებინოს კლანჭებიდან.

ჩვენ გვინდა, რომ ეს ყველაფერი მოვაგვაროთ მშვიდობიანად.

ჩვენთვის ტერიტორიული მთლიანობის აღდგენა არის მთავარი. ყველამ უნდა იცოდეს, რომ ყველაფერზე წამსვლელი ვართ და არანაირ კომპრომისზე არ წავალთ.

ყველამ უნდა გავაცნობიეროთ, რომ გვაქვს ბევრი სოციალური პრობლემა, მაგრამ საქართველომ ძალიან სერიოზული ნახტომი გააკეთა 1 წელიწადში. ჩვენი მთავარი პრობლემა არის ის ცინიზმი, რომელიც ინერგება ქართულ საზოგადოებაში. იმის დამტკიცება, რომ მაინც არაფერი არ გვეშველება, საზოგადოების ასეთ ნაწილს ჩვენ ყველამ უნდა ვუთხრათ - ვისაც გვჯერა, გაგვატარეთ.

ჩვენ უნდა გავუთავისუფლოთ გზა თავისუფალ ინიციატივას.

მე ვფიქრობ, რომ თქვენ, თითოეული ერთად აღებული, ხართ სახელმწიფოს საუკეთესო წარმომადგენლები. თქვენ ხართ ის თაობა, რომელსაც არ ეშინია ნათელი ფერების, სწრაფი ცვლილებების.

მე მინდა ყველამ ერთად ვთქვათ - საქართველოს აქვს კარგი მომავალი. ერთადერთი, რაც ჩვენ გვინდა, ეს არის ის, რომ გავერთიანდეთ და დავწვეთ, სანამ არ გავიმარჯვებთ.

ეს არის ჩემი გზავნილი უნივერსიტეტისადმი ამ საღამოს. მე მიხარია, რომ აქ ვხედავ იმედიან სახეებს. მინდა გითხრათ, რომ ყველა ასაკის ხალხს ვაფასებ, მე უიმედო და არაფრისმაქნისი ახალგაზრდებიც მინახავს, რომლებსაც არაფერი არ აინტერესებთ ცხოვრებაში და მინახავს ხალხი ყველა ასაკში, ისეთი, როგორიც გელა ჩარკვიანია, რომელიც ყოველგვარი სიახლისათვის არის მზად.

ჩვენ გვჭირდება ხალხი, ვინც იქნება მუდმივად ახალგაზრდა და ცვლილებების მისაღებად მზად.

მე მინდა მადლობა გითხრათ.

ყველამ ერთად ვიაროთ უკეთესი სამართლებრივი და სამართლიანი მომავლისაკენ.

საქართველოს პრეზიდენტის მიხეილ სააკაშვილის გამოსვლა თბილისის ივანე ჯავახიშვილის სახელობის სახელმწიფო უნივერსიტეტის იურიდიულ ფაკულტეტზე // საქართველოს პრეზიდენტის ადმინისტრაციის პრესსამსახურის ოფიციალური ვებგვერდი / 21 აპრილი, 2005. - ხელმისაწვდომობის რეჟიმი:http://www.saakashviliarchive.info/ge/PressOffice/News/SpeechesAndStatements?p=2766&i=1

RTVI ტელეარხი იწყებს ახალ პროექტს, რომლის ფარგლებშიც იგორ მალაშენკო სასაუბროდ მიიწვევს დამოუკიდებელ სახელმწიფოთა თანამეგობრობის წევრი ქვეყნების პრეზიდენტებს. პირველი გადაცემა - ინტერვიუ საქართველოს პრეზიდენტთან მიხეილ სააკაშვილთან ევროპასა და ისრაელში ეთერში გავა 1 აპრილს, ამერიკის შეერთებულ შტატებში კი - 1 მაისს. ვაქვეყნებთ ინტერვიუს ნაწილს, მთელი საუბრის ტექსტის წაკითხვა შესაძლებელი იქნება გადაცემის ეთერში გასვლის შემდეგ.

რუსეთის ბაზების შესახებ

იგორ მალაშენკო: ბაზების საკითხი... ეს ძალზე მტკივნეულია იმიტომ, რომ სინამდვილეში მოსკოვი აქამდე რუსეთის პერიმეტრზე შექმნილ ვითარებას ასე განიხილავს: თუ იქ არ არის ბაზები, მაშასადამე, იქ არის დასავლეთი. თუ იქ არ არიან რუსები, ვგულისხმობ სამხედროებს, მაშასადამე, იქ ამერიკის ჯარები დგას. ეს კი საფრთხეს უქმნის უშიშროებას, ლახავს ეროვნულ სიამაყეს და ა.შ. მე არ ვარ დარწმუნებული, რომ ასე ფიქრობდეს რუსეთელთა უმეტესობა, მაგრამ ხშირად ისეთი შთაბეჭდილება მექმნება, თითქოს ეს ასე იყოს, ყოველ შემთხვევაში - კრემლში მაინც. და თუ სწორად გავიგე, თანაც, თუ მხარეები ვერ შეძლებენ ბაზების შესახებ მორიგების მიღწევას, მაშინ, სადღაც მაისის შუა რიცხვებისთვის ამ ბაზებს აღარ ექნებათ იურიდიული სტატუსი, ანუ ისინი აღმოჩნდებიან კანონგარეშედ. ალბათ ეს გაამწვავებს ურთიერთობას მოსკოვთან? ან იქნებ, თქვენ ამას არ ელით?

მიხეილ სააკაშვილი: ჯერ ერთი, ჩვენ პირდაპირ ვაცხადებთ, რომ რუსეთის ჯარები თუ გავლენ, ისინი კი აუცილებლად დატოვებენ საქართველოს ტერიტორიას, მათ ნატოს ჯარები არ ჩაენაცვლებიან. არა მგონია, რომ ამჟამად, ამ რეგიონში მოიძებნებოდეს სხვა სამხედრო ბაზების განლაგების, სხვა ასეთი დიდმასშტაბიანი ყოფნის ადგილი. ჩვენ ვაშენებთ ჩვენს პატარა არმიას, რომელიც მაინც იქნება ყველაზე მცირერიცხოვანი პოსტსაბჭოთა სივრცეში. თუ შევადარებთ მეზობლების შეიარაღებულ ძალებს, იქნებ ჩვენი არმია 10, 14-ჯერ ნაკლებიც კი იყოს და ეს საკმარისი იქნება იმისთვის, რომ არავის დავესხათ თავს და ჩვენზე თავდასხმაც არავინ იფიქროს.

რაც შეეხება რუსეთის ყოფნას, რუსეთისთვის ამას ტექნიკური აზრი არა აქვს. სამხედრო აზრი კი ამ ბაზებმა დაკარგეს. იქ მოძველებული ტექნიკაა, რომელიც არაფრად არ გამოდგება. იქ მსახურობენ ვადიანი სამსახურის ჯარისკაცები, რომლებიც, გულახდილად რომ ვთქვათ, არასაკმარისად არიან მომზადებული. ეს ჩემი განსასჯელი არ არის, მაგრამ არის ის, რა ინფორმაციასაც ვიღებთ... და ამას რუსი გენერლებიც ადასტურებენ. ასე რომ, ჩემი აზრით, ახლა ეს უფრო ემოციურ-პოლიტიკური საკითხია. და მე ვიტყოდი, რომ უფრო ემოციური, ვიდრე პოლიტიკური ან სამხედრო. და სწორედ ამიტომაც ჩვენ ახლა მივიწევთ წინ. ღმერთმა ინებოს, რომ ბოლომდე გავიდეთ.

ჩვენ ვლაპარაკობთ იმაზე, რომ რუსეთს აქვს პრობლემები ტერორიზმის წინააღმდეგ ბრძოლის საქმეში. ამიტომ მე მათ ვთავაზობ, რომ შევქმნათ პატარ-პატარა, მაგრამ რეალურად ეფექტიანი სტრუქტურები ტერორიზმის წინააღმდეგ საბრძოლველად. თუ თქვენ გაქვთ პრობლემები იმის გამო, რომ ფიქრობთ, თითქოს ჩვენ განვალაგებთ უცხო ქვეყნების ბაზებს, პირდაპირ გეტყვით, ამას არ გავაკეთებთ. უფრო მეტიც, ჩვენ გვსურს ამის თაობაზე კანონი მივიღოთ. ეს ჩვენი სუვერენული უფლებაა და გთხოვთ, ეს გაითვალისწინოთ. მაგრამ საკითხი აუცილებლად უნდა გადაწყდეს, რადგან კარგა ხანია, მომწიფებულია. დღესაც მოვისმინე, ლავროვმა თქვა, რომ ჩვენ ძალზე მივუახლოვდით შეთანხმების მიღწევასო (საუბარი გაიმართა 21 აპრილს - რედაქციის შენიშვნა). ჩვენ ასეთი რამ არაერთხელ გვსმენია, მაგრამ იმედი გვაქვს, ამჯერად ეს გამართლდება.

იგორ მალაშენკო: ძალზე დიდი მნიშვნელობა ენიჭება იმას, დაესწრებით თუ არა მოსკოვში გამარჯვების დღისადმი მიძღვნილ ღონისძიებებს, რადგან ეს იქცა თავისებურ ლოიალურობის ტესტად: ვინ ჩავა მოსკოვში და ვინ - არა. სხვათა შორის, ზოგიერთები თქვენს ჩასვლას იმასაც უკავშირებენ, გადაწყდება თუ არა საქართველოს ტერიტორიაზე რუსეთის სამხედრო ბაზების ყოფნის საკითხი.

მიხეილ სააკაშვილი: რა თქმა უნდა, ეს საკითხი შეიძლება ზოგადად დაუკავშირდეს ჩვენი ურთიერთობის საერთო ფონს. მე ამას არ უარვყოფ და ვიტყვი: თუ წავალთ, ეს მოხდება იმიტომ, რომ ეს მუდამ გვსურდა, ხოლო თუ არ წავალთ, არ წავალთ იმიტომ, რომ ასე მოიტანა საქმემ. რუსეთთან ჩვენი ურთიერთობის საერთო ფონი, განსაკუთრებით ამ ბოლო წელიწად-ნახევრის განმავლობაში, საკმაოდ რთულია. ეს გამოწვეულია იმით, რომ საქართველო ყალიბდება, როგორც სახელმწიფო. ჩვენ დავდექით ფეხზე, ვაკონტროლებთ ჩვენს საზღვრებს. ჩვენ ვაცხადებთ, რომ საქართველოს ტერიტორიაზე არ უნდა იდგნენ უცხოეთის ჯარები, ამ შემთხვევაში - ეს რუსეთის ჯარებია. იქნებ ეს ვიღაცას აღიზიანებდეს კიდეც, მაგრამ რუსეთის უმრავლესობას მიაჩნია, რომ ეს ნორმალურია.

ამიტომ მე ყოველთვის იმედი მაქვს, რომ ჩვენი ურთიერთობის საერთო ფონი მომცემს მოსკოვში გამგზავრების შეს საძლებლობას. რა თქმა უნდა, ეს არ იქნება ჩასვლა საბჭოეთის დედაქალაქში. ყველაფერს წერტილი დაესვა. საბჭოთა კავშირი აღარ არსებობს და მისი დაბრუნება შეუძლებელია. რა თქმა უნდა, რუსეთს ჰყავს თავისი ვეტერანები, რომლებმაც გასწირეს სიცოცხლე, და ისინი, ვინც შინ მშვიდობიანად დაბრუნდა ომიდან. მაგრამ ვეტერანები ხომ ჩვენც გვყავს, ისევე როგორც იუშჩენკოსაც ჰყავს თავისი ვეტერანები, რომლებიც პრეზიდენტს არ აპატიებენ, თუ იგი არ იქნება კიევში გამარჯვების დღეს. თუ მე შევძლებ, რომ 9 მაისი ჩვენს ვეტერანებთან გავატარო და მხოლოდ რამდენიმე საათით გადავფრინდე მოსკოვში, ამაში ცუდს ვერაფერს ვხედავ. იმ დღეს ჩემთვის ძირითადი მოვლენები განვითარდება ჩემს სამშობლოში, რადგან ჩვენც, ისევე როგორც რუსმა ხალხმა, გავიღეთ დიდი მსხვერპლი. სხვათა შორის, ძალზე ხშირად ამბობენ, პროპაგანდა კარგად მუშაობს: რესპუბლიკები ომში არ მონაწილეობდნენო... ეს სრული სისულელეა. ომი ყველას შეეხო და მე ამას ხაზს გავუსვამ - 9 მაისს.

იგორ მალაშენკო: იცით, თქვენ ბევრი რამ გაქვთ საერთო პრეზიდენტ ლუკაშენკოსთან. თავს მივცემ ნებას და შევნიშნავ, რომ თქვენ ორივე ქარიზმატული ლიდერები ხართ. იქნებ არ მოგწონთ, როცა თქვენს ქარიზმას ადარებენ ლუკაშენკოს ქარიზმას... თქვენც, შეიძლება ითქვას, მოგწონთ ძალაუფლება. ალბათ, თავს ხელისუფლების სათავეში ისე გრძნობთ, როგორც თევზი წყალში. დარწმუნებული ხართ, რომ სხვა ისტორიულ პირობებში თუ იქნებოდით, მაგალითად, ბელორუსიის ხელისუფლების სათავეში, შეძლებდით თავი დიქტატორად წარმოიდგინოთ?

მიხეილ სააკაშვილი: არა. და განვმარტავ, თუ რატომ... არა მარტო იმიტომ, რომ გავიზარდე ოჯახში, რომელშიც სძულდათ დიქტატურა, სძულდათ წარსული, რომელიც ჩვენ განვვლეთ. არა იმიტომ, რომ კიევში, უკვე პირველ კურსზე სწავლის დროს, მითვალთვალებდა სახელმწიფო უშიშროების კომიტეტი. იყვნენ სხვა ადამიანებიც, რომლებსაც თვალყურს ადევნებდნენ, სდევნიდნენ, შემდეგ კი ისინი თვითონ იწყებდნენ სხვის დევნას. როცა საზოგადოებაში არსებობს ჯანსაღი დებატები და დებატების ტემპერატურა მაღალია, არის იმის მეტი შანსი, რომ საზოგადოება წინ წაიწევს გაცილებით უფრო სწრაფი ტემპით. როცა ტემპერატურა დაბალია - ირგვლივ სიმშვიდე სუფევს, ყოველივე ეს ჭაობად გადაიქცევა.

მე მწამს რეალობის ყოველდღიური გამოწვევის. მე ყოველთვის რაღაც უნდა ვამტკიცო. აი, ახლა ამბობენ, რომ თბილისში რეკონსტრუქცია მხოლოდ იმიტომ მიმდინარეობს, რომ ბუში აპირებს ჩამოსვლასო. მე უდიდეს სიამოვნებას მომანიჭებს, როცა გიჩვენებთ, რომ ბუშის წასვლის შემდეგაც გაგრძელდება რეკონსტრუქცია. მაშინ ჩემს მოწინააღმდეგეებს რაღაც ახლის მოგონება მოუწევთ. მე მომწონს არჩევნებში გამარჯვება. ეს სკოლა უკვე გავიარე. გავიმარჯვე პარლამენტის 4 თუ 5 არჩევნებში. ეს ჩინებული სკოლა იყო. ჩვენ მოვიგეთ ეს არჩევნები. გავეცანი მრავალ ადამიანს, ვიმყოფებოდი ისეთ სოფლებში, რომელთა არსებობა წინათ არც კი წარმომედგინა. ეს სიამოვნებას მანიჭებს. ამ დროს შენ ყოველთვის მეტოქეობ დროსთან, კონკურენტებთან. ზოგიერთი მათგანი არცთუ ისე სუფთა მეთოდებს იყენებს, მაგრამ საბოლოო ანგარიშით, დახშულ სივრცეში, რა დიდი გენიოსიც უნდა იყო, ეს სისტემა მაინც თავისას გაიტანს.

ღია სისტემის პირობებში კი მე დარწმუნებული ვარ საკუთარ ძალებში. პირველ კურსზე სწავლის დროს რომ მოვხვედრილიყავი სახელმწიფო უშიშროების კომიტეტის შავ სიაში, მე ვერ გავხდებოდი დიპლომატი - მე ვსწავლობდი დიპლომატიურ იურიდიულ ფაკულტეტზე, ვერასდროს გავემგზავრებოდი საზღვარგარეთ, პოლიტიკა საერთოდ უნდა დამევიწყებინა. ეს გზა მიმიყვანდა ციმბირის რომელიღაც ბანაკამდე. ღია ხელისუფლების პირობებში შევძელი მიმეღწია იმისთვის, რასაც მივაღწიე და გავხდი ის, რაც გავხდი. ამიტომ მწამს, რომ ღია სისტემის პირობებში ადამიანი მიაღწევს ყველაფერს თუ, რა თქმა უნდა, იგი ძლიერია. დახშული სისტემა ჩემთვის მიუღებელია.

იგორ მალაშენკო: და მაინც, თქვენ გსაყვედურობენ ავტორიტარულ ტენდენციას. ამბობენ, რომ არ წყალობთ ოპოზიციას, ცუდი სიტყვებით მოიხსენიებთ მას. ამბობენ, რომ დე-ფაქტო გააუქმეთ აჭარის ავტონომია. თქვენ გაკრიტიკებენ იმის გამო, რომ დე-ფაქტო გააუქმეთ ქალაქის მერის არჩევნები. და კრიტიკა გაისმის არა მარტო საქართველოში, არამედ მის ფარგლებს გარეთაც. ამ ცოტა ხნის წინ, რამდენადაც ჩემთვის ცნობილია, თბილისში იმყოფებოდა ევროპის საბჭოს გენერალური მდივანი ტერი დევისი, რომელმაც გამოთქვა კიდეც მთელი რიგი კრიტიკული შენიშვნები ამის თაობაზე. შინაგანი განწყობის მიუხედავადაც კი, მაინც ვლინდება თქვენი ავტორიტარული ტენდენციები...

მიხეილ სააკაშვილი: ჯერ ერთი ის, რომ საქართველოში არ არსებობს ადგილობრივი თვითმმართველობის არჩევნები, მაგალითად, თბილისში რომ ვნიშნავთ ადგილობრივ პრეზიდენტს - ეს მე არ მომიგონებია. და მომავალ წელს გაიმართება სრულფასოვანი არჩევნები ყველა დონეზე. ეს წინგადადგმული ნაბიჯია. მე მწამს ადგილობრივი თვითმმართველობის, აქ მეც ადგილობრივი თვითმმართველობიდან მოვედი.

და მეორეც, რა თქმა უნდა, მე ვახორციელებ ოპონირებას ოპოზიციასთან ზუსტად ისევე, როგორც ოპოზიცია აკეთებს ამას ჩემს მიმართ. არა მგონია, თითქოს ოპონენტებს უფრო უხეში სიტყვებით მოვიხსენიებდე, ვიდრე ევროპის რომელიმე სხვა ლიდერი. მე მათი მისამართით ხანდახან მკვახე სიტყვებს ვამბობ, მაგრამ არც ისინი მრჩებიან ვალში. სწორედ ეს არის დემოკრატიული დებატები. ეს ის არ გახლავთ, როგორც ერთ ანეგდოტშია, რომ თურმე შემიძლია მავზოლეუმის წინ დავდგე და ხმამაღლა განვაცხადო, რომ ნიქსონი სულელია. გახსოვთ, ნებისმიერ ადამიანს შეუძლია პრეზიდენტის შესახებ ის თქვას, რაც სურს. და მეც მაქვს უფლება, მათ პასუხი გავცე. საზოგადოებას კი თავისი დასკვნები გამოაქვს. სწორედ ეს არის დემოკრატია, ეს არის დებატები. პრეზიდენტი ბრიტანეთის დედოფალი არ გახლავთ, რომელსაც მხოლოდ მოვლენათა მიმდინარეობის თვალყურის დევნება შეუძლია. რა თქმა უნდა, მე წარმოვადგენ კონკრეტულ პოლიტიკურ პარტიას და არ მეშინია გამოვთქვა ჩემი აზრი. დარწმუნებული ვარ ჩემს სიმართლეში და ერთ გარკვეულ მომენტში მეც, ისევე როგორც ყველას, ხალხი აღარ ამირჩევს. იმედი მაქვს, რომ ეს დამემუქრება გაცილებით უფრო გვიან, ვიდრე ჩემს ოპონენტებს. ეს ნორმალური პროცესია. მაგრამ ეს ის პროცესია, რომელიც ნებისმიერ დემოკრატ-პოლიტიკოსს სურს, რაც შეიძლება შორს გადასწიოს, და იგი ცდილობს, სულ მოვლენათა სათავეში იყოს. თვით უდიდესი პოლიტიკოსებიც კი, რომლებსაც დიდ პატივს ვცემ, რაღაც მომენტში, სასაცილოები გახდნენ. მე არ მსურს მათი ბედი გავიზიარო.

ვფიქრობ, რომ საქართველო პოლიტიკური დებატების, პრესის, პოლიტიკური სისტემის თავისუფლების თვალსაზრისით მართლაც უნიკალური ქვეყანაა. განმტკიცდა ჩვენი სახელმწიფო, კორუფციის დონემ იკლო, იკლო კი არა, მე შემიძლია ვთქვა, რომ კორუფცია რეალურად დავანგრიეთ. მრავალმა ადამიანმა პასუხი აგო თავისი ცოდვებისთვის. ზოგიერთი ფიქრობს, თუ რატომ ჩავსვით ესა თუ ის პირი... ამას ხომ ნებისმიერი დემოკრატიული სახელმწიფო გააკეთებს. მეორე მხრივ კი, ყოველ ადამიანს შეუძლია გამოთქვას თავისი შეხედულება, მოვიდეს არჩევნებზე, ყველას შეუძლია, სცადოს ჩვენი დამარცხება, და უფრო მეტიც, ეს ოდესღაც მოხდება, და როცა მოხდება, ჩვენც, რა თქმა უნდა, მზად ვიქნებით ამის აღიარებისთვის.

რაც შეეხება აჭარას... იქ სხვა სიტუაციაა. აჭარა ქართული რეგიონია. იქ მცხოვრებ ადამიანებს არ სურთ, რომ გამოირჩეოდნენ დანარჩენი საქართველოსგან. სამხრეთ ოსეთს ჩვენ მივანიჭეთ საკმარისი ავტონომია. ყოველივე ის, რაზედაც ისინი ოცნებობდნენ, ჩვენ ქაღალდზე დავწერეთ და ვთქვით, რომ ამას მივცემდით. ახლა ისინი ფიქრობენ, თუ როგორი პასუხი გაგვცენ. აიღეთ, როგორც ელცინმა თქვა თავის დროზე, აიღეთ იმდენი ავტონომია, რამდენის აღებასაც შეძლებთ. ვფიქრობ, რომ ჩვენ შეგვიძლია მათ მივცეთ თვითმმართველობის ასეთ პირობებში ინტეგრირების საშუალება. ეს ხომ ძალზე პატარა ტერიტორიაა. ეს თათრეთი არ გეგონოთ. იქ სულ სხვა ურთიერთობაა, და ვფიქრობ, რომ ჩვენ შეგვიძლია იგი სწორი კალაპოტით წარვმართოთ. რაც შეეხება აჭარას, აჭარის ხალხმა გადაწყვიტა, რომ ამ რეგიონის სტატუსი სწორედ ასეთი უნდა იყოს. სწორედ ეს არის დემოკრატიის მთელი ხიბლი, როცა ყველა საკითხი ასეთი დემოკრატიული მეთოდებით წყდება.

მიხეილ სააკაშვილი: „რუსეთის ბაზების საკითხი უფრო ემოციურია, ვიდრე პოლიტიკური“ // საქართველოს რესპუბლიკა. - 2005. - 30 აპრილი. - №101 (5134) - 1-2 გვ.

თბილისის საკრებულოში საქართველოს პრეზიდენტი
უმაღლესი სასწავლებლების სტუდენტებს შეხვდა

ჩვენი ქვეყნის ცხოვრებაში ბოლო წელიწადნახევარი ძალიან მნიშვნელოვანი ეტაპი იყო.

ამერიკის პრეზიდენტის ჯორჯ ბუშის საქართველოში ვიზიტი ჩვენთვის ძალზე მნიშვნელოვანია.

ამ ვიზიტით საქართველოში ერთბაშად ყველა პრობლემას, რა თქმა უნდა, ვერ მოვაგვარებთ.

ის ფაქტი, რომ ჩვენს ქვეყანაში ყველაზე დემოკრატიული სახელმწიფოს ლიდერი ჩამოდის, დადასტურებაა იმისა, რომ დემოკრატიისა და თავისუფლების გავრცელების საქმეში საქართველო რეგიონალური ლიდერია.

ჩვენი ქვეყნის როლი გაცილებით დიდია, ვიდრე ეს ზოგიერთს წარმოუდგენია.

საქართველოში არა მხოლოდ სამაგალითო რევოლუცია მოხდა, არამედ მთავარი მომდევნო წელიწადნახევარში გახდა ნათელი - დემოკრატიის პირობებში შეიძლება იყო წარმატებული.

ყველაზე მეტად ამ რეგიონში კლეპტოკრატიულ კორუმპირებულ მმართველებს სწორედ ამის ეშინოდათ.

მე კარგად მახსოვს, რას ამბობდნენ რევოლუციის შემდგომ პერიოდში.

ისინი ვარაუდობდნენ, რომ საქართველო დაიყოფოდა ოთხ-ხუთ ნაწილად, ხელისუფლებაში მოვიდოდა გამოუცდელი გუნდი, რომელიც ვერაფერს მიაღწევდა, კორუფცია კიდევ

უფრო მაშტაბურ ხასიათს მიიღებდა, ქვეყანა დაიშლებოდა და საქართველო არასტაბილურ ზონად გადაიქცეოდა.

ჩვენ ისტორიული პროცესის მომსწრენი ვართ.

უნდა გვესმოდეს, რომ პრაქტიკულად ახალი ქართული სახელმწიფო იქმნება თავისი ინსტიტუტებით, მენტალიტეტით, უნარ-ჩვევებით, განსაკუთრებული ტრადიციებით.

მიუხედავად იმისა, რომ ათასწლიანი ერი ვართ, საქართველოს სახელმწიფოებრიობის წარმატებული გამოცდილება არასოდეს გააჩნდა.

ბოლო პერიოდში ჩვენ შევძელით სახელმწიფოს შექმნა. რა თქმა უნდა, ეს არ არის მდიდარი და კომფორტული სახელმ მწიფო.

ჩვენი ბიუჯეტი შევარდნაძის დროს იყო სამას ორმოცდაათი მილიონი დოლარი, წელს კი მილიარდ ცხრაასი მილიონი დოლარი იქნება.

რას ნიშნავს გაზრდილი ბიუჯეტი: ეს არის გზები, რომლებიც შენდება, ლამაზდება ქალაქი, მუნიციპალური ტრანსპორტი, უმთავრესი სახელმწიფო ფუნქციები - პოლიცია და სასწრაფო.

ახლანდელი წყალდიდობის დროს ყველასათვის ნათელი გახდა, რომ ქართული სახელმწიფო არსებობს.

არ დარჩენილა სტიქიით დაზარალებული არცერთი ოჯახი, რომელსაც სახელმწიფო არ დაეხმარა.

ჩვენი რევოლუციის ერთი წლის თავზე უკრაინაშიც იგივე განმეორდა.

უკრაინელებმა დაინახეს, რომ ჩვენ წარმატებას მივაღწიეთ და მათთვის ეს დიდი სტიმული იყო.

იგივე განმეორდა ყირგიზეთშიც, ეს ახლო აღმოსავლეთის ქვეყნებსაც ეხება, რომელთა წარმომადგენლებიც აცხადებენ, რომ საქართველო მათთვის მაგალითია.

ის, რომ პრეზიდენტი ბუში ჩამოდის ქვეყანაში, რომელსაც ამერიკა მთელი მსოფლიოსათვის დემოკრატიისა და თავისუფლების მისაბაძ მაგალითად აღიარებს, ადასტურებს იმას, რომ ეს საქართველოსა და თითოეული თქვენგანის განსაკუთრებული როლი და მისიაა.

ჩვენ ვამაყობთ იმით, რომ საქართველო არის თავისუფალი.

როდესაც კიევის უნივერსიტეტში პირველ კურსზე ვსწავლობდი, სუკ-მა აღძრა საქმე იმის თაობაზე, რომ უცხოურ ჟურნალებს ვკითხულობდი, იმის გამო, რომ თავისუფალ აზრს გამოვთქვამდი.

ეს რეჟიმი რომ შენარჩუნებულიყო, ვერასოდეს წავიდოდი საზღვარგარეთ, ვერასოდეს შევძლებდი პროფესიულ წინსვლას, იმ საქმით დაკავებას, რომელიც მიყვარდა და ვერც იმას შევძლებდი, რომ დღეს ამ აუდიტორიის წინაშე გამოვსულიყავი.

ოჯახი, რომელშიც გავიზარდე, რეპრესიების მსხვერპლი იყო. ამიტომ ჩემთვის და თქვენთვის თავისუფლება ძალზე მნიშვ ვნელოვანია.

ჩვენ გვძულს ის წარსული, რომელიც ყველა შესაძლებლობას გვიკეტავდა, დახურული საზოგადოება, რომელიც შენს ბედს წყვეტდა.

თუმცა ეს არ ნიშნავს, რომ მე მხოლოდ ამის გამო ვარ დემოკრატიის მომხრე.

მე ბევრი ადამიანი მინახავს, რომელსაც საბჭოთა რეჟიმის დროს ჩაგრავდნენ, ხოლო შემდეგ, თვითონ გახდა მჩაგვრელი.

მთავარია, ადამიანს საკუთარი ძალის და ნიჭის სჯეროდეს.

თუ ეს ასეა, იგი წინ წავა. ასეთ ადამიანს გაფრთხილება, თავისუფალი დებატები და აზრის გაცვლა-გამოცვლა სჭირდება.

ღია საზოგადოებაში ეს უმთავრესია.

რატომ არის კორუფცია უბედურება? მარტო იმიტომ არა, რომ ვიღაცამ ქრთამი აიღო და ბიუჯეტში ფული არ შეიტანა.

კორუფცია უბედურებაა, იმიტომ რომ ადამიანთა რამდენიმე ჯგუფი შეთანხმების შედეგად ინაწილებს თანხას და სხვისი ნიჭისა და შრომის მიუხედავად, საკუთარ შვილებს საზღვარგარეთ სასწავლებლად აგზავნის, სამსახურსაც მათივე შვილები შოულობენ.

დღეს პრესის დღეა, ყველა წარმომადგენელს ვულოცავ ამ დღეს.

ჩვენ ქართული პრესა გადასახადებისაგან გავათავისუფლეთ.

ზოგიერთი ტელევიზიის მეშვეობით საზოგადოებას ამცნობს, რომ მათთვის საეთერო სივრცე დახშულია. ამ განცხადებას ისინი ტელეეთერით აკეთებენ. სასაცილო არ არის?

რამდენჯერ გინახავთ ასეთი ადამიანები ყველაზე რეიტინგულ გადაცემაში? იგივეს უყვებიან უცხოელებსაც, რომლებსაც ამის სჯერათ.

ამას წინათ წერილიც მომწერეს იმის თაობაზე, რომ საკუთარ აზრს მკვეთრად გამოვხატავ.

საქართველოს პრეზიდენტი იმისთვის აირჩიეს, რომ მან თავისი აზრი გამოხატოს და ბოლომდე დაიცვას.

მე პოლიტიკური პარტიის ლიდერი ვარ, მაქვს გარკვეული შეხედულებები და მყარი წარმოდგენა იმის შესახებ, თუ როგორ უნდა განვითარდეს სახელმწიფო.

ხშირად ვუტევ ჩემს ოპონენტებს, მაგრამ ამის საშუალება მათაც უნდა ჰქონდეთ.

მე მჯერა იმისა, რომ თავისუფალი პოლიტიკური დებატების დროს შესაძლებელია ჭეშმარიტებამდე მისვლა.

წინა მთავრობა სტუდენტების პოლიტიზირებას ეწინააღმდეგებოდა.

ეს გაუმართლებელია - სტუდენტი, რა თქმა უნდა, დაინტერესებული უნდა იყოს პოლიტიკით, რადგან ეს მის მომავალს ეხება, ამაზე უშუალოდ მისი ბედია დამოკიდებული.

მთავარი არის ის, რომ საერთო ეროვნული ინტერესები დავიცვათ, ნორმალური საზოგადოება შეთანხმებული იყოს, ხოლო რაც შეეხება პოლიტიკოსთა შეფასებებს, ეს მათი პირადი არჩევანია. ეს ეხება როგორც პრეზიდენტს, ასევე სხვა პოლიტიკურ ლიდერებსაც.

ჩვენ დალაილამები პოლიტიკაში არ გვყავს. კრიტიკის და შეცდომის გარეშე შეუძლებელია რამეს მიაღწიო.

რაც მეტი კრიტიკაა, შეცდომები მით ნაკლებია. მე როგორც მმართველს, ვაღიარებ, რომ სახელმწიფო აპარატს მკაცრად ვაკონტროლებ.

მგონი ეჭვი არ გეპარებათ იმაში, რომ მსურს, ეს აპარატი პატიოსანი და წესიერი იყოს.

მაგრამ მუდმივი კონტროლის გარეშე, თუ არ იქნებიან ამ წნეხის ქვეშ გუბერნატორები, გამგებლები, პოლიციის უფროსები, პარლამენტარები, მაშინ საზოგადოება წინ ვერ წავა.

ეს არის თავისუფლების არსი.

ეს არის განსხვავება დაჭაობებულ საზოგადოებასა და წინ მიმავალ განვითარებად საზოგადოებას შორის.

ამიტომ არის საქართველო ყოფილ საბჭოთა სივრცეში ყველასთვის მისაბაძი.

რომელ სხვა ქვეყანაში არის შვიდი ნაციონალური და ოცდახუთი დამოუკიდებელი რეგიონალური სატელევიზიო არხი? მთელ საბჭოთა სივრცეში, ერთად აღებული, გაცილებით ნაკლები დამოუკიდებელი არხია.

ეს ჩვენთვის რთულია, მაგრამ საზოგადოების განვითარებისთვის კარგია.

ეს არის პირველი, მეორე - არის პასუხისმგებლობა ჩვენი ქვეყნისა და მისი მომავლის წინაშე.

საქართველო გაფუჭებულ და ჭაობში ჩაფლულ ავტომობილს მაგონებს, ჩამქრალი ძრავით, ბენზინის გარეშე.

ამ ავტომობილის ახალმა მძღოლმა ძრავა წვალებით შეაკეთა, დაქოქა და ჭაობიდან ამოსვლა დაიწყო.

ამ დროს მგზავრთა ერთი ნაწილი მძღოლს სწრაფად ამოსვლას სთხოვს, ხოლო მეორე - გადადის და მანქანას აწვება.

ამ შემთხვევაში ავტომობილი სწრაფად წავა წინ.

ჩვენ ყველამ ერთად უნდა ამოვიყვანოთ ამ ჭაობიდან ქვეყანა, მით უმეტეს, რომ მიზანთან ახლოს ვართ.

სააღდგომო შეხვედრისას საქართველოს პატრიარქმა პრეზიდენტ კენედის სიტყვები გაიმეორა - ჩვენ საკუთარ თავს ყოველდღეა იმას კი არ უნდა ვეკითხებოდეთ, თუ რა გაგვიკეთა ჩვენმა ქვეყანამ, არამედ იმას, თუ რა გავუკეთეთ ჩვენ მას.

ეს სიტყვები გაცილებით ადრე ილია ჭავჭავაძემ თქვა - „კაცად მაშინ ხარ საქები, თუ ეს წესი წესად დარგე: ყოველ დღესა შენს თავს ჰკითხო, - აბა, მე დღეს ვის რა ვარგე?“

ჩვენ მართლაც დიდი მისია გვაკისრია - დავამტკიცოთ, რომ თავისუფლებისა და დემოკრატიის პირობებში ამ რეგიონში შესაძლებელია წარმატებული და განვითარებული იყო, არანაკლებ ევროპული, ვიდრე ნებისმიერი დასავლეთ ევროპული ქვეყანა.

ეს ჩვენი ერთობლივი ამოცანაა. რა თქმა უნდა, ხელისშემშლელი ფაქტორიც ბევრია.

ეს კონფლიქტების საკითხს ეხება.

აფხაზეთი ჩვენი მთავარი ტკივილია, რადგან უსამართლობის გამო საზოგადოების დიდი ნაწილი, ყველაზე მშვიდობისმოყვარე ხალხი, იქიდან გამოაგდეს.

რაც შეეხება ცხინვალის რეგიონს, სამშვიდობო გეგმა წარმოვადგინეთ.

რამდენიმე დღის წინათ ცხინვალის რეგიონის ხელმძღვანელობას სტიქიით დაზარალებულთათვის დახმარება შევთავაზეთ - ვაძლევდით საწვავს, პროდუქტებს, ფულად დახმარებას, ტექნიკას, რაზეც მათ უარი განაცხადეს.

კიდევ ერთხელ მინდა ვუთხრა ჯავის და ცხინვალის მოსახლეობას: ჩვენ თქვენი დახმარება გვინდოდა, მაგრამ მათ, ვინც ამ რეგიონს განაგებს, უარი გითხრეს.

დახმარებისთვის ჩვენ ახლაც მზად ვართ.

თქვენ გაშინებენ, რომ პასპორტების პრობლემა შეგექმნებათ.

მზად ვარ, ცხინვალში ქართული საპასპორტო განყოფილება ხვალვე გავხსნა და მსურველებს საქართველოს მოქალაქეობა მივცე.

თუ ეს ცხინვალში არ მოხერხდება, გორში გეპატიჟებით. საპასპორტო განყოფილება პირველი მოთხოვნისთანავე ქართულ პასპორტებს გასცემს.

ივნისში ყველა სამშვიდობო და კონფლიქტის გადამწყვეტ ორგანიზაციას დიდი კონფერენციის გასამართად ვიწვევთ, სადაც სამხრეთ ოსეთის კონფლიქტის დარეგულირებასთან დაკავშირებით ჩვენ სამშვიდობო გეგმას კრიტიკულად განვიხილავთ.

ჩვენ რეზერვისტთა ბანაკი კონფლიქტის ზონიდან რამდენიმე ათეული კილომეტრის მოშორებით გადავიყვანეთ, რადგან არ გვინდოდა, რომ ეს პროვოკაციის საბაბი გამხდარიყო.

უფრო მეტიც, კონფლიქტის ზონაში ჩვენ სამშვიდობოთა რაოდენობა შეგნებულად შევამცირეთ, რადგან არ მეშინია, ქართული სახელმწიფო საკმაოდ ძლიერია იმისათვის, რომ ამ პირობებში საკუთარი მოქალაქეები დაიცვას.

არ მინდა მტერს საბაბი მივცე, მაგრამ ცალ კარში თამაში არ შეიძლება.

ყველა საღად მოაზროვნე მშვიდობისმოყვარე ძალას დიალოგისაკენ მოვუწოდებ. არ შეიძლება, რომ 22 წლის ბიჭი სამშობლოს ღალატის ბრალდებით სარდაფში მხოლოდ იმისთვის ჩააგდო, რომ 500 ბავშვი ჩაქვში დასასვენებლად წაიყვანა; არ შეიძლება სახელმწიფო იყოს თავმოყვარე, როცა მის ტერიტორიაზე ასეთი რამ შესაძლებელია.

ჩვენ ეკონომიკურ რეფორმებთან დაკავშირებით საკმაოდ ამბიციური გეგმები გვაქვს.

ვიწყებთ ანტიბიუროკრატიულ რეფორმას, რაც არ ნიშნავს, რომ ჩვენს კომპეტენტურ მოხელეებს შევავიწროვებთ, მაგრამ სახელმწიფოს ფუნქციებს მკვეთრად შევამცირებთ.

ყველანაირი ნებართვებისა და ლიცენზიების 95%25 უნდა გაუქმდეს.

ჩვეულებრივ ქვეყნებში ასეთი ბიუროკრატია ავად თუ კარგად მუშაობს. საქართველოში ჩვენ შეგვიძლია გვქონდეს ბიუროკრატია პატარა ფუნქციებით, მაღალი ხელფასით. მაგრამ რაც არ უნდა მაღალი ხელფასი მივცეთ, ეს უნდა გავაკონტროლოთ.

ჩვენ ყველა ეს ფუნქცია უნდა მოვაშოროთ იმისათვის, რომ თქვენ გაწმენდილ გზაზე გაიაროთ.

ჩვენს ადმინისტრაციაში ეს კიდევ ერთი მნიშვნელოვანი რევოლუციური ცვლილებაა.

ყოველთვის, როცა მსგავს რამეს აკეთებ, მტრები გიჩნდება, ეს მე კარგად ვიცი. ჩვენ დავითხოვეთ პოლიციელების 80 პროცენტი, თუმცა საპატრულო პოლიცია ხალხმა ძალიან შეიყვარა.

მაგრამ ამ 80 პროცენტს ეს მწარედ ახსოვს.

ისინი სააკაშვილის მტრები არიან, ვისაც ქრთამის გარეშე ცხოვრება არ შეუძლია.

ანალოგიური რეფორმა ჩავატარე, როცა იურიდიული კომიტეტის თავმჯდომარე ვიყავი. გავათავისუფლე მოსამართლეები, რაც მოსამართლეთა იმ ნაწილსაც კარგად ახსოვს.

ჩვენ, როგორც საზოგადოებას, უნდა გვესმოდეს, რომ ამ რეფორმების გარეშე შეუძლებელია ქვეყნის წინსვლა და მკვეთრი განვითარება, ვინაიდან საქართველო ძალზე ჩამორჩენილია.

ჩვენ გზების პროგრამა დავიწყეთ. თბილისში გზების გასაკეთებლად 200 მილიონი დოლარია საჭირო.

წელს უკვე 50-60 მილიონი დოლარი დავხარჯეთ.

დავიწყეთ სამეგრელოს დიდი გზის მშენებლობა.

ახალციხეში და ნინოწმინდაში გზა განადგურებულია. არავის ახსოვს ქართული სახელმწიფო, არ უჩვენებს ქართული ტელეარხები, მიუხედავად ამისა, ჩვენი სომეხი თანამოქალაქეები თავის შვილებს ქართულ ენას მაინც ასწავლიან.

ბავშვებმა საქართველოს ჰიმნის ტექსტი ზეპირად ისწავლეს, მაგრამ ვინაიდან მათ არ ჰყავდათ მუსიკის პედაგოგი და არ ჰქონდათ მაგნიტოფონი, სიმღერა არ შეეძლოთ. ამის მიუხედავად, ყოველ დილით, როდესაც ხუთჯვრიან დროშას აღმარ რთავდნენ, ჰიმნს ლექსად ამბობდნენ.

ამ ხალხს უნდა მივხედოთ, იმიტომ რომ ისინი საქართველოს მოქალაქეები არიან. აზერბაიჯანელებისთვის, სომხებისთვის, ებრაელებისთვის, ოსებისთვის, რუსებისთვის და ეროვნული უმცირესობების სხვა წარმომადგენლებისათვის იქმნება ადმინისტრაციული სკოლა 6-9 თვიანი სწავლებით.

მათ უნდა დაინახონ, რომ ქართულ სახელმწიფო აპარატში, შემცირებულში, მაგრამ მაღალანაზღაურებადში, არაკორუმპირებულში, მათთვისაც არის ადგილი.

ეს მთელი რეგიონისთვის უნიკალური მოდელია.

ჩვენ, როგორც დემოკრატიულმა ქვეყანამ, უნდა ვაჩვენოთ, რომ დემოკრატია ყველას აძლევს შანსს, მიუხედავად მათი წარმომავლობისა და მატერიალური მდგომარეობისა.

ჩვენ მართლაც მნიშვნელოვანი რეფორმების ეტაპზე ვიმყოფებით.

პრეზიდენტი ბუშიც ამის მხარდასაჭერად ჩამოდის.

რუსულ პრესაში პრეზიდენტ ბუშის ვიზიტს ყოფილი გენერალური მდივნების ვიზიტებს ადარებენ.

მახსოვს ის დრო, როდესაც ბრეჟნევის ჩამოსვლის წინ 4 თვე მატარეს ეგრეთწოდებულ „მარშიროვკებზე“.

ის, ვინც ამ პარალელებს ავლებს, არ ესმის, რომ მაშინ საქართველო იყო დაპყრობილი და დამონებული ქვეყანა, გენერალური მდივანი კი, ჩვენი მთავარი დამმონებელი, რომელიც ჩვენს ქვეყანაში მონობის განსამტკიცებლად ჩამოდიოდა.

პრეზიდენტი ბუში თავისუფალი სამყაროს ლიდერია, რომელიც ასევე თავისუფალ ქვეყანაში თავისუფლების და დემოკრატიის მხარდასაჭერად ჩამოდის.

ის, ვინც ამ განსხვავებას ვერ ხედავს, საბჭოთა კავშირში და წითელი ხალიჩების დროში დარჩა.

ეს ასაკის ბრალი არ არის. მე ახალგაზრდებიც ვიცი, რომლებიც ამ განსხვავებას ვერ ხედავენ.

ეს არის განსხვავება ძველ და ახალ საქართველოს შორის.

ქართველი ჯარში არ მსახურობდა და თუკი ასეთი ხდებოდა, ან მზარეული იყო, ან მეკუჭნავე.

დღეს კი ჯარში მსახური საამაყოა.

ამას წინათ, ერთ-ერთ მანევრს დავესწარი და დავრჩი კიდეც დილით 5 საათზე ათას სამას ორმოცდაათი კაცის ხმაშეწყობილმა ომახიანმა სიმღერამ გამაღვიძა, რომელსაც ისინი ვარჯიშისას ასრულებდნენ.

ვერასოდეს წარმოვიდგენდი, რომ საქართველოში ეს შესაძლებელი იყო.

ქვეყნის იდენტურობის ერთ-ერთი ნიშანი არის ის, რომ გვყავს გამართული პოლიცია, სამსახურები, არმია.

რა თქმა უნდა, უნდა დაიწეროს სიმღერები სიყვარულზე, ბუნებაზე, მაგრამ ამავე დროს უნდა დაიწეროს სიმღერები და ლექსები საქართველოზე, რაც ბოლო წლების განმავლობაში არ გაკეთებულა.

რადგან ჯარის თემას შევეხე, უნდა აღვნიშნო, რომ ჩვენი ჯარისკაცები არიან ერაყში და კოსოვოში, რაც საქართველოს დემოკრატიული და საერთაშორისო როლის განუყოფელი და შემადგენელი ნაწილია.

პირადად მე, ამით ძალიან ვამაყობ.

საქართველოს პრეზიდენტის მიხეილ სააკაშვილის მიმართვა ქართველი ერისადმი. თბილისის საკრებულოში საქართველოს პრეზიდენტი უმაღლესი სასწავლებლების სტუდენტებს შეხვდა // საქართველოს პრეზიდენტის ადმინისტრაციის პრესსამსახურის ოფიციალური ვებგვერდი / 3 მაისი, 2005. - ხელმის საწვდომობის რეჟიმი: http://www.saakashviliarchive.info/ge/PressOffice/News/SpeechesAndStatements?p=2765&i=1

7 მაისს საქართველოს პრეზიდენტმა მიხეილ სააკაშვილმა სახელმწიფო კანცელარიაში გააკეთა საგანგებო განცხადება. ქვეყნის პირველმა პირმა, კერძოდ, აღნიშნა:

- ბოლო თვეებისა და ბოლო კვირების განმავლობაში საგარეო საქმეთა მინისტრების დონეზე ჩვენ ვაწარმოებდით ინტენსიურ მოლაპარაკებას საქართველოდან რუსეთის ბაზების გაყვანის თაობაზე. ჩვენ მიგვაჩნია, რომ ამ ბაზების ყოფნა საქართველოს ტერიტორიაზე არ შეესაბამება არც საქართველოს, არც რუსეთის ინტერესებს. ისინი ხელს არ უწყობენ ჩვენი ურთიერთობის გაუმჯობესებას. ჩვენ გვინდა საკითხის ცივილიზებული გადაწყვეტა. ჩვენ არ ვაპირებთ, რომ რაიმე სახის არალეგიტიმური ზემოქმედება განვახორციელოთ. გვინდა, რომ ცივილიზებულად, ეტაპობრივად, დიალოგისა და მოლაპარაკების გზით, ყველა ადამიანის ინტერესების გათვალისწინებით მოხდეს ამ ბაზების საკითხის გადაწყვეტა საქართველოში.

ამავე დროს ამ მოლაპარაკების პარალელურად ჩვენ რუსეთთან ვსაუბრობთ ანტიტერორისტული საქმიანობის გაღრმავების კოორდინაციისა და ერთმანეთთან უფრო მჭიდრო თანამშრომლობის თაობაზე ამ სფეროში.

ბოლო ხანს მოლაპარაკება ინტენსიურად გრძელდებოდა. დღეს გვიხდება იმის კონსტატირება, რომ, სამწუხაროდ, ჯერჯერობით საბოლოო შეთანხმება მიღწეული არ არის.

დღეს ჩვენ გვქონდა ეროვნული უშიშროების საბჭოს სხდომა, რომელზეც განვიხილეთ ეს საკითხი და მიგვაჩნია, რომ რუსეთის სამხედრო კონტინგენტების ყოფნა აფხაზეთში და საქართველოს სხვა კუთხეებში ამ სიტუაციაში ყოფილი საბჭოთა მემკვიდრეობის ერთ-ერთი ბოლო გადმონაშთია.

იმედს გამოვთქვამთ, რომ უახლოეს პერიოდში მოხერხდება ამ საკითხის ცივილიზებული, დიპლომატიური გადაწყვეტ ტილების მოძებნა.

ამ სიტუაციაში, როცა გვაქვს ჩვენი მემკვიდრეობის ასეთი გადაუწყვეტი საკითხები, ძალიან რთულია საუბარი 9 მაისს მოსკოვში ჩემს ჩასვლაზე. ამავე დროს, ჩვენ ვულოცავთ ყველას, ყველა ყოფილი საბჭოთა კავშირისა და ევროპის ხალხებს ფაშიზმზე გამარჯვების 60 წლისთავს. ჩვენ აღვნიშნავთ მეორე მსოფლიო ომის დამთავრების 60 წლისთავს. ასევე ვულოცავთ რუს ხალხს და გამოვთქვამთ გულწრფელ რწმენას, რომ ჩვენი ურთიერთობა აუცილებლად უნდა გაუმჯობესდეს.

ამის შესახებ მე დღეს მქონდა საუბარი რუსეთის პრეზიდენტთან და იგი გაგებით შეხვდა ჩემს პოზიციას.

მიხეილ სააკაშვილის საგანგებო განცხადება // საქართველოს რესპუბლიკა. - 2005. - 8 მაისი. - N 108 (5141). - 1-2 გვ.

10 მაისი, 2005-05-10
თავისუფლების მოედანი, თბილისი, საქართველო

ძვირფასო თანამემამულენო, ძვირფასო სტუმრებო და მეგობრებო!

დღეს ჩვენ ერთად ვწერთ ისტორიას.

ამ ქალაქის კედლებიდან ათასწლეულები გადმოგვცქერის, მათ ბევრი რამ ახსოვთ. ახსოვთ, რომ ჩვენი ისტორია პატარა, მაგრამ უსაზღვროდ ამაყი და გაუტეხელი ერის თავისუფლებისათვის ბრძოლის ისტორიაა.

თითქმის არ დარჩენილა მსოფლიო ისტორიის არც ერთი იმპერია, რომელსაც ამ კედლებისათვის ცეცხლი და ნგრევა არ მოეტანოს.

ამ კედლებს ახსოვს რომაელები, ბიზანტიელები, ოსმალები, სპარსები, მონღოლები და ბოლოს, რუსები.

მთელი ისტორიის განმავლობაში ამ ქალაქს არაერთი ზესახელმწიფოს ხელმძღვანელი უნახავს, მაგრამ ისინი საქართველოში მოდიოდნენ, როგორც დამპყრობლები საკუთარ კოლონიაში. მათი აქ მოსვლა ნგრევის, სისხლისა და ცრემლის მიზეზი და შედეგი იყო.

და დღეს, პირველად ჩვენი ქვეყნის ისტორიაში, თბილისის გულში, ჩვენს გვერდით დგას მსოფლიოს უძლიერესი სახელმწიფოს ლიდერი და უდიდესი ძალაუფლების მქონე ადამიანი, დგას როგორც ჩვენი პარტნიორი და მეგობარი, როგორც მოკავშირე და თანამებრძოლი, როგორც ადამიანი, რომლის ჩამოსვლა ახარებს ყველა ქართველს და რომლის მისალმებაც საამაყოა ჩემთვის, როგორც ქვეყნის პრეზიდენტისთვის.

ბატონო პრეზიდენტო, კეთილი იყოს თქვენი მობრძანება საქართველოში.

ბატონო პრეზიდენტო, თბილისში ჩამოსვლამდე თქვენ ჰოლანდიის სამხრეთში, მაასტრიხტში ბრძანდებოდით, რათა პატივი მიგეგოთ იქ დაკრძალული ამერიკელი ჯარისკაცების ხსოვნისთვის.

ორი დღით ადრე კი მე ჰოლანდიის ჩრდილოეთში, კუნძულ ტექსელზე ვიმყოფებოდი, სადაც თავისუფლებისათვის მებრ რძოლი 620 ქართველი განისვენებს.

1945 წლის 20 მაისს ამ ქართველმა გმირებმა მეორე მსოფლიო ომის უკანასკნელი ბრძოლა გამართეს და თავისუფლების მოსაპოვებლად თავი გასწირეს.

ევროპის თავისუფლებისათვის ბრძოლაში ჩვენმა ხალხმა შესაძლებელზე მეტი გააკეთა.

საქართველომ ხომ პროცენტულად ყველაზე მეტი შვილი დაკარგა მეორე მსოფლიო ომში.

ისტორიულად ქართველების ბრძოლის მთავარ მიზანს ყოველთვის თავისუფლება წარმოადგენდა - არა მარტო საკუთარი, არამედ სხვა ხალხის თავისუფლებაც. ჩვენი რწმენით, ეს საქართველოს სულიერი მისიაა.

ამის ნათელი მაგალითია გრიგოლ ფერაძე, ქართველი ისტორიკოსი და ფილოსოფოსი, რომელიც საბჭოთა რეჟიმს გაექცა და თავი პოლონეთს შეაფარა მხოლოდ იმიტომ, რომ ებრაელ ბავშვებს ნაცისტებისაგან იცავდა. ამისათვის იგი ოსვენციმის საკონცენტრაციო ბანაკში ჩასვეს.

ოსვენციმში მან საკუთარი სიცოცხლე გასწირა - გაზის კამერაში ერთ-ერთი ებრაელი ბავშვის ნაცვლად დაიკავა ადგილი, სიკვდილს გადაარჩინა და თავად გმირულად დაიღუპა.

ქართული სულისკვეთების კიდევ ერთი მაგალითი ახალგაზრდა გმირის მოქმედება გახლავთ - მელიტონ ქანთარია იყო ადამიანი, რომელმაც ჰიტლერის რაიხსტაგზე პირველმა აღმართა გამარჯვების დროშა.

იმის მიუხედავად, რომ საქართველო თავისუფლებისათვის მუდმივად იბრძოდა, ამ ბრძოლების შედეგად თავისუფლება არასოდეს მოგვიპოვებია.

თუმცა ამ მოედანზე იმისთვის არ შევკრებილვართ, რომ ჩვენს წარსულზე ან კიდევ ჩვენი ისტორიის ტრაგედიასა და ტკივილზე ვილაპარაკოთ. ჩვენ აქ მოვედით, რათა სამომავლო მიზნებზე, აწმყოსა და მომავალზე ვიმსჯელოთ, იმაზე, თუ სადამდე მოვედით და საით მივდივართ.

დღეს ჩვენი მეგობრისა და სტუმრის ჯორჯ ბუშის აქ ყოფნა მხოლოდ ერთი დადასტურებაა იმისა, თუ რამდენს მივაღწიეთ და რამდენის გაკეთება შეგვიძლია კიდევ როცა ერთად ვართ.

როდესაც ჩვენ ვართ ერთიანი, ჩვენთვის მიუღწეველი მიზანი და აუხდენელი ოცნება არ არსებობს. დღეს ჩვენ სრულიად ახალ საქართველოში ვცხოვრობთ და მთელ მსოფლიოს დავანახეთ, რომ შეუძლებელი არაფერია.

ჩვენი ერთსულოვნებისა და სამშობლოს ერთგულების შედეგად, პირველად ისტორიაში, საქართველოს მთავრობა თქვენი მთავრობაა.

- ეს არის მთავრობა, რომელიც უსმენს ხალხს, ნაცვლად იმისა, რომ იქით კარნახობდეს მას;

- ეს არის მთავრობა, რომელიც პატივს სცემს ხალხის აზრს, ნაცვლად იმისა, რომ ატყუებდეს და არაფრად აგდებდეს;

- ეს არის მთავრობა, რომელიც ემსახურება ხალხს, ნაცვლად იმისა, რომ ძარცვავდეს და უჩანაგებდეს ქონებას;

- და რაც მთავარია, ეს არის მთავრობა, რომელიც ანგარიშვალდებულია თქვენს და მხოლოდ თქვენს წინაშე და ჩვენი შვილების მომავლის წინაშე პასუხისმგებლობა სრულად აქვს გათვითცნობიერებული.

ჩვენ ერთად ვაშენებთ ახალ მომავალს ყველა ჩვენი მოქალაქისთვის.

ბოლო 18 თვე ჩვენთვის ძალიან კრიტიკული გამოცდა იყო.

ჩვენ არაერთი მძიმე გამოწვევის წინაშე აღმოვჩნდით, განვიცადეთ ტრაგედიები - პრემიერ-მინისტრის ზურაბ ჟვანიას გარდაცვალებიდან დასავლეთ საქართველოში მძვინვარე სტიქიამდე, მაგრამ ჩვენ მაინც ვერაფერი შეგვაჩერებს.

ჩვენ ვარდებით ხელში მოვედით და სამშობლოს გადასარჩენად ეკლიანი გზა ავირჩიეთ, მაგრამ ამ გზას გავივლით და მივალთ საბოლოო გამარჯვებამდე.

ჩვენს სამშობლოს არა აქვს ისეთი სისუსტე, რაც ჩვენივე სილიერით არ დაიძლევა.

უკანასკნელ წელიწადნახევარში ჩვენ ბევრს მივაღწიეთ:

- წარსულს ჩაბარდა დრო, როდესაც ჩვენს მოხუცებს და მათ, ვისაც გადაუდებელი სამედიცინო დახმარება ყველაზე მეტად ესაჭიროებოდა, ხვალინდელი დღის ეშინოდათ, რადგან მიაჩნდათ, რომ მათ სახელმწიფო სრულიად უპატრონოდ და უყურადღებოდ მიატოვებდა.

- წარსულს ჩაბარდა დრო, როდესაც ახალგაზრდებს საკუთარი შესაძლებლობების რეალიზაცია მხოლოდ საზღვარგარეთ გაქცევით შეეძლოთ, როდესაც ქვეყნის დატოვება მთავარი ოცნება იყო მათთვის, ვინც წარმატებულ მომავალზე ფიქრობდა. პირიქით, შარშან, პირველად 12 წლის განმავლობაში. უფრო მეტი ქართველი დაუბრუნდა საქართველოს, ვიდრე წავიდა. პირველად, პატრიოტული სულისკვეთებით, რწმენითა და იმედით გულანთებული, ყველაზე ნიჭიერი და წარმატებული შვილები საქართველოს უბრუნდებიან.

- წარსულს ჩაბარდა დრო, როდესაც უბრალო მოქალაქესა თუ ტურისტს გადაადგილების ეშინოდა, რადგან იგი მომდევნო ქუჩასა და გზის მონაკვეთზე გამოძალვისა და კორუფციის მსხვერპლი გახდებოდა.

- წარსულს ჩაბარდა დრო, როდესაც აჭარის დიდებულ მოსახლეობას შიშისა და დიქტატურის, ტირანიისა და უსამარ რთლობის პირობებში ცხოვრების მოთმენა უწევდა.

- წარსულს ჩაბარდა დრო, როდესაც ადამიანის უფლებები ყოველ ნაბიჯზე ითელებოდა.

- წარსულს ჩაბარდა დრო, როდესაც ჩვენ ვცხოვრობდით სახელმწიფოში, რომელსაც საკუთარი ხალხისა და საზღვრების დაცვის უნარი არ შესწევდა.

ჩვენ ერთად მივაღწიეთ ამ წარმატებებს, ყველას დავანახეთ, რა შეგვიძლია, მაგრამ ეს საკმარისი არ არის.

იმისათვის, რომ საქართველო ძლიერ და ერთიან ქვეყნად ვაქციოთ, ჩვენ ერთად უფრო მეტი უნდა შევძლოთ. ჩვენს ნაცვლად ქვეყანას არავინ ააშენებს. ჩვენთვის სასურველ მომავალს მხოლოდ ერთი ადამიანი, თუნდაც ერთი მინისტრთა კაბინეტი ან პოლიტიკური პარტია ვერ უზრუნველყოფს.

მიზანს მხოლოდ მაშინ მივაღწევთ, როდესაც ამისთვის თითოეული ჩვენგანი იშრომებს და პირად პასუხისმგებლობას იკისრებს; როდესაც თითოეული ჩვენგანი ახალი საქართველოს მომავლის შენებაში მონაწილეობას მიიღებს.

ჩვენ ყველას თანაბარი პასუხისმგებლობა გვაკისრია ჩვენი მომავალი თაობებისა და მათ წინაშე, ვინც სამშობლოს გადასარჩენად თავი გასწირა.

საქართველო არის სახელმწიფო, რომელიც წინ მიიწევს.

დღეს ჩვენ წარმატებული ვართ იმიტომ, რომ დემოკრატიის იდეალებს ვემსახურებით და ჩვენი წარმატება მთელი მსოფლიოს მასშტაბით არის შესამჩნევი.

ჩვენ დემოკრატიისა და თავისუფლების საერთო რწმენა და საერთო ფასეულობები გვაქვს. ვიცით თავისუფლების ფასი თითოეული ადამიანისა და მთელი ქვეყნისათვის. აქედან გამომდინარე, სრულად ვათვითცნობიერებთ საკუთარ პასუხისმგებლობას დემოკრატიისათვის ბრძოლის საქმეში, საერთო მიზნის მიღწევაში, რაც იმ ადამიანებამდე, რომლებსაც თავისუფალი არჩევანის უფლება წაართვეს, თავისუფლების მიტანას გულისხმობს.

ბელორუსიიდან, რომელსაც თქვენ სამართლიანად ევროპის უკანასკნელი დიქტატურა უწოდეთ, კუბასა და ბურმამდე, ჩრდილოეთ კორეის ტოტალიტარიზმში დამონებულ ხალხამდე, თავისუფლების საერთო ფასეულობები, საერთო მიზნები არსებობს, რომლებიც ამერიკისა და ევროპის ხალხთა იდეალებში არის გაერთიანებული.

უსაფრთხოებისაკენ მიმავალი გზა მხოლოდ თავისუფლებისათვის მხარდაჭერის, დემოკრატიული მართვისა და კანონის უზენაესობის გამყარებაზე გადის. ვარდების რევოლუცია საქართველოში თავისუფლების გამარჯვებით დასრულდა, მაგრამ გლობალურად იგი გრძელდება, როგორც ახალი დემოკრატიული ტალღა, რითაც უფრო მეტი და მეტი ერები მოიპოვებენ თავისუფლებასა და დემოკრატიას.

დემოკრატიის გავრცელების საქმეში საქართველო თქვენი პარტნიორი იქნება ყოფილ საბჭოთა სივრცესა და ახლო აღმოს სავლეთში. ეს ჩვენი შემოთავაზებაა, ბატონო პრეზიდენტო!

ბატონო პრეზიდენტო, ჩვენ ვიზიარებთ თქვენს რწმენას, რომ დემოკრატიული ცვლილებების ნაყოფები ახლო აღმოსავლეთში აღმოცენდება. მელნით დანიშნული თითებით ხელაღმართული ერაყელები, ნიშნად იმისა, რომ მათ პირველად მიეცათ საკუთარი თავისუფალი არჩევანის გაკეთების საშუალება, ისეთივე შთამბეჭდავია, როგორც ვარდებით ხელში მშვიდობიანი პროტესტის გამოსახატავად გამოსული ხალხი. მინდა გითხრათ, რომ ამ რეგიონში დემოკრატიის მხარდაჭერის საქმეში თქვენ მარტო არა ხართ. ამჯერადაც ქართველები ერთგულნი ვართ თავისუფლებისათვის ბრძოლის ჩვენი ისტორიული მისიისა და როგორც მეორე მსოფლიო ომის დროს ევროპაში, ეხლაც საუკეთესო ქართველი ჯარისკაცები ახლო აღმოსავლეთში სხვათა თავისუფლების დასაცავად იბრძვიან. მე მინდა მივესალმო ჩვენს ჯარისკაცებს, რომლებიც ერაყში მსახურობენ.

ქართველები სიამაყით გეუბნებით: „ჩვენ თქვენს გვერდით ვართ!“

თავისუფლების დაცვა და გაფართოება ჩვენი მთავარი დემოკრატიული პასუხისმგებლობაა. საქართველოში ჩვენ ბევრი გამოწვევის წინაშე ვდგავართ, მაგრამ, უპირველეს ყოვლისა, ჩვენ ბუნებრივად დემოკრატიული საზოგადოების ფუნდამენტი უნდა გავამყაროთ.

საქართველო ამაყია თავისი მრავალეთნიკური კულტურის, ტოლერანტობისა და შემწყნარებლობის მრავალსაუკუნოვანი ტრადიციებით. დემოკრატია ჩვენი საზოგადოების ბუნებრივი ატრიბუტია და ჩვენ მას ისევე ვიცავთ, როგორც საკუთარ ეროვნულ თვითმყოფადობას.

მე მინდა ვისარგებლო დღევანდელი შესაძლებლობით და მადლობა გადავუხადო ამერიკის შეერთებულ შტატებს საქართველოს მხარდაჭერისთვის.

მაშინ, როდესაც 90-ანი წლების დასაწყისში დამოუკიდებლობა მოვიპოვეთ და საქართველო ფიზიკურად შიმშილის საფრთხის წინაშე აღმოჩნდა, მაშინ, როდესაც არც ერთი წყარო არ არსებობდა დახმარების, ქართულ ოჯახებში პური ამერიკული ხორბლით ცხვებოდა. ეს იყო დახმარება, რომელმაც ბევრ ქართველს ფიზიკური არსებობის შანსი შეუნარჩუნა, მაშინ როდესაც ჩვენს ქვეყანას ყველაზე მეტად უჭირდა.

ჩვენ მადლობას გიხდით ამისთვის.

როდესაც სამი წლის წინ საქართველოს ტერიტორია დაიბომბა და იგი პირდაპირი აგრესიის საფრთხის წინაშე აღმოჩნდა, ამერიკა მის დასაცავად დადგა და კავკასიონზე წითელი ხაზი გაავლო. ამერიკის პრინციპული მხარდაჭერა ერთადერთი იყო, რამაც საქართველო აგრესიულ ინტერვენციას გადაარჩინა.

ჩვენ მადლობას გიხდით ამისთვის.

როდესაც წელიწადნახევრის წინ ქართველი ხალხი დემოკრატიისა და თავისუფლების დასაცავად გამოვიდა, როდესაც საქართველოში დემოკრატიის გადარჩენას დახმარება სჭირდებოდა, ამერიკა ქართველი ხალხის გვერდით დადგა და მისი მხარდაჭერა ჩვენს გამარჯვებაში გადამწყვეტი იყო.

ჩვენ მადლობას გიხდით ამისთვის.

მაგრამ საქართველოსთვის ამერიკის დახმარებას კვლავ სასიცოცხლო მნიშვნელობა აქვს. ჩვენ მივესალმებით თქვენს მხარდაჭერას ჩვენი უმთავრესი მიზნის, საქართველოს ტერიტორიული მთლიანობის მშვიდობიანად აღდგენის საქმეში.

მიუხედავად ვარდების რევოლუციის წარმატებისა, საქართველოში კვლავ არსებობს მხარეები, სადაც ადამიანებს წართმეული აქვთ თავისუფლება. ჩვენ უნდა დავამთავროთ სამხრეთ ოსეთსა და აფხაზეთში მცხოვრები ხალხის იზოლაციაში ყოფნა და მათ თავისუფლად განვითარებისა და კეთილდღეობის აღდგენის თანაბარი საშუალება მივცეთ.

ჩვენ ვითხოვთ დახმარებას საქართველოს ნატოში გაწევრიანების საქმეში. მთელი თავისი არსებობის მანძილზე საქართველოს არ ჰქონდა საშუალება, დამოუკიდებლად აერჩია და განესაზღვრა საკუთარი საგარეო პოლიტიკური კურსი. დღეს საქართველომ პირველად შეძლო, მყარად აერჩია თავისი გზა და ეს არის გზა ევროპისაკენ. ჩვენ ყოველთვის ევროპული ოჯახის წევრი ვიყავით და ყველაფერს გავაკეთებთ იმისათვის, რომ სამართლიანობა ევროატლანტიკურ სივრცეში დაბრუნებით აღვადგინოთ. გზა, რომელიც საქართველომ აირჩია, ნატოში გაწევრიანებით მთავრდება.

ბატონო პრეზიდენტო, გასულ ზამთარს (ეს იყო პირველი ზამთარი ჩვენი დემოკრატიული რევოლუციის შემდეგ), მე მქონდა შესაძლებლობა, მესმინა თქვენი მეორე საინაუგურაციო გამოსვლისათვის. მე მახსოვს თქვენი სიტყვები: „ყველამ, ვინც ტირანიასა და უიმედობაში ცხოვრობს, უნდა იცოდეს - ამერიკის შეერთებული შტატები არ დახუჭავს თვალს თქვენს შევიწროებაზე და არ აპატიებს მათ, ვინც გჩაგრავთ. როდესაც თქვენ თავისუფლებისათვის აღდგებით, ჩვენ თქვენს გვერდით დავდგებით“.

იმ საღამოს მე მეგონა, რომ პირადად მე მომმართავდით და თქვენ ასევე მიმართავდით ქართველ ხალხს. 18 თვის წინ ქართველი ხალხი თავისუფლების დასაცავად სწორედ ამ ადგილას დადგა. თქვენ სიტყვა შეასრულეთ. ამერიკა რევოლუციის დროს ჩვენს გვერდით იდგა და დღეს თქვენ აქ ჩვენს გვერდით დგახართ.

მინდა თავისუფლების მოედანზე მთელი ერის სახელით მივესალმო მსოფლიო ლიდერს, რომელსაც, როგორც არავის, უდიდესი წვლილი მიუძღვის თავისუფლებისათვის ბრძოლის საქმეში. მივესალმო მას, როგორც საქართველოსა და ქართველი ხალხის ნამდვილ მეგობარს, როგორც თავისუფლებისათვის მებრძოლს.

Welcome to the Freedom Square, Mr. President.

პრეზიდენტ მიხეილ სააკაშვილის მისალმება ამერიკის შეერთებული შტატების პრეზიდენტისადმი // საქართველოს პრეზიდენტის ადმინისტრაციის პრესსამსახურის ოფიციალური ვებგვერდი / 10 მაისი, 2005. - ხელმისაწვდომობის რეჟიმი: http://www.saakashviliarchive.info/ge/PressOffice/News/SpeechesAndStatements?p=2763&i=1

მიხეილ სააკაშვილი: „საქართველო ძალიან ამაყია, რომ
თქვენ ამ პატარა მიწაზე ჩამობრძანდით!“

ბატონო პრეზიდენტო, ამ ისტორიულ ღონისძიებასთან დაკავშირებით, მინდა მოგესალმოთ.

როგორც მითხრეს, საქართველოს ქუჩებში თქვენს დასახვედრად 150 ათასამდე ადამიანია შეკრებილი.

მსურს მოგახსენოთ, რომ საქართველოს ისტორიაში ეს უპრეცედენტო შემთხვევაა და თქვენი ვიზიტის მნიშვნელობაზე მეტყველებს.

გუშინ აეროპორტთან სწორედ ის ხალხი ნახეთ, რომელიც ქუჩაში თქვენს დასახვედრად გამოვიდა.

ეს ჩრდილოეთ კორეა არ არის.

ჩვენ არ შეგვიძლია მოსახლეობა მოვატყუოთ და მცდარი ინფორმაცია მივაწოდოთ.

ეს პირადად ჩემთვის ძალზე ამაღელვებელი იყო.

ამ შენობასთან 18 წლის წინათ დემოკრატიისა და მისი პრინციპების დასაცავად 180 ათასი ადამიანი შეიკრიბა.

ვარდების რევოლუციის შემდეგ, უსაფრთხოების სფეროში გაწეული დახმარებებისა და დემოკრატიის განვითარების მხრივ, საქართველოს მიმართ არც ერთ ქვეყანას ისეთი მხარდაჭერა არ გამოუხატავს, როგორც ამერიკის შეერთებულ შტატებს.

ამ თვალსაზრისით ქართველები ამერიკელების მიმართ მადლიერებას მუდმივად გამოხატავენ.

მსურს მივესალმო ამერიკის შეერთებული შტატების პრეზიდენტს!

ამერიკასა და საქართველოს შორის პარტნიორობას უდიდესი მნიშვნელობა ენიჭება. აქედან გამომდინარე, ჩვენი ურთიერთობა მილსადენების პროექტებსა და სხვა სტრატეგიულ საკითხებზე უფრო მნიშვნელოვანია.

ეს თავისუფლებისა და დემოკრატიის პრინციპების გაზიარებასა და ლიბერალური ღირებულებების დამკვიდრებას შეეხება.

პრეზიდენტი ბუში ის პიროვნებაა, რომელიც ამ საკითხს უდიდეს მნიშვნელობას ანიჭებს და მისი აქტიური მხარდამჭერია.

პრეზიდენტი ბუში საქართველოს იმიტომ ეწვია, რომ ჩვენი მოსაზრებები ერთმანეთს ემთხვევა - თავისუფლებისმოყვარე ადამიანს ტირანიის პირობებში არსებობა არ შეუძლია.

ორივემ ვიცით, რომ თავისუფლება მათგან უნდა დავიცვათ, ვისაც მისი შეზღუდვა სურს.

ჩვენი ერთობა კი გვაძლიერებს და იმედს გვაძლევს, რომ უფრო მეტ შედეგს მივაღწიოთ.

სწორედ ამიტომ 800 ქართველი ჯარისკაცი მოკავშირეთა ძალებს ეხმარება, ერაყში იბრძვის იმ ძალის დასამარცხებლ ლად, რომელთა მთავარი მიზანი ხალხის დამონება, დაშინება და ხოცვაა.

ამიტომ არიან ქართველები ავღანეთში ნატოს მისიით.

აქედან გამომდინარე, ძალიან ვაფასებთ იმას, რომ ამერიკა, უკრაინის მსგავსად, საქართველოს ნატოსთან ინტეგრაციას მხარს უჭერს.

ამერიკის შეერთებული შტატები ასევე მხარს უჭერს საქართველოს ტერიტორიულ მთლიანობას, მის სუვერენიტეტს საერთაშორისო თანამეგობრობის მიერ აღიარებულ საზღვრებში.

ჩვენ ვაფასებთ ამ მხარდაჭერას და უდიდეს პასუხისმგებლობას ვგრძნობთ.

ჩვენ ვაპირებთ, რომ მშვიდობიანად გადავწყვიტოთ პრობლემები, რომლებიც სამხრეთ ოსეთისა და აფხაზეთის კონფლიქტებთან - ამ რეგიონების მოსახლეობასა და ტერიტორიებთან არის დაკავშირებული.

ყველაფერს გავაკეთებთ იმისათვის, რომ დემოკრატიული პროცესები, მიმდინარე რეფორმები უფრო ფართომასშტაბიანი გავხადოთ, რათა საქართველოში ცხოვრება უკეთესი გახდეს.

ამას გარდა მივისწრაფვით, რომ ყველა მეზობელ ქვეყანასთან მეგობრული ურთიერთობა დავამკვიდროთ და დარწმუნებული ვართ, რომ ამერიკის შეერთებული შტატების მხარდაჭერით ყველა ამ სასიცოცხლო მნიშვნელობის საკითხს გადავწყვეტთ.

ბატონო პრეზიდენტო, თქვენ ბრწყინვალე ლიდერი ბრძანდებით!

საქართველო ძალიან ამაყია, რომ თქვენ ამ პატარა მიწაზე ჩამობრძანდით!

ქართველებს გვწამს, რომ სტუმარი ღვთისაა და თქვენ ყველაზე ძვირფასი სტუმარი ხართ!

კეთილი იყოს თქვენი მობრძანება!

[...]

პრეზიდენტ ჯორჯ ბუშისა და პრეზიდენტ მიხეილ სააკაშვილის პრესკონფერენცია პარლამენტის შენობაში / მიხეილ სააკაშვილი: „საქართველო ძალიან ამაყია, რომ თქვენ ამ პატარა მიწაზე ჩამობრძანდით!“ // საქართველოს პრეზიდენტის ადმინისტრაციის პრესსამსახურის ოფიციალური ვებგვერდი / 10 მაი ისი, 2005. - ხელმისაწვდომობის რეჟიმი: http://www.saakashviliarchive.info/ge/PressOffice/News?p=2764&i=2

თავისუფლებისა და დემოკრატიის ზეიმი - ასე ეწოდა თბილისის ცენტრში - თავისუფლების მოედანზე 10 მაისს გამართულ ღონისძიებას. აქ შეიკრიბა 150 ათასზე მეტი ადამიანი, რათა მისალმებოდა მსოფლიოს ზესახელმწიფოს ლიდერს, გამოჩენილ პიროვნებას, ამერიკის შეერთებული შტატების 43-ე პრეზიდენტს ჯორჯ ბუშს.

თავისუფლების მოედანზე მოწყობილ დიდ სცენაზე ქართული კულტურის თვალსაჩინო წარმომადგენლებმა, მომღერლებმა და მოცეკვავეებმა საპატიო სტუმრის პატივსაცემად დილიდანვე გრანდიოზული კონცერტი წარმოადგინეს.

უკვე ნაშუადღევს აქ მოვიდნენ ჯორჯ ბუში მეუღლითურთ, მიხეილ სააკაშვილი მეუღლითურთ, საქართველოს პარლამენტის თავმჯდომარე ნინო ბურჯანაძე, პრემიერ-მინისტრი ზურაბ ნოღაიდელი, ქვეყნის საკანონმდებლო და აღმასრულებელი ხელისუფლების წარმომადგენლები, დიპლომატები, ამერიკის დელეგაციის წევრები.

საქართველოს პრეზიდენტმა მიხეილ სააკაშვილმა მიმართა საქართველოს მოსახლეობას:

- ჩემო ძვირფასებო, ჩემო თანამემამულენო, დღეს ჩვენ ერთად ვწერთ ახალი საქართველოს ისტორიას. ჩვენი ქალაქის კედლებს ძალიან ბევრი რამ ახსოვთ. ჩვენი ამაყი, ჩვენი უსაზღვროდ ლამაზი სამშობლო საუკუნეების განმავლობაში იყო მრავალი დამპყრობლის სათარეშო სარბიელი. არ დარჩენილა მსოფლიოში არც ერთი იმპერია, რომელსაც არ მოეტანა აქ სისხლი, ნგრევა, მცდელობა ქართველი ერის განადგურებისა. ამ კედლებს ახსოვთ რომაელები, ბიზანტიელები, ოსმალები, სპარსელები, მონღოლები, რუსები. ვერავინ ვერ გაგვანადგურა, ჩვენ დღესაც ამაყად ვდგავართ თავისუფლები.

ჩვენი ისტორიის განმავლობაში არაერთი დიდი სახელმწიფოს ლიდერი ჩამოსულა. ჩამოსულა როგორც დამპყრობელი, ჩამოსულა როგორც დამმონებელი, ჩამოსულა იმისთვის, რათა კიდევ მეტად დაენგრია, კიდევ მეტად დაემცირებინა, კიდევ მეტი შეურაცხყოფა მიეყენებინა ჩვენი ერისთვის. მათი აქ ჩამოსვლა იყო მხოლოდ სისხლის და ნგრევის მომტანი. დღეს, პირველად ჩვენი ქვეყნის ისტორიაში, ჩვენს გვერდით, თქვენს წინაშე დგას სახელმწიფოს ლიდერი, რომელიც არის მსოფლიოს უძლიერესი სახელმწიფო და დგას როგორც მეგობარი, როგორც პარტნიორი, როგორც მოკავშირე, როგორც თანამებრძოლი, როგორც ადამიანი, ვისი ჩამოსვლაც გვახარებს თითოეულ ჩვენგანს და ვისთან მისალმებაც საამაყოა ჩემთვის, როგორც ქვეყნის პრეზიდენტისთვის. მოგესალმებით, ბატონო პრეზიდენტო!

ბატონო პრეზიდენტო, თქვენ იყავით რამდენიმე დღის წინათ ჰოლანდიაში, რათა მოგენახულებინათ ამერიკელი ჯარისკაცების სასაფლაო. თქვენამდე ორი დღით ადრე მე ვიყავი ტექსელზე, იგივე ჰოლანდიაში. ძალიან ბევრმა არ იცის მსოფლიოში, რომ მეორე მსოფლიო ომის ბოლო ბრძოლა, ბოლო ომი ევროპაში ქართველებმა იბრძოლეს და 620 მათგანი გმირულად დაეცა ევროპისა და მთელი მსოფლიოს თავისუფლებისთვის და ისინი გამოვიდნენ გამარჯვებული. ჩვენმა ხალხმა შესაძლებელზე მეტი გააკეთა ევროპის გათავისუფლებისთვის. ჩვენი ფილოსოფოსი, მოაზროვნე და სასულიერო მოღვაწე გრიგოლ ფერაძე, რომელიც გაექცა ბოლშევიკებს პოლონეთში, ჩასვეს ოსვენციმში იმის გამო, რომ იცავდა ებრაელ ბავშვებს დაპატიმრებისაგან. იგი ებრაელი ბავშვის ნაცვლად შევიდა გაზის კამერაში და დაიღუპა გმირულად ამ ბავშვის და მთელი ევროპის თავისუფლებისთვის. და ბოლოს, შეიძლება ამ დღეებში ამის შესახებ ბევრს არ გახსენებია სხვაგან, რაიხსტაგზე, ჰიტლერის რაიხსტაგზე დროშა აღმართა ქართველმა მელიტონ ქანთარიამ, ქართველმა, ჩვენმა თანამემამულემ. ამით ჩვენ ძალიან ვამაყობთ.

ქართველები ყველგან ვიბრძოდით თავისუფლებისთვის, მაგრამ საქართველოს ამ ბრძოლების შედეგად თავისუფლება არ მოუპოვებია. თუმცა ჩვენ აქ არ შევკრებილვართ წარსულზე სასაუბროდ. დღეს ჯორჯ ბუშის აქ ყოფნა არის დასტური იმისა, თუ რა შეუძლია ერთიანობას, რა შეუძლია თავისუფლებისთვის ერთიან სწრაფვას, ჩვენს ერთსულოვნებას, ჩვენს ერთ მუშტად შეკრულ ხელისუფლებას. პირველად საქართველოს ჰყავს მთავრობა, რომელიც უსმენს ხალხს, ნაცვლად იმისა, რომ კარნახობდეს მას თავის ნებას. ეს არის მთავრობა, რომელიც ემსახურება ხალხს იმის ნაცვლად, რომ ძარცვავდეს და აჩანაგებდეს მას. რაც მთავარია, ეს არის მთავრობა, რომელიც ანგარიშვალდებულია თითოეული თქვენგანის წინაშე, სრულად აქვს გაცნობიერებული პასუხისმგებლობა ჩვენი შვილების მომავლის წინაშე. უკანასკნელი 18 თვის განმავლობაში ჩაბარდა წარსულს დრო, როცა ჩვენი ახალგაზრდები მიდიოდნენ საქართველოდან იმიტომ, რომ აქ არანაირი პერსპექტივა არ იყო. შარშანდელი წელი იყო პირველი, როცა მეტი ქართველი დაბრუნდა საქართველოში, ვიდრე გავიდა ქვეყნიდან. წარმატებული ქართველები ბრუნდებიან თავისი ქვეყნის დასახმარებლად, თავისი სამშობლოს ასაღორძინებლად. წარსულს ჩაბარდა დრო, როცა კორუმპირებული, გაზულუქებული მოხელეები სისხლს სწოვდნენ ჩვენს ხალხს, წარსულს ჩაბარდა აჭარაში ტირანიის დრო, ადამიანის უფლებების დარღვევის დრო. წარსულს ჩაბარდა დრო, როცა ჩვენ ვცხოვრობდით სახელმწიფოში, რომელსაც არ შეეძლო დაეცვა თავისი თავი, ჰქონოდა საკუთარი საზღვრები, არ შეეძლო დაეცვა საკუთარი ხალხი. მაგრამ მე მინდა გითხრათ ერთი რამ: ყველას ერთად გვაკისრია პასუხისმგებლობა ჩვენი სამშობლოს წინაშე. ყველას ერთად გვაქვს პასუხისმგებლობა მთელ მსოფლიოში დემოკრატიის გავრცელებაზე, დაწყებული ბელორუსიიდან, რომელიც იმსახურებს თავისუფლებას. ჩვენ ვიდექით უკრაინელი ხალხის გვერდზე, ჩვენ ვიდექით სხვა ხალხების გვერდზე, დაწყებული ჩრდილოეთ კორეიდან, კუბიდან და ეს არის დემოკრატიის მხარდაჭერა. საქართველო იქნება ამერიკის პარტნიორი ყოფილ საბჭოთა სივრცეში და ახლო აღმოსავლეთში დემოკრატიის გავრცელების საქმეში. ეს არის ჩვენი შემოთავაზება თქვენთვის, ბატონო პრეზიდენტო.

ბატონო პრეზიდენტო, ჩვენ ვიზიარებთ თქვენს რწმენას, რომ დემოკრატიული ცვლილებების ნაყოფი აღმოცენდება ახლო აღმოსავლეთში. ნიშნად იმისა, რომ ერაყშიც იქნება დემოკრატია, ერაყში თითზე მელანწასმული ხალხი ისეთივე ამაღელვებელი საყურებელია, როგორც ვარდებით ხელში გამოსული ხალხი. მინდა მივესალმო იმ ქართველებს, რომლებიც ამერიკელების გვერდით მხარდამხარ მსახურობენ ერაყში. ისინი აქ არიან წარმოდგენილი და მინდა ყველა ერთად მივესალმოთ ჩვენს თანამემამულეებს, რომლითაც ჩვენ ძალიან ვამაყობთ.

ჩვენ - ქართველები სიამაყით გეუბნებით თქვენ - ამერიკელებს, ჩვენ მუდმივად თქვენს გვერდით ვიქნებით თავისუფლებისთვის, დემოკრატიისთვის და უსაფრთხოებისთვის ბრძოლის საქმეში. საქართველოს ყველა ეთნიკური კულტურა არის ჩვენი ერთ-ერთი მთავარი სიძლიერე. დღეს ჩვენ მთელი მსოფლიოს დასანახად კიდევ ერთხელ ვუწვდით ძმობის, მეგობრობის ხელს ჩვენს აფხაზ და ოს ძმებს და დებს. ჩვენ არ გვინდა ომი, ჩვენ გვინდა მშვიდობა ერთიანი საქართველოს ფარგლებში. მათთან ერთად მინდა მათი ღირსების, მათი იდენტურობის დაცვა და ერთად ბრძოლა ჩვენი ქვეყნისთვის.

მე მინდა მივმართო ამერიკას, დღეს მთელი მსოფლიო გვიყურებს და მთელი მსოფლიოს გასაგონად გითხრათ: როცა 90-ანი წლების დასაწყისში საქართველოს დამოუკიდებლობა ახალი მოპოვებული ჰქონდა და როცა ხალხს შიოდა, პური ამერიკული ხორბლისგან ცხვებოდა, რომელსაც ამერიკა უსასყიდლოდ გვაძლევდა. მინდა მადლობა გითხრათ, ბატონო პრეზიდენტო, მაშინ ამ დახმარებისთვის.

როცა სამი წლის წინათ საქართველოს ტერიტორია დაიბომბა, ჩვენი მშვიდობიანი მოსახლეობა დაიღუპა, ამერიკა იყო ერთადერთი ქვეყანა, რომელმაც აიმაღლა ხმა საქართველოს დასაცავად და უთხრა ყველა ჩვენს მეზობელს, რომ წითელი ხაზი გადის კავკასიის ქედზე და ამის აქეთ არავის არაფერი ესაქმება, ეს არის დამოუკიდებელი და თავისუფალი ქვეყანა. მინდა მადლობა გითხრათ ამისთვის. როდესაც ჩვენ ყველანი ერთად გამოვედით ამ მოედანზე ჩვენი თავისუფლებისა და ღირსების დასაცავად, ამერიკა იყო პირველი ქვეყანა, ვინც გვერდზე დაუდგა ქართველებს თავისუფლებისთვის ბრძოლის საქმეში. მინდა მადლობა გითხრათ ამისათვის, ბატონო პრეზიდენტო.

საქართველოსთვის ჯერ კიდევ ძალიან მნიშვნელოვანია ამერიკის დახმარება. „ვარდების რევოლუციის“ წარმატების მიუხედავად, საქართველოში არის მხარეები, სადაც ადამიანებს წართმეული აქვთ თავისუფლება. ჩვენ უნდა დავამთავროთ აფხაზეთში და ცხინვალის რეგიონში მცხოვრებ ჩვენს მოქალაქეთა იზოლაციაში ყოფნა. მივცეთ მათ თანაბარი შესაძლებლობა განვითარდნენ თავისუფლების, დემოკრატიისა და ერთიანობის პირობებში.

დღეს ამერიკის პრეზიდენტმა, როგორც არც ერთი სხვა სახელმწიფოს ლიდერმა, ხმამაღლა, კიდევ ერთხელ მთელი მსოფლიოს გასაგონად თქვა, რომ საქართველო იქნება ერთიანი და ამერიკა დაიცავს საქართველოს ერთიანობას და მთლიანობას. ჩვენ გვჭირდება უსაფრთხოების დამატებითი გარანტიები ჩვენი დემოკრატიის, ჩვენი თავისუფლების შესანარჩუნებლად. ამისათვის ქართველმა ხალხმა მყარად თქვა, რომ საქართველო უნდა გახდეს ნატოს ჩრდილოატლანტიკური ალიანსის წევრი. პრეზიდენტმა ბუშმა კიდევ ერთხელ გამოხატა ღია მხარდაჭერა საქართველოს ნატოში გაწევრებასთან დაკავშირებით. რა თქმა უნდა, ჩვენ კიდევ გრძელი გზა უნდა ვიაროთ დემოკრატიული რეფორმების კუთხით, ჩვენ ბევრი გვაქვს გასაკეთებელი, მაგრამ, ბატონო პრეზიდენტო, გასულ ზამთარს, ეს იყო პირველი ზამთარი ჩვენი დემოკრატიული რევოლუციის შემდეგ, მე მქონდა შესაძლებლობა, მესმინა თქვენი მეორე საინაუგურაციო გამოსვლისთვის. მახსოვს თქვენი სიტყვები - „ყველამ, ვინც ცხოვრობს ტირანიაში და უიმედობაში, უნდა იცოდეს, რომ ამერიკის შეერთებული შტატები არ დახუჭავს თვალს თქვენს შევიწროებაზე, არ აპატიებს მათ, ვინც გჩაგრავთ თქვენ. თქვენ, რომლებიც აღდგებით თქვენი თავისუფლებისთვის, ამერიკელები მუდამ დავდგებით თქვენს გვერდით“.

იმ საღამოს მე მეგონა, რომ პირადად მე მომმართავდით; ჩვენს ხალხს მომართავდით, ჩვენს თავისუფლებაზე საუბრობდით, ჩვენს წარმატებაზე ლაპარაკობდით, ჩვენს დემოკრატიას იცავდით, ისევე როგორც ყველა მეზობელი ხალხის დემოკრატიას. თქვენ თქვენი სიტყვები დღეს შეასრულეთ. დღეს, მთელი მსოფლიოს დასანახად, ამერიკა, რომელიც ჩვენს გვერდით იდგა რევოლუციის დროს, დღეს დგას მრავალი თბილისელის წინაშე და დღეს აქ არის 150 ათასი ადამიანი და დღეს თქვენ დგახართ ჩვენს გვერდით, როგორც სიტყვის კაცი და როგორც ჩვენი მეგობარი.

მინდა მთელი ერის სახელით მივესალმო მსოფლიოს ლიდერს, რომელსაც როგორც არავის, უდიდესი წვლილი მიუძღვის თავისუფლებისთვის ბრძოლის საქმეში. მივესალმო მას, როგორც ჩვენს დიდ მხარდამჭერს და ჩვენს დიდ მეგობარს, როგორც თავისუფლებისათვის მებრძოლს.

გასული წლის სექტემბერში საქართველოს პარლამენტმა დააწესა წმინდა გიორგის ორდენი საქართველოს წინაშე განსაკუთრებული დამსახურებისთვის. ამ პერიოდის განმავლობაში ეს ორდენი არავისთვის გადაგვიცია, თუმცა შარშან არ ვიცოდით, რომ პრეზიდენტი ბუში აქ ჩამოვიდოდა. მე მინდა საქართველოს თავისუფლების განმტკიცებაში, საქართველოს დემოკრატიის განმტკიცებაში, მთელ პოსტსაბჭოთა სივრცესა და ახლო აღმოსავლეთში დემოკრატიისათვის ბრძოლაში შეტანილი განსაკუთრებული წვლილისთვის ამ ახალი ქართული ორდენის პირველ მიმღებად - წმინდა გიორგის ორდენის კავალრად გამოვაცხადო ამერიკის შეერთებული შტატების პრეზიდენტი, ბატონი ჯორჯ ბუში და თქვენი სახელით გადავცე მას ეს ორდენი.

მიხეილ სააკაშვილი: დღეს ჩვენ ერთად ვწერთ ახალი საქართველოს ისტორიას // საქართველოს რესპუბლიკა. - 2005. - 11 მაისი. - №111 (5144). - 2 გვ.

მიხეილ სააკაშვილის სავარძელი დგას იმ კაბინეტში, რომელიც ოდესღაც შევარდნაძეს ეკუთვნოდა. ოთახის კედლებზე ნახავთ რელიგიური შინაარსის რამდენიმე სურათს და ფოტოებს, რომელზეც 37 წლის პრეზიდენტი აღბეჭდილია უცხოეთის სახელმწიფოების ხელმძღვანელებთან ერთად. დღეს სააკაშვილი ოდნავ მოიცვა ეიფორიამ.

საქართველოს პრეზიდენტი ემზადება თავის სამშობლოში ჯორჯ ბუშის მასპინძლობისთვის, რომელიც 9-10 მაისს განახორციელებს პირველ ვიზიტს კავკასიაში, რაც აქამდე არ გაუკეთებია ამერიკის არც ერთ პრეზიდენტს. 1801 წლის შემდეგ, როცა საქართველო შევიდა რუსეთის იმპერიაში, ამ რეგიონს ყოველთვის განიხილავდნენ, როგორც რუსეთის საგანგებო გავლენის ზონას. „მონდისთვის“ მიცემულ ინტერვიუში 2003 წლის ნოემბრის „ვარდების რევოლუციის“ გმირმა მიხეილ სააკაშვილმა განმარტა, თუ რატომ მიაჩნია მას, რომ ბუშის ჩამოსვლა საქართველოში არის ამ ქვეყნის აღიარებისა და გეოპოლიტიკური შემობრუნების ნიშანი.

- რატომ გადაწყვიტეთ მოსკოვში 1945 წლის 9 მაისის იუბილესადმი მიძღვნილი საზეიმო ღონისძიებებისთვის ბოიკოტის გამოცხადება?

- ორი დღის წინათ (მოსკოვში გამართული მოლაპარაკების დასრულების შემდეგ) ჩვენ მივხვდით, რომ ამ მომენტისთვის ვერ შევძლებდით საქართველოდან რუსეთის ჯარების გაყვანის შესახებ ხელშეკრულების დადებას. ასეთ პირობებში კი, როცა ჩვენი ქვეყნის ტერიტორიაზე უცხოეთის ჯარების ყოფნა ხელს უშლის ჩვენი სუვერენიტეტის სრულად გამოვლინებას, მე ვერ შევძლებდი მოსკოვში გამგზავრებას. ჩემთვის უცნობი მიზეზების გამო, მას შემდეგ, რაც მივაღწიეთ გარკვეულ პროგრესს რუსეთის მხარესთან დისკუსიის დროს, წინსვლა მოულოდნელად შეჩერდა. რუსები აცხადებდნენ, რომ ჯარების გაყვანას დასჭირდებოდა თორმეტი წელი, შემდეგ თქვეს, რომ ეს თერთმეტ წელში იქნებოდა შესაძლებელი, ბოლოს კი განაცხადეს, რომ სამი-ოთხი წელიც ეყოფაო.

ჩვენ მზად ვართ, გაგებით მოვეკიდოთ ამას, მაგრამ მსურს გავიხსენო, რომ ლიბანიდან სირიის ჯარების გამოყვანას მხოლოდ ორი კვირა დასჭირდა და თანაც, იქ სირიელი ჯარისკაცების რიცხვი ოთხჯერ აღემატებოდა ჩვენს ტერიტორიაზე მყოფ რუსეთის კონტინგენტს. გუშინ, პირველად ამ 9 თვის განმავლობაში, ტელეფონით ვესაუბრე ვლადიმერ პუტინს. მას შეგნებული აქვს სიტუაცია, იგი რეალისტია. ჩვენი მხრივ, ყველაფერს ვაკეთებთ იმისთვის, რათა ჯარების გაყვანის პროცესმა რუსეთის მხარისთვის არ გამოიწვიოს რაიმე დამცირების გრძნობა. ეს, როგორც ჩანს, მათთვის ძალზე მნიშვნელოვანია. ჩვენ მიგვაჩნია, რომ ჯარების გაყვანის ვადა უნდა გახდეს 2008 წლის დამლევი. სწორედ ამ წლისთვის არის დანიშნული საქართველოში მომავალი პრეზიდენტის არჩევნები.

- რას ელით ბუშის ვიზიტისგან?

- ჯორჯ ბუშმა მტკიცედ განაცხადა, რომ საქმე ეხება იმ რეფორმების მხარდაჭერას, რომლებსაც ჩვენ ვახორციელებთ, ისევე როგორც „გაყინული კონფლიქტების“ მოგვარების საქმისთვის ხელშეწყობას. იგი აპირებს, კვლავ დაადასტუროს, რომ პატივი უნდა სცენ დამოუკიდებელი სახელმწიფოების სუვერენიტეტს, რომლებიც წარმოიქმნენ სსრ კავშირის დაშლის შედეგად. ბატონმა ბუშმა ილაპარაკა ასევე იალტის დანაშაულებრივ შეთანხმებაზე, რაც ჩემთვის ძალზე მნიშვნელოვანია, რადგან მე თვითონაც სუამის სამიტის დროს მოვუწოდე დამსწრეთ, გაგვემართა „ახალი დემოკრატიული იალტის კონფერენცია“. 1945 წლის 9 მაისს ყველა ქვეყანა ერთნაირად ვერ აღიქვამს, რადგან ზოგიერთი მათგანისთვის ომის დასრულება გახდა საბჭოთა ოკუპაციის დასაწყისი.

ჯორჯ ბუშის ჩამოსვლას თბილისში უდიდესი მნიშვნელობა აქვს, რადგან ამერიკის პრეზიდენტი ვიზიტს მართავს უკრაინასა და ყირგიზეთში მომხდარი მოვლენების შემდეგ. პრეზიდენტად ჩემი არჩევის შემდეგ ბუშს ტელეფონით თვეში სულ ცოტა, ორჯერ მაინც ვესაუბრები. დარწმუნებული ვარ, რომ გარკვეული როლი შევასრულე ყირგიზეთში პოლიტიკური კრიზისის მოწესრიგების საქმეში. მე ტელეფონით დავუკავშირდი ყაზახეთის პრეზიდენტს და ვთხოვე მას დაეთანხმებინა პოსტიდან გადადგომაზე ასკარ აკაევი.

უკრაინაში რევოლუციამდე ერთი წლით ადრე მე ბევრს ვმოგზაურობდი სხვადასხვა ქვეყანაში და ყოველთვის აღვნიშნ ნავდი, რომ აუცილებელი იყო პოლიტიკური ცვლილებები უკრაინაში. ბევრს ეს არ სწამდა, ამბობდნენ, რომ უკრაინა რუსეთთან ძალზე ახლოაო. ყოველთვის ვამბობდი, რომ არ ვიყავი რევოლუციის „ექსპორტიორი“, მაგრამ უნდა აღინიშნოს, რომ რევოლუციები კიევში, თბილისსა და ბიშკეკში იყო სრულიად განსხვავებულ ქვეყნებში მომხდარი რევოლუციები. ეს გახლდათ ხალხის ნება-სურვილის გამოვლინება და არა ცენტრალური სადაზვერვო სამმართველოს ან ჯორჯ სოროსის რაღაც შეთქმულების შედეგი, როგორც ამის წარმოდგენა სურს ზოგიერთს. საქმე ეხება 1989 წლის რევოლუციების შემდეგ ევროპის გათავისუფლების მეორე ტალღას.

- თქვენ ელით ამ პროცესების გაგრძელებას სხვა სახელმ მწიფოებშიც - ბელორუსიაში, აზერბაიჯანში? - ყველასთვის აშკარაა, რომ ბელორუსიის პრეზიდენტის ალექსანდრე ლუკაშენკოს რეჟიმი დიქტატურაა, ეს არის ანომალია შუა ევროპაში. რაც შეეხება ილჰამ ალიევს, მას კარგად აქვს შეგნებული, თუ რაოდენ დიდი მნიშვნელობა ენიჭება რეფორმების განხორციელებას აზერბაიჯანში. ალიევი ფანატიკოსი არ არის. თქვენ ნახავთ, იგი აღარ გასცემს ოპოზიციის მანიფესტაციების სასტიკად დარბევის ბრძანებას, როგორც ეს გააკეთა რამდენიმე წლის წინათ.

ნატალი ნუგაირედი
„მონდი“ (საფრანგეთი), 10 მაისი

მიხეილ სააკაშვილი: „რევოლუციები იყო ხალხის ნების გამოვლინება და არა ცენტრალური სადაზვერვო სამმართველოს შეთქმულების შედეგი“ / წყარო: ნატალი ნუგაირედი - „მონდი“ (საფრანგეთი) // საქართველოს რესპუბლიკა. - 2005. - 11 მაისი. №111 (5144 ). - 5 გვ.

60 წლის განმავლობაში „იალტა“ ნიშნავდა ღალატსა და გვერდზე განდგომას. ამ მზიურ შავიზღვისპირა კურორტში ბრიტანეთს, საბჭოთა კავშირსა და შეერთებულ შტატებს შორის მიღწეული დიპლომატიური შეთანხმების შედეგად მილიონობით ადამიანი მოხვდა უმოწყალო ტირანიის ხელში.

როგორც გასულ კვირას ლატვიაში პრეზიდენტმა ბუშმა განაცხადა, იალტის ხელშეკრულება მოჰყვა მიუნხენის მანკიერ ტრადიციებსა და მოლოტოვ-რიბენტროპის პაქტს. მძლავრმა სახელმწიფოებმა როცა მიაღწიეს მორიგებას, მსხვერპლად გაიღეს პატარა ხალხების თავისუფლება.

საბედნიეროდ, ევროპის დაყოფა, რკინის ფარდა, რომელმაც მონიშნა მისი საზღვრები, წარსულის აჩრდილად დარჩა. 1989 წლის თაობამ მიაღწია წარმატებას გდანსკის, პრაღისა და რიგის ქუჩებში და ტერიტორიათა უმეტესი ნაწილი, რომლებიც იალტის კონფერენციის შედეგად დიქტატორის ხელში აღმოჩნდა, ახლა დემოკრატიული ხალხების ერთობას ეკუთვნის. უკვე დადგა დრო, რომ ჩვენც შევიტანოთ წვლილი ერთიანი თავისუფალი და მშვიდობიანი ევროპის ჩამოყალიბებაში. რუმინეთის პრეზიდენტთან ტრაიან ბესესკუსთან და უკრაინის პრეზიდენტთან ვიქტორ იუშჩენკოსთან ამ ცოტა ხნის წინათ გამართული საუბრის შემდეგ ვფიქრობ, რომ დადგა ახალი იალტის კონფერენციის, სამი ძირითადი მიზნით ევროპის ახალი დემოკრატიების ნებაყოფლობითი გაერთიანების დრო.

ჯერ ერთი, ჩვენ ერთობლივად უნდა ვიმუშაოთ ჩვენს ქვეყნებში დემოკრატიის მხარდასაჭერად. საქართველომ მხოლოდ წელიწადნახევრის წინ მიაღწია თავისუფლებას „ვარდების რევოლუციის“ დროს. მართალია, ჩვენ დიდი წარმატებები მოვიპოვეთ, მაგრამ ჯერ კიდევ ბევრი რამ არის გასაკეთებელი სიცოცხლისუნარიანი დემოკრატიის ასაშენებლად. ჩვენი ტერიტორიის ორ დიდ ნაწილს - სამხრეთ ოსეთსა და აფხაზეთს - არ შეხებია თავისუფლების ტალღა, რომელმაც საქართველოს დანარჩენ ტერიტორიას გადაუარა. ჩვენ უნდა გამოვნახოთ ამ კონფლიქტების მშვიდობიანი მოგვარების გზა და გავაკეთებთ კიდეც ამას, რათა გავაუმჯობესოთ საქართველოს მოქალაქეთა ცხოვრება. სულ ხუთი თვის წინათ დასრულდა უკრაინაში „ნარინჯისფერი რევოლუცია“. ჩემმა მეგობარმა ვიქტორ იუშჩენკომ უნდა გადაწყვიტოს რთული ამოცანები. მან უნდა აღადგინოს ქვეყნის ეკონომიკა, ბოლო მოუღოს კორუფციასა და დამნაშავეობას, რომლებიც უკრაინას მემკვიდრეობით ერგო არაერთი ათწლეულის რეპრესიებისა და უკანონობის შედეგად.

მეორეც, ჩვენ უნდა გავაფართოოთ თავისუფლების საზღვრები შავი ზღვის რეგიონში და მთელს ევროპაში. მოლდავეთს, ისევე როგორც საქართველოს, აქვს სეპარატისტულ რეგიონთან დაკავშირებული პრობლემა, რომელიც სულდგმულობს იქ შემორჩენილი საბჭოთა იარაღისა და უკანონო ეკონომიკური საქმიანობის ხარჯზე - იარაღით, ნარკოტიკებითა და ქალებით ვაჭრობა. ეს საბჭოთა იმპერიის უკანასკნელი ნამსხვრევებია.

ბელორუსიაში 10 მილიონი კაცი ფაქტობრივად უუფლებოა. ალექსანდრე ლუკაშენკოს რეჟიმის ძირითადი იარაღია ადამიანების დაშინება, თუმცა, ამასთან, თვითონ ეშინია საკუთარი ხალხის. მსოფლიო გაერთიანებას შეუძლია გააკეთოს გაცილებით მეტი იმისთვის, რომ დაეხმაროს ბელორუს ხალხს თავისუფლებისთვის ბრძოლაში. ახალმა იალტის კონფერენციამ ხელი უნდა შეუწყოს ბელორუსიის გათავისუფლებას სამთავრობო მოხელეებისთვის ევროპის ფარგლებში გადაადგილების მკაცრი შეზღუდვის დაწესების, ოპოზიციისა და სამოქალაქო სფეროს საზოგადოების საგანმანათლებლო პროგრამების დაფინანსებისა და მატერიალური დახმარების გაფართოების გზით და იმ მშვიდობიანი პროტესტების მეშვეობით, რომლებმაც უკვე შეასრულეს თავიანთი როლი საქართველოსა და უკრაინის გათავისუფლებაში.

და მესამეც, ჩვენ გვსურს, რომ თავისუფლების საზღვრები შორს გასცდეს შავი ზღვის რეგიონს. ჩვენ არაორაზროვნად მივანიშნებთ მჩაგვრელებსა და ჩაგრულებს: თავისუფალი ხალხები მშვიდად ვერ ადევნებენ თვალყურს იმას, თუ როგორ ჰყვავის ტირანია. სწორედ ისევე, როგორც ჩვენ ვსარგებლობთ თავისუფლების კეთილდღეობით, ნაკისრი გვაქვს კიდეც პასუხისმგებლობა იმათ წინაშე, ვისაც ჯერ ამისთვის ვერ მიუღწევია. ზიმბაბვეში, კუბაში, ბირმაში, მსოფლიოს სხვა რეგიონებში მილიონობით ადამიანი ცხოვრობს მკაცრი ტირანების რეჟიმების ქვეშ. მთავრობები და საერთაშორისო ორგანიზაციები ძალზე ხშირად არიან მზად, მსხვერპლად გაიღონ თავისუფლება იმის სანაცვლოდ, რასაც ისინი მცდარად მიიჩნევენ სტაბილურობად. ჩვენ ვიცით, რომ სტაბილურობას მოიტანს მხოლოდ იმ ხალხის თანხმობა, რომლებსაც ისინი მართავენ. და ჩვენ გვწამს, რომ მსოფლიოს დემოკრატიული ქვეყნები თუ დაისახავენ პრიორიტეტად თავისუფლებას, დიქტატორთა დღეები დათვლილი იქნება.

იმ პირებმა, რომლებმაც ისტორიულად არასწორი პოზიცია დაიკავეს თბილისში, კიევსა და ბიშკეკში - ისევე, როგორც იმათ, ვინც ეს მათზე ადრე გააკეთა ვარშავაში, ბრატისლავასა და ბელგრადში, - დაკარგეს კავშირი თავიანთ ხალხებთან და ვერ დაინახეს კარსმომდგარი დემოკრატიული ცვლილებები. ხალხის მშვიდობიან საპროტესტო გამოსვლებს ისინი მუდამ უწოდებდნენ რაღაც იდუმალებით მოცული ძალების მიერ წამოწყებულ „შეთქმულებას“. მაგრამ ნუთუ მათთვის არ იყო ნათელი, რომ კორუმპირებული და დესპოტი ლიდერები სამუდამოდ ვერ მართავდნენ ქვეყნებს თავთავიანთი ხალხის ნება-სურვილის საწინააღმდეგოდ?

ისტორიულად შავი ზღვა მდებარეობდა რუსეთის, ოსმალეთისა და სპარსეთის იმპერიების შესაყარზე. ახლა იქ გადასალახი საზღვარი - თავისუფლების საზღვარია ახალი ახალგაზრდა დემოკრატიებით. ის ღირებულებები, რომლებიც შთაგვაგონებდნენ ჩვენი მშვიდობიანი რევოლუციების დროს - მთავრობა უდიდესი პასუხისმგებლობის გრძნობით, ღია საზოგადოება, კანონის უზენაესობა - არ გახლავთ მხოლოდ ევროპული ღირებულებანი - ისინი საყოველთაოა. თავისუფლების ქარმა, რომელმაც შავი ზღვიდან გადაუარა უკრაინას, ახლა შუა აზიის სტეპებში ბობოქრობს და ლიბანის კედარის ტოტებამდეც მიაღწია.

დადგა დრო, დავბრუნდეთ იალტაში. ამჯერად ჩვენ არ მივმართავთ არანაირ საიდუმლო დიპლომატიას, რომლის შედეგადაც სახელი გაუტყდებოდა ჩვენს ღირებულებებს, ყოვლად უდანაშაულო ადამიანები კი დამონებულები აღმოჩნდებოდნენ. დემოკრატიული ქვეყნების ამ ახალ გაერთიანებაში ჩვენი დიპლომატია იქნება ღია და ჩვენ მომავლისკენ მივაპყრობთ მზერას. მაშინ ჩვენ შევძლებთ იმას, რომ იალტა ვაქციოთ იმედის სიმბოლოდ.

მიხეილ სააკაშვილი
„ვაშინგტონ პოსტი“ (აშშ), 10 მაისი.

დადგა იალტაში დაბრუნების დრო / მიხეილ სააკაშვილი / წყარო: „ვაშინგტონ პოსტი“ (აშშ) // საქართველოს რესპუბლიკა - 2005. - 11 მაისი. - №111 (5144). - 5 გვ.

შევაჯამოთ გასული წლის განმავლობაში საქართველოში მიმდინარე მოვლენები.

ბოლო წლები ჩვენთვის ნამდვილად დინამიური და ისტორიულად საინტერესო იყო.

ჩვენ არ ვიყავით სახელმწიფო. საქართველო განადგურებული, გაუბედურებული ქვეყანა იყო, რომლის მომავლისაც, საკუთარი ხალხის ჩათვლით, არავის სჯეროდა.

საზღვარგარეთ ჩემი სწავლის პერიოდში, საბჭოთა კავშირის დროსაც კი, ქართველობით ვამაყობდით.

ეს ქართული სტერეოტიპი იყო.

90-ანმა წლებმა ეს სტერეოტიპი მიწასთან გაასწორა. ქართველებს რცხვენოდათ, რომ ქართველები იყვნენ.

დღეს ყველა ქართველს, სადაც არ უნდა იყოს ის, შეუძლია საკუთარი ქვეყნით იამაყოს.

დღეს „ვარ ქართველი“ განსაკუთრებულად ჟღერს.

საქართველომ თავისი ღირსება და თავმოყვარეობა აღიდგინა, რაც ჩვენთვის მთავარი წარმატებაა.

დღეს საქართველო საერთაშორისო ასპარეზზე ზენიტში იმყოფება.

თანამედროვე ისტორიის მანძილზე პირველი შემთხვევაა, რომ ამდენმა ადამიანმა გაიგო, თუ სად არის საქართველო და შენატრის მას.

თავისუფალი სამყაროს ლიდერმა ჯორჯ ბუშმა თბილისში გამოსვლისას განაცხადა, რომ საქართველო მთელი მსოფლიოს მანათობელი შუქურა და მისაბაძი მაგალითია.

საქართველო არასოდეს ყოფილა ასეთ ზენიტში. ეს ჩვენი ხალხის დამსახურებაა.

მე კარგად ვიცი, რა გაჭირვება და სიდუხჭირეა ქვეყანაში.

ამის შესახებ დღეში ასობით ისტორიას ვისმენ, თავადაც დავდივარ და ყველაფერს საკუთარი თვალით ვხედავ.

მე არ მაქვს უფლება, არ დავინახო ქვეყნის პერსპექტივა.

ამ წელს ყველაზე ახლო თანამებრძოლი, მეგობარი და მრჩეველი ზურაბ ჟვანია დავკარგე. ეს ჩემთვის დიდი დარტყმა იყო და გონს მოსასვლელად რამდენიმე თვე დამჭირდა, თუმცა გარეგნულად ამის შემჩნევის უფლება არ მქონდა.

პრეზიდენტ ბუშის ვიზიტის დროს კი ერთ-ერთი საუკეთესო მეგობარი, გუბერნატორი ჟანი კალანდაძე დავკარგე.

ცხინვალში ჩვენი 14 ჯარისკაცის დაღუპვა უდიდესი ტრაგედია იყო.

ამის მიუხედავად, მძიმე დარტყმების გადატანა შევძელით.

ჩვენ სწორ გზაზე ვდგავართ და ჩემს თავსაც და სხვებსაც მოვუწოდებ - ნუ გამოვიჩენთ სულსწრაფობას, რადგან უკან დახევისა და წინდაუხედავი მოქმედებების უფლება არ გვაქვს.

ჩვენი ვალია, რომ საქმე ბოლომდე მივიყვანოთ.

ჩვენ ვალდებულება მთელი მსოფლიოს წინაშე გვაქვს აღებული.

საქართველო მთელი მსოფლიოს მისაბაძი მაგალითია, რასაც მარტო პრეზიდენტი ბუში არ ამბობს.

დარწმუნებული ვიყავი, რომ დღევანდელი მსოფლიოს ისტორიაში საქართველო, მისი სიმცირის მიუხედავად, სულიერ მისიას აიღებდა და ახლა ამ ისტორიული მისიის შესრულების დრო დადგა.

საკუთარი ხალხისა, მთელი მსოფლიოსა და კაცობრიობის წინაშე უფლება არ გვაქვს, რომ დავმარცხდეთ.

დარწმუნებული ვარ, რომ აუცილებლად გავიმარჯვებთ.

დავით კიკალიშვილი - ტელეკომპანია „რუსთავი 2“: - სიმბოლური იქნება, თუ შეკითხვას 26 მაისის წინ რუსეთის სამხედრო ბაზებთან დაკავშირებით დაგისვამთ. ამას წინათ პრეზიდენტმა პუტინმა განაცხადა: „კარგი იქნება, რომ რუსული ბაზების გაყვანის შემდეგ საქართველოს ტერიტორიაზე სხვა ქვეყნის სამხედრო ბაზები არ განლაგდეს“. როგორია თქვენი პოზიცია ამ საკითხთან დაკავშირებით?

- მთავარი, რაც ბოლო წელიწადნახევრის განმავლობაში მოხდა, არის ის, რომ საქართველო სახელმწიფო გახდა და მასთან სხვანაირი საუბარია საჭირო. ეს თითოეული ჩვენგანისთვის ყველაზე მნიშვნელოვანი კოზირია - ჩვენ ამ რეგიონში ანგარიშგასაწევი ფაქტორი გავხდით. ჩვენ არ გვაქვს იმის სურვილი, რომ საქართველო მხოლოდ დერეფანი იყოს. აღსანიშნავია, რომ დღეს დეკლარაციას მოვაწერეთ ხელი და ეს ძალზე მნიშვნელოვანი ფაქტია. ჩვენ არ უნდა ვიყოთ არც პლაცდარმი და არც პლატფორმა უცხო ქვეყნის ჯარებისთვის. ჩვენ გვსურს, რომ ჩვენი ჯარი გვყავდეს, ჩვენი ეკონომიკა გვქონდეს და თვითონ ვვითარდებოდეთ.

გადაწყვეტილებას რუსეთის სამხედრო ძალების გაყვანის შესახებ იმედია მიიღებენ, რადგან ჩვენ ამ საკითხს პრინციპულად ვუდგებით. ჩვენ არ გვსურს, რომ რუსეთი გავიუცხოვოთ და არ ვართ იმდენად ცუდად მოაზროვნენი, რომ არ გვესმოდეს, თუ რა მნიშვნელობა აქვს რუსეთთან კარგ ურთიერთობას, მაგრამ ყველა უნდა მიხვდეს, რომ საქართველოსთან ხელის წაკვრით ლაპარაკი აღარ შეიძლება. სხვათა შორის, მგონია, რომ რუსეთის პრეზიდენტს ეს ძალიან კარგად ესმის. ხანდახან რუსეთის ტელევიზიით პოლიტიკოსს რომ მოუსმენ, თმა ყალყზე დაგიდგება, ჩემზე მგონი „სერიალებიც“ კი შექმნეს; მაგრამ ეს პროპაგანდა და აჟიოტაჟი გაივლის. შეუძლებელია, რომ იმ ხალხმა, ვისაც საქართველოსთან დაკავშირებით ასეთი ოცნება და გეგმები ჰქონდა, ჩვენს გაძლიერებას ასე ადვილად შეეგუოს. ამას უნდა შევურიგდეთ. ჩვენ ყველაფერი უნდა გავაკეთოთ იმისათვის, რომ არც ერთმა მეზობელმა ქვეყანამ თავი საფრთხეში არ იგრძნოს. ყველაფერს ვიღონებთ, რომ რუსეთს ჩვენის მხრივ პრობლემები არ შეექმნას - ჩვენ ეს არ გვჭირდება, რადგან პრობლემები საკმარისზე მეტი გვაქვს, მაგრამ ბაზების საკითხს აუცილებლად მოვაგვარებთ. ჩვენ მივაღწევთ მათ საბოლოოდ გაყვანას და ბევრად უფრო მნიშვნელოვან საკითხებსაც გადავწყვეტთ. თბილისი-ბაქო-ჯეიჰანის ნავთობსადენის გახსნა ჩვენი ენერგეტიკული დამოკიდებულობის დასასრულის დასაწყისია. დასასრული მაშინ დადგება, როდესაც მომავალ წელს შახდენიზის გაზსადენი ამოქმედდება და გაზის მოწოდების ალტერნატიული წყარო გაგვიჩნდება, თუმცა არსებულ წყაროსთანაც ჯანსაღი, კომერციული ურთიერთობა გვექნება. მომავალ წელს უსაფრთხოების რეფორმასაც დავასრულებთ და დაცვის ყველა ის გარანტია გვექნება, რომელიც სუვერენულ სახელმწიფოს უნდა ჰქონდეს იმისათვის, რომ ვინმეს მისი დაშანტაჟების სურვილი არ გაუჩნდეს. თუმცა ვიმეორებ, რომ ყველაფერი უნდა გავაკეთოთ იმისათვის, რომ რუსეთთან მჭიდრო, მეგობრული ურთიერთობა დავამყაროთ. ისტერია უნდა დამთავრდეს და ყველა უნდა შეეგუოს იმ აზრს, რომ ეს ქვეყანა დამოუკიდებელი და თავისუფალია. ორ თავისუფალ ქვეყანას კი, ღირსეული, თბილი, მეგობრული, კეთილმეზობლური ურთიერთობა უნდა ჰქონდეს.

გიორგი ახვლედიანი - ტელეკომპანია „იმედი“: - ბატონო პრეზიდენტო, თქვენ გარკვეულწილად შარშანდელი წელი მიმოიხილეთ, მაგრამ საინტერესოა, მოესწრო თუ არა ყველა დაპირებისა და სურვილის განხორციელება? რაზე გწყდებათ ყველაზე მეტად გული, რა ვერ გაკეთდა ამ ერთ წელიწადში? თქვენ ხომ მეორედ იღებთ აღლუმს დამოუკიდებლობის დღესთან დაკავშირებით 26 მაისს.

- აღლუმით დავიწყებ. ქართულ არმიაში მართლაც სასწაული მოხდა და მიმაჩნია, რომ თავდაცვის ყველა მინისტრმა ძალიან კარგად იმუშავა. განსაკუთრებით კი ირაკლი ოქრუაშვილის ბოლო თვეების მუშაობას გამოვყოფ. არ გვინდა, რომ ხვალინდელ აღლუმზე პროვოკაციული გამოსვლა გვქონდეს. წელს, მოდერნიზაციის თვალსაზრისით, განუზომლად უფრო კარგი, ხარისხიანი და ზოგ სფეროში ბევრად მეტი ტექნიკა გვაქვს, ვიდრე შარშან. გასულ წელს, რაც გვქონდა, ყველაფერი გამოვიყვანეთ, მაგრამ ხვალ იარაღის ჟღარუნს არ ვაპირებთ. წელს ქართულ არმიაში შარშანდელთან შედარებით ჯარისკაცთა რაოდენობა საგრძნობლად გაიზარდა. ამის მიუხედავად, ჩვენი არმია რეგიონში ერთ-ერთი ყველაზე პატარაა, მაგრამ მალე ერთ-ერთი ყველაზე თანამედროვედ აღჭურვილი, კარგად მომზადებული და მოტივირებული გახდება. განსაკუთრებით ჩვენი რეზერვისტებით ვამაყობ. ეს სფერო სახელმწიფოს ატრიბუტია. სახელმწიფოს თავმოყვარეობა და ღირსების განცდა არ ექნება, თუ მას შეიარაღებული ძალები არ ეყოლება და თუ მშობელს შვილის ჯარში გაშვება არ მოუნდება. ახლა კი, მართლაც ჯარში წამსვლელთა რიგი დგას. ეს ფსიქოლოგიური გადატრიალებაა, რადგან ტრადიციულად საბჭოთა ჯარში ქართველები არ მსახურობდნენ. მე ერთ-ერთი იშვიათი გამონაკლისი ვიყავი. ორი წელი ვიმსახურე და იმის მიუხედავად, რომ ის სხვა ქვეყნის ჯარი იყო, ძალიან სასარგებლო სკოლა გავიარე. ახლა სულ სხვა ვითარებაა - ეს უკვე ჩვენი ჯარი და ჩვენი არმიაა. ჩვენი ბიჭებით, ოფიცრებით ყველა ვამაყობთ. ისინი ჩვენი საზოგადოების ელიტას უნდა წარმოადგენდნენ.

რა შეიცვალა საქართველოში ბოლო წლის განმავლობაში? ქვეყანამ თავისი ფუნქციების შესრულება დაიწყო. გასული წლის დამლევამდე, თუ თქვენ ყაჩაღი თავს დაგესხმებოდათ, ვერც პოლიციაში დარეკავდით და თუ ცუდად გახდებოდით, ვერც სასწრაფოს გამოიძახებდით. დღეს კი საქართველოში არის ფუნქციონირებადი, ეფექტიანი პოლიცია, რომელიც ყველას უყვარს, რომელიც ხალხს არ სცემს, მაგრამ დანაშაულს ხსნის, რომელიც გამოძახებისას დროულად მიდის, კარგად არის აღჭურვილი და ხელფასიც მაღალი აქვს. ამიტომ საზოგადოებამ მუდმივად უნდა აგრძნობინოს მას, რომ აფასებს და მისი შენარჩუნება სურს. ხვალიდან კი მთელი ქვეყნის მასშტაბით უფასო სასწრაფო დახმარება გვექნება. ამაზე დიდი ხანია ვოცნებობ, მაგრამ რესურსების მობილიზება მხოლოდ ახლა შევძელით. ამჟამად მთელ საქართველოში გზების მშენებლობა მიმდინარეობს. შარშანდელი წელი სახელმწიფო აპარატის კორუფციისგან გაწმენდისა და სახელმწიფო სტრუქტურების კონსოლიდაციის წელი იყო. წლევანდელი მშენებლობის დაწყების წელიწადია, მაგრამ პრობლემა იმაშია, რომ ყველაფერს ვერ მოვასწრებთ. შემოყვანილია ტექნიკა მთელ თბილისში, რეგიონებში - ქუთაისში, გურიაში, ზუგდიდში, აჭარაში, კახეთში გზების მშენებლობა მიმდინარეობს. ფასადები განახლდა როგორც თბილისში, ისე სიღნაღში, ბათუმს ვერც კი იცნობთ. ვიცი, რომ საქართველოს თითქმის ყველა ოჯახი აჭარაში წასასვლელად ემზადება და ყველას ვთხოვ, რომ წავიდეს, რადგან ერთმანეთის დასახმარებლად ეს საუკეთესო საშუალებაა. ტრანსპორტის რეფორმა მთელ საქართველოში ხორციელდება და იმისათვის, რომ რომელიმე აზიურ ან აფრიკულ მეტროპოლისს არ დავემსგავსოთ და ქალაქებში ცივილიზებულმა ტრანსპორტმა იაროს, კიდევ ასეულობით ავტობუსის შემოყვანას ვაპირებთ.

საქართველოს ქალაქებსა და სოფლებს ევროპული იერ-სახე უნდა ჰქონდეს. წელს ჩვენი სიმძლავრეების შექმნას შევძლებთ და ენერგეტიკულ დამოუკიდებლობას მოვიპოვებთ. ჩვენ საკუთარი სიმძლავრეები უნდა გვქონდეს, რათა ზამთარში დენის გათიშვის აღარ შეგვეშინდეს. ამ ობიექტების დასრულებას შემოდგომისთვის ვგეგმავთ. მსურს, რომ პირველი რეაბილიტირებული ახალი ელექტროსადგური 23 ნოემბერს გავხსნათ. მიმაჩნია, რომ ენერგეტიკის თვალსაზრისით წელს ვითარება სერიოზულად გაუმჯობესდება. მთელი ქვეყნის მასშტაბით გამრიცხველიანება უსწრაფესი ტემპით მიმდინარეობს. რაც 4 წლის განმავლობაში არ გაკეთებულა, წელს გაკეთდა, რადგან უმკაცრესი კონტროლი დავაწესეთ, რამაც შედეგი გამოიღო. ამჟამად გამრიცხველიანების პროცესი 20-ჯერ უფრო სწრაფად მიმდინარეობს, ვიდრე 3-4 თვის წინათ. ამ საქმეს ძალიან სერიოზულად მოვკიდეთ ხელი. ასე რომ, ქვეყანა წინ მიიწევს. სახელმწიფო ბიუჯეტი თითქმის 5-ჯერ გაიზარდა, ცენტრალური ხელისუფლების ყველა მოსამსახურეს, მინისტრებს კარგი ცხოვრებისთვის საკმარისი ხელფასი აქვთ, თუმცა არც ერთი მათგანი ისეთი მდიდარი არ არის, როგორც ძველი მთავრობის 40-ლარიანი მინისტრები იყვნენ. არც შეიძლება, რომ ასეთ ქვეყ ყანაში მთავრობა მდიდარი იყოს. ბევრი საკითხია, მაგალითად, განათლების რეფორმასთან დაკავშირებული. წელს ზაფხულში პირველად რამდენიმე ათასმა ადამიანმა უმაღლეს სასწავლებელში ქრთამისა და ჩაწყობის გარეშე უნდა ჩააბაროს. ეს ხომ რევოლუციაა? ეს ხომ ძნელი წარმოსადგენია? ეს ტენდენცია კომუნისტების დროიდან მოდის, ბოლო წლებში კი ყველა პროფესიის დიპლომის ყიდვა შეიძლებოდა. ამის ნათელი მაგალითი პარლამენტის წინ გამართული აქციები იყო. თქვენ დაინახავთ, რომ ხალხს სამართლიანობის განცდა დაუბრუნდება - ჩაბარება და სწავლა პატრონის, ფულისა და „ჩაწყობის“ გარეშეც არის შესაძლებელი.

საქართველო სახელმწიფო არ იყო. ჩვენ, პრაქტიკულად, ახალ სახელმწიფოს ვქმნით. თანამედროვე სახელმწიფოებრიობა ჩვენ არასოდეს გვქონია. წინა მთავრობის პერიოდში საქართველო გაურკვეველი წარმონაქმნი იყო, რომელსაც ფორმალურად სახელმწიფოს ატრიბუტები ჰქონდა. ახლა ჩვენს მიმართ სულ სხვა დამოკიდებულებაა. სხვათა შორის, ბრწყინვალედ მუშაობს საგარეო საქმეთა მინისტრი სალომე ზურაბიშვილი. მასთან ერთად ხშირად დავდივარ და ვხედავ, როგორი დამოკიდებულება აქვთ პირადად მის და ჩვენს მიმართ ადამიანებს. ჩვენ ობიექტს კი არა, საერთაშორისო ურთიერთობების სუბიექტს წარმოვადგენთ. 31 დეკემბერს უკრაინაში საქართველოს სახელით ვიდექი და მთელი უკრაინა საქართველოს დროშას აფრიალებდა და ტაშს გვიკრავდა. ეს საქართველოს ისტორიაში განუმეორებელი რამაა. უკრაინელებს და ქართველებს ეს ათი საუკუნის შემდეგაც ემახსოვრებათ, ისევე როგორც ამერიკელებსა და ქართველებს პრეზიდენტ ბუშის ვიზიტი ათი საუკუნის შემდეგაც ემახსოვრებათ.

ირაკლი მაისურაძე - ტელეკომპანია „მზე“: - ბატონო პრეზიდენტო, თქვენ საგარეო საქმეთა მინისტრის ბრწყინვალე მუშაობა ახსენეთ. როგორ შეაფასებდით ამ პერიოდში მთლიანად მინისტრთა კაბინეტის მუშაობას და როგორი იქნება მომავალში თქვენი საკადრო პოლიტიკა - მინისტრები შეიცვლებიან, ადგილებს გაცვლიან თუ დაკავებულ თანამდებობებს შეინარჩუნებენ?

- გასული წელი ექსპერიმენტების წელი იყო. თუ დააკვირდით, საკადრო პოლიტიკა სტაბილური გახდა, რადგან საჯარო მოსამსახურეს ხელფასისა და დაფასების გარდა სტაბილურობის განცდაც უნდა ჰქონდეს. მინისტრის შეცვლასთან ერთად საჯარო მოხელეს სამსახურიდან წასვლა არ მოუწევს. ჩვენ ლიცენზირებისა და ნებართვების გაცემის წესი უნდა გავამარტივოთ და ბიზნესს გზა უნდა გავუხსნათ, რაც ძალზე მნიშვნელოვანია. ახალი ბიზნესის წამოწყება ძნელი იქნება, თუ სტაბილურობის განცდის მქონე სამოქალაქო მოსამსახურე არ გვეყოლება. ამავე დროს, არც ერთ ჩვენ მიერ დანიშნულ თანამდებობის პირს დაუსჯელობის განცდა არ უნდა დაეუფლოს. ყველაზე რთული სწორედ მათი დასჯა აღმოჩნდა. ძველ კადრებს დამცველები არ ჰყავდათ. ამათ კი დამცველები მყისვე გამოუჩნდათ. საკმარისია საშუალო დონის თანამდებობის პირსაც კი ხელი მოჰკიდო (მაშინაც კი, როდესაც ქრთამის გადაცემის მომენტი ვიდეოკამერითაა დაფიქსირებული), რომ მომენტალურად მას უამრავი დამცველი გამოუჩნდება. ჩვენს დანიშნულ ხალხს კიდევ უფრო მკაცრად ვაკონტროლებთ, მაგრამ წესიერ ადამიანს დაფასება სჭირდება. სულ უფრო მეტი ახალი ხალხის მოსვლაა აუცილებელი და ასეთი ადამიანების მოძიებისთვის კარგი სისტემის შემუშავებაა საჭირო. დარწმუნებული ვარ, რომ არც ერთ სხვა პოლიტიკურ ძალას საქართველოში მსგავსი არაფერი ჰქონია. ჩვენ ყველაზე მეტი გამოცდილება გვაქვს, რადგან თავის დროზე მთავრობაშიც ვიყავით და სხვადასხვა თანამდებობაზეც ვიმუშავეთ. ჩვენ კადრების შერჩევის ისეთი სისტემა უნდა შევიმუშავოთ, რომ ადამიანი თავისი ერთგულების, პატიოსნების, კომპეტენტურობისა და პატრიოტიზმის შესაბამისად დაწინაურდეს. ამ სისტემას მე ვქმნი. მართალია, ის ჯერ კიდევ სრულყოფილი არ არის. რა თქმა უნდა, ბევრად მეტი და სრულიად სხვადასხვა ასაკის ხალხი უნდა მოვიდეს, მაგრამ მმართველობითი აპარატი ბევრად უფრო მცირე უნდა გვქონდეს და ამას ყველა უნდა შეეგუოს, რადგან მმართველობით აპარატში თითოეული ადგილი კერძო სექტორში 3-4 ადგილს გვაკარგვინებს. ჩვენ კორუფცია შევამცირეთ, მაგრამ სანაცვლოდ შეშინებული ბიუროკრატია მივიღეთ. ნახეთ, რამდენი დაუმთავრებელი შენობაა თბილისში! ადრე გარკვეული თანხის საფასურად ნებისმიერ ადგილზე რასაც გსურდა, იმას ააშენებდი. ეხლა კი შეშინებული ბიუროკრატი მილიონის საფასურადაც არაფერს მოგცემს. ჩვენი განწყობა ისე უნდა შეიცვალოს, რომ ეს ბიუროკრატია გამბედავი და პატიოსანი გახდეს. ჩვენ თავად უნდა შევთავაზოთ ხალხს, რომ მოვიდნენ, ააშენონ და ფული ეკონომიკაში ჩადონ. მაგალითად, ჩემი ნაცნობები უნივერმაღის ასაშენებლად 15 მილიონიან ინვესტიციას დებენ, მაგრამ ერთი წელია ნებართვას ვერ იღებენ. თავად მე მომიხდა 4-ჯერ დარეკვა, რადგან ცალკეა ძეგლთა დაცვა, სერთიფიცირებისა და მერიის 10 სხვადასხვა სამსახური. ყოველივე ეს მინიმუმამდე უნდა დავიყვანოთ. ამ საკითხთან დაკავშირებით დიდი ბრძოლაა მოსალოდნელი, რადგან ამით ბევრი იკვებება და დამცველიც ბევრი გამოუჩნდება. ბიზნესს გზა უნდა გავუხსნათ, რადგან ეკონომიკა არ განვითარდება, თუ ბიზნესმენებს ასეთ ინსტიტუტებს გზიდან არ ჩამოვაშორებთ. რისი გაკეთება შეუძლია სახელმწიფოს? - ისინი არ დააყაჩაღოს, გზები აუშენოს, დენი მიაწოდოს და თავი დაანებოს. კეთილი უნდა ვინებოთ და საშუალება მივცეთ, რომ ეკონომიკა განავითარონ, რადგან მათ ეს საქმე ჩვენზე უკეთესად იციან. სახელმწიფო სამუშაო ადგილებს თავისთავად ვერ შექმნის. მართალია, კიდევ გვჭირდება პოლიციელები, მაგრამ ბევრად უფრო ნაკლები, ვიდრე მანამდე იყო; დანარჩენი ხალხი კი კერძო სექტორში უნდა დასაქმდეს; ამიტომ გზა უნდა გავუთავისუფლოთ მათ, ვინც სამუშაო ადგილებს რეალურად ქმნის. უახლოეს მომავალში ეს ყველაზე დიდი გამოწვევა იქნება.

ლაშა ხარაზაშვილი - საზოგადოებრივი ტელევიზია: - ბატონო პრეზიდენტო, როგორც უკვე აღნიშნეთ, გასული წლის განმავლობაში, სახელმწიფოს შენების პერიოდში, ოპოზიციური ძალების მხრივ ხელისუფლების მისამართით გარკვეული კრიტიკა ისმოდა. თქვენ, როგორც უმაღლესი ხელისუფალი, როგორ ხვდებით კრიტიკას და როგორი დამოკიდებულება გაქვთ ოპოზიციური ძალების მიმართ?

- მინდა ვთქვა, რომ ამ წელიწადში მთავარი გარღვევა და ფსიქოლოგიური ცვლილება მოხდა - მთავრობის წევრები ერთმანეთს აღარ უპირისპირდებიან. ეს მართლაც უდიდესი მიღწევაა. თქვენ არ გახსოვთ, როგორი მთავრობა გვყავდა? - ერთ მაგიდასთან მე, კახა თარგამაძე და ათი სხვა ადამიანი ვისხედით, ანუ ერთმანეთთან სრულიად შეუთავსებელი ხალხი იყო თავმოყრილი და ითვლებოდა, რომ ეს საქართველოს მთავრობა იყო, სადაც მუდმივად გაუთავებელი გარჩევა, ინტრიგები მიმდინარეობდა და ყველა ერთმანეთს ებრძოდა. ჩვენ პირველად ვაჩვენეთ ხალხს, რომ მთავრობაში არსებული დავებისა და აზრთა სხვადასხვაობის მიუხედავად, მიღებული გადაწყვეტილების განხორციელებას წინ ვეღარაფერი აღუდგება. ამ შემთხვევაში არავითარი ზემოქმედებისა და შანტაჟის არ გვეშინია. ზოგჯერ შესაძლოა შეცდომაც დავუშვათ, მაგრამ ეს შეიძლება პატიოსანი შეცდომა იყოს და არა სუბიექტური ფაქტორით განპირობებული. ყველაფრის მიუხედავად ჩვენ დასახულ მიზანს ყოველთვის ბოლომდე მივიყვანთ.

რაც შეეხება კრიტიკას. კრიტიკაც არის და კრიტიკაც. ვერც ერთი ნორმალური ხელისუფლება ჯანსაღი, აქტიური ოპოზიციის გარეშე ბოლომდე ეფექტიანი ვერ იქნება. ეს მუდმივი შეჯიბრია. ნამდვილი მასმედიის გარეშეც შეუძლებელია ეფექტიანად იმუშაო, რადგან საჭიროა მუდმივი კონტროლი. ბოლოს და ბოლოს ეს არის სარკე, ზოგჯერ მრუდეც კი, მაგრამ ის ქვეყანაში არსებულ რეალობას ასახავს. თუმცა უნდა აღვნიშნო ზოგიერთი ფაქტი. მაგალითად, პრეზიდენტ ბუშის ვიზიტი ზოგიერთმა პოლიტიკოსმა არაფრად ჩააგდო და სხვადასხვა ტელეარხით გამოსვლისას ცინიკურად განაცხადა, რომ პრეზიდენტი ბუში სხვადასხვა ქვეყანაში ასე ხშირად დადის და თურმე განსაკუთრებული არაფერი მომხდარა; თუმცა ამერიკის პრეზიდენტი ზომის, ბიუჯეტისა და სხვა მაჩვენებლების მიხედვით არც ერთ მსგავს ქვეყ ყანაში არ ჩასულა. საქართველოს ისტორიაშიც მსგავსი ვიზიტი არასოდეს განხორციელებულა. თანაც მან აღნიშნა, რომ ჩვენი ქვეყანა მთელი მსოფლიოსთვის მისაბაძი მაგალითი და შთაგონების წყაროა; რომ ქართველმა ხალხმა განაპირობა რევოლუციები უკრაინაში, მოლდოვაში, ლიბანში, ასევე, მოვლენები ერაყში. ძალიან ბევრი ტალახი იქნება ნასროლი, ძალიან ბევრ სიცრუესა და ტყუილს იტყვიან, მაგრამ მე ჩვენი ხალხის იმედი მაქვს. მაგალითად, აეროპორტის ტენდერსაც მოვიყვან. ალბათ გახსოვთ, რა ამბავი ატყდა ამ საკითხთან დაკავშირებით. როგორც კი საქმე კეთდება, ნებისმიერ წამოწყებაზე თანამდებობის პირთა წრეებში, ე.წ. პოლიტიკურ სპექტრში აუცილებლად გამოჩნდება რამდენიმე ათეული მლანძღველი, დამგმობი, რადგან მათი ფსიქოლოგიით, თუ საქმეს ხელისუფლება აკეთებს და არა ისინი, ეს წამოწყება კარგი არაფრით არ შეიძლება იყოს. თუმცა ყოველივე ამის უკან ჩვენი ხალხი დგას, ის ხალხი, რომელმაც ამდენი გაჭირვება გადაიტანა, საბჭოთა კავშირი დაანგრია და ქართული ეროვნული მოძრაობა წამოიწყო. ეს ამერიკის პრეზიდენტმაც აღნიშნა. ამ ხალხმა ვარდების რევოლუცია თავად მოახდინა და 10 მაისს თავისუფლების მოედანზეც ბოლო ზეიმიც სწორედ ამ ხალხმა მოაწყო, რომელსაც მთელი მსოფლიო თვალყურს აღტაცებით ადევნებდა. ეს ის ხალხია, რომელმაც აჭარაში შარშან სასწაული მოახდინა. ჩვენი ხალხი ბრძენი და ძალიან ჭკვიანია. იგი ამავდროულად საუკუნეებისა და ათწლეულების განმავლობაში საკმაოდ იჩაგრებოდა, თუმცა ყოველივე ამან მას საღი აზრი კიდევ უფრო შემატა. კრიტიკის შეზღუდვა ჩვენი ამოცანა არ არის, პირიქით, ყველა უნდა გამოვიდეს და თავისი სისულელე ბოლომდე აჩვენოს. ჩვენი ხალხი იმდენად ჭკვიანია, რომ პოლიტიკური სპექტრის ამ „მოფუსფუსე“, მოჩხუბარ ნაწილს (მე უფრო მეტ თავდასხმებსაც მოველი, ეს მათი მუშაობის ჩვეული სტილია) რეალურ შეფასებას მისცემს და სიმართლეს გაარჩევს. სიმართლე კი ისაა, რომ ჩვენ არავის მივცემთ უფლებას საქართველო ცინიზმით ხელახლა დააავადოს, არავის მივცემთ უფლებას ჩვენს ხალხს უთხრას, რომ არაფერი გვეშველება, მაინც გაჭირვებაში ვიქნებით, ქართველები ყველაზე უარესები ვართ და ტერიტორიულ მთლიანობას ვერ აღვადგენთ. უნდა გვესმოდეს, რომ არსებული კონფლიქტების მოგვარება ქვეყნის ეკონომიკის გაორმაგებას ნიშნავს. ამას ჩემი საპრეზიდენტო ვადის ამოწურვამდე ვგეგმავ და ამას ისევ ჩვენს ხალხთან ერთად გავაკეთებ. ბევრი ამბობს, რომ სააკაშვილი აფხაზეთს ვერ დაიბრუნებს და ეს მართალია - სააკაშვილი აფხაზეთს ვერ დაიბრუნებს, მაგრამ ჩვენ, ყველა ერთად აფხაზეთს დავიბრუნებთ! თუ ამ ხალხს დაარწმუნებენ, რომ მას არაფერი შეუძლია, მაშინ ვერაფერს მივაღწევთ. თუ დაარწმუნ ნებენ, რომ ვერ შევქმნით ეკონომიკას, მართლაც ვერაფერს გავხდებით. თუმცა ჩვენ ყველაფერს ვაკეთებთ ქვეყნის ეკონომიკის გასაუმჯობესებლად, ყველა ბარიერს ვხსნით, ლიცენზიებისა და ნებართვების გაცემის წესებს ვამარტივებთ, მაგრამ ეკონომიკა ხალხმა უნდა შექმნას. თითოეულმა ადამიანმა უპირველესად საკუთარი ოჯახის კეთილდღეობაზე და შემდეგ ქვეყნის გაძლიერებაზე უნდა იზრუნოს. ჩვენ ყველა პირობა უნდა შევქმნათ იმისათვის, რომ ხალხი ჯარში, პოლიციაში წავიდეს და სახელმწიფო აპარატში მეტი წესიერი ხალხი დასაქმდეს. მე არც კრიტიკის მეშინია და არც შეურაცხყოფის, რადგან თუ ადამიანი შეურაცხყოფას გაყენებს, ამით ის საკუთარ თავს შეურაცხყოფს. ერთადერთი, რისიც მეშინია, ეს ცინიზმის აღორძინება და ხელახლა დამკვიდრებაა. 30 წლის განმავლობაში ჩვენს ქვეყანაში შევარდნაძემ იმდენად დიდი ცინიზმი დანერგა, რომ ყველას ეგონა, არაფერი გამოსწორდებოდა და ყველაფერი ლაყბობა იქნებოდა. ყოველივე ეს იდეოლოგიის დონეზე იყო აყვანილი. ბოლო წელიწადნახევრის განმავლობაში ჩვენ სასწაული მოვახდინეთ და ხალხს იმედი დავუბრუნეთ. სულ უფრო ხშირად მესმის ფრაზა - „შეუძლებელია არ დაინახო, რომ რაღაც დაიწყო“. ეს მართლაც ასეა, მაგრამ მომავალში კიდევ უფრო მეტი გაკეთდება. საბოლოოდ ეს ქვეყანა თითოეულმა ჩვენგანმა უნდა ააშენოს, საზოგადოებას მაყურებლის პოზიცია არ უნდა ჰქონდეს. საქართველოს ხელისუფლება არ არის ფეხბურთის ნაკრები, რომ კონკრეტული პიროვნების დანიშვნამ გადაგვარჩინოს. საამისოდ თითოეული ჩვენგანის, მოხუცისა და ბავშვის მონაწილეობაა საჭირო. ბავშვებზე უფრო შეგნებული პატრიოტები მართლა არ არსებობენ, მათ სხვა მენტალიტეტი აქვთ, მათ იციან, რომ გამზადებული არავის არაფერი დაუხვედრებია, ქვეყანა მათთან ერთად იქმნება და იზრდება. უფროსი ასაკის ხალხს კი, უნდა გვესმოდეს, რომ შექმნილი პრობლემები ამ ბავშვებს არ უნდა დავუტოვოთ, ჩვენი დაწყებული საქმე ჩვენვე უნდა დავასრულოთ. პირადად მე ვამაყობ იმით, რაც ბოლო წელიწად-ნახევრის განმავლობაში მოხდა. მე ვამაყობ ჩემი ხალხით, თითოეული იმ ადამიანით, რომელიც ახლა გვიყურებს და გვისმენს. მინდა გითხრათ, რომ დაწყებულ საქმეს ბოლომდე მივიყვანთ და აუცილებლად გავიმარჯვებთ.

გილოცავთ საქართველოს დამოუკიდებლობის დღეს. ამინდის მიუხედავად, ყველას გეპატიჟებით ამ დღესასწაულზე, რათა ჩვენს ჯართან, რეზერვისტებთან და სტუმრებთან ერთად აღვნიშნოთ, რომ ჩვენ თავისუფალი, ამაყი და წარმატებული ერი ვართ.

დიდი მადლობა!

25 მაისს საქართველოს პრეზიდენტმა მიხეილ სააკაშვილმა წლის შემაჯამებელი ბრიფინგი გამართა // საქართველოს პრეზიდენტის ადმინისტრაციის პრესსამსახურის ოფიციალური ვებგვერდი / 26 მაისი, 2005. - ხელმისაწვდომობის რეჟიმი: http://www.saakashviliarchive.info/ge/PressOffice/News/SpeechesAndStatements?p=2434&i=1

ჩემო თანამემამულენო!

ჩემო სამშობლოს ჯარისკაცებო!

გილოცავთ ჩვენი თავისუფლების, ჩვენი გათავისუფლების, ჩვენი დამოუკიდებლობის დღეს, 26 მაისს! ეს ულამაზესი დღეა. საქართველო ამაყი ერია.

ერი, რომელიც სხვადასხვა ეროვნების ადამიანებისგან შედგება: ქართველებისაგან და ჩვენი ქვეყნის მოქალაქეებისაგან, რომელთაც აქვთ ოსური, აფხაზური, სომხური, აზერბაიჯანული წარმომავლობა, მაგრამ ისინი ჩვენი სამშობლოს მოქალაქეები და პატრიოტები არიან.

ჩვენ ვცხოვრობთ მნიშვნელოვან ისტორიულ დროში. საქართველოში მომხდარმა ვარდების რევოლუციამ, ისევე როგორც თავის დროზე ჩვენმა ეროვნულმა გამათავისუფლებელმა მოძრაობამ საფუძველი დაუდო ევროპის გათავისუფლების ახალ, ძალიან მნიშვნელოვან ტალღას.

საქართველოში მომხდარმა ვარდების რევოლუციამ უკრაინის პატრიოტებს შთააგონა და უკრაინა რევოლუციამდე მიიყვანა. მე თქვენი სახელით 31 დეკემბერს, უკრაინის დამოუკიდებლობის მოედანზე ამაყად ვიდექი მრავალი უკრაინელის წინაშე.

მსგავსი წუთები განუმეორებელია ჩვენნაირი მრავალსაუკუნოვანი ერის ისტორიაში.

საქართველოს რევოლუციამ შთააგონა მსგავსი გამათავის სუფლებელი მოძრაობები ახლო აღმოსავლეთს, ყირგიზეთს, შუა აზიას.

ჩვენი რევოლუციის მაგალითით საზრდოობენ თავისუფლებისათვის მებრძოლები ბელორუსიაში.

საქართველო სამაგალითოა არა მხოლოდ რევოლუციით, ჩვენთვის ყველაზე მნიშვნელოვანი იყო ის, რაც მოხდა რევოლუციის შემდეგ, რაც მოხდა პირველად ჩვენს ქვეყანაში. ჩვენ საერთაშორისო პოლიტიკაში წარმატებებს მივაღწიეთ. საქართველოს თავმჯდომარეობით სუამმა შეძლო დემოკრატიული სახელმწიფოების გაერთიანებად გარდაქმნა. ჩვენ დემოკრატიი ისა და სტაბილურობის ერთიან ღერძს ვქმნით. ჩვენთვის დიდი პატივი და სიმბოლურია ის ფაქტი, რომ დღეს ჩვენს დამოუკიდებლობის დღესასწაულს ლატვიის პრეზიდენტი და პრემიერ-მინისტრი ესწრება.

სიმბოლურია იმიტომ, რომ ლატვიის ქვეყნებმა და საქართველომ ერთად შეძლეს საბჭოთა იმპერიის დანგრევა.

სიმბოლურია იმით, რომ ჩვენ ერთად ვიბრძოდით თავისუფლებისა და დამოუკიდებლობისათვის, ერთად ვიღებდით ერთმანეთისაგან შთაგონებას.

სიმბოლურია, რომ ის გზა, რაც გავლო ლატვიამ, საქართველოს კიდევ აქვს გასავლელი - გზა ევროკავშირისა და ნატოსკენ. ჩვენ ერთიანი ძალისხმევით, ერთიანობით, გამძლეობით გავივლით ამ რთულ გზას და დავიბრუნებთ ჩვენს ადგილს ერთიან ევროპულ ოჯახში, რომლის ერთ-ერთი ღირსეული წარ რმომადგენელი საქართველო და ქართველი ერი იყო.

საქართველომ უკვე შექმნა დემოკრატიული კონსოლიდირების მაგალითები.

სუამის ბოლო სხდომას შემოუერთდა რუმინეთი და ლიტვა. ჩვენი ინიციატივით დაიწყო იალტის ახალი პროცესი.

თავის დროზე იალტამ გადაანაწილა ევროპა გავლენის სფეროებად.

ახლა ჩვენ მოვახერხეთ შავი ზღვის დემოკრატიული ქვეყნების ახალ გაერთიანების შექმნაზე საუბარი, რომელიც მთელი პოსტ-იმპერიული სივრცისათვის დემოკრატიული სტანდარტების და თავისი ხალხის უკეთესი ცხოვრების დამკვიდრების მაგალითი იქნება.

ჩვენ ასევე შევქმენით წარმატებული მაგალითები. საქართველომ დსთ-ს სივრცეში კორუფციის დაძლევის პირველი წარმატებული პრეცენდენტი შექმნა.

პირველად დამოუკიდებლობის შემდეგ, საქართველოს ნადვილი თანამედროვე შეიარაღებული არმია გაუჩნდა, ჩვენ თქვენით ვამაყობთ.

პირველად საქართველოს გაუჩნდა არაკორუმპირებული, ნამდვილი პოლიცია, რომელიც ხალხს უყვარს. დსთ-ს სივრცეში ეს პირველი არაკორუმპირებული პოლიციაა.

პირველად დამოუკიდებლობის შემდეგ, ჩვენ აღვადგინეთ უფასო სასწრაფო დახმარება, რომელიც დღეიდან ამოქმედდება და რითაც მე ძალიან ვამაყობ.

განსაკუთრებულად გაჭირვებულთათვის მთელი რიგი უფასო პროგრამები ამოქმედდება.

წელს პირველად საქართველოში საერთო ეროვნული გამოცდები ტარდება, რომელიც ჩვენ ნიჭიერ ახალგაზრდებს საშუალებას მისცემს უმაღლეს სასწავლებლებში ყოველგვარი კორუფციის გარეშე მოხვდნენ.

ჩვენ განათლების სფეროში ძალიან ბევრი ცვლილებები გვაქვს.

ძალიან გამახარა აჭარის მთავრობის ინიციატივამ იმის თაობაზე, რომ წელს პირველად ბათუმის სკოლებში აღდგება ახალი, ლამაზი, ეროვნული საბავშვო სასკოლო ფორმა, რომელიც აჭარის მოსწავლეებს უფასოდ დაურიგდება. თუ ეს გაამართლებს, მას მთელ საქართველოში გავავრცელებთ.

ჩვენი კულტურის არნახული აღორძინება დაიწყო.

თქვენ ნახეთ როგორ ამაყად იდგა ამერიკის პრეზიდენტი ჩვენს მომღერლებთან და მოცეკვავეებთან ერთად.

ჩვენ ვამაყობთ ჩვენი თეატრებით.

რუსთაველის პროსპექტზე თითქმის ყველა თეატრი განახლდება.

ერთ-ორ წელიწადში ეს თეატრები ისეთი ლამაზი იქნება, როგორც არასოდეს.

ჩვენი ბალეტი და ოპერა მხოლოდ ერთ წელიწადში გავიდა მსოფლიო ასპარეზზე.

სპორტის ასაღორძინებლად უკვე დიდ ნაბიჯებს ვდგამთ.

დამოუკიდებლობის შემდეგ, საქართველოს პირველად გაუჩნდა ოლიმპიური ჩემპიონები.

პირველად, დამოუკიდებლობის შემდეგ, მთელი ქვეყნის მასშტაბით სათამაშო მოედნების და სპორტული დარბაზების მშენებლობა დავიწყეთ.

მთელ საქართველოში პირველად დავიწყეთ ინფრასტრუქტურის მასობრივი მშენებლობა, შენდება გზები, რისთვისაც რამდენიმე ათეული მილიონი დაიხარჯება, მომავალი წლის დამლევამდე თბილისში ყველა ძირითადი გზა აღდგება.

მომავალი წლის დამლევამდე რეგიონებში ყველა რაიონულ ცენტრთან მისასვლელი გზები აღდგება.

თბილისს მომავალი წლის დამოუკიდებლობის დღესასწაულისათვის თანამედროვე ახალი ტიპის აეროპორტი ექნება.

დავიწყეთ ჩვენი ლამაზი ქალაქების: თბილისის, ქუთაისის, სიღნაღის, ზუგდიდის, თელავის, ბათუმის მასობრივი აღდგენა და ეს პროცესი არ შეჩერდება. ეს კოსმეტიკურ ცვლილებებს არ გულისხმობს.

ჩვენ დავიწყეთ ახალი მშენებლობები თბილისის ისტორიული ცენტრის აღსადგენად.

დაწყებულია უამრავი ახალი პროექტი, სადაც უცხოური და ქართული ინვესტიციები ჩაიდება.

საქართველო არის თავისუფლების მანათებელი შუქურა მთელი მსოფლიოსათვის და თქვენ იცით, რომ ეს ჩემი სიტყვები არ არის.

ეს საქართველოს სულიერი მისია და კაცობრიობასთან მიმ მართებაში განსაკუთრებული დანიშნულებაა.

საქართველო ბოლომდე თავისუფალი მანამდე არ იქნება, სანამ მისი ყველა კუთხე არ გათავისუფლდება, სანამ იმის საშუალება არ გვაქვს, რომ ჩვენი დამოუკიდებლობის დღე სოხუმში აღვნიშნოთ.

მე მთელი ერის წინაშე პირობას ვდებ, რომ ჩვენ, ჩემო თანამემამულეებო, ამას თქვენთან ერთად ნამდვილად მოვახერხებთ.

ჩვენ მშვიდობა გვსურს.

ჩვენთვის არაფერია ისე მნიშვნელოვანი, როგორც მშვიდობა, რადგან მხოლოდ მშვიდობის პირობებში შეიძლება ნამდვილი განვითარება და წარმატების მიღწევა.

ჩვენ შეგვიძლია ვაჩვენოთ სასწაული, როგორც ეს რევოლუციის დროს მოვახერხეთ, რომლის დროსაც პარლამენტში მხოლოდ ერთი ფანჯარა ჩაიმტვრა.

ჩვენი გამძლეობით და ერთიანობით ჩვენ მოვახერხეთ აჭარის საკითხის გადაწყვეტა და აჭარის დაბრუნება.

აჭარა დაკარგული ჰქონდა საქართველოს, ჩოლოქის მეორე მხარეს იდგა ჯარი, რომელიც მზად იყო ქართველი ჯარისკაცების მიმართულებით ესროლა.

აჭარაში იყო დიქტატორი, რომელიც მზად იყო აეფეთქებინა პლაჟები და ეს კუთხე გაენადგურებინა.

ჩვენი გამბედაობით, რწმენითა და გამძლეობით მოვახერხეთ აჭარის დაბრუნება, ასევე უნდა მოვახერხოთ საქართველოს საბოლოო გამთლიანება.

ჩვენ გვინდა ყველა მეზობელთან განსაკუთრებული ურთიერთობა დავამყაროთ.

მე კიდევ ერთხელ ვადასტურებ, ჩვენ ვუწვდით მეგობრობის ხელს რუსეთს.

ჩვენ გსურს რუსეთთან მეგობრობა.

ჩვენ გვსურს თანასწორუფლებიანი, ღირსეული ურთიერთობა.

ყველა უნდა მიხვდეს, რომ საქართველო თავისუფალია და თავისუფალ ქვეყანასთან ურთიერთობა ადვილი და კარგია.

ამ შემთხვევაში მართლაც ღირსეულ ქვეყნებს შორის მჭიდრო, კეთილმეზობლური, ადამიანური სივრცე იქნება.

ჩვენ მხოლოდ ასეთი ურთიერთობა გვსურს და დარწმუნებ ბული ვარ, რომ მივაღწევთ კიდეც.

იმ პირობებში, როცა რუსეთი ბოლომდე პატივს სცემს საქართველოს მთლიანობას, დარწმუნებული ვარ ყველა მიხვდება, რომ იმპერიული ურთიერთობები აღარასოდეს აღორძინდება, თუმცა დამყარდება დამოუკიდებელი, თავისუფალი, მეგობრული კავშირი, რასაც ერთად მივაღწევთ.

ქვეყანაში ჩვენ კიდევ ბევრი პრობლემა გვაქვს.

ამჟამად ენერგეტიკული პრობლემების მოსაგვარებლად ვმუშაობთ. ჯერ კიდევ ყველა ბავშვს არ აქვს ღირსეული განათლების მიღების, ყველა ავადმყოფს არ აქვს მკურნალობის საშუალება.

ჩვენს სახელმწიფო სტრუქტურებს ბევრი რამ აკლია.

სხვადასხვა დონეზე კორუფცია კიდევ არის.

უნდა მივხვდეთ, რომ ხშირად იმ კრიტიკის უკან, რომელიც სხვადასხვა სახელმწიფო ლიდერების მხრიდან ხშირად გვესმის, კერძო ინტერესი დგას. ასეთი კრიტიკის მე არ მეშინია.

ერთი რამ ნათელია, პატიოსან სახელმწიფო მოხელეს ვერავინ ვერ დააშანტაჟებს.

ჩვენ უნდა მივიღოთ კანონი, რომელიც ჩვენს საწარმოებს და მეწარმეებს ზედმეტი ტვირთისაგან გაათავისუფლებს.

დარწმუნებული ვარ, რომ ჩვენს მეწარმეებს ამ წნეხისაგან გავათავისუფლებთ, რადგან ბიზნესმა სამუშაო ადგილები უნდა შექმნას, ბიზნესმა კი - ქვეყნის ეკონომიკური სიძლიერე.

მივესალმები სრულიად საქართველოს კათალიკოს-პატრიარქს.

მე მუდამ მახსოვს მისი სიტყვები - მთავარია თავისუფლება, პასუხისმგებლობა და ღირსება.

ყველგან მთელ მსოფლიოში ამბობენ, რომ თავისუფლებას მოაქვს პასუხისმგებლობა, მაგრამ ჩვენ ერს, როგორც არასდროს სჭირდება ღირსება.

ჩვენ მოვახერხეთ ჩვენი ღირსების აღდგენა, მოვახერხეთ ის, რომ ქართველობით ხელახლა ვიამაყოთ.

საქართველოს შვილობით ყველა ეროვნების წარმომადგენლები ამაყობენ.

მე მინახავს სომხები, ოსები, რომლებიც ამბობენ, რომ საქართველოდან არიან.

მათთვის სამუდამო ადგილი არის საქართველო, რომლის ღირსებას და დიდებას ყველა ერთად დავიცავთ და რომლითაც ყველა ვიამაყებთ.

წინ დიდი გზა გვაქვს გასავლელი.

ბოლო წლებში ჩვენ ყველანი ვიდექით და ვიბრძოდით ერთად.

თქვენ მოაწყვეთ ეს ზეიმები, თქვენ მოახდინეთ რევოლუცია, თქვენ მოიყვანეთ ჩვენი ერი აქამდე.

რამდენიმე დღის წინ თქვენ მთელი მსოფლიოს დასანახად დიდი ზეიმი მოაწყვეთ.

დღევანდელ ზეიმსაც თქვენ ქმნით, თქვენ ქმნით ამ ჯარს, ეს ჯარისკაცები თქვენი და ჩვენი შვილები არიან.

თქვენ შექმნით ერთიან საქართველოს.

მე მინდა ვუთხრა მათ, ვინც ჯერ კიდევ არ არის ჩაწერილი ამ რიგებში, ვინც კიდევ ფიქრობს და ყოყმანობს - გამოდით დამკვირვებლის მდგომარეობიდან და ნუ ელოდებით, რომ ვინმე შეუქმნის თქვენ შვილებს მომავალს თქვენ გარეშე.

ეს თქვენი გასაკეთებელია.

საქართველოდან ერთი მილიონი ადამიანი წავიდა, ისინი დასაბრუნებელი გვყავს, რადგან თითოეული ადამიანი ჩვენთვის ძვირფასია.

აქ შეკრებილი ადამიანები ახალ რეალობას და ახალ საქართველოს ვქმნით.

ჩვენ დავინახეთ, რომ ისტორია ჩვენს მხარესაა.

დრო ჩვენზე და თავისუფალ მომავალზე მუშაობს.

ჩვენ დავინახეთ, რომ ღმერთი ჩვენს მხარესაა, წმინდა გიორგი გაჭირვების ჟამს არ გვტოვებს.

მე გისურვებთ წარმატებულ, მშვიდობიან დღესასწაულს.

მე გისურვებთ წარმატებასა და გამარჯვებას!

გილოცავთ საქართველოს დამოუკიდებლობის დღეს!

საქართველოს პრეზიდენტის, ქვეყნის სამხედრო ძალების უმაღლესი მთავარსარდლის მიხეილ სააკაშვილის სიტყვა საქართველოს დამოუკიდებლობის დღისადმი მიძღვნილ სამხედრო აღლუმზე 2005 წლის 26 მაისს // საქართველოს პრეზიდენტის ადმინისტრაციის პრესსამსახურის ოფიციალური ვებგვერდი / 26 მაისი, 2005. - ხელმისაწვდომობის რეჟიმი: http://www.saakashviliarchive.info/ge/PressOffice/News/SpeechesAndStatements?p=2760&i=1

30 მაისს საქართველოს პრეზიდენტმა მიხეილ სააკაშვილმა სახელმწიფო კანცელარიაში გამართულ ბრიფინგზე სპეციალური განცხადება გააკეთა. საქართველოდან რუსეთის სამხედრო ბაზების გაყვანის თაობაზე მოსკოვში 30 მაისს მიღწეული შეთანხმების შესახებ და ამ მოვლენას ისტორიული უწოდა.

ქვეყნის პირველმა პირმა, კერძოდ, განაცხადა:

- დღეს საქართველომ და რუსეთმა მიაღწიეს შეთანხმებას საქართველოდან რუსეთის სამხედრო ბაზების საბოლოოდ გაყვანის თაობაზე. მინდა. მოგახსენოთ, ჩემო თანამემამულეებო, რაზეა საუბარი.

რუსეთის სამხედრო ყოფნა საქართველოში 200 წელიწადზე მეტს ითვლის. იგი მუდმივად ძალაში იყო, გარდა დამოუკიდებლობის მოკლე, სამწლიანი პერიოდისა. 1995 წლის 15 სექტემბერს პრეზიდენტმა შევარდნაძემ საქართველოს სახელით ხელი მოაწერა ხელშეკრულებას, რომლითაც რუსეთის სამხედრო ბაზების ყოფნა საქართველოში 25 წლით ცხადდებოდა, როგორც მინიმუმი 2020 წლის დამლევამდე.

შემდეგ არჩეულ იქნა საქართველოს პარლამენტის ის შემადგენლობა, რომლის თავმჯდომარე ზურაბ ჟვანია იყო და რომლის უმრავლესობას ჩვენ წარმოვადგენდით და ჩვენ უარი ვთქვით ამ ხელშეკრულების რატიფიკაციაზე.

1999 წელს სტამბოლში ამის კვალდაკვალ უკვე ხელმოწერილი იქნა ახალი შეთანხმება, რომლის თანახმადაც, საუბარი იყო ორი ბაზის გაყვანის შესახებ, მათ შორის ვაზიანის ბაზა იყო ყველაზე უმნიშვნელო რუსეთის ბაზებს შორის თავისი პოლიტიკური მნიშვნელობით, ხოლო რაც შეეხება გუდაუთის ბაზის გაყვანას, პრეზიდენტმა შევარდნაძემ დაიწყო განხილვა ამ ბაზის - როგორც რუსეთისა და დსთ-ს სამშვიდობო ძალების სარეაბილიტაციო და მუდმივმოქმედ ცენტრად დაკანონება, პრაქტიკულად, ამ ბაზის ლეგალიზაცია.

შარშან, „ვარდების რევოლუციის“ შემდეგ, მოსკოვში პირველივე ვიზიტის დროს, ჯერ პრეზიდენტის უფლებამოსილების შემსრულებელმა ნინო ბურჯანაძემ და შემდეგ მე, როგორც პრეზიდენტმა, დავსვით საკითხი ბაზების თაობაზე. პირველი ვადები, რომლებიც სახელდებოდა რუსეთის გენერალური შტაბის მიერ, იყო ჯერ 17 წელი, შემდეგ - 15, შემდეგ - 13 და საბოლოოდ ყველაზე ოპტიმალური ვადა, რომელზეც უკვე წელს იყო საუბარი, იყო 10-11 წელიწადი. ეს, რა თქმა უნდა, სრულიად მიუღებელი იყო.

დღეს, მრავალთვიანი მოლაპარაკების, მრავალი განხილვის შედეგად (იცით, რომ ეს მოლაპარაკება უნდა გამართულიყო ჯერ კიდევ მაისის ზეიმამდე, მაგრამ, სამწუხაროდ, ეს მაშინ არ მოხერხდა) მიღწეულ იქნა შემდეგი პოლიტიკური შეთანხმება საგარეო საქმეთა მინისტრების დონეზე.

ერთი და მთავარი - რუსეთის სამხედრო ბაზებმა უნდა დატოვონ საქართველოს ტერიტორია. ხელშეკრულების დადების დღიდან ისინი იმყოფებიან გასვლის რეჟიმში, რაც იმას ნიშნავს, რომ ვერ მოხდება პერსონალის შევსება, ვერ მოხდება იქ ტექნიკის გამოცვლა-შევსება და დაუყოვნებლივ დაიწყება მძიმე ტექნიკის გაყვანა. უკვე წელს მძიმე ტექნიკის ძალიან მნიშვნელოვანი ნაწილი შემოდგომამდე დატოვებს საქართველოს ტერიტორიას.

ამ ხელშეკრულების გაფორმების შემდეგ უკვე დაუყოვნებლივ საქართველოს გადმოეცემა თბილისში მდებარე ტანკების სარემონტო ქარხანა - ძალიან მნიშვნელოვანი სტრატეგიული ობიექტი, გადმოგვეცემა გონიოს პოლიგონის ძირითადი ნაწილი, რაც ჩვენი მოთხოვნა იყო და გადმოგვეცემა რამდენიმე მნიშვნელოვანი სტრატეგიული ხასიათის სამხედრო ობიექტი.

პირველი ბაზა, რომელიც საქართველოს ტერიტორიიდან გავა, იქნება ახალქალაქის სამხედრო ბაზა, რომლის გასვლა მძიმე ტექნიკის და ძირითადი შეიარაღებით დასრულდება. მომავალი წლის დამლევამდე ეს არის მთავარი ბაზა, როგორც სამხედრო ერთეული, შეწყვეტს ფუნქციონირებას, ხოლო პერსონალის გაყვანა საბოლოოდ მოხდება 2007 წლის შემოდგომამდე, თუმცა მისი გაყვანა დაიწყება მომავალ წელს.

ბათუმის ბაზის ძირითადი ტექნიკა და შეიარაღება გაყვანილი იქნება მაქსიმუმ 2007 წლის დამლევამდე, ესე იგი, ბაზა შეწყვეტს ფუნქციონირებას და დაიხურება, რადგან მას სამხედრო მნიშვნელობა აღარ ექნება. ჩვენ ვითვალისწინებთ იმას, რომ, როგორც თბილისში, ისე ბათუმში განლაგებულ სამხედრო პერსონალს აქვთ თავიანთი სოციალური პრობლემები და ჩვენ დავთანხმდით, რომ მას შემდეგ, რაც ბაზა პრაქტიკულად აღარ იარსებებს, გაყვანა მოხდეს 2008 წლის განმავლობაში. თუმცა, როგორც მოგახსენეთ, გაყვანის პროცესი დაუყოვნებლივ იწყება ხელშეკრულების გაფორმების შემდეგ და შეუქცევად ხასიათს იღებს.

გუდაუთის ბაზის დახურვის საკითხი გადაწყვეტილია და პუნქტი ამ ბაზის რაიმე სხვა სახის გამოყენების, მათ შორის, დსთ-ს და რუსეთის სამშვიდობო ძალების მიერ, დღის წესრიგში არ დგას. ამ შეთანხმებაში ეს პუნქტი არ შესულა, მიუხედავად წინა განხილვებისა.

ვფიქრობ, ის, რაც დღეს მოსკოვში მოხდა, ძალიან მნიშვნელოვანი პოლიტიკური მოვლენაა. ეს არის ისტორიული მოვლენა ჩვენი ქვეყნისთვის. ეს იყო ერთ-ერთი ორი დიდი მტკივნეული საკითხისა, რომელიც საქართველოსა და რუსეთს შორის არსებობს. ეს არის ყოფილი საბჭოთა რუსული სამხედრო ბაზები და მეორეა - კონფლიქტების დარეგულირება. ამ ორი საკითხიდან ერთ-ერთის გადაწყვეტა ხდება ამ შეთანხმების მიღწევით და ხდება ამ გადაწყვეტილების დაწყება. ეს არის პირველი პრეცედენტი მრავალი წლის განმავლობაში სერიოზული მოლაპარაკების, დარწმუნებული ვარ, ორივე მხარისთვის წარმატებული, რადგან მიმაჩნია, რომ ეს ხელშეკრულება, რა თქმა უნდა, რუსეთის ინტერესებს შეესაბამება, ეს არის პირველი პრეცედენტი ასეთი დიპლომატიური შედეგის.

მიმაჩნია, რომ პრეზიდენტმა პუტინმა გამოიჩინა გამბედაო ობა, აჩვენა მშვენიერი პოლიტიკური ალღო, მოახდინა საღი აზრის დემონსტრაცია და გადადგა თამამი პოლიტიკური ნაბიჯი და მე არ შემიძლია, ეს არ დავაფასო.

ასევე მინდა აღვნიშნო, რომ ჩვენი ბოლო რამდენიმე სატელეფონო საუბარი უაღრესად კონსტრუქციული იყო.

მთავარი, რასაც ჩვენ ვაღწევთ, რაც ჩემი ამოცანა იყო, რომ ჩემს პირველ საპრეზიდენტო ვადაში, იმ საპრეზიდენტო ვადაში, რომლითაც არჩეულია საქართველოს პრეზიდენტი (შემდეგი არჩევნები 2009 წელს არის), საქართველო დატოვოს უცხოეთის სამხედრო ძალებმა, საქართველო გაძლიერდეს როგორც დამოუკიდებელი ქვეყანა, რომელსაც კეთილმეზობლური ურთიერთობა ექნება ყველა მეზობელთან. დარწმუნებული ვარ, რომ ასეთი მტკივნეული საკითხის მოხსნით, საქართველო-რუსეთის ურთიერთობებს სრულიად სხვანაირად ავაწყობთ - ბევრად უფრო კონსტრუქციულად, ბევრად უფრო დაახლოებულ პოზიციებზე გადავიდეთ, შევძლოთ ბევრი წარსული წყენის დავიწყება და მომავალზე ორიენტირებული ორივე ხალხის ინტერესებში შემავალი პოლიტიკის წარმოება. საქართველოს უნდა რუსეთთან მჭიდრო, მეგობრული, კეთილმეზობლური ურთიერთობა. საქართველო არასოდეს არანაირ პრობლემებს არ შეუქმნის რუსეთს. საქართველო მზად არის ყველა საკითხი - უსაფრთხოების, ტერორიზმთან ბრძოლის, რუსეთის გეოპოლიტიკური ინტერესების ისეთი გათვალისწინების საკითხი, სადაც ისინი მთლიანად ემთხვევა საქართველოს ინტერესებს და ასეთი გადაკვეთის ძალიან ბევრი ვექტორი არსებობს, სრული მასშტაბით გაითვალისწინოს და ყოველგვარი დაძაბულობა ჩვენს ურთიერთობაში წარსულს ჩაბარდეს.

შემდეგ ქვეყნის პირველმა პირმა ილაპარაკა ამ ბაზებში დასაქმებულ პერსონალთა სოციალურ პრობლემებზე და ხაზგასმით აღნიშნა, რომ საქართველო ყოველმხრივ გაუწევს სოციალურ დახმარებას ყველა სამხედრო მოსამსახურეს.

მიხეილ სააკაშვილმა ხაზგასმით აღნიშნა, რომ ეს წარმატება, რასაც ჩვენ მივაღწიეთ, არის ჩვენი ერთიანობისა და საქართველოს პარლამენტის პრინციპული გამბედავი პოზიციის შედეგი.

- თუ ჩვენ გავაგრძელებთ ასე მუშაობას, ერთობლივი ძალისხმევით ყველა პრობლემის მოგვარებაა შესაძლებელი - განაცხადა ქვეყნის პირველმა პირმა. მან განსაკუთრებული მადლობა გადაუხადა საქართველოს საგარეო უწყებას, რომელიც წლების მანძილზე მუშაობდა ამ საკითხზე.

მიხეილ სააკაშვილმა ეს განცხადება ასევე ინგლისურ ენაზე გააკეთა უცხოელი ჟურნალისტებისთვის.

მიხეილ სააკაშვილი: საქართველოს უნდა რუსეთთან მჭიდრო, მეგობრული, კეთილმეზობლური ურთიერთობა // საქართველოს რესპუბლიკა. - 2005. - 31 მაისი. - №127 (5160). - 1-2 გვ.

დღეს მოსკოვში მიღწეულ პოლიტიკურ შეთანხმებასთან დაკავშირებით, მინდა განცხადება გავაკეთო.

საქართველომ და რუსეთმა საქართველოდან რუსეთის სამხედრო ბაზების საბოლოოდ გაყვანის თაობაზე პოლიტიკურ შეთანხმებას მიაღწიეს.

ჩემო თანამოქალაქეებო, მინდა შეგახსენოთ, თუ რაზეა საუბარი.

საქართველოში რუსეთის სამხედრო ყოფნა 200 წელიწადზე მეტს ითვლის და ჩვენი დამოუკიდებლობის მოკლე, 3-წლიანი პერიოდის გამოკლებით, ამ ხნის განმავლობაში ძალაში იყო.

1995 წლის 15 სექტემბერს პრეზიდენტმა შევარდნაძემ საქართველოს სახელით ხელი მოაწერა ხელშეკრულებას, რომელიც საქართველოს ტერიტორიაზე რუსეთის სამხედრო ბაზების ყოფნის გახანგრძლივებას 25 წლით - 2020 წლამდე ითვალისწინებდა. შემდეგ აირჩიეს საქართველოს პარლამენტის ის შემადგენლობა, რომლის სათავეში ზურაბ ჟვანია იდგა, ხოლო უმრავლესობას ჩვენ წარმოვადგენდით.

ამ ხელშეკრულების რატიფიკაციაზე ჩვენ უარი განვაცხადეთ.

ამის კვალდაკვალ, 1999 წელს სტამბულში ხელი მოეწერა ახალ შეთანხმებას, რომლის თანახმადაც მხოლოდ ორი ბაზა უნდა გაეყვანათ.

აქედან, ვაზიანის ბაზა, პოლიტიკური თვალსაზრისით, რუსეთის ბაზებს შორის ყველაზე უმნიშვნელო იყო, ხოლო რაც შეეხება გუდაუთის ბაზას, პრეზიდენტი შევარდნაძე ამ ბაზას დსთ-სა და რუსეთის სამშვიდობო ძალების სარეაბილიტაციო და მუდმივმოქმედ ცენტრად განიხილავდა და, პრაქტიკულად, მის დაკანონებასა და ლეგალიზებას ცდილობდა.

შარშან, ვარდების რევოლუციის შემდეგ, მოსკოვს ჯერ საქართველოს პრეზიდენტის მოვალეობის შემსრულებელი ნინო ბურჯანაძე ეწვია, ხოლო შემდეგ მე, როგორც საქართველოს პრეზიდენტი.

ორივე ვიზიტის დროს ჩვენ საქართველოდან რუსეთის ბაზების გაყვანის საკითხი წამოვაყენეთ, მაგრამ რუსეთის გენერალური შტაბის მიერ დასახელებული პირველი ვადები ჯერ 17 წელიწადს შეადგენდა, შემდეგ 15-ს, შემდეგ 13-ს და ყველაზე ოპტიმალური ვადა, რომლის შესახებაც უკვე წელს დაიწყო საუბარი, 10-11 წელიწადს ითვლიდა, რაც ჩვენთვის, რა თქმა უნდა, სრულიად მიუღებელი იყო.

დღეს მრავალთვიანი მოლაპარაკებისა და განხილვის შედეგად (მოგეხსენებათ ეს მოლაპარაკება ჯერ კიდევ 9 მაისის ზეიმამდე უნდა გამართულიყო, რაც, სამწუხაროდ, არ მოხერხდა), საქართველოსა და რუსეთის საგარეო საქმეთა მინისტრების დონეზე, მიღწეული იქნა შემდეგი პოლიტიკური შეთანხმება - ერთი და მთავარი - რუსეთის სამხედრო ბაზებმა საქართველოს ტერიტორია უნდა დატოვონ.

ხელშეკრულების დადების დღიდან ისინი გასვლის რეჟიმში იმყოფებიან, რაც იმას ნიშნავს, რომ პერსონალისა და ტექნიკის გაცვლა და შევსება ვეღარ მოხდება და მძიმე ტექნიკის გაყვანა დაუყოვნებლივ დაიწყება.

ამ ტექნიკის მნიშვნელოვანი ნაწილი წელს შემოდგომაზე საქართველოს ტერიტორიას დატოვებს.

ამ ხელშეკრულების გაფორმების შემდეგ, საქართველოს გადმოეცემა თბილისში მდებარე ტანკების სარემონტო ქარხანა, რომელიც უმნიშვნელოვანესი, სტრატეგიული ობიექტია, გონიოს პოლიგონის ძირითადი ნაწილი, რაც ჩვენი მოთხოვნა იყო და რამდენიმე სტრატეგიული სამხედრო ობიექტი.

საქართველოდან ახალქალაქის სამხედრო ბაზა პირველი გავა, მძიმე ტექნიკისა და შეიარაღებაც მომავალი წლის დამლევამდე დასრულდება, ბაზა, როგორც სამხედრო ერთეული, ფუნქციონირებას შეწყვეტს და ეს არის მთავარი, ხოლო პერსონალის გაყვანა წელს დაიწყება.

ბათუმის სამხედრო ბაზიდან ძირითადი ტექნიკა და შეიარაღება 2007 წლის დამლევამდე გაყვანილი იქნება.

ისიც შეწყვეტს ფუნქციონირებას და დაიხურება, რადგან სამხედრო მნიშვნელობა აღარ ექნება.

ჩვენ ვითვალისწინებთ იმას, რომ როგორც თბილისში, ისე ბათუმში განლაგებულ სამხედრო პერსონალს სოციალური პრობლემები აქვს და ამიტომ დავთანხმდით, რომ მას შემდეგ, რაც ბაზა ფუნქციონირებას შეწყვეტს, საბოლოოდ, 2008 წლის განმავლობაში გაიყვანონ.

თუმცა ეს პროცესი დაუყოვნებლივ, ხელშეკრულების გაფორმების შემდეგ იწყება და შეუქცევად ხასიათს იღებს.

გუდაუთის ბაზის დახურვის საკითხი გადაწყვეტილია და ამ ბაზის რაიმე სხვა სახით, მათ შორის დსთ-ს და რუსეთის სამშვიდობო ძალების მიერ გამოყენების საკითხი, დღის წესრიგში არ დგას.

მძიმე განხილვების მიუხედავად, ეს პუნქტი აღნიშნულ შეთანხმებაში არ შესულა.

ვფიქრობ ის, რაც დღეს მოსკოვში მოხდა, ძალზე მნიშვნელოვანი პოლიტიკური მოვლენაა.

ჩვენი ქვეყნისთვის ეს ისტორიული მოვლენაა.

ეს იყო ერთ-ერთი, საქართველოსა და რუსეთს შორის არსებული ორი მტკივნეული საკითხიდან - ყოფილი საბჭოთა რუსული სამხედრო ბაზები გაყვანისა და კონფლიქტების დარეგულირების თემა.

დღეს მიღწეული შეთანხმებით, ამ ორი საკითხიდან ერთი უკვე წყდება.

ეს მრავალი წლის განმავლობაში წარმატებული მოლაპარაკების პირველი პრეცედენტია.

მოლაპარაკება ორივე მხარისთვის წარმატებულია, რადგან მიმაჩნია, რომ ეს ხელშეკრულება რუსეთის ინტერესსაც წარმოადგენს და საკითხის ასეთი დიპლომატიური შედეგით გადაწყვეტა მართლაც რომ პირველია.

ასევე მიმაჩნია, რომ პრეზიდენტმა პუტინმა გამოიჩინა გამბედაობა, აჩვენა მშვენიერი პოლიტიკური ალღო, საღი აზროვნების და თამამი პოლიტიკური ნაბიჯის დემონსტრირება მოახდინა და მე არ შემიძლია, რომ ეს არ დავაფასო.

მინდა აღვნიშნო, რომ ჩვენი ბოლო სატელეფონო საუბარი უკიდურესად კონსტრუქციული იყო.

მთავარი, რასაც ჩვენ ვაღწევთ, რაც ჩემი ამოცანა იყო, არის ის, რომ ჩემს პირველ საპრეზიდენტო ვადაში (რა ვადითაც საქართველოს პრეზიდენტი აირჩიეს, შემდეგი არჩევნები კი 2009 წელსაა), საქართველო უნდა დატოვოს უცხოეთის სამხედრო ძალებმა, საქართველო უნდა გაძლიერდეს, როგორც დამოუკიდებელი ქვეყანა, რომელსაც ყველა მეზობელთან კეთილმეზობლური ურთიერთობა ექნება.

დარწმუნებული ვარ, რომ საქართველო-რუსეთის ურთიერთობაში ერთ-ერთი მტკივნეული საკითხის მოხსნით, ჩვენ შევძლებთ ბევრად უფრო კონსტრუქციული ურთიერთობის აწყობას, შევძლებთ დავაახლოვოთ პოზიციები, დავივიწყოთ წარსული წყენა და მომავალზე ორიენტირებული, ორივე ხალხის ინტერესებში შემავალი პოლიტიკა ვაწარმოოთ.

საქართველოს რუსეთთან მჭიდრო, მეგობრული ურთიერთობა სურს.

საქართველო რუსეთს პრობლემებს არასოდეს შეუქმნის.

საქართველო მზად არის ყველა, მათ შორის, უსაფრთხოების, ტერორიზმთან ბრძოლის საკითხები, ასევე რუსეთის გეოპოლიტიკური ინტერესები გაითვალისწინოს, მით უმეტეს, რომ ხშირად ეს ინტერესები ჩვენსას ემთხვევა.

ჩვენს ქვეყნებს შორის ყოველგვარი დაძაბულობა წარსულს უნდა ჩაბარდეს.

ამავე დროს ვიცით, რომ ამ ბაზებთან სოციალური საკითხებიც არის დაკავშირებული.

ვიცი, რომ ახალქალაქის სამხედრო ბაზა ბევრი იქაური მცხოვრებლისათვის შემოსავლის მნიშვნელოვან წყაროს წარ რმოადგენს.

ამიტომ, კიდევ ერთხელ ვაცხადებ: ჯერ ერთი, იმ პირობებში, როდესაც ბაზა მომავალ წელს იხურება, პერსონალის დატოვების საკითხი რამდენიმე თვით გადავწიეთ და ამით შემხვედრ ინიციატივაზე წავედით.

მეორე, ძალიან ადამიანურად ვუდგებით მათი საცხოვრებელი ბინების შენარჩუნების საკითხს და რაც მთავარია, ჩვენ მზად ვართ თითოეული სამხედრო მოსამსახურე, რომელსაც საქართველოში დარჩენა სურს და საქართველოს მოქალაქეა, ჩვენი ქვეყნის შეიარაღებულ ძალებში ვამსახუროთ, სხვა სახის დასაქმების გარანტია მივცეთ, ან სოციალური დახმარება გავუწიოთ.

ამ რეგიონის ფუნდამენტური სოციალური რეაბილიტაცია ჩვენი ამოცანაა.

წელს, შემოდგომაზე, ასობით მილიონი ლარის ღირებულების დიდი გზის მშენებლობას ვიწყებთ, უკვე დავიწყეთ შიდა გზებისა და სკოლების რეაბილიტაცია და ბევრი სხვა ღონისძიების განხორციელება, რაც წინა მთავრობის მიერ ამ უსამართლოდ მიტოვებულ რეგიონს საერთო სახელმწიფოებრივ საქმიანობაში, პოლიტიკურ, ეკონომიკურ და კულტურულ პროცესებში ჩაბმის საშუალებას მისცემს.

ასევე მინდა ვთქვა, რომ ყველა შედეგი, რომელსაც ბოლო წლების განმავლობაში მივაღწიეთ, ჩვენი ერთიანობის შედეგია.

ძალა ერთობაშია!

ერთიანობით უფრო მეტს მივაღწევთ, ურთიერთდაპირისპირებით კი ყველაფერს დავკარგავთ.

განსაკუთრებით მადლობელი ვარ საქართველოს პარლამენტის, პრინციპული, გამბედავი პოზიციისთვის.

პრაქტიკულად, ბაზების დახურვა ამ პარლამენტის მოქმედების ვადაში ხდება, თუმცა საბოლოო პერსონალის გასვლა, კიდევ ვიმეორებ, საპრეზიდენტო ვადის ამოწურვამდე და ხელშეკრულების მიხედვით, ბევრად უფრო ადრეც მოხდება.

თუ მუშაობას ასე გავაგრძელებთ, ჩვენს ქვეყანაში არ იარსებებს საკითხი, თუნდაც მრავალი საუკუნის ისტორიის მქონე, რომელსაც ერთად ვერ გადავჭრით.

ჩვენ ამის უნდა გვწამდეს, მაგალითებიც სახეზეა და მხოლოდ ურწმუნოს, პოლიტიკური თვალსაზრისით ბრმასა და ყრუს არ შეუძლია ამის დანახვა და დაფასება.

და ბოლოს, განსაკუთრებით მსურს მადლობა მოვახსენო საქართველოს დელეგაციას, რომელიც წლების განმავლობაში მუშაობდა ამ საკითხზე.

ბოლოს და ბოლოს რაღაც შედეგს მივაღწიეთ და ამ ხელშეკრულების დასრულებას ერთად უმოკლეს ვადებში შევძლებთ, რადგან დღევანდელი პოლიტიკური პრინციპული შეთანხმების გარდა, ამ ხელშეკრულების იურიდიულად გაფორმებაა საჭირო.

თუმცა პოლიტიკური ვალდებულება სახეზეა და ის უნდა შესრულდეს.

ეს ასეც იქნება, ამას საერთაშორისო თანამეგობრობაც გააკონტროლებს და ასევე, ჩვენი რუსი კოლეგებისა და პარტნიორების კოლეგიალურობისა და ურთიერთგაგების დიდი იმედიც გვაქვს.

საქართველოს პრეზიდენტმა მიხეილ სააკაშვილმა საქართველოს ტერიტორიიდან რუსეთის სამხედრო ბაზების გაყვანასთან დაკავშირებით ორ ქვეყანას შორის მიღწეული შეთანხმების თაობაზე ბრიფინგი გამართა // საქართველოს პრეზიდენტის ადმინისტრაციის პრესსამსახურის ოფიციალური ვებგვერდი / 31 მაისი, 2005. - ხელმისაწვდომობის რეჟიმი: http://www.saakashviliarchive.info/ge/PressOffice/News/SpeechesAndStatements?p=2758&i=1

Вы находитесь в стране, которая два года тому назад была практически полностью развалена. Были ситуации, когда ни одна структура не функционировала. Во всей стране за последние 14 лет отремонтировали всего несколько километров дороги. У нас был энергетический дефицит и в течении недели столица Грузии и регионы были, практически, в темноте.

До «революции роз» полиция не получала зарплату по несколько месяцев, армию не кормили по несколько недель, пенсии не выплачивали по 12 месяцев. В последнем году, до ухода моего предшественника, бюджет Грузии составлял 300 миллионов долларов.

Мы начали налаживать порядок. Очень многие этого не понимали, считали, что проведенные нами некоторые меры были слишком грубы, считали нас агрессивными. Но сейчас нам это отплатилось, потому что за 18 месяцев власть Грузии смогла решить бюджетный вопрос и в этом году он достигнет 2-х миллиардов долларов. Это произошло за счет того, что правительство не крадет деньги, т.к. таких крупных инвестиций у нас еще не было.

Мы провели радикальную реформу в полиции. Первые 6 месяцев моего правления я отчаянно пытался реформировать ГАИ - их уговаривали, обещали премии, повысили зарплату, но они нас всерьез не воспринимали. В конце июня мы приняли решение и всех «гаишников» отправили домой, это был разгар сезона отдыха. Тогда все думали, что произойдут аварии, люди начнут погибать, но ничего не произошло. В течении 3-х месяцев мы жили без ГАИ.

Потом мы привели совершенно новых людей и создали патрульную полицию, которая полностью соответствует европейским стандартам, в 15 раз повысили им зарплату, полагающе одели и, что самое главное, народ их обожает. До этого рейтинг полиции был всего 5 процентов, а сейчас он поднялся до 95 процентов. О них рассказывают всякие истории, как они старикам помогают, как они водителям бензин заливают, роды принимают и т.д. И они действительно стали народными героями. Главное что, это некоррумпированная полиция. Раньше все было по другому - азербайджанцы и армяне могут это подтвердить, они постоянно сюда ездят.

Мы провели серьезную работу в налоговой и таможенной службе - результаты налицо. В этом и в будущем году вся страна реконструируется. Только на дороги мы тратим около 450 миллионов долларов и это при том, что к концу лета все дороги в столице будут соответствовать европейским стандартам. На строительство дороги мы тратим в 50 раз больше денег, чем в прошлом году.

В регионах страны мы строим новые школы, больницы, всякие культурные учреждения, несколько сотен спортивных залов и площадок - только в этом году мы построили 100 залов для дзюдо, ремонтируем фасады. Это все делается для того, чтобы страна ожила.

Позавчера мы открыли лагеря для молодежи, туда приезжает молодежь со всей Грузии. Также все с нетерпением ждут приезда большой украинской группы, а наши отправятся в Артэк. Я был там в молодости и мне очень понравилось. В общем чувствуется движение.

Но конечно, проблем очень много, есть социальное ожидание, и было очень много вопросов, но главное, что страна, о которой многие думали, что ничего не сможет решиться, ожила.

Вопрос Аджарии - все думали, что там будет война. В прошлом году, в Аджарии сорвался саммит ГУАМ, все думали, что там стреляют. Но поезжайте и сами убедитесь, что нет более тихого, спокойного уголка во всем постсоветском пространстве, чем Аджария. Там все произошло без единого выстрела и мы намерены решить наши остальные вопросы таким-же путем, потому что страна нуждается в развитии.

Мы строим новый порт и развиваем транспортную инфраструктуру, о чем наш премьер-министр уже рассказал. Для нас отношения с вами это первоначальный приоритет в нашей политике, потому что мы связанны общим человеческим, культурным пространством.

Я уверен, что у нас - тех стран, которые составляли Советский Союз - общее будущее, развитое и демократическое. Это исторический шанс для всех народов, населяющих бывший Советский Союз, включая, конечно, Россию.

Когда мы говорим о наших отношениях со странами СНГ, мы говорим о том, что все искусственные барьеры надо убрать. Для нас они не приемлемы. Для нас не приемлемы барьеры с транспортом, барьеры связанные с передвижением людей, связанные с какими-то старыми предрассудками. Мы должны понять, что нет другой альтернативы кроме открытого общество, кроме связей и контактов. Очень важно, что мы достигли соглашения с Россией о выводе российских военных баз с территории Грузии, потому что это один из двух вопросов (второй касается конфликта в Абхазии), который стоял на пути улучшения наших отношении. Я уверен, что в наших отношениях сейчас начинается совершенно новый этап.

Я должен особенно отметить российскую политическую храбрость и политическую интуицию. Откровенно говоря, был очень большой нажим, чтобы этот вопрос так и оставался нерешенным, но российское руководство пошло на решение этого вопроса. В этих отношениях есть сферы, которые нужно убирать.

Мы решили этот вопрос, подписали договор и ничего страшного не произошло. Наоборот, появился исторический шанс изменить наши отношения. Для нас другой альтернативы нет. Грузия испытывает экономический прогресс. Должен подчеркнуть, что этот прогресс был достигнут в условиях полной демократии. Я уверен, что у нас пресса одна из самых свободных в мире и мы очень гордимся этим. Несмотря на то, что нет закрытых тем, мы всегда побеждаем в дебатах. Нам все время приходится убеждать общество - как раз при таких дебатах общество идет вперед. Все понимают, что реформы нужны и реформы не имеют альтернативы. Для нас очень важна демократия, свободные выборы, свобода слова, местное самоуправление, которое мы будем развивать не только потому, что нам кто-то рекомендует. Вчера меня спросили будем ли мы развивать в стране местное самоуправление по рекомендациям Европейского совета. Мы готовы прислушаться к советам, готовы делиться опытом, но никто не будет указывать нам кроме собственного народа, кроме собственной ориентаций на наше будущее. Это обычно и нормально, все страны должны так делать.

Нам небезразлична степень свободы в бывшем советском пространстве и конечно, мы никому не можем навязать свою модель развития. Грузия не экспортер революций, хотя мы хотели бы поделится своим примером, опытом, успехами своих реформ.

Из Грузии пытались создать пугало. Я пытался убедить моего коллегу Леонида Даниловича, что ничего страшного не произойдет. Но он целый год повторял: «Украина вам не Грузия и с повтором вашей модели ничего хорошего не выйдет». Я думаю, что все будет хорошо и на Украине и везде, потому что у демократии и реформ альтернативы нет.

Точной модели не существует. Для нас важно не то, чтобы что-то экспортировать; вопрос в том, что своим примером и успехом, в котором мы уверены, своей демократической моделью создать привлекательность такого развития для всех остальных. И это для нас историческая миссия. Во-первых, перед собственным народом, перед всем международным сообществом и, конечно - перед сообществом Содружества Независимых Государств.

Мы приветствуем всех вас, мы счастливы видеть вас у нас. Многие из вас в Грузии уже бывали и я думаю, что вы прекрасно поняли, что народ тут такой же теплый и открытый, как раньше. Мы выдержали испытание свободы. Нас учили дружить друг с другом в школах и на всяких активах, мы вместе служили в армии, но главное дружить сейчас, когда никто этого не заставляет, когда каждый волен выбирать себе друга, партнера и союзника. Когда в тех условиях большинство из нас не только смогло сохранить свою дружбу, а смогло сделать так, чтобы эта дружба переросла в совершенно теплое, честное отношение. Это значит, что в условиях свободы мы и наши народы созданы друг для друга.

От имени своего народа, который с открытым сердцем принимает всех руководителей правительств Содружества Независимых Государств, еще раз хочу поприветствовать вас и пожелать вам хорошо провести остаток вашего времени у нас в Грузии.

Выступление Президента Грузии Михаила Саакашвили на саммите СНГ в Тбилиси // საქართველოს პრეზიდენტის ადმინისტრაციის პრესსამსახურის ოფიციალური ვებგვერდი / 3 ივნისი, 2005. - ხელმისაწვდომობის რეჟიმი: http://www.saakashviliarchive.info/ge/PressOffice/News/SpeechesAndStatements?p=2757&i=1

თუ ქართველებს ასე უყვართ თავიანთი ისტორია, მაშ, რატომ არ გადაასვენებენ სტალინის ნეშტს საქართველოში - მის სამშობლოში? - ვალერი კოკოვცევი, სამარა.

აი, რა განაცხადა ამ კითხვის პასუხად საქართველოს პრეზიდენტმა მიხეილ სააკაშვილმა:

- ასეთი პრობლემა ჩვენს წინაშე არ დგას, რადგან სტალინი ეკუთვნის არა საქართველოს ისტორიას, არამედ, უფრო რუსეთისას. ამ ადამიანის როლი ჩვენს ისტორიაში ძალზე მცირეა. მოდით, გულახდილად ვთქვათ: საბჭოთა კავშირი ხომ პრინციპში, იგივე რუსეთი იყო. რუსეთის ისტორიისთვის კი სტალინი გაცილებით უფრო მნიშვნელოვანი ფიგურაა. სწორედ ამიტომ, მისი გადმოსვენება საქართველოში საჭიროდ არ მიგვაჩნია.

და საერთოდ, საქართველოში სტალინის მიმართ დამოკიდ დებულება არაერთგვაროვანია. ქართველთა უმრავლესობას არ სურდა, ეცხოვრა იმ პირობებში, რომელიც ჩამოყალიბდა სსრ კავშირში სტალინის ხელმძღვანელობის დროს.

„არგუმენტი ი ფაქტი“ №23

საქართველო უარს ამბობს „ხალხების მამაზე“ / ქართველებს არ სურთ სტალინი? / წყარო: „არგუმენტი ი ფაქტი“ // საქართველოს რესპუბლიკა. - 2005. - 9 ივნისი. - N135 (5168). - 1 გვ.

2005 წლის 8 ივნისი ქ. თბილისი
„ქართული ქორეოგრაფიის დღის“ დაწესების შესახებ

მიღებულ იქნეს საქართველოს ქორეოგრაფიის მოღვაწეთა საერთო ეროვნული შემოქმედებითი კავშირის წინადადება „ქართული ქორეოგრაფიის დღის“ დაწესების შესახებ.

„ქართული ქორეოგრაფიის დღე“ აღინიშნოს ყოველი წლის 11 ივნისს, როგორც პროფესიული დღესასწაული.

მიხეილ სააკაშვილი.

„ქართული ქორეოგრაფიის დღის“ დაწესების შესახებ / საქართველოს პრეზიდენტის ბრძანებულება // საქართველოს რესპუბლიკა. - 2005. - 14 ივნისი. - №139 (5172). - 1 გვ.

დღეს იმისათვის შეგკრიბეთ, რომ ცხინვალის რეგიონში მომხდარ კრიმინალურ ფაქტებთან და ზოგადად, იქ შექმნილ კრიმინოგენულ ვითარებასთან დაკავშირებული საკითხი განვიხილოთ.

სრულიად ნათელია, რომ ზაფხულის დადგომასთან ერთად გააქტიურდნენ კრიმინალური ბანდები, რომლებიც რეგიონში უკვე რამდენიმე წელია მოქმედებენ და რამდენიმე მძიმე დანაშაული ჩაიდინეს.

ეს ფაქტები პოლიციაზე თავდასხმას, სხვა კრიმინალურ ფაქტებს, რომლებზეც უტყუარი ინფორმაცია გაგვაჩნია და ჩვენი მოქალაქეების გატაცებასა და გაუჩინარებას შეეხება.

ჩვენ დადასტურებულად ვიცით, თუ ვინ ჩაიდინა ყოველივე ეს და მსურს ყველას ვუთხრა - ჩვენ ამ ადამიანებს აუცილებლად ვიპოვით და პასუხს ვაგებინებთ.

ყველა ხედავს, რომ საქართველოში კრიმინოგენული ფონი საგრძნობლად გაუმჯობესდა, დანაშაულის რაოდენობამ იკლო და სტაბილურობა მყარდება.

ვერც ერთი სტაბილური, დემოკრატიული სახელმწიფო კი მის ტერიტორიაზე კრიმინალური ანკლავების არსებობას ვერ მოითმენს.

ამავე დროს, საქართველოს წარმატების არამოსურნეებს რაიმე სახის პროვოკაციის მოწყობის დიდი სურვილი აქვთ.

განსაკუთრებით ამ ეტაპზე, ჩვენ არც ერთ შემთხვევაში არ უნდა დავუშვათ, რომ მათ რაიმე სახით, ფართომასშტაბიან კონფრონტაციაში ჩაგვითრიონ.

შინაგან საქმეთა სამინისტროს და პროკურატურას უკვე მივეცი დავალება, რომ ყველა ფაქტი გამოიძიონ.

ამავდროულად, ყველა მხარეს უნდა ესმოდეს, რომ საჭიროა მოლაპარაკების დაუყოვნებლივ დაწყება, ჩვენს მიერ შეთავაზებული ფართომასშტაბიანი და ძალზე ამომწურავი სამშვიდობო გეგმის განსახილველად.

ჩვენ მშვიდობიანი მოლაპარაკება გვჭირდება, ამასთან დაკავშირებით ეუთო-ს მივმართავთ, ამ რეგიონში არსებული კონფლიქტის მშვიდობიანი დარეგულირების საკითხებზე ივლისში, ბათუმში, კონფერენცია გვაქვს დაგეგმილი.

ჩვენ კიდევ ერთხელ ვადასტურებთ, რომ დიალოგისთვის მზად ვართ, მაგრამ ამ კრიმინალური თარეშის რაიმე სახით გაგრძელებას საქართველო არ მოითმენს, მე კი, როგორც მისი პრეზიდენტი ამას არ დავუშვებ.

ამიტომ, ადგილობრივ ჯგუფებსა და ძალებს არჩევანი აქვთ.

ჩვენ გვინდა, რომ იმ ძალზე არასახარბიელო ვითარებიდან, რომელიც იქ ბოლო დღეების განმავლობაში შეიქმნა, სამართლებრივი და მშვიდობიანი გამოსავალი მოვნახოთ.

საქართველოს პრეზიდენტის მიხეილ სააკაშვილის განცხადება ეროვნული უშიშროების საბჭოს სხდომაზე // საქართველოს პრეზიდენტის ადმინისტრაციის პრესსამსახურის ოფიციალური ვებგვერდი / 15 ივნისი, 2005. - ხელმისაწვდომობის რეჟიმი: http://www.saakashviliarchive.info/ge/PressOffice/News/SpeechesAndStatements?p=2756&i=1

2005 წლის 7 ივნისი ქ. თბილისი

საჯარო სამართლის იურიდიული პირის - დიდი ლიახვის ხეობის სახელმწიფო მუზეუმ-ნაკრძალის შექმნის შესახებ.

„საჯარო სამართლის იურიდიული პირის“ საქართველოს კანონის მე-5 მუხლის მე-2 პუნქტის „ბ“ ქვეპუნქტისა და „კულტურული მემკვიდრეობის დაცვის შესახებ“ საქართველოს კანონის 34-ე მუხლის მე-2 პუნქტის შესაბამისად.

შეიქმნას საჯარო სამართლის იურიდიული პირი - დიდი ლიახვის ხეობის სახელმწიფო მუზეუმ-ნაკრძალი (შემდგომში - მუზეუმ-ნაკრძალი).

დამტკიცდეს მუზეუმ-ნაკრძალის თანდართული დებულება.

მუზეუმ-ნაკრძალის სახელმწიფო კონტროლი განახორციელოს საქართველოს კულტურის, ძეგლთა დაცვისა და სპორტის სამინისტრომ. მასვე დაევალოს მუზეუმ-ნაკრძალის წარმომადგენლობაზე უფლებამოსილი პირის დანიშვნა.

მუზეუმ-ნაკრძალს უსასყიდლო უზურფრუქტის ფორმით გადაეცეს ცხინვალის რაიონის სოფელ ქურთაში მდებარე მაჩაბლების ყოფილი სახლი, ხოლო მოძრავი ქონება გადაეცეს კანონმდებლობით დადგენილი წესით.

საქართველოს ეკონომიკური განვითარების სამინისტრომ უზრუნველყოს მუზეუმ-ნაკრძალთან სათანადო ხელშეკრულების გაფორმება ამ ბრძანებულების მე-4 პუნქტის შესრულების მიზნით.

მიხეილ სააკაშვილი.

საქართველოს პრეზიდენტის ბრძანებულება // საქართველოს რესპუბლიკა. - 2005. - 19 ივნისი. - N144 (5177). - 2 გვ.

2005 წლის 14 ივნისი ქ. თბილისი

„საქართველოსა და ერაყს შორის დიპლომატიური
ურთიერთობების დამყარების თაობაზე“
შეთანხმების დადების შესახებ

ნოტების გაცვლის გზით დაიდოს შეთანხმება „საქართველოსა და ერაყს შორის დიპლომატიური ურთიერთობების დამ მყარების თაობაზე“.

მიხეილ სააკაშვილი

„საქართველოსა და ერაყს შორის დიპლომატიური ურთიერთობების დამყარების თაობაზე“ შეთანხმების დადების შესახებ. / საქართველოს პრეზიდენტის განკარგულება // საქართველოს რესპუბლიკა. - 2005. - 19 ივნისი. - №144 (5177). - 2 გვ.

ჩვენ, მონაკოში საერთაშორისო კონფერენციაზე ვიყავით.

მინდა აღვნიშნო ბატონ გია ბარამიძის გამოსვლა, რითაც მან თავისი ქვეყნის ღირსეულად წარდგენა შეძლო.

ეს ყველა ჩვენგანის მოვალეობაა, მინდა აღვნიშნო შინაგან საქმეთა სამინისტროს ძალიან კარგი მუშაობა.

პირველად საქართველოს მაღალი დონის პოლიცია ჰყავს, სადაც კორუფცია შემცირებულია, პოლიცია მუშაობს სუფთად და შედეგები სახეზეა.

მიუხედავად იმისა, რომ ადამიანის უფლებების დაცვის დონე მკვეთრადაა გაზრდილი, დამნაშავეობის დონე შემცირებულია. თუმცა ვარაუდობდნენ, რომ ამ პირობებში დამნაშავეობის ფაქტები გაიზრდებოდა.

მე განსაკუთრებით მინდა აღვნიშნო ბოლო ოპერაციები, რომელიც რეკეტირების დიდი ჯგუფის დაკავებას და საგადასახადო სამსახურში კორუფციის ძალიან ფართოდ გაშლილი სფეროს აღმოჩენას ეხება.

მინდა ვთქვა, რომ რევოლუციის შემდეგ კორუფციასთან ბრძოლა, ბევრი კუთხით მკვეთრად გაუმჯობესდა.

გამოკითხვების შედეგად, ხელისუფლებისადმი ნდობის ხარისხი მოსახლეობაში უჩვეულოდ მაღალია.

ვფიქრობ, რომ მთავარი, რის გამოც ხალხი ხელისუფლებას მხარს უჭერს, დღეს ისაა, რომ ხელისუფლება გასუფთავდა.

დღეს ხელისუფლება ისეთი ხალხისაგან შედგება, რომელსაც კერძო, პირადი კორუმპირებული ინტერესები არ აქვს.

მე საქართველოს ხელისუფლებაზე ვსაუბრობ.

საზოგადოება ამას კარგად ხედავს და აფასებს.

ჩვენ ბრძოლის შესუსტებას არ ვაპირებთ.

რევოლუციის შემდეგ, საგადასახადო სამსახურში იყო პერიოდი, როცა სიტუაცია გაუმჯობესდა; შემდეგ ჩათვალეს, რომ თავი ქუდში აქვთ და ძველებურად შეუძლიათ ჯიბეების გასქელება.

ბოლო პერიოდში ბიზნეს წრეებში გარიგებები დაიწყო. კვების ობიექტებიდან ფული, პრაქტიკულად, არ შემოდიოდა და ამ მხრივ სერიოზული ჩავარდნა იყო.

რამდენიმე ფირმა იხდიდა და იხდის გადასახადს, დანარჩენები რაღაც მექანიზმების გამოყენებით ხშირ შემთხვევაში არაფერს არ იხდის.

ჩვენ გვყავს ჩინოვნიკები, რომლებიც პრაქტიკულად ქვეყნისათვის დამანგრეველ მუშაობას ეწევიან.

ფული, რომელიც ბიუჯეტში არ შედის, უნდა მოხმარდეს გზების მშენებლობას, ქვეყნის უსაფრთხოებას და უმწეო მოქალაქეების დახმარებას.

ის ადამიანები მოხუცების, ჯარისკაცების დახმარებას ითვისებენ.

მათ სინდისზეა, რომ ჩვენს ქვეყანაში ორმოები კიდევ რამდენიმე ხნის მანძილზე იქნება.

მათ სინდისზეა, რომ ჩვენ ვერ მივეხმარებით პენსიონერებს, ვისაც ყველაზე მეტად სჭირდება დახმარება.

ის, რაც გუშინ მოხდა, იყო დიდი ხნის წინათ დაგეგმილი ოპერაცია, რომელიც ბრწყინვალედ განხორციელდა.

მათი ბრალის დასაბუთების პირობებში, ჩვენ ვაპირებთ და მივაღწევთ რომ ასეთი ფაქტები აღარ განმეორდეს.

ის ხალხი, ვინც ლაპარაკობს, რომ 100 და 200 ლარი ქრთამის სახით გაჭირვებისათვის აიღო, მე სრული პასუხისმგებლობით ვაცხადებ, არცერთ ჩინოვნიკს, ვინც საბიუჯეტო ორგანიზაციაში მუშაობს და ადგილობრივ თვითმმართველობაში, არ აქვს ის ხელფასი, რომ ისინი გაჭირვებულები იყვნენ.

ის, ვინც ხალხს ართმევს ფულს, საზოგადოებისათვის საშიში ელემენტია - ეს არის ბანდიტიზმი.

ამას მე თამამად ვამბობ - ხალხის ხარჯზე ცხოვრების მოწყობის უფლება არავის აქვს.

ყოველივე ეს საზოგადოების წინაშე ანგარიშვალდებულების საკითხს აყენებს.

ყველას გვესმის, რომ მთავრობაში სტაბილურობა დამყარდა. მთავრობა ზოგადად კარგად მუშაობს და კადრების გადანაცვლების აუცილებლობას ვერ ვხედავ.

სერიოზულად უნდა დაისვას ფინანსთა სამინისტროს მუშაობის ეფექტურობის საკითხი.

ჩვენ გვყავს ძალიან კარგი ფინანსთა მინისტრი, მე ვნახე მისი მუშაობა სტამბულში.

იგი თავის ოჯახთან ერთად თურქეთში საუკეთესო პირობებში იყო, თუმცა იგი, მაშინ როცა საქართველოს ყველაზე მეტად დასჭირდა, რუსეთში ელჩად წავიდა, ეს ნამდვილი პატრიოტის გადაწყვეტილება იყო.

მის პატიოსნებასა და წესიერებაში ეჭვი არ მეპარება, რადგან ვალერი ჩეჩელაშვილი ჩემი 20 წლის მეგობარია, ჩვენ ერთად მოვდივართ კიევის უნივერსიტეტიდან. მე ვსაუბრობ ჩემს მეგობარზე, ვინაიდან ჩვენ ვართ პატრიოტები, მეგობრობაზე მაღლა დგას ჩვენი პასუხისმგებლობის საკითხი ქვეყნისა და საზოგადოების წინაშე.

მთავარი ის კი არ არის, მარტო შენ არ იღებდე ქრთამს, გარშემოც არ უნდა გყავდეს ბანდიტების ჯოგი, რომლებიც დაკავებული არიან საზოგადოების ბოლო კაპიკების მითვისებით.

ფინანსთა სამინისტროში სერიოზული რეფორმები უნდა გატარდეს, როგორც ეს პოლიციის, სამედიცინო და განათლების სფეროებში მოხდა.

ამ სფეროში ბანდიტიზმის დრო ერთხელ და სამუდამოდ უნდა დამთავრდეს და იქ შექმნილი სიტუაციისათვის ყველამ უნდა აგოს პასუხი.

მიუხედავად იმისა, რომ მე მიმაჩნია ჩვენ საქმე გვაქვს მაღალი დონის პროფესიონალთან და საზოგადოების ღირსეულ წევრთან, პრემიერის წინაშე მე ფინანსთა მინისტრის პასუხისმგებლობის საკითხი დავაყენე.

ჩვენ ყველა ანგარიშვალდებული ვართ მუშაობის კონკრეტულ შედეგებზე.

ამის გარდა მე მინდა აღვნიშნო, რომ საქართველოში თვითმმართველობის შემოტანაზე ძალიან საინტერესო დისკუსია იყო.

ამ მხრივ ძალიან სერიოზული წინგადადგმული ნაბიჯია. მსჯელობა უნდა გაგრძელდეს.

ჩვენ შევქმნით ისეთ ადგილობრივ თვითმმართველობას, რომელიც ევროპულ და საერთაშორისო სტანდარტებს შეესაბამება, ასევე კარგი იქნება ჩვენი საზოგადოებისათვის.

საქართველოს პრეზიდენტის მიხეილ სააკაშვილის გამოსვლა მთავრობის სხდომაზე / პრეზიდენტის ადმინისტრაციის პრესსამსახურის ოფიციალური ვებგვერდი / 29 ივნისი, 2005. - ხელმისაწვდომობის რეჟიმი: http://www.saakashviliarchive.info/ge/PressOffice/News/SpeechesAndStatements?p=2755&i=1

მოგესალმებით ყველას, ძალიან მიხარია თქვენი ნახვა!

ჩემთვის დიდი პატივია, სახელმწიფო ტექნიკურ უნივერსიტ ტეტში ამ საღამოს ჟანი კალანდაძის სახელობის აუდიტორიის გახსნა.

ჟანი კალანდაძე გურიის გუბერნატორი და ქართველი ახალგაზრდობის ახალი თაობის ერთ-ერთი ყველაზე ბრწყინვალე წარმომადგენელი იყო.

ისევე, როგორც ზურაბ ჟვანიამ, ასევე მე, ქართულ პოლიტიკაში ბევრს გავუხსენით გზა და ვამაყობ, რომ ჟანის და მის მეგობრებს საკუთარი პოტენციალის რეალიზების საშუალება მივეცით. ამას დღესაც ვაკეთებთ.

ჟანი იმის განსახიერება იყო, თუ როგორი უნდა იყოს ახალი საქართველოს ნამდვილი სახელმწიფო მოღვაწე.

იგი მებრძოლი, წესიერი ადამიანი იყო.

ჩვენ არა მხოლოდ წესიერი ადამიანები გვჭირდება, რომლებიც თავად არაფერს აშავებენ, არამედ ისეთები, რომლებსაც წესიერების დამკვიდრების ნიჭიც აქვთ.

ჟანი იმ თაობის წარმომადგენელი იყო, რომელიც განათლებით, პატრიოტიზმითა და განსაკუთრებული იდეალიზმით გამოირჩევა.

იმის გარდა, რომ ჟანი ბრწყინვალე დეპუტატი იყო, შემიძლია სხვა რამ გავიხსენო.

მის გარდაცვალებამდე ცოტა ხნით ადრე შემთხვევით აღმოვაჩინე, რომ ბოლო რამდენიმე წლის განმავლობაში ჟანი კალანდაძე პარლამენტარის ხელფასს ორთაჭალაში მდებარე ქუჩის ბავშვთა თავშესაფარს ახარჯავდა და უვლიდა მათ, რის გამოც თავად ხელმოკლედ ცხოვრობდა.

იქ მყოფმა ბავშვებმა ჟანის სახით მამა, უფროსი ძმა და ერთგული მეგობარი დაკარგეს.

მახსოვს, მაშინ, როდესაც ჟანის გუბერნატორობა შევთავაზე, ნაციონალური მოძრაობის ერთ-ერთმა წევრმა მითხრა, რომ პარლამენტარის პენსიის დანიშვნისთვის მას ორი თუ სამი თვე სჭირდებოდა და შემდეგ, მთელი ცხოვრების განმავლობაში თუნდაც არსად არ ემუშავა, ჟანის პარლამენტარის მაღალი პენსია გარანტირებული ექნებოდა.

მე მას ამის შესახებ ვუთხარი, თუმცა ჟანიმ მიპასუხა, რომ პენსიონერობას არ ვაპირებო.

სამწუხაროდ, ეს ასეც აღმოჩნდა.

სახელმწიფო აპარატში ჩვენ სრულიად ახალი ხალხი გვყავს.

ალბათ მოისმინეთ კიდეც, რომ მიშა ქუთათელაძე - საქართველოს შეიარაღებული ძალების ძალზე ღირსეული წარმომადგენელი, ერაყში დაიჭრა.

მას სასთუმალთან 15-20 წუთის განმავლობაში ამერიკის შეერთებული შტატების პრეზიდენტი ჯორჯ ბუში საქართველოს შესახებ ესაუბრებოდა.

მიშას მამა ბესო ქუთათელაძე ცხინვალის კამპანიის დროს დაიღუპა. ყოფილი საბჭოთა ჯარის ოფიცრებმა იგი მუხანათურად მოკლეს. იგი საქართველოს დამოუკიდებლობისათვის მებრძოლი გმირი იყო.

მისი შვილი მამის კვალს დაადგა და სწორედ ასეთი ხალხი გაჩნდა საქართველოში.

გვყავს მიშა ქუთათელაძის მსგავსი ხალხი, რომელსაც შეუძლია დასახიჩრებულმა - კიდურდაკარგულმა და თვალდაკარგულმა ამაყად და ღირსეულად წარადგინოს საკუთარი ქვეყანა ყველაზე დიდი სახელმწიფოს პრეზიდენტის წინაშე.

არასოდეს დამავიწყდება ის მღელვარება, როდესაც პრეზიდენტი ბუში თბილისში ჩამოვიდა.

ყველანი ვნერვიულობდით, მე - განსაკუთრებით, რადგან მთავარი მასპინძელი ვიყავი.

საქართველოს მთელი მსოფლიო უყურებდა და ეს ჩვენთვის ძალზე მნიშვნელოვანი ღონისძიება იყო.

ამას ისიც დაემატა, რომ იმ საღამოს ჟანის დაღუპვის ამბავი გავიგე.

თანაც ჩემი მეუღლე ფეხმძიმობის პირველ კვირებში იყო და საკმაოდ შეუძლოდ გახლდათ, და რასაკვირველია, ეს მღელვარება ჩემზეც ძალიან მოქმედებდა.

ყველა ამ „სიკეთეს“ ისიც დაერთო, რომ ამერიკელების ჩამოტანილი ხმის აპარატურა სწორედ საქართველოს ჰიმნის დროს გაითიშა და ეს განსაკუთრებული მომენტი იყო, რადგან ყველა ელოდებოდა, თუ რა მოხდებოდა.

ამ დროს მთელმა მოედანმა (გახსოვთ, რომ იქ, დაახლოებით, 150 ათასი ადამიანი იმყოფებოდა) მსოფლიოს დასანახად საკუთარი ქვეყნის ჰიმნი ერთხმად იმღერა.

მაშინ, საბოლოოდ დავრწმუნდი, რომ ჩვენი ქვეყანა, როგორც სახელმწიფო, შედგა.

გუშინ, ბორჯომში მეთერთმეტე კლასელების გამოსაშვებ ღონისძიებაზე გახლდით და, ალბათ, ყველამ ნახეთ, თუ როგორი განწყობა იყო ხალხში.

საქართველოში ყოველთვის ორი მენტალიტეტის ადამიანები იყვნენ.

პოლიტიკური ბრძოლა ნორმალური მოვლენაა.

ისიც ნორმალური მოვლენაა, როდესაც ადამიანები ერთმანეთს რაღაც მრწამსის გამო ექიშპებიან, რადგან ეს დემოკრატიის თანმდევია; მაგრამ თუ ისინი მზად არიან ყველაფერზე წავიდნენ საკუთარ ქვეყანასთან მიმართებაში მხოლოდ იმიტომ, რომ არ მოსწონთ ლომაია, სააკაშვილი ან ნებისმიერი სხვა, ამას სულ სხვა ელფერი დაჰკრავს.

ეს იმას ნიშნავს, რომ ჩვენ სახელმწიფოებრივი ტრადიცია არ გაგვაჩნია.

იცით ალბათ, როდესაც აღა-მაჰმად ხანი საქართველოში შემოდიოდა, ერეკლე მეფემ, რომელიც უპრობლემოდ აგროვებდა ხოლმე 30-40-50 ათას ადამიანს, 3 ათასზე მეტი მებრძოლის შეგროვება ვერ შეძლო.

ეს იმიტომ მოხდა, რომ მარკოზაშვილის დარბაზელები სოფელ-სოფელ დადიოდნენ და ხალხს ეუბნებოდნენ, რომ აღა-მაჰმ მად ხანის ჯარი 80 ათასიანი კი არა, სინამდვილეში 300 ათასიანია, ერეკლე გაქცეულია, ჩვენ ბრძოლისუუნარონი ვართ და მოუწოდებდნენ მათ, რომ საბრძოლველად არ გამოსულიყვნენ.

საქართველო მაშინ საბოლოოდ სწორედ ამის გამო განადგურდა.

დავუშვებთ დღეს ჩვენ იმას, რომ ახალმა მარკოზაშვილის დარბაზელებმა საქართველოს ბოლო იმედი ფეხქვეშ გათელონ? - რა თქმა უნდა, ამას არ დავუშვებთ.

ჩვენ ვიცით, რომ ძალზე მწვავე იქნება, მაგრამ შუა გზაში არ გავჩერდებით.

ჩვენ ვთქვით, რომ შევებრძოლებოდით კორუფციას; ბოლომდე მივყვებით ამ გზას და ერთი წუთით არ შევჩერდებით.

ჩვენ ვთქვით, რომ შევებრძოლებოდით ორგანიზებულ დანაშაულს და აღმოვფხვრით კიდეც; წინა დღეებმა ხომ დაგვანახა.

ქართულმა პოლიციამ რამდენიმე ბრწყინვალე ოპერაცია განახორციელა.

ხომ ნახეთ, როგორ არის ფესვგადგმული საქართველოში ორგანიზებული დანაშაული - მას შეღწეული აქვს ცხოვრების უკლებლივ ყველა სფეროში და საზოგადოების აზრზე ზეგავლენის მოხდენის ბერკეტები აქვს.

მას შეღწეული აქვს პოლიტიკაშიც და ისეთი პოლიტიკოსები გამოვიდნენ ქუჩაში ბანდიტების დასაცავად, რომ პირადად მე გაკვირვებისგან სახტად დავრჩი.

ჩვენ არ ვაპირებთ რომ ამას შევეგუოთ და ეს ასე დავტოვოთ.

ვსარგებლობ პრეზიდენტის საკანონმდებლო ინიციატივით და ამ დღეებში პარლამენტში შემაქვს „ქართულ ორგანიზებულ დანაშაულთან ბრძოლის კანონი“, რომელიც კრიმინალს არა მარტო ინდივიდუალურად დასჯის, არამედ ისევე, როგორც ეს ამერიკაში, იტალიასა და სხვა ქვეყნებშია, დაისჯება ორგანიზებული დანაშაულებრივი ჯგუფის წევრობა.

ზოგ უბნებში არის ადამიანი, რომელსაც „უბნის მაყურებელს“ უწოდებენ და, სამწუხაროდ, სოციალური პრობლემების გამოა ამაში ჩათრეული, ზოგიერთი ახალგაზრდისათვის ის, ლამის, მისაბაძი გმირი ხდება.

„უბნის მაყურებელი“, თუ დამტკიცდა, რომ ასეთად არის გამოცხადებული, საპატიმროში აღმოჩნდება.

კანონიერი ქურდი ავტომატურად აღმოჩნდება საპატიმროში, მიუხედავად იმისა, თვითონ ქურდობს, თუ სხვებთან დადის ფულის გამოძალვის მიზნით.

ორგანიზებულ დანაშაულს ჩვენ ყველა გზას ჩავუჭრით და ისეთ კანონს მივიღებთ, როგორიც ჩვენს ქვეყანას შეესაბამება.

გინდა იყო ე.წ. კარგი ბიჭი და ორგანიზებული დანაშაულებრივი ჯგუფის წევრი? - შეგიძლია, მაგრამ იყავი მხოლოდ ქართულ საპატიმროში და არა თავისუფლებაში საქართველოს ნებისმიერ ადგილას.

ეს არის პირველი ინიციატივა, რომლისკენაც მივდივართ.

მეორე, ჩვენ უნდა გვესმოდეს, რომ ძალზე მნიშვნელოვანი საკითხები გვაქვს გადასაწყვეტი და თავდაცვის მინისტრთან ერთად ამაზე დღეს ვმსჯელობდით.